સાવિત્રીત્યેવ નામાસ્યાશ્ચક્રુર્વિપ્રાસ્તથા પિતા સાવિત્રી સુકુમારાઙ્ગી યૌવનસ્થા બભૂવ હ
બ્રાહ્મણો અને પિતાએ તેનું નામ સાવિત્રી રાખ્યું; સાવિત્રી, નાજુક અંગોવાળી, યુવાન બની.
તાં સુમધ્યાં પૃથુશ્રોણીં પ્રતિમાં કાઞ્ચનીમિવ 4.102.
તે, સુમધ્ય અને પહોળા કટિવાળી, словно સોનાની પ્રતિમા જેવી હતી.
સા તુ પદ્મપલાશાક્ષી પ્રજ્વલંતીવ તેજસા
તે, કમળની પાંદડાની જેમ આંખોવાળી, તેજથી ઝળહળતી હતી.
અથોપોષ્ય શિરઃસ્નાતા દેવતામભિગમ્ય સા
પછી, ઉપવાસ કરીને, શિર પર સ્નાન કરી, તે દેવતાની પાસે ગઈ.
તેભ્યઃ સુમનસઃ શેષાઃ પ્રતિગૃહ્ય નૃપાત્મજા
રાજકુમારી એ બાકી રહેલા ફૂલો તેમને મળ્યા પછી સ્વીકાર્યા.
સોભિવાદ્ય પિતુઃ પાદૌ શેષાન્પૂર્વં નિવેદ્ય ચ
પિતાના પગને વિનમ્રતાપૂર્વક વંદન કરી, તેણે પહેલા બાકી રહેલા ફૂલો અર્પણ કર્યા.
તાં દૃષ્ટ્વા યૌવનં પ્રાપ્તાં સ્વચ્છાં તાં દેવરૂપિણીમ્
યૌવનમાં પ્રવેશેલી, પવિત્ર અને દેવતાની જેમ દેખાતી એ યુવતીને જોઈને,
યુક્તઃ પ્રદાનકાલોઽસ્યાસ્તેન કશ્ચિદ્વૃણોત્વિમામ્
હવે તેને આપવાનો યોગ્ય સમય આવી ગયો છે; કોઈ તેને પસંદ કરે.
દેવાદીનાં યથા વાચ્યો ન લબ્ધેયં તથા કુરુ
દેવો અને અન્ય લોકોમાં જે રીતે વાત કરવામાં આવે છે, જો તેને મેળવવામાં ન આવે તો એ જ રીતે કરો.
પિતુર્ગૃહે તુ યા કન્યા રજઃ પશ્યત્યસંસ્કૃતા
પિતાના ઘરમાં જે કન્યાએ રજસ્વલા થઈ છે, પણ હજુ સંસ્કાર થયેલ નથી,
અતોર્થં પ્રેષયામીતિ કુરુ પુત્રિ સ્વયંવરમ્
આ માટે, હું તને મોકલું છું; દીકરી, તું સ્વયંવર રાખ.
એવમસ્ત્વિતિ સાવિત્રી પ્રોક્તા તસ્માદ્વિનિર્યયૌ 4.102.
‘જેમ તું કહો તેમ,’ એમ સાવિત્રી બોલી અને ત્યાંથી નીકળી ગઈ.
માન્યાનામત્ર વૃદ્ધાનાં કૃત્વા પાદાભિષેચનમ્
ત્યાંના માન્ય વૃદ્ધોના પગ ધોઈને, સન્માનપૂર્વક કૃત્ય કર્યું.
આજગામ પુનર્વેશ્મ સાવિત્રી સહ મંત્રિભિઃ
સાવિત્રી ફરીથી મંત્રીઓ સાથે ઘર પર પાછી આવી.
આસીનમાસને વિપ્રં પ્રણમ્ય સ્મિતભાષિણી
હસતી અને મૃદુભાષી સાવિત્રી એ આસન પર બેઠેલા વિદ્વાનને વંદન કર્યું.
દ્યુમત્સેન ઇતિ ખ્યાતો દેવદત્તો બભૂવ સઃ
તેનું નામ દ્યુમત્સેન તરીકે જાણીતા થયું અને તે દેવદત્ત તરીકે ઓળખાયો.
અહો બત મહત્કષ્ટં સાવિત્ર્યા નૃપતેઃ કૃતમ્
અહો, ખરેખર, સાવિત્રી એ રાજા માટે મોટું કષ્ટ સહન કર્યું.
સત્યં વદત્યસ્ય પિતા સત્યં માતા પ્રભાષતે
તેના પિતા સત્ય બોલે છે, તેની માતા પણ સત્ય બોલે છે.
એકો દોષોઽસ્તિ નાન્યોઽસ્ય સોઽદ્યપ્રભૃતિ સત્યવાક્
એક જ દોષ છે, બીજો કોઈ નથી; આજથી તે સત્ય બોલશે.
નારદસ્ય વચઃ શ્રુત્વા તનયાં પ્રાહ પાર્થિવઃ સંવત્સરેણ સોલ્પાયુર્દેહત્યાગં કરિષ્યતિ
નારદના શબ્દો સાંભળીને, રાજાએ દીકરીને કહ્યું: ‘એક વર્ષમાં, ઓછા આયુષ્ય સાથે, તે શરીર છોડશે.’
સકૃત્પ્રદીયતે કન્યા ત્રીણ્યેતાનિ સકૃત્સકૃત્
કન્યા માત્ર એકવાર આપવામાં આવે છે; આ ત્રણ વસ્તુઓ પણ માત્ર એકવાર, એકવાર જ થાય છે.
દીર્ઘાયુરથ વાલ્પાયુઃ સગુણો નિર્ગુણોઽપિ વા 4.102.
લાંબા આયુષ્ય ધરાવતો હોય કે ટૂંકા આયુષ્ય ધરાવતો, ગુણવંત હોય કે ગુણ વગર હોય.
મનસા નિશ્ચયં કૃત્વા તતો વાચાઽભિધીયતે
પહેલાં મનમાં નક્કી કરીને, પછી બોલવામાં આવે છે.
અવિઘ્નમગ્રે સાવિત્ર્યાઃ પ્રદાને દુહિતુસ્તવ
સાવિત્રી, તમારી દીકરીનું દાન કરતી વખતે શરૂઆતમાં કોઈ અડચણ ન આવે.
એવમુક્ત્વા સમુત્પત્ય નારદસ્ત્રિદિવં ગતઃ શુભે મુહૂર્તે પાર્શ્વસ્થૈર્બ્રાહ્મણૈર્વેદપારગૈઃ
આ રીતે કહ્યું પછી, નારદ ઊભા થયા અને શુભ મુહૂર્તે, વેદમાં પારંગત બ્રાહ્મણો સાથે સ્વર્ગમાં ગયા.
સાવિત્ર્યપિ વરં લબ્ધ્વા ભર્તારં મનસેપ્સિતમ્
સાવિત્રીને પણ મનથી ઇચ્છેલો પતિ મળ્યો.
એવં તત્રાશ્રમે તેષાં વસતાં પ્રીતિપૂર્વકમ્
તે આશ્રમમાં તેઓ બધા પ્રેમપૂર્વક સાથે રહેતા હતા.
સાવિત્ર્યાસ્તપ્યમાનાયાસ્તિષ્ઠંત્યાશ્ચ દિવાનિશમ્
સાવિત્રી કષ્ટ સહન કરતી, દિવસ-રાત અડગ રહી.
તતઃ કાલે બહુતિથે વ્યતિક્રાંતે કદાચન પ્રોષ્ઠપદે સિતે પક્ષે દ્વાદશ્યાં રજનીમુખે
પછી ઘણો સમય પસાર થયા પછી, એક વખત, પ્રોષ્ઠપદ માસના શુક્લપક્ષમાં, દ્વાદશી રાત્રિની શરૂઆતમાં—
ગણયન્તી ચ સાવિત્રી નારદોક્તં વચો હૃદિ
સાવિત્રી, નારદના બોલેલા શબ્દો હૃદયમાં યાદ રાખીને, દિવસો ગણતી રહી.