శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అత్యుగ్రభూరికర్మాణో నాస్తికా రౌరవా జనాః । తేఽపి తిష్ఠన్తి తీర్థేషు తీర్థసారస్తతో గతః

చాలా భయంకరమైన చెడు పనులు చేసే, నాస్తికులు, రౌరవ నరకానికి పాత్రులైనవారు కూడా తీర్థాలలో ఉంటున్నారు. కానీ తీర్థాల సారం అక్కడ లేదు.

కామక్రోధ మహాలోభ తృష్ణావ్యాకులచేతసః । తేఽపి తిష్ఠన్తి తపసి తపఃసారస్తతో గతః

కామం, కోపం, మహా లోభం, తృష్ణతో మనస్సు కలవరపడినవారు కూడా తపస్సులో నిమగ్నమై ఉంటారు కానీ, అటువంటి తపస్సుకు అసలు సారం పోయింది.

మనసశ్చాజయాత్ లోభాద్ దంభాత్ పాఖణ్డసంశ్రయాత్ । శాస్త్రాన్ అభ్యసనాచ్చైవ ధ్యానయోగఫలం గతమ్

మనస్సు జయించలేకపోవడం, లోభం, దంభం, మోసపూరితమైన మాటలు, కేవలం శాస్త్రాలు చదవడం వల్ల కూడా ధ్యానం, యోగానికి ఫలితం దూరమవుతుంది.

పణ్డితాస్తు కలత్రేణ రమన్తే మహిషా ఇవ । పుత్రస్యోత్పాదనే దక్షా అదక్షా ముక్తిసాధనే

పండితులు తమ భార్యలతో మేషపోతుల్లా ఆనందిస్తారు; వారు కుమారులను కనడంలో నిపుణులు, కానీ ముక్తిని సాధించడంలో అసమర్థులు.

న హి వైష్ణవతా కుత్ర సంప్రదాయపురఃసరా । ఏవం ప్రలయతాం ప్రాప్తో వస్తుసారః స్థలే స్థలే

సంప్రదాయాల్లో ముందుండేవారిలో కూడా నిజమైన వైష్ణవత్వం ఎక్కడా కనబడడం లేదు; అందుచేత ప్రతి చోటా అసలు సారం నశించిపోయింది.

అయం తు యుగధర్మో హి వర్తతే కస్య దూషణమ్ । అతస్తు పుణ్డరీకాక్షః సహతే నికటే స్థితః

ఇది యుగధర్మమే; ఇక్కడ ఎవరికీ నింద వేయలేం. అందుకే పుండరీకాక్షుడు దగ్గరుండి సహిస్తున్నాడు.

సూత ఉవాచ - ఇతి తద్వచనం శ్రుత్వా విస్మయం పరమం గతా । భక్తిరూచే వచో భూయః శ్రూయతాం తచ్చ శౌనక

సూతుడు చెప్పాడు: ఈ మాటలు విని వారు గొప్ప ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యారు. భక్తి మళ్లీ ఇలా చెప్పింది: 'ఇది కూడా వినండి, శౌనకా!'

భక్తిరువాచ - సురర్షే త్వం హి ధన్యోఽసి మద్‌భాగ్యేన సమాగతః । సాధూనాం దర్శనం లోకే సర్వసిద్ధికరం పరమ్

భక్తి చెప్పింది: దేవతలలో మునివరుడా! నువ్వు నిజంగా ధన్యుడవు, నా అదృష్టంతో ఇక్కడికి వచ్చావు. ఈ లోకంలో సద్గుణులు కనబడితే అన్ని సిద్ధులు లభిస్తాయి.

(మాలినీ) జయతి జయతి మాయాం యస్య కాయాధవస్తే వచనరచనమేకం కేవలం చాకలయ్య । ధ్రువపదమపి యాతో యత్కృపాతో ధ్రువోఽయం సకలకుశలపాత్రం బ్రహ్మపుత్రం నతాస్మి

విజయం, విజయం అతనికి — యావత్తు మాయ అతని శరీరంలో ఆధారపడింది; ఒక్క మాటతోనే అన్నీ వాక్యాలను సృష్టించేవాడు! అతని కృపతో ధ్రువుడు శాశ్వత స్థితిని పొందాడు. అన్ని మంగళానికి పాత్రుడైన బ్రహ్మపుత్రుడికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

శ్రీమద్‌భాగవతమాహాత్మ్యమ్ - ద్వితీయోఽధ్యాయః భక్తేః క్లేశనివృత్తయే నారదస్య ఉద్యోగః నారద ఉవాచ - (అనుష్టుప్) వృథా ఖేదయసే బాలే అహో చిన్తాతురా కథమ్ । శ్రీకృష్ణచరణామ్భోజం స్మర దుఃఖం గమిష్యతి

శ్రీమద్భాగవత మహిమ — రెండవ అధ్యాయం. భక్తి బాధలు తొలగించేందుకు నారదుడు ప్రయత్నించాడు. నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'బాలా! నీవు ఎందుకు వృథాగా బాధపడుతున్నావు? ఎంత ఆందోళనతో ఉన్నావు! శ్రీకృష్ణుని పాదపద్మాలను స్మరించు, నీ దుఃఖం పోతుంది.'

ద్రౌపదీ చ పరిత్రాతా యేన కౌరవకశ్మలాత్ । పాలితా గోపసున్దర్యః స కృష్ణః క్వాపి నో గతః

ద్రౌపదిని కౌరవుల అపాయంలో నుంచి రక్షించినవాడు, గోపికలను కాపాడినవాడు ఆ కృష్ణుడు; ఇప్పుడు ఆ కృష్ణుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?

త్వంతు భక్తిః ప్రియా తస్య సతతం ప్రాణతోఽధికా । త్వయాఽఽహూతస్తు భగవాన్ యాతి నీచగృహేష్వపి

కానీ భక్తీ! నీవు ఆయనకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడివి. నీవు పిలిస్తే, భగవంతుడు అతి చిన్నవారి ఇళ్లకైనా వస్తాడు.

సత్యాదిత్రియుగే బోధ వైరాగ్యౌ ముక్తిసాధకౌ । కలౌ తు కేవలా భక్తిః బ్రహ్మసాయుజ్యకారిణీ

మొదటి మూడు యుగాల్లో సత్యం, జ్ఞానం, విరక్తి ముక్తికి మార్గాలు; కానీ కలియుగంలో కేవలం భక్తి మాత్రమే బ్రహ్మానందాన్ని ఇస్తుంది.

ఇతి నిశ్చిత్య చిద్‌రూపః సద్‌రూపాం త్వాం ససర్జ హ । పరమానన్దచిన్మూర్తి సుందరీం కృష్ణవల్లభామ్

అలా నిర్ణయించి, చైతన్యస్వరూపుడు నిన్ను — తనే స్వరూపమైన, సుందరమైన, కృష్ణునికి ప్రియమైన పరమానందమయమైన రూపంగా సృష్టించాడు.

బద్ధ్వాంజలిం త్వయా పృష్టం కిం కరోమీతి చైకదా । త్వాం తదాఽఽజ్ఞాపయత్ కృష్ణో మద్‌భక్తాన్ పోషయేతి చ

ఒకసారి నీవు చేతులు జోడించి, 'నేను ఏమి చేయాలి?' అని అడిగినప్పుడు, కృష్ణుడు, 'నా భక్తులను పోషించు' అని ఆజ్ఞాపించాడు.

అంగీకృతం త్వయా తద్వై ప్రసన్నోఽభూత్ హరిస్తదా । ముక్తిం దాసీం దదౌ తుభ్యం జ్ఞానవైరాగ్యకౌ ఇమౌ

ఆ ఆజ్ఞను నీవు అంగీకరించగా, హరి సంతోషించాడు. ఆయన నీకు ముక్తిని దాసిగా, జ్ఞానాన్ని, విరక్తిని కూడా ఇచ్చాడు.

పోషణం స్వేన రూపేణ వైకుణ్ఠే త్వం కరోషి చ । భూమౌ భక్తవిపోషాయ ఛాయారూపం త్వయా కృతమ్

వైకుంఠంలో నీవు నీ స్వరూపంతో పోషణ చేస్తావు; భూమిపై భక్తులను పోషించేందుకు నీ ఛాయారూపాన్ని ప్రదర్శించావు.

ముక్తిం జ్ఞానం విరక్తిం చ సహ కృత్వా గతా భువి । కృతాది ద్వాపరస్యాన్తం మహానన్దేన సంస్థితా

ముక్తి, జ్ఞానం, విరక్తితో కలిసి నీవు భూమికి వచ్చి, కృతయుగం మొదలుకొని ద్వాపరాంతం వరకు మహానందంతో ఉన్నావు.

కలౌ ముక్తిః క్షయం ప్రాప్తా పాఖణ్డామయపీడితా । త్వద్ ఆజ్ఞయా గతా శీఘ్రం వైకుణ్ఠం పునరేవ సా

కలియుగంలో ముక్తి నశించింది, పాకండముల వల్ల బాధపడింది; నీ ఆజ్ఞతో ఆమె త్వరగా మళ్లీ వైకుంఠానికి వెళ్లిపోయింది.

స్మృతా త్వయాపి చాత్రైవ ముక్తిరాయాతి యాతి చ । పుత్రీకృత్య త్వయేమౌ చ పార్శ్వే స్వస్యైవ రక్షితౌ

నీకు గుర్తొచ్చినప్పుడు విముక్తి ఇక్కడికి వస్తుంది, పోతుంది కూడా. నీవు ఈ ఇద్దరిని నీ కుమారులుగా చేసుకుని, నీ దగ్గరే రక్షిస్తూ ఉన్నావు.

ఉపేక్షాతః కలౌ మన్దౌ వృద్ధౌ జాతౌ సుతౌ తవ । తథాపి చిన్తాం ముఞ్చ త్వం ఉపాయం చిన్తయామ్యహమ్

నీవు పట్టించుకోకపోవడం వల్ల, కలియుగంలో నీ ఇద్దరు కుమారులు బలహీనంగా, వృద్ధులుగా మారిపోయారు. అయినా, నీవు చింతించవద్దు—నేను దానికి మార్గం ఆలోచిస్తాను.

కలినా సదృశః కోఽపి యుగో నాస్తి వరాననే । తస్మిన్ త్వాం స్థాపయిష్యామి గేహే గేహే జనే జనే

ఓ సుందరివి, కలియుగానికి సమానం ఇంకొక యుగం లేదు. ఆ యుగంలో, నేను నిన్ను ప్రతి ఇంట్లో, ప్రతి మనిషిలో స్థాపిస్తాను.

అన్యధర్మాన్ తిరస్కృత్య పురస్కృత్య మహోత్సవాన్ । తదా నాహం హరేర్దాసో లోకే త్వాం న ప్రవర్తయే

ఇతర ధర్మాలను పక్కనబెట్టి, పెద్ద ఉత్సవాలకు ప్రాధాన్యం ఇచ్చినప్పుడు, అప్పుడు నేను హరిని సేవించను, లోకంలో నిన్ను ప్రబోధించను కూడా.

త్వద్ అన్వితాశ్చ యే జీవా భవిష్యన్తి కలౌ ఇహ । పాపినోఽపి గమిష్యన్తి నిర్భయం కృష్ణమన్దిరమ్

ఈ కలియుగంలో నీవు తోడుగా ఉన్న ప్రాణులు—even పాపులు అయినా—భయపడకుండా కృష్ణుని ఆలయానికి చేరుకుంటారు.

యేషాం చిత్తే వసేద్‌భక్తిః సర్వదా ప్రేమరూపిణీ । నతే పశ్యన్తి కీనాశం స్వప్నేఽప్యమలమూర్తయః

ఎవరికి హృదయంలో ఎప్పుడూ ప్రేమతో కూడిన భక్తి ఉంటుందో, వారిని అపవిత్రమైనవారు కలలో కూడా హాని చేయలేరు.

న ప్రేతో న పిశాచో వా రాక్షసో వాసురోఽపి వా । భక్తియుక్తమనస్కానాం స్పర్శనే న ప్రభుర్భవేత్

భక్తితో నిండిన మనసున్నవారిని, భూతాలు, పిశాచాలు, రాక్షసులు, అసురులు—ఎవరూ, తాకినా కూడా, ఏమీ చేయలేరు.

న తపోభిర్న వేదైశ్చ న జ్ఞానేనాపి కర్మణా । హరిర్హి సాధ్యతే భక్త్యా ప్రమాణం తత్ర గోపికాః

తపస్సుతో, వేదాలతో, జ్ఞానంతో, కర్మతో హరిని పొందడం సాధ్యం కాదు—భక్తితో మాత్రమే సాధ్యం. దీనికి గోపికలు సాక్ష్యం.

నృణాం జన్మసహస్రేణ భక్తౌ ప్రీతిర్హి జాయతే । కలౌ భక్తిః కలౌ భక్తిః భక్త్యా కృష్ణః పురః స్థితః

మనుషులెవరైనా వేల జన్మల తర్వాత భక్తిపై ప్రేమ కలుగుతుంది. కలియుగంలో భక్తి, భక్తి—భక్తితో కృష్ణుడు ఎదుట నిలుస్తాడు.

భక్తిద్రోఅకరా యే చ తే సీదన్తి జగత్త్రయే । దుర్వాసా దుఃఖమాపన్నః పురా భక్తవినిన్దకః

భక్తికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నవారు మూడు లోకాలలో నశిస్తారు. ఒకసారి దుర్వాసుడు భక్తిని అవమానించి బాధను అనుభవించాడు.