અવિધૌ કૂપવાપ્યાદૌ ખનને સૂયતે ક્વચિત્ લભંતે ન ફલં તેષામિહ ચાભ્યેત્યધોગતિમ્
અયોગ્ય જગ્યાએ, જેમ કે કૂવો, વાપી કે ખોદકામમાં વાવવાથી, ક્યારેક તે ઉગે છે, પણ એ રીતે વાવનારને અહીં ફળ મળતું નથી અને તેઓ નીચા સ્થાન પર જાય છે.
નદીતીરે શ્મશાને ચ સ્વગૃહસ્ય ચ દક્ષિણે
નદીના કાંઠે, શમશાનમાં, અથવા પોતાના ઘરના દક્ષિણ ભાગમાં—
પત્રપુષ્પફલાનાં ચ રજોરેણુસમાગમાઃ
પાંદડા, ફૂલો અને ફળો ધૂળ અને રેણુ સાથે સંકળાય ત્યારે—
યસ્તુ વૃક્ષં પ્રકુરુતે છાયાપુષ્પફલોપગમ્ કીર્તિશ્ચ માનુષે લોકે પ્રત્યભ્યેતિ શુભં ફલમ્
જે વ્યક્તિ છાંયાં, ફૂલો અને ફળ આપતો વૃક્ષ વાવે છે, તેને લોકોમાં કીર્તિ મળે છે અને શુભ ફળ પ્રાપ્ત થાય છે.
અતીતાનાગતાશ્ચાતઃ પિતૄન્સ સ્વર્ગતો દ્વિજાઃ
એથી, દ્વિજોએ પોતાના ભૂતકાળ અને ભવિષ્યના પિતૃઓને સ્વર્ગમાં પહોંચાડે છે.
અપુત્રસ્ય હિ પુત્રત્ત્વં પાદપા ઇહ કુર્વતે
પુત્ર ન હોય તો, અહીં વૃક્ષો પુત્રત્વ આપે છે.
શતૈઃ પુત્રસહસ્રાણામેક એવ વિશિષ્યતે
શત અને હજારો પુત્રોમાં એક વૃક્ષ બધાને વધીને છે.
મુક્તિહેતુઃ સહસ્રાણાં લક્ષકોટીનિ યાનિ ચ
વૃક્ષ હજારો, લાખો અને કરોડો માટે મુક્તિનું કારણ બને છે.
પ્લક્ષો ભાર્યાપ્રદશ્ચૈવ બિલ્વ આયુષ્યદઃ સ્મૃતઃ 2.1.10.
પ્લક્ષ વૃક્ષ પત્ની આપે છે અને બિલ્વ વૃક્ષ લાંબું આયુષ્ય આપે છે.
તિંદુકાત્કુલવૃદ્ધિઃ સ્યાદ્દાડિમી કામિનીપ્રદઃ
તિંદુક વૃક્ષથી કુળની વૃદ્ધિ થાય છે; દાડીમી વૃક્ષ કામનાની પ્રાપ્તિ કરાવે છે.
સ્વર્ગપ્રદા ધાતકી સ્યાદ્વટો મોક્ષપ્રદાયકઃ
ધાતકી વૃક્ષ સ્વર્ગ આપે છે અને વટ વૃક્ષ મુક્તિ આપે છે.
સર્વશસ્યં બલબલે મધુકે ચાર્જુને તથા
મધુક અને અર્જુન વૃક્ષ સર્વ શস্য અને બળ આપે છે.
જીવંત્યા રોગશાંતિઃ સ્યાત્કેશરઃ શત્રુમર્દનઃ
જીવંતી વૃક્ષ વાવવાથી રોગ શાંતિ મળે છે; કેસરા વૃક્ષ દુશ્મનનો નાશ કરે છે.
પનસે મંદબુદ્ધિઃ સ્યાત્કલિ વૃક્ષઃ શ્રિયં હરેત્
પનસ વૃક્ષ વાવવાથી બુદ્ધિ મંદ થાય છે; કળી વૃક્ષ સંપત્તિ દૂર કરે છે.
તથા ચ મર્કટીનીપરોપણાત્સંતતિક્ષયઃ શ્રીવૃક્ષં કિંશુકં ચૈવ રોપણાત્સ્વર્ગમાદિશેત્
મરકટીની વૃક્ષ વાવવાથી સંતાનનો નાશ થાય છે; શ્રી વૃક્ષ અને કિમશુક વૃક્ષ વાવવાથી સ્વર્ગ મળે છે.
મંદારે કુલહાનિઃ સ્યાચ્છાલ્મલે શુકબુદ્ધિમાન્
મંદાર વૃક્ષ વાવવાથી કુળનો નાશ થાય છે; શાલમલી વૃક્ષ વાવવાથી તોતાની જેમ બુદ્ધિશાળી બની જાય છે.
ઉત્પન્ને કુલપાતઃ સ્યા ત્પશોરેવ ક્ષયો ભવેત્
જ્યારે આવું થાય છે, ત્યારે કુળનો નાશ થાય છે અને તપસ્વીનું પુણ્ય પણ ખોવાઈ જાય છે.
વિના ક્રતૌ વિરુદ્ધશ્ચ ન સિંહં દ્વિજસત્તમાઃ 2.1.10.
વિધિ વિના અને વિરોધ હોય, તો, દ્વિજ શ્રેષ્ઠો, સિંહ મળતો નથી.
સહકારસહસ્રાત્તુ વરિષ્ઠં ધાતકીદ્વયમ્
હजार સહકાર વૃક્ષોમાંથી બે ધાતકી વૃક્ષ વધુ શ્રેષ્ઠ છે.
પાટલાનાં શતાત્પશ્ચાદેકરક્તવટો ભવેત્
પાટળાના સો વૃક્ષ પછી એક લાલ વટ વૃક્ષ હોવું જોઈએ.
તસ્માદ્વરિષ્ઠઃ શ્રીવૃક્ષો જંબૂવૃક્ષઃ પ્રશસ્યતે
એથી શ્રી વૃક્ષ શ્રેષ્ઠ છે અને જાંબુ વૃક્ષ પણ પ્રશંસા પાત્ર છે.
તિંદુકસ્ય ત્રયશ્ચૈવ જંબૂવૃક્ષસ્ય પંચકમ્ એવમુક્ત્વા સ ધર્માત્મા કારયેત્કીદૃશં બલમ્
ત્રણ તિંડુકા અને પાંચ જાંબુ વૃક્ષ—આ રીતે કહ્યા પછી, ધર્મપ્રિય એ વ્યક્તિ એ પ્રમાણે બળની વ્યવસ્થા કરે.
કલ્પકોટિસહસ્રાણિ કલ્પકોટિશતાનિ ચ
અગણિત કલ્પકોટિ હજાર અને કલ્પકોટિ સો-સો હોય છે.
જન્મત્રયાદિકં પાપં વિનાશ્ય સ્વર્ગમાદિશેત્
ત્રણ જન્મ જેવી પાપોનો નાશ કરીને, સ્વર્ગ પ્રાપ્ત થાય છે.
તુલસીરોપણાચ્ચૈત્ર આધિવ્યાધિયુતો ભવેત્
ચૈત્ર માસમાં તુલસી વાવવાથી રોગોનો ઉપદ્રવ થાય છે.
આષાઢે કીર્તિમાપ્નોતિ શ્રાવણે પરમાં ગતિમ્ તુલસી ત્રિવિધા લોકે કૃતે શ્વેતા પ્રશસ્યતે
આષાઢમાં કીર્તિ મળે છે, શ્રાવણમાં ઉત્તમ સ્થિતિ મળે છે. તુલસીના ત્રણ પ્રકાર છે; કૃતા યુગમાં શ્વેત તુલસી વધારે પ્રશંસિત છે.
કિંચિચ્છેદં ચ યઃ કુર્યાદશ્વત્થસ્ય વટસ્ય ચ
જે કોઈ અશ્વત્થ અથવા વટ વૃક્ષને થોડું પણ કાપે—
મૂલચ્છેદેન વિપ્રેંદ્રાઃ કુલપાતો ભવેદનુ સાયં પ્રાતશ્ચ ઘર્માંતે શીતકાલે દિનાંતરે ।। 2.1.10.
મૂળ કાપવાથી, બ્રાહ્મણ શ્રેષ્ઠો, કુળનો નાશ થાય છે. સાંજ, સવારે, ઉનાળાની અંતે, ઠંડા સમયમાં કે બીજા દિવસે—
ફલમામકુલત્થશ્ચ માષો મુદ્ગાસ્તિલા યવાઃ
આમના ફળ, કુલથ, માસ, મુગ, તલ અને જવ—
અવિકાકસકૃચ્ચૂર્ણં યવચૂર્ણાનિ યાનિ ચ
મંદીરીના બકરા અને જે-તે જવના પાવડર—