મોહનના મોટા ભાઈએ વિચારી લીધું કે, "આવો જીવહિંસા કરવી ભયાનક નર્કમાં લઈ જાય છે." તેના મોટા ભાઈના આ શબ્દો મોહને સાંભળ્યા. પછી તેણે કહ્યું, "ભાઈ, પૂર્વે સત્યયુગમાં બ્રાહ્મણો યજ્ઞમાં તત્પર રહેતા હતા. તે સમયે તેઓએ બકરાની તુલનામાં તલને શ્રેષ્ઠ માન્યા અને તલ હવનમાં અર્પણ કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. તેમણે મીઠા શબ્દોમાં કહ્યું, 'તમારી વાતનો કોઈ ફળ મળતો નથી.' એ સમયે અમાવસુ નામના પિતૃ ત્યાં પ્રગટ થયા. તેઓ ભવ્ય વિમાને આરૂઢ થઈ નિર્ભયપણે ઋષિઓને સંબોધ્યા. તેમના શબ્દો સાંભળીને ઋષિઓએ તેમ જ વર્તન કર્યું અને શુભતા પ્રાપ્ત કરી. આ ભયાનક વાતો સાંભળીને, શ્રેષ્ઠ બુદ્ધિશાળી લિલાધર વિચારી રહ્યો હતો. પછી, ત્રેતાયુગમાં, રજોગુણથી રચાયેલું જગત પ્રગટ થયું. દેવતાઓ હવનથી પ્રસન્ન થતા, લોહીથી ઉત્પન્ન થયેલા માંસથી નહિ. રાજા, તેણે ફળાદિ સંપૂર્ણ હવન કરાવ્યા અને શહેરને તેની પુરૂષો અને સ્ત્રીઓ સાથે દહન કરી નાખ્યું. મહામાયાના પ્રભાવથી શિવપ્રિય શંભુદત્તે એ બધું કરાવ્યું. પછી લિલાધર નામના બ્રાહ્મણ, જે દસ પુત્રો સાથે રહેતા હતા, અને ક્ષત્રસિંહ રાજા મોહન પાસે આવ્યા.