પરાજિતે મલ્લબલે ખડ્ગહસ્તો મહીપતિઃ
મલ્લોનું બળ હાર્યું ત્યારે, રાજા હાથમાં તલવાર લઈને—
જ્ઞાત્વા તમીદૃશં ભૂપં વારયામાસ ભૂપતિઃ
એ રાજાને આવો જાણીને, ધરતીના સ્વામી એ તેને અટકાવ્યો.
નવાબ્દાંગે ચ કૃષ્ણાંશે ચાહ્લાદાદ્યાઃ કુમારકાઃ
નવમા વર્ષમાં, કૃષ્ણવંશમાં આનંદિત યુવાન કુમારો—
નમસ્તે તાત ભૂપાગ્ર્ય સર્વાનંદપ્રદાયક
હે પિતા, સર્વ આનંદ આપનાર શ્રેષ્ઠ રાજા, તમને વંદન છે.
ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તેષાં તથેત્યુક્ત્વા મહીપતિઃ
તેમના શબ્દો સાંભળીને, રાજાએ 'એવું જ હોય' કહ્યું.
દદૌ તેભ્યો મુદા યુક્તો હરિણીગર્ભસંભવાન્ ત્વન્મુખેન શ્રુતં સૂત હરિણી વડવા યથા
આનંદથી, તેણે હરણની ગર્ભમાંથી જન્મેલા તેમને આપ્યા, જેમ તમે મારા મુખથી સાંભળ્યા છે, હરણની જેમ વઢા.
ભીષ્મસિંહાય સંપ્રાપ્તા શક્રાદ્દેવેશતો મુને
મુનિ, તેઓ ભીષ્મસિંહ પાસે દેવોના રાજા ઇન્દ્ર પાસેથી આવ્યા.
દિવ્યાંગા ભૂષણાપન્ના નભસ્સલિલગામિનઃ સૂત ઉવાચ 3.3.10.
તેઓ દિવ્ય આભૂષણોથી સજ્જ હતા અને આકાશ તથા પાણીમાં ફરતા હતા. સૂતાએ કહ્યું.
સેવનં ભાસ્કરસ્યૈવ કૃતં ચ દ્વાદશાબ્દિકમ્
એણે સૂર્યદેવની સેવા બાર વર્ષ સુધી કરી.
પ્રાહ દેવ નમસ્તુભ્યં યદિ દેયો વરસ્ત્વયા
એણે કહ્યું, 'હે દેવ, હું તમને નમસ્કાર કરું છું; જો તમે મને કોઈ વર આપવાનું ઈચ્છો તો...'
તથેત્યુક્ત્વા રવિઃ સાક્ષાદ્દદૌ તસ્મૈ પપિહકમ્
રવિદેવે 'તેમ જ રહે' કહીને, પોતે જ તેને પપિહા પક્ષી આપ્યું.
અતઃ પપીહકો નામ લોકપાલનકર્મવાન્
એથી પપિહા નામે જગતની રક્ષા કરનાર બન્યો.
બુભુજે સ્મરવેગેન તસ્યાં જાતાસ્તુરંગમાઃ
કામના પ્રભાવે એણે તેની સાથે ભોગ કર્યો અને તેના પરથી ઘોડા જન્મ્યા.
તદા જાતૌ હરિણ્યાશ્ચ મેઘપુષ્પબલાહકૌ
પછી હરણમાંથી મેઘ, પુષ્પ અને બલાખા જન્મ્યા.
દિવ્યાંગાસ્તે હિ ચત્વારઃ પૂર્વં જાતા મહાબલાઃ
એ ચારેય દિવ્ય રૂપવાળા, પહેલાં મહાબલી તરીકે જન્મેલા હતા.
ઇતિ તે કથિતં વિપ્ર શૃણુ તત્ર કથાં શુભામ્
એવી રીતે તને કહ્યુ, હે વિદ્વાન; હવે ત્યાંની શુભ કથા સાંભળ.
દેવસિંહાય બલિને દદૌ ચાશ્વં મનોરથમ્ 3.3.10.
દેવસિંહને, જે બલવાન હતો, એણે મનની ઈચ્છા પ્રમાણે ઘોડો આપ્યો.
બ્રહ્માનંદાય પુત્રાય પ્રદદૌ હરિનાગરમ્
બ્રહ્માનંદ નામના પુત્રને એણે હરણનગર આપ્યું.
હરિણીં વડવાં શુભ્રાં બલખાનિઃ સમારુહત્
બલાખાનીએ સુંદર સફેદ વઢવી પર સવાર થયો.
આહ્લાદેનૈવ શાર્દૂલો હતઃ પ્રાણિભયંકરઃ
આનંદથી, પ્રાણીઓ માટે ભયજનક વાઘને મારવામાં આવ્યો.
બ્રહ્માનંદેન હરિણો હતસ્તત્ર મહાવને
મહાવનમાં બ્રહ્માનંદે હરણને માર્યો.
એતસ્મિન્નંતરે દેવી શારદા ચ શુભાનના
એ દરમિયાન, સુંદર મુખવાળી દેવી શારદા...
દૃષ્ટ્વા તાં મોહિતાઃ સર્વે સ્વૈઃ સ્વૈર્બાણૈરતાડયન્
તેણે જોઈને, બધા મોહિત થઈ ગયા અને પોતાના તીરો વડે તેને ઘાયલ કરી.
આહ્લાદાદ્યાશ્ચ તે શૂરા વિસ્મિતાશ્ચ બભૂવિરે
આહ્લાદ વગેરે શૂરવીરો આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા.
તદા ચ પીડિતા દેવી ભયભીતા યયૌ વનમ્
પછી દેવી પીડિત અને ડરતી, જંગલમાં ગઈ.
વનાંતરં ચ સંપ્રાપ્ય દેવી ધૃત્વા સ્વકં વપુઃ
જંગલની અંદર જઈને દેવીએ પોતાનું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું.
યદા તે ચ ભયં ભૂયાત્તદા ત્વં માં સદા સ્મર 3.3.10.
જ્યારે તને ડર લાગે ત્યારે હંમેશા મારી યાદ રાખજે.
ઇત્યુક્ત્વાન્તર્હિતા દેવી શારદા સર્વમંગલા
આવું કહીને સર્વમંગળા શારદા દેવી અદૃશ્ય થઈ ગઈ.
તદા પરાક્રમં તેષાં દૃષ્ટ્વા રાજા સુખોઽભવત્
પછી તેમના પરાક્રમ જોઈને રાજા ખુશ થયો.
વસંતસમયે રમ્યે યયુસ્તે પ્રમદાવનમ્
વસંતના સુંદર સમયમાં તેઓ આનંદ બગીચામાં ગયા.