દૃષ્ટ્વા તાં સુંદરીં કન્યાં બાલેન્દુસદૃશાનનામ્
તે સુંદર કન્યાને જોઈ, જેના મુખ ચાંદની જેવી કાંતિ ધરાવતું હતું,
દૃષ્ટ્વા તાં ચ તથાહ્રાદઃ સર્વરત્નવિભૂષિતામ્ મૂર્ચ્છિતશ્ચાપતદ્ભૂમૌ સા તં દૃષ્ટ્વા મુમોહ વૈ
અને સર્વ રત્નોથી શોભાયમાન એ કન્યાને જોઈને, તે આનંદથી મગ્ન થયો, બેભાન થઈ જમીન પર પડી ગયો; તેને જોઈને એ કન્યા પણ અચેત થઈ ગઈ.
દોલામારુહ્ય તત્સખ્યૌ નૃપાન્તિકમુપાયયુઃ
એની સખીઓએ તેને ઝૂલામાં બેસાડી રાજા પાસે લઈ આવી.
દૃષ્ટ્વા તથાવિધં બંધું કૃષ્ણાંશઃ પ્રાહ દુઃખિતઃ
એવો અવસ્થામાં પોતાના બંધુને જોઈ, કૃષ્ણાંશ દુ:ખી થઈ બોલ્યો.
રજો રાગાત્મકં વિદ્ધિ પ્રમાદં મોહજં તથા
રાજસ ગુણને કામના સ્વરૂપ જાણ, અને મોહ તો અવિવેકથી થાય છે.
ઇતિ શ્રુત્વા વચો ભ્રાતુસ્ત્યક્ત્વા મોહં યયૌ ગૃહમ્
ભાઈના વચન સાંભળી, તેણે મોહ છોડી ઘર તરફ પ્રયાણ કર્યું.
દુર્ગામારાધયામાસ જપ્ત્વા મધ્યચરિત્રકમ્ 3.3.13.
તે દુર્ગાનું પૂજન કરવા લાગ્યો અને મધ્યચરિત્રકનું જપ કરતો રહ્યો.
મોહયામાસ તાં કન્યાં વિવાહાર્થમનિન્દિતા
અનિન્દ્યા એ કન્યાને લગ્ન માટે મોહિત કરી દીધી.
પ્રાતર્બુદ્ધ્વા તુ સંચિંત્ય મહામોહમુપાયયૌ
પરંતુ સવારે જાગીને વિચારતાં, તે ફરી ભારે મોહમાં પડી ગયો.
પૌષમાસે તુ સંપ્રાપ્તે શુકકંઠે સુપત્રિકામ્
પૌષ માસ આવતાં, શુભ સંકેતો અને મધુર અવાજવાળા શુક સાથે,
સ ગત્વા પુષ્પવિપિનં મહાવતિપુરીસ્થિતમ્
તે મહાન અવતિ શહેરમાં આવેલા ફૂલોના બગીચામાં ગયો.
વીર તેઽવરજો બંધુર્નામ્નાહ્લાદો મહાબલઃ
વીર, તારો નાના ભાઈ અને સગો, નામ અહલાદ છે, જે બહુ બળવાન છે.
તાં જ્ઞાત્વા ચ પુનસ્તસ્યા ઉત્તરં દેહિ મત્પ્રિયમ્
આ જાણીને, ફરીથી તેને એ જવાબ આપજે, જે મને ગમતો હોય.
ઇતિ શ્રુત્વોદયો વીરો ગૃહીત્વા પત્રમુત્તમમ્
આ સાંભળી, ઉદય નામનો વીર એ ઉત્તમ પત્ર હાથમાં લીધો.
જમ્બુકશ્ચ નૃપો વીરો રુદ્રદત્તવરો બલી
જંબુક, જે વીર રાજા છે, અને રુદ્રદત્તના આશીર્વાદથી બળવાન છે,
તથાવિધં મત્પિતરમિંદ્રદત્તવરં રિપુમ્
એ જ રીતે, મારા પિતા, ઇન્દ્રદત્તના આશીર્વાદથી શત્રુ, એવા છે—
ઇતિ જ્ઞાત્વા સ આહ્લાદસ્તામાશ્વાસ્ય હૃદિ સ્થિતામ્ 3.3.13.
આ જાણીને, અહલાદે હૃદયમાં સ્થિર રહેલી તેને આશ્વાસન આપ્યું.
સ શુકઃ પન્નગઃ પૂર્વં પુંડરીકેન શાપિતઃ
એ શુક, જે પહેલા સાપ હતો, pundarika દ્વારા શાપિત થયો હતો.
મૃતે તસ્મિઞ્છુકે રમ્યે દેવી સ્વર્ણવતી તદા
જ્યારે એ રમણીય શુકનું મૃત્યુ થયું, ત્યારે દેવી સ્વર્ણવતી—
માઘમાસિ ચ સંપ્રાપ્તે પંચમ્યાં કૃષ્ણપક્ષકે
માઘ માસ આવે ત્યારે, કૃષ્ણપક્ષની પાંચમી તારીખે,
તાલનાદ્યાશ્ચ તે શૂરાઃ સ્વંસ્વં વાહનમાશ્રિતાઃ
તાલનાદીથી શરૂ થતા એ શૂરવીરો પોતપોતાના વાહન પર ચઢ્યા.
વંગદેશં સમુલ્લંઘ્ય શીઘ્રં પ્રાપ્તા હિમાલયમ્
વંગદેશને પાર કરીને, તેઓ ઝડપથી હિમાલય પહોંચ્યા.
ગચ્છ ત્વં વીર કવચી કરાલાશ્વં સમાસ્થિતઃ
વીર, તું કવચ પહેરીને, કરાળ ઘોડા પર ચઢી જા.
યુદ્ધચિહ્નં તનૌ કૃત્વા મામાગચ્છ ત્વરાન્વિતઃ
યુદ્ધનું ચિહ્ન શરીર પર લગાવી, તું ઝડપથી મારી પાસે આવજે.
સ દદર્શ સભાં રાજ્ઞો બહુશૂરસમન્વિતામ્
તે રાજાની સભા જોઈ, જ્યાં ઘણા શૂરવીરો હાજર હતા.
સ ઉવાચ નૃપશ્રેષ્ઠં નેત્રસિંહં મહાબલમ્ સપ્તલક્ષબલૈર્ગુપ્તઃ સંપ્રાપ્તસ્તવ રાષ્ટ્રકે
તે મહાબલવાન નેત્રસિંહ રાજાને કહ્યું: 'સાત લાખ વીરોથી રક્ષિત, હું તારા રાજ્યમાં આવ્યો છું.'
તસ્માત્ત્વં સ્વસુતાં શીઘ્રમાહ્લાદાય સમર્પય 3.3.13.
તેથી, તું તારી દીકરીને ઝડપથી અહલાદને આપ.
ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તસ્ય સ રાજા ક્રોધમૂર્છિતઃ અરુધત્સ કપાટં ચ તસ્ય બંધનહેતવે
આ શબ્દો સાંભળી, રાજા ગુસ્સાથી ભરાઈ ગયો અને તેને બંધ કરવા માટે દરવાજો બંધ કરી દીધો.
પાશહસ્તાઞ્છૂરશતં પટ્ટનાધિપરક્ષિતાન્
પાશો હાથમાં લઈને, શહેરના રક્ષક વડા સાથે, શૂરવીરોની સો ટોળકી હતી.
હત્વા તન્મુકુટં રાજ્ઞો ગૃહીત્વાકાશગો બલી
તેને માર્યા પછી, શક્તિશાળી એ રાજાનો મુકુટ પકડીને આકાશમાં ઉડી ગયો.