ઇતિ શ્રુત્વા સતી દેવી નમસ્કૃત્ય મહેશ્વરીમ્
આ સાંભળીને, સતી દેવી મહેશ્વરીને વંદન કરી.
એતસ્મિન્નંતરે રાજા દેવમાયાવિમોહિતઃ
એ વચ્ચે, રાજા દેવમાયાથી ભુલાઈ ગયો હતો.
તૈર્બદ્ધો જમ્બુકો રાજા નિગડૈરાયસૈર્દૃઢૈઃ
તેમણે જંબુક રાજાને મજબૂત લોખંડની જાંબથી બાંધ્યો.
એતસ્મિન્નંતરે તત્ર કાલિયાદ્યાસ્ત્રયઃ સુતાઃ
એ વચ્ચે, ત્યાં કાળિયા અને બીજા બે પુત્રો હતા.
પુનર્યુદ્ધમભૂદ્ઘોરં સેનયોરુભયોસ્તદા
પછી ફરી બંને સેનાઓ વચ્ચે ભયંકર યુદ્ધ થયું.
ત્રીઞ્છત્રૂન્કોષ્ઠકીકૃત્ય સ્વશસ્ત્રૈર્જઘ્નુરૂર્જિતાઃ
ત્રણ શત્રુઓને કોઠામાં બંધ કરી, શક્તિશાળીઓએ પોતાના શસ્ત્રોથી તેમને માર્યા.
કાલિયો દુઃખિતો ભૂત્વા સસ્માર મનસા હરમ્
કાળી દુઃખથી પીડાઈને મનમાં હરનું સ્મરણ કરવા લાગ્યો.
એતસ્મિન્નંતરે દેવી દેવકી પતિદેવતા 3.3.12.
એ જ સમયે દેવકી, પતિપ્રેમમાં તલિન રહેલી દેવી—
બોધયિત્વા તુ કૃષ્ણાંશં પઞ્ચશબ્દગજસ્થિતમ્ તદા તુષ્ટા સ્વયં દેવી બોધયામાસ તાન્મુદા
પાંચ અક્ષરવાળા હાથીમાં વસેલા કૃષ્ણાંશને જાગૃત કરીને, pleased, દેવી એ આનંદથી તેમને જાગૃત કર્યા.
આહ્લાદઃ સૂર્યવર્માણં કાલિયં ચ તતોઽનુજઃ
આહ્લાદ, સૂર્યવર્મા અને કાળીનો નાના ભાઈ—
તે તુ પૂર્વભવે વિપ્ર જરાસંધઃ સકાલિયઃ
પહેલાં જન્મમાં, બ્રાહ્મણ, જરાસંધ કાળી સાથે હતો.
ત્રિશિરાસ્તુદિલો જાતઃ શૃગાલઃ સ ચ જમ્બુકઃ
ત્રિશિરા શૃગાળ તરીકે જન્મ્યો, અને એ જ શૃગાળ જંબુક હતો.
હતેષુ શત્રુપુત્રેષુ દેવકી જમ્બુકં રિપુમ્
શત્રુના પુત્રો મર્યા ત્યારે, દેવકી એ જંબુક, દુશ્મનને જોયો.
કૃષ્ણાંશઃ શિરસી પિત્રોર્ગૃહીત્વા સ્નેહકાતરઃ
કૃષ્ણાંશે, પ્રેમથી, પોતાના માતાપિતાના શિર પકડી લીધા.
વિહસ્ય તૌ તદા તત્ર પ્રોચતુર્વચનં પ્રિયમ્ ઇતિ વાણી તયોર્જાતા બલિનો પ્રેતદેહયોઃ
ત્યારે, તેઓ હસીને ત્યાં મીઠા શબ્દો બોલ્યા; એ બંને, મજબૂત હોવા છતાં મૃતદેહમાં, વચ્ચે વાણી ઉત્પન્ન થઈ.
ખડ્ગહસ્તા ચ સા દેવી શિલાયંત્રે તુ તં રિપુમ્
એ દેવી, હાથમાં તલવાર લઈને, દુશ્મનને પથ્થરનાં યંત્રમાં મૂકી દીધો.
હે પુત્રાઃ સ્વપિતુઃ શત્રું જમ્બુકં પુરુષાધમમ્
"પુત્રો, તમારા પિતાના દુશ્મન, જંબુક, સૌથી નીચ માણસને દબાવી દો."
સંચૂર્ણયત તદ્ગાત્રં તત્તૈલૈર્મદનિર્મિતૈઃ 3.3.12.
"એ મદથી બનેલા તે તેલોથી તેનું શરીર પીસી નાખો."
તથા કૃત્વા તુ તે પુત્રા મહિષીં સસુતાં તદા
એ રીતે કરીને, એ પુત્રો પછી, રાણી અને તેના પુત્ર સાથે—
તદા પરિમલં રાજ્ઞી દૃષ્ટ્વા સ્વામિનમાતુરમ્
પછી રાણીએ સુગંધ જોઈને, પોતાના સ્વામીને દુઃખી જોયા.
તત્સુતા ખડ્ગમાનીય બલખાનિભુજં પ્રતિ
તેની દિકરી તલવાર લઈને, બલખાની, બલવાન ભાઈ સામે ગઈ.
તાલનં દેવસિંહં ચ રામાંશં ચ તથાવિધમ્
તાલનમ, દેવસિંહ અને એ જ રીતે રામાંશ—
કૃષ્ણાંશં મોહયિત્વાશુ માયયા ચ સમાહરત્ તચ્છિરશ્ચ સમાહૃત્ય ચિતાયાં ચ સમાક્ષિપત્
કૃષ્ણાંશને તરત જ માયાથી ભુલાવી, તેને પકડી લીધો; તેનું શિર લઈ, ચિતામાં ફેંકી દીધું.
તદા વાણી સમુત્પન્ના બલખાને શૃણુષ્વ ભોઃ
પછી વાણી ઉત્પન્ન થઈ, "સાંભળો, બલખાની!"
ફલમસ્ય વિવાહે સ્વે ભોક્તવ્યં પાપકર્મણઃ
પાપી માણસે લગ્નમાં પોતાના કરેલા પાપના ફળ ભોગવવાનું જ પડે છે.
તતસ્તુ સૈનિકાઃ સર્વે મહાહર્ષસમન્વિતાઃ
પછી બધા સૈનિકો ખૂબ આનંદથી ભરાઈ ગયા.
મહાવતીં સમાજગ્મુઃ કૃતકૃ ત્યત્વમાગતાઃ
એમણે પોતાનું કામ પૂરૂં કરીને મોટી નગરીમાં આવ્યા.
તત્પશ્ચાત્સ્વ પુરીં પ્રાય તદા કિમભવન્મુને
પછી તેઓ પોતાની નગરીમાં પાછા આવ્યા; પછી શું બન્યું, હે મુનિ?
જ્યેષ્ઠે માસિ ગૃહં પ્રાપ્તા દધ્મુર્વાદ્યાન્યનેકશઃ
જ્યેષ્ઠ મહિનામાં તેઓ ઘરે પહોંચ્યા અને અનેક વાદ્યો વગાડ્યા.
શ્રુત્વા પરિમલો રાજા સ્વસુતાઞ્જયિનો બલીન્
આ સાંભળી રાજા પરિમલએ પોતાના વિજયી પુત્રો અને વીરોને બોલાવ્યા.