બલખાનિસ્તદા પ્રાપ્તશ્ચૈકલક્ષબલાન્વિતઃ
એ સમયે બલખાની પણ એક લાખ સેનાની સાથે આવી ગયો.
સજ્જીભૂતાન્સમાલોક્ય તાનુદ્યાને સસૈન્યકાન્
તૈયાર થયેલા અને સેનાઓ સાથે બગીચામાં આવેલા લોકોને જોઈને—
વિહ્વલં નૃપમાલોક્ય કૃષ્ણાંશોઽઽશ્વાસયન્મુદા
રાજાને વ્યથિત જોઈને કૃષ્ણાંશે આનંદથી તેને આશ્વાસન આપ્યું.
લક્ષસૈન્યં તદીયં ચ ગૃહીત્વા ચાધિપોઽભવત્
એ એક લાખ સેનાને પકડીને, એ અધિપતિ બની ગયો.
પતાકાઃ પઞ્ચસાહસ્રાઃ સાહસ્રં કાષ્ઠકારિણઃ
પાંચ હજાર ધ્વજાઓ અને એક હજાર લાકડાના કામ કરનાર હતા.
ત્રિલક્ષાશ્ચ હયાઃ સર્વે ઉષ્ટ્રા દશસહસ્રકાઃ
ત્રણ લાખ ઘોડા હતા અને દસ હજાર ઊંટ પણ હતા.
તાલનશ્ચ સમાયાતઃ સર્વસેનાધિપોઽભવત્
તાલન આવ્યા અને આખી સેના ના મુખ્ય બન્યા.
બલખાનિર્હયાનાં ચ સર્વેષામધિપોઽભવત્ પત્તીનાં ચૈવ સર્વેષાં કૃષ્ણાંશશ્ચાધિપોઽભવત્
બલખાની બધા ઘોડેસવારોની આગેવાન બન્યા અને કૃષ્ણાંશ બધા પદાતી સેનાનો મુખ્ય બન્યા.
નત્વા તે મલનાં ભૂપો દત્ત્વા દાનાન્યનેકશઃ
મલનાનો રાજા વંદન કરીને અનેક ભેટો આપ્યા.
પક્ષમાત્રગતઃ કાલો માર્ગે તસ્મિન્રણૈષિણામ્ સેનાં નિવાસયામાસુર્નિર્ભયાસ્તે મહાબલાઃ ।। 3.3.12.
યુદ્ધ ઇચ્છનારાઓના માર્ગમાં માત્ર અડધો દિવસ પસાર થયો હતો; તે મહાબળીઓએ નિર્ભય થઈને ત્યાં પોતાની સેના ઉતારી.
દેવસિંહમતેનૈવ યોગિનસ્તે તદાભવન્
દેવસિંહના મત પ્રમાણે એ યોગીઓ એ સમયે યોગી બન્યા.
મડ્ડુધારી તદા દેવો વીણાધારી ચ તાલનઃ
મડ્ડુધારી એ સમયે દેવ સમાન હતા અને તાલન વીના પકડીને બેઠા હતા.
માતુરગ્રે સ્થિતાસ્તે વૈ નનૃતુઃ પ્રેમવિહ્વલાઃ
માતાના સામે ઊભા રહીને તેઓ પ્રેમથી ભરીને નૃત્ય કર્યું.
મોહિતાં માતરં દૃષ્ટ્વા પરં હર્ષમુપાયયુઃ
માતાને મોહિત જોઈને તેઓ ખૂબ ખુશ થયા.
નત્વા તાં પ્રયયુઃ સર્વે પુરીં માહિષ્મતીં શુભામ્
માતાને વંદન કરીને બધા શુભ માહિષ્મતી શહેર તરફ روانા થયા.
દૂત્યા સાર્દ્ધં રિપોર્ગેહં યયુસ્તે કાર્યતત્પરાઃ
દૂત સાથે મળીને તેઓ દુશ્મનના ઘરમાં ગયા, કામમાં તત્પર રહી.
વિસંજ્ઞાં મહિષીં કૃત્વા કૃષ્ણાંશઃ સર્વમોહનઃ
કૃષ્ણાંશ, જે બધાને મોહિત કરે છે, તેણે રાણીને બેહોશ કરી દીધી.
દૃષ્ટ્વા સા સુંદરં રૂપં શ્યામાંગં પુરુષોત્તમમ્
તે રાણીએ સુંદર રૂપ, શ્યામ અંગવાળાં શ્રેષ્ઠ પુરુષને જોયા.
દૃષ્ટ્વા તથા ગતાં નારીં કૃષ્ણાંશઃ શ્લક્ષ્ણયા ગિરા
તે સ્ત્રી આવી ત્યારે કૃષ્ણાંશે તેને મૃદુ વાણીમાં વાત કરી.
સાહ ભો દેવકીપુત્ર યદિ પાણિં ગ્રહીષ્યસિ 3.3.12.
તે બોલી, 'હે દેવકીપુત્ર, જો તમે મારું હાથ પકડી લેશો...'
તથેત્યુક્ત્વા સ બલવાઁસ્તસ્યાઃ પાણિં ગૃહીતવાન્
કૃષ્ણાંશે 'તેથી જ' કહીને, બળવાન રહી, તેનું હાથ પકડી લીધું.
એતસ્મિન્નન્તરે રાજ્ઞી બાધિતા પ્રાહ યોગિનમ્ તુભ્યં દાસ્યામિ સંતુષ્ટા નૃત્યગાનવિમોહિતા
એ વચ્ચે, રાણી દુ:ખી થઈ યોગીને બોલી, 'નૃત્ય અને ગીતથી મોહિત થઈને અને સંતોષ પામી, હું તને પોતે આપી દઈશ.'
ઇતિ શ્રુત્વા વત્સસુતસ્તાં પ્રશસ્ય ગૃહીતવાન્
આ સાંભળી વત્સપુત્રે રાણીની પ્રશંસા કરી અને તેને સ્વીકારી.
નનર્ત તત્ર કૃષ્ણાંશો બલખાનિરગાયત
ત્યાં કૃષ્ણાંશે નૃત્ય કર્યું અને બલખાનીએ ગીત ગાયું.
મોહિતોઽભૂન્નૃપસ્તત્ર કાલિયઃ સ્વજનૈઃ સહ
ત્યાં કાળિય રાજા પોતાના લોકો સાથે ભટકી ગયો હતો.
ઇતિ શ્રુત્વા વચઃ શત્રોર્બલખાનિર્મહાબલઃ સ્વવિદ્યાં દર્શયેન્મહ્યં તદા તૃપ્તિં વ્રજામ્યહમ્
શત્રુના વચન સાંભળીને, શક્તિશાળી બલખાન બોલ્યો: 'તમારી કળા મને બતાવો, પછી હું સંતોષ પામીશ.'
ઇતિ શ્રુત્વા તથા મત્વા લક્ષાવર્તિં નૃપોત્તમઃ
આ સાંભળીને અને વિચાર કરીને, શ્રેષ્ઠ રાજાએ લાખોની તૈયારી કરી.
સા વેશ્યા સુતમાહ્લાદં જ્ઞાત્વા યોગિત્વમાગતમ્
તે વેશ્યાએ પોતાના પુત્રના આનંદ અને યોગ શક્તિ પ્રાપ્ત થયાનું જાણ્યું.
રુદિતાં તાં સમાલોક્ય રુદન્નાહ્લાદ એવ સઃ
તેને રડતી જોઈને, પુત્ર પણ આનંદથી રડ્યો.
કૃષ્ણાંશસ્તત્ર તં હારં તસ્યાઃ કંઠે પ્રદત્તવાન્ 3.3.12.
કૃષ્ણના વંશજએ ત્યાં તે હાર તેની ગળામાં પહેરાવ્યો.