శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కృష్ణం మహాబకగ్రస్తం దృష్ట్వా రామాదయోఽర్భకాః । బభూవురిన్ద్రియాణీవ వినా ప్రాణం విచేతసః

కృష్ణుడు ఆ బకాసురుని ముక్కులో పడిపోవడాన్ని చూసి, రాముడు మరియు ఇతర పిల్లలు ప్రాణం లేని ఇంద్రియాల్లా అయోమయంగా పోయారు.

( మిశ్ర ) తం తాలుమూలం ప్రదహన్తమగ్నివద్ గోపాలసూనుం పితరం జగద్‍గురోః । చచ్ఛర్ద సద్యోఽతిరుషాక్షతం బకః తుణ్డేన హన్తుం పునరభ్యపద్యత

అప్పుడు గోపాలుని కుమారుడు, జగద్గురు, అగ్నిలా బకాసురుని నోటిమూలను కాల్చాడు. బాధతో బకాసురుడు వెంటనే కృష్ణుణ్ని ఊపిరి తీసుకున్నట్టు ఊదేసి, కోపంతో మళ్లీ ముక్కుతో హత్య చేయడానికి దాడికి వచ్చాడు.

తం ఆపతన్తం స నిగృహ్య తుణ్డయోః దోర్భ్యాం బకం కంససఖం సతాం పతిః । పశ్యత్సు బాలేషు దదార లీలయా ముదావహో వీరణవద్ దివౌకసామ్

అతడు దూసుకొచ్చినప్పుడు, సత్పురుషులకు అధిపతియైన కృష్ణుడు, కంసుని మిత్రుడైన బకాసురుని రెండు చేతులతో ముక్కు పట్టుకుని, పిల్లలు చూస్తుండగానే, దేవతలలో వీరుడు చేసినట్టు సులభంగా చీల్చి, అందరికీ ఆనందాన్ని ఇచ్చాడు.

తదా బకారిం సురలోకవాసినః సమాకిరన్ నన్దనమల్లికాదిభిః । సమీడిరే చానకశఙ్‌ఖసంస్తవైః తద్వీక్ష్య గోపాలసుతా విసిస్మిరే

అప్పుడు దేవలోకవాసులు బకాసురుని శత్రువైన కృష్ణునిపై నందనవనపు పువ్వులు, మల్లెలు వర్షించారు. డప్పులు, శంఖాలు మోగించి, స్తోత్రాలతో స్తుతించారు. ఇది చూసి గోపాలకుమారులు ఆశ్చర్యపోయారు.

ముక్తం బకాస్యాద్ ఉపలభ్య బాలకా రామాదయః ప్రాణమివేన్ద్రియో గణః । స్థానాగతం తం పరిరభ్య నిర్వృతాః ప్రణీయ వత్సాన్ వ్రజమేత్య తజ్జగుః

బకాసురుని నోటిలోనుండి కృష్ణుడు బయటపడినప్పుడు, రాముడు మొదలైన పిల్లలు ప్రాణం తిరిగి వచ్చినట్టు ఆనందించారు. అతన్ని ఆలింగనం చేసి, దూడలను కూడగట్టి, సంతోషంగా వ్రజకు తిరిగి వెళ్లారు, ఆ సంఘటనను పాడుకుంటూ పోయారు.

( అనుష్టుప్ ) శ్రుత్వా తద్ విస్మితా గోపా గోప్యశ్చాతిప్రియాదృతాః । ప్రేత్య ఆగతమివోత్సుక్యాద్ ఐక్షన్త తృషితేక్షణాః

అది విని, గోపాళ్లు, గోపికలు ఆశ్చర్యంతో, అపారమైన ప్రేమతో, మరణం నుండి తిరిగి వచ్చినట్టు కృష్ణుణ్ని తపించిన కళ్లతో చూశారు.

అహో బతాస్య బాలస్య బహవో మృత్యవోఽభవన్ । అప్యాసీద్ విప్రియం తేషాం కృతం పూర్వం యతో భయమ్

అయ్యో! ఈ బాలుడు ఎంత ప్రమాదాలు ఎదుర్కొన్నాడు! మనకు ఏదైనా పూర్వపాపం ఉందేమో, అందుకే ఈ భయం కలిగిందేమో.

అథాపి అభిభవన్త్యేనం నైవ తే ఘోరదర్శనాః । జిఘాంసయైనమాసాద్య నశ్యన్త్యగ్నౌ పతఙ్‌గవత్

అయినా, ఆ భయంకరమైన ప్రాణులు అతన్ని జయించలేవు. చనిపెట్టాలని వచ్చినా, వారు అగ్నిలో పడి పోయే పురుగుల్లా నశించిపోతారు.

అహో బ్రహ్మవిదాం వాచో నాసత్యాః సన్తి కర్హిచిత్ । గర్గో యదాహ భగవాన్ అన్వభావి తథైవ తత్

బ్రహ్మజ్ఞుల మాటలు ఎప్పుడూ అబద్ధం కావు. గర్గమహర్షి చెప్పినదంతా నిజమయ్యింది.

ఇతి నన్దాదయో గోపాః కృష్ణరామకథాం ముదా । కుర్వన్తో రమమాణాశ్చ నావిన్దన్ భవవేదనామ్

ఇలా నందుడు మరియు ఇతర గోపాళ్లు, కృష్ణుడు-రాముని కథలు చెప్పుకుంటూ, ఆనందంగా కాలం గడిపారు. వారికి లోకబాధలు తెలియవు.

ఏవం విహారైః కౌమారైః కౌమారం జహతుర్వ్రజే । నిలాయనైః సేతుబన్ధైః మర్కటోత్ప్లవనాదిభిః

ఇలా, చిన్నతనపు ఆటలతో—దాగుడుమూతలు, చెరువుల కట్టలు, కోతుల్లా ఎగరడం వంటి క్రీడలతో—వ్రజలో బాల్యం గడిపారు.

శౌనక ఉవాచ । అశ్వత్థామ్నోపసృష్టేన బ్రహ్మశీర్ష్ణోరుతేజసా । ఉత్తరాయా హతో గర్భ ఈశేనాజీవితః పునః

శౌనకుడు ఇలా అడిగాడు: అశ్వత్థాముడు సంధించిన బ్రహ్మాస్త్ర ప్రభావంతో ఉత్తరమ్మ గర్భంలోని శిశువు హతమయ్యాడు. కానీ భగవంతుని కృపతో మళ్లీ ప్రాణం పొందాడు.

తస్య జన్మ మహాబుద్ధేః కర్మాణి చ మహాత్మనః । నిధనం చ యథైవాసీత్ స ప్రేత్య గతవాన్ యథా

ఆ మహాబుద్ధి, మహాత్ముడైన వాడి జననం, చేసిన కార్యాలు, మరణం ఎలా జరిగింది, మరణానంతరం ఎక్కడికి వెళ్లాడో వినాలని మనం కోరుతున్నాము.

తదిదం శ్రోతుమిచ్ఛామో గదితుం యది మన్యసే । బ్రూహి నః శ్రద్దధానానాం యస్య జ్ఞానమదాచ్ఛుకః

మీరు అనుకూలంగా భావిస్తే, దయచేసి మాకు ఈ కథను చెప్పండి. మేము శ్రద్ధగా వినదలచినవారు. ఈ జ్ఞానం శుకమహర్షి చెప్పినదే.

సూత ఉవాచ । అపీపలద్ధర్మరాజః పితృవద్ రఞ్జయన్ ప్రజాః । నిఃస్పృహః సర్వకామేభ్యః కృష్ణపాదానుసేవయా

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: ధర్మరాజు యుదిష్ఠిరుడు తన ప్రజలను తండ్రిలా సంరక్షిస్తూ, కృష్ణుని పాదసేవ వల్ల అన్ని కోరికలకు విరక్తుడై ఆనందాన్ని కలిగించాడు.

సమ్పదః క్రతవో లోకా మహిషీ భ్రాతరో మహీ । జమ్బూద్వీపాధిపత్యం చ యశశ్చ త్రిదివం గతమ్

అతనికి సంపద, యజ్ఞాలు, రాజ్యాలు, భార్యలు, అన్నదమ్ములు, జంబూద్వీప పాలన, పరలోకాన్ని తాకిన కీర్తి అన్నీ లభించాయి.

కిం తే కామాః సురస్పార్హా ముకున్దమనసో ద్విజాః । అధిజహ్రుర్ముదం రాజ్ఞః క్షుధితస్య యథేతరే

ద్విజులారా, ఎవరి మనసు ముకుందుని మీద నిలిచిందో, ఆవిధంగా ఉన్నవారికి దేవతలకూ ఆశించదగ్గ కోరికలు కూడా ఏమి ఉపయోగం? ఆకలితో ఉన్న రాజుకు ఇతర విషయాలు ఆనందాన్ని ఇచ్చినట్లే, అవి కూడా అంతే ఆనందాన్ని ఇచ్చాయి.

మాతుర్గర్భగతో వీరః స తదా భృగునన్దన । దదర్శ పురుషం కఞ్చిద్ దహ్యమానోఽస్త్రతేజసా

భృగునందనా, ఆ వీరుడు తన తల్లిపేగులో ఉన్నప్పుడే, ఆయుధశక్తి వల్ల కాలుతున్నప్పుడు, ఒక మహాపురుషుడిని చూశాడు.

అఙ్‌గుష్ఠమాత్రమమలం స్ఫురత్ పురట మౌలినమ్ । అపీవ్యదర్శనం శ్యామం తడిద్ వాససమచ్యుతమ్

ఆయన చూపిన రూపం అంగుళంత పరిమాణంలో, నిర్మలంగా మెరిసిపోతూ, బంగారు కిరీటం ధరించి, నీలవర్ణంతో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, చూడటానికి అద్భుతంగా, ఎప్పటికీ అపరాజితుడిగా కనిపించాడు.

శ్రీమద్ దీర్ఘచతుర్బాహుం తప్తకాఞ్చన కుణ్డలమ్ । క్షతజాక్షం గదాపాణిం ఆత్మనః సర్వతో దిశమ్ । పరిభ్రమన్తం ఉల్కాభాం భ్రామయన్తం గదాం ముహుః

ఆయన దీప్తిమంతుడిగా, నాలుగు పొడవైన చేతులతో, మెరిసే బంగారు కుండలాలు ధరించి, రక్తవర్ణ కళ్లతో, గదను చేతిలో పట్టుకుని, ఆ శిశువును అన్ని దిశలలో చుట్టుముట్టి, మళ్ళీ మళ్ళీ ఆ గదను అగ్నిపింజల్లా తిప్పుతూ కనిపించాడు.

అస్త్రతేజః స్వగదయా నీహారమివ గోపతిః । విధమన్తం సన్నికర్షే పర్యైక్షత క ఇత్యసౌ

ఆయన తన గదతో ఆ ఆయుధశక్తిని మబ్బును పోగొట్టే గోపాలుడిలా తొలగించాడు. ఆ శిశువు 'ఇతడు ఎవరు?' అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు.

విధూయ తదమేయాత్మా భగవాన్ ధర్మగుబ్ విభుః । మిషతో దశమాసస్య తత్రైవాన్తర్దధే హరిః

ఆ ప్రమాదాన్ని తొలగించిన అనంతరం, అప్రమేయాత్ముడైన భగవంతుడు, ధర్మరక్షకుడు, విభువుగా ఉన్న హరి, పది నెలలు పూర్తయ్యే సమయానికి ఆ శిశువు కళ్లముందే అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

తతః సర్వగుణోదర్కే సానుకూల గ్రహోదయే । జజ్ఞే వంశధరః పాణ్డోః భూయః పాణ్డురివౌజసా

అంతటితో, అన్ని శుభగుణాలు ఉద్భవించి, గ్రహాలు అనుకూలంగా ఉన్న సమయంలో, పాండవ వంశాన్ని కొనసాగించేవాడు, పాండువుకు సమానమైన బలంతో, మళ్లీ జన్మించాడు.

తస్య ప్రీతమనా రాజా విప్రైర్ధౌమ్య కృపాదిభిః । జాతకం కారయామాస వాచయిత్వా చ మఙ్‌గలమ్

రాజు హర్షంతో, ధౌమ్యుడు, కృపాచార్యుడు మొదలైన బ్రాహ్మణులతో శిశువు జాతకాన్ని చెప్పించించి, మంగళకార్యక్రమాలను నిర్వహించాడు.

హిరణ్యం గాం మహీం గ్రామాన్ హస్త్యశ్వాన్ నృపతిర్వరాన్ । ప్రాదాత్స్వన్నం చ విప్రేభ్యః ప్రజాతీర్థే స తీర్థవిత్

పవిత్రతను తెలిసిన రాజు, జన్మస్థలంలో బ్రాహ్మణులకు బంగారం, ఆవులు, భూమి, గ్రామాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, ఉత్తమమైన భోజనం అన్నీ దానం చేశాడు.

తమూచుర్బ్రాహ్మణాస్తుష్టా రాజానం ప్రశ్రయాన్వితమ్ । ఏష హ్యస్మిన్ ప్రజాతన్తౌ పురూణాం పౌరవర్షభ

ఆ బ్రాహ్మణులు సంతృప్తితో, వినయంగా ఉన్న రాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు: 'పురువంశంలో నువ్వు ప్రధానుడవు. ఈ వంశంలో ఇతడే ముఖ్యుడు.'

దైవేనాప్రతిఘాతేన శుక్లే సంస్థాముపేయుషి । రాతో వోఽనుగ్రహార్థాయ విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా

'దైవశక్తికి ఎవ్వరూ అడ్డుకట్ట వేయలేరు. శ్వేతకేశుడు పరమపదానికి చేరుకున్నప్పుడు, మీకు అనుగ్రహంగా, పరమేశ్వరుడైన విష్ణువు ఇతడిని పంపాడు.'

తస్మాన్నామ్నా విష్ణురాత ఇతి లోకే బృహచ్ఛ్రవాః । భవిష్యతి న సన్దేహో మహాభాగవతో మహాన్

'అందువల్ల ఇతడు లోకంలో విష్ణురాతుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందతాడు. అతడు మహాభక్తుడు, మహాత్ముడు అనే విషయంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'

యుధిష్ఠిర ఉవాచ । అప్యేష వంశ్యాన్ రాజర్షీన్ పుణ్యశ్లోకాన్ మహాత్మనః । అనువర్తితా స్విద్యశసా సాధువాదేన సత్తమాః

యుధిష్ఠిరుడు అడిగాడు: 'ఈ బిడ్డ మన వంశంలోని రాజర్షులు, పుణ్యశ్లోకులు, మహాత్ములు నడిచిన సద్గతిని అనుసరిస్తాడా? మంచి పేరు, మంచి మాటలు పొందుతాడా?'