శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ప్రజోపప్లవమాలక్ష్య లోకవ్యతికరం చ తమ్ । మతం చ వాసుదేవస్య సంజహారార్జునో ద్వయమ్

ప్రజల్లో కలకలం, లోకాలలో కలవరం చూచి, వాసుదేవుని ఉపదేశాన్ని గుర్తు చేసుకుని, అర్జునుడు రెండు ఆయుధాలను ఉపసంహరించాడు.

తత ఆసాద్య తరసా దారుణం గౌతమీసుతమ్ । బబంధామర్షతామ్రాక్షః పశుం రశనయా యథా

తర్వాత, ఆగ్రహంతో కళ్లెర్రగా, గౌతమి కుమారుని దగ్గరకు వేగంగా వెళ్లి, పశువును తాడుతో కట్టినట్లు అతడిని బంధించాడు.

శిబిరాయ నినీషన్తం రజ్జ్వా బద్ధ్వా రిపుం బలాత్ । ప్రాహార్జునం ప్రకుపితో భగవాన్ అంబుజేక్షణః

శత్రువును తాడుతో బంధించి, శిబిరానికి తీసుకెళ్లాలని ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, కమలలోచనుడైన భగవంతుడు కోపంతో అర్జునునికి ఇలా అన్నాడు.

మైనం పార్థార్హసి త్రాతుం బ్రహ్మబంధుమిమం జహి । యో అసౌ అనాగసః సుప్తాన్ అవధీన్నిశి బాలకాన్

పార్థా! ఇతడిని కాపాడవద్దు. ఇతడు బ్రాహ్మణుడని పేరు మాత్రమే. నిష్పాపులైన, నిద్రలో ఉన్న పిల్లలను రాత్రిపూట చంపిన ఇతడిని హతముచేయి.

మత్తం ప్రమత్తమున్మత్తం సుప్తం బాలం స్త్రియం జడమ్ । ప్రపన్నం విరథం భీతం న రిపుం హన్తి ధర్మవిత్

ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు మత్తులో ఉన్నవాడిని, మనస్సు తికమకలో ఉన్నవాడిని, పిచ్చివాడిని, నిద్రలో ఉన్నవాడిని, చిన్నపిల్లను, స్త్రీని, మూర్ఖుడిని, శరణు వచ్చినవాడిని, ఆయుధం లేనివాడిని, భయపడుతున్నవాడిని శత్రువుగా చూసి చంపడు.

స్వప్రాణాన్యః పరప్రాణైః ప్రపుష్ణాత్యఘృణః ఖలః । తద్ వధస్తస్య హి శ్రేయో యద్ దోషాద్యాత్యధః పుమాన్

తన ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి ఇతరుల ప్రాణాలను తీసే దయలేని దుష్టుడు, చనిపోవడమే అతనికి మేలుగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే, అలాంటి పాపంతో మనిషి దిగజారిపోతాడు.

ప్రతిశ్రుతం చ భవతా పాఞ్చాల్యై శ్రృణ్వతో మమ । ఆహరిష్యే శిరస్తస్య యస్తే మానిని పుత్రహా

మీరు నా ముందే ద్రౌపదికి, 'నీ కుమారులను చంపిన ఆ గర్విష్టుడి తల తీసుకొస్తాను' అని వాగ్దానం చేశారు.

తదసౌ వధ్యతాం పాప ఆతతాయ్యాత్మబంధుహా । భర్తుశ్చ విప్రియం వీర కృతవాన్ కులపాంసనః

కాబట్టి, ఈ పాపిష్టుడు — అతడు దుర్మార్గి, బంధువులను చంపినవాడు, యజమానికి అపచారం చేసినవాడు, వంశానికి మచ్చ తెచ్చినవాడు — వధించబడాలి.

సూత ఉవాచ । ఏవం పరీక్షతా ధర్మం పార్థః కృష్ణేన చోదితః । నైచ్ఛద్ హన్తుం గురుసుతం యద్యప్యాత్మహనం మహాన్

సూతుడు చెప్పాడు: అర్జునుడు ధర్మాన్ని పరిశీలిస్తూ, కృష్ణుడు ప్రేరేపించినా, గురుపుత్రుడు అయిన అతడిని చంపాలని మనసు పెట్టలేదు. అతడు ఎంతటి దోషి అయినా కూడా.

అథోపేత్య స్వశిబిరం గోవిందప్రియసారథిః । న్యవేదయత్ తం ప్రియాయై శోచన్త్యా ఆత్మజాన్ హతాన్

తర్వాత, గోవిందుడికి ప్రియమైన సారథి తన శిబిరానికి చేరి, తన కుమారులను కోల్పోయి దుఃఖిస్తున్న భార్యకు ఆ వార్తను చెప్పాడు.

(వంశస్థ) తథాహృతం పశువత్పాశబద్ధం అవాఙ్ముఖం కర్మజుగుప్సితేన । నిరీక్ష్య కృష్ణాపకృతం గురోః సుతం వామస్వభావా కృపయా ననామ చ

గురువు కుమారుడిని పశువుల్లా కట్టేసి, తల వంచి, చేసిన పనికి లజ్జతో ఉన్నవాడిని, కృష్ణుడు మహిమను తీసేసినవాడిని చూసి, సహజంగా దయతో ఉండే కృపి, కరుణతో అతనికి నమస్కరించింది.

(అనుష్టుప్) ఉవాచ చాసహన్త్యస్య బంధనానయనం సతీ । ముచ్యతాం ముచ్యతాం ఏష బ్రాహ్మణో నితరాం గురుః

ఆమె అతడిని బంధించి తీసుకెళ్లడాన్ని తట్టుకోలేక, 'వదిలేయండి, వదిలేయండి! ఇతడు బ్రాహ్మణుడు, నిజమైన గురువు,' అని చెప్పింది.

సరహస్యో ధనుర్వేదః సవిసర్గోపసంయమః । అస్త్రగ్రామశ్చ భవతా శిక్షితో యదనుగ్రహాత్

ధనుర్వేదంలోని రహస్యాలు, ఆయుధాల వినియోగం, ఉపసంహరణ, ఆయుధ సమూహాల విద్య — ఇవన్నీ మీరు అతని అనుగ్రహంతో నేర్చుకున్నారు.

స ఏష భగవాన్ ద్రోణః ప్రజారూపేణ వర్తతే । తస్యాత్మనోఽర్ధం పత్‍న్యాః తే నాన్వగాద్ వీరసూః కృపీ

ఆ భగవంతుడు ద్రోణుడు ఇప్పుడు తన కుమారుని రూపంలో ఉన్నాడు. అతని సగం భాగం వీరపుత్రుడిని కనిన కృపిలో ఉంది.

తద్ ధర్మజ్ఞ మహాభాగ భవద్‌భిః ర్గౌరవం కులమ్ । వృజినం నార్హతి ప్రాప్తుం పూజ్యం వన్ద్యమభీక్ష్ణశః

కాబట్టి, ధర్మాన్ని తెలిసిన మహానుభావా! మీ వంశం ఎంతో గౌరవప్రదమైనది, అందరూ పూజించే వంశం. అలాంటి వంశానికి అపఖ్యాతి రాకూడదు.

మా రోదీదస్య జననీ గౌతమీ పతిదేవతా । యథాహం మృతవత్సాఽర్తా రోదిమ్యశ్రుముఖీ ముహుః

గౌతమీ, తన భర్తకు అంకితమైనవారు, ఆమె తన కుమారుని కోసం కన్నీరు కార్చకుండా ఉండాలి. నేను నా పిల్లలను కోల్పోయి ఎన్నోసార్లు కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నట్టుగా ఆమె ఏడవకూడదు.

యైః కోపితం బ్రహ్మకులం రాజన్యైరజితాత్మభిః । తత్ కులం ప్రదహత్యాశు సానుబంధం శుచార్పితమ్

బ్రాహ్మణ వంశాన్ని రాజవంశీయులు కోపగించగలిగితే, ఆ వంశం ఎంత పవిత్రమైనా కూడా, వారిని మరియు వారి బంధువులను త్వరగా నాశనం చేస్తుంది.

సూత ఉవాచ । ధర్మ్యం న్యాయ్యం సకరుణం నిర్వ్యలీకం సమం మహత్ । రాజా ధర్మసుతో రాజ్ఞ్యాః ప్రత్యనందద్ వచో ద్విజాః

సూతుడు చెప్పాడు: ధర్మపుత్రుడు అయిన రాజు, రాణి చెప్పిన ధర్మబద్ధమైన, న్యాయమైన, కరుణతో కూడిన, నిజాయితీగల, సమంగా ఉన్న మాటలను అంగీకరించాడు, బ్రాహ్మణులారా!

నకులః సహదేవశ్చ యుయుధానో ధనంజయః । భగవాన్ దేవకీపుత్రో యే చాన్యే యాశ్చ యోషితః

అక్కడ నకులుడు, సహదేవుడు, యుయుధానుడు, ధనంజయుడు, దేవకీపుత్రుడైన భగవంతుడు, అలాగే ఇతరులు, పురుషులు మరియు స్త్రీలు కూడా ఉన్నారు.

తత్రాహామర్షితో భీమః తస్య శ్రేయాన్ వధః స్మృతః । న భర్తుర్నాత్మనశ్చార్థే యోఽహన్ సుప్తాన్ శిశూన్ వృథా

అప్పుడు భీముడు కోపంతో, 'తన యజమాని కోసం కాదు, తనకోసం కాదు, నిద్రలో ఉన్న పిల్లలను నిష్కారణంగా చంపినవాడికి మరణమే శ్రేయస్సు,' అని అన్నాడు.

నిశమ్య భీమగదితం ద్రౌపద్యాశ్చ చతుర్భుజః । ఆలోక్య వదనం సఖ్యుః ఇదమాహ హసన్నివ

భీముడు చెప్పిన మాటలు, ద్రౌపది మాటలు విని, నాలుగు చేతులు కలిగిన ప్రభువు తన మిత్రుని ముఖాన్ని చూచి, చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.

శ్రీభగవానువాచ । బ్రహ్మబంధుర్న హన్తవ్య ఆతతాయీ వధార్హణః । మయైవోభయమామ్నాతం పరిపాహ్యనుశాసనమ్

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణుడిని, అతడు దుర్మార్గి అయినా, చంపకూడదు. కానీ దుర్మార్గుడికి శిక్ష తప్పదు. ఈ రెండింటినీ నేనే చెప్పాను. నా ఉపదేశాన్ని పాటించు.

కురు ప్రతిశ్రుతం సత్యం యత్తత్ సాంత్వయతా ప్రియామ్ । ప్రియం చ భీమసేనస్య పాఞ్చాల్యా మహ్యమేవ చ

కురు వంశానికి నీవు ఇచ్చిన మాటను, ప్రియమైనవారిని ఓదార్చేందుకు నీవు చేసిన వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చు. అది భీమసేనుడికి, పాంచాళికి, నాకు ఎంతో ప్రీతికరమైనది.

సూత ఉవాచ । అర్జునః సహసాఽఽజ్ఞాయ హరేర్హార్దమథాసినా । మణిం జహార మూర్ధన్యం ద్విజస్య సహమూర్ధజమ్

సూతుడు చెప్పాడు: అర్జునుడు హరిదేవుని సంకల్పాన్ని ఆకస్మాత్తుగా గ్రహించి, తన ఖడ్గంతో ఆ ద్విజుని తలపై ఉన్న మణిని జుట్టుతో కలిసి తొలగించాడు.

విముచ్య రశనాబద్ధం బాలహత్యాహతప్రభమ్ । తేజసా మణినా హీనం శిబిరాన్ నిరయాపయత్

బంధనంలో ఉన్న అతడిని, బాలహత్య పాపంతో తేజస్సు తగ్గిపోయినవాడిని, మణి వెలుగు లేకుండా విడిపించి, శిబిరం నుంచి బయటకు తీసుకెళ్లాడు.

వపనం ద్రవిణాదానం స్థానాన్ నిర్యాపణం తథా । ఏష హి బ్రహ్మబంధూనాం వధో నాన్యోఽస్తి దైహికః

తల ముండనం చేయడం, ధనం తీసుకోవడం, నివాస స్థలం నుంచి బయటకు పంపడం—ఇవి బ్రాహ్మణుని పేరుతో ఉన్నవారికి శరీరానికి సంబంధించిన శిక్షలు. వీటికన్నా వేరే శిక్ష లేదు.

పుత్రశోకాతురాః సర్వే పాణ్డవాః సహ కృష్ణయా । స్వానాం మృతానాం యత్కృత్యం చక్రుర్నిర్హరణాదికమ్

తమ కుమారుని మృతితో బాధపడుతూ, పాండవులు అందరూ కృష్ణతో కలిసి, మరణించిన వారి కోసం అవసరమైన అంత్యక్రియలు, మృతదేహాలను బయటకు తీసుకెళ్లడం మొదలైన కార్యాలు చేశారు.

అథ సప్తమోఽధ్యాయః । శ్రీభగవానువాచ। యదాత్థ మాం మహాభాగ తచ్చికీర్షితమేవ మే। బ్రహ్మా భవో లోకపాలాః స్వర్వాసం మేఽభికాఙ్క్షిణః

ఇప్పుడు ఏడవ అధ్యాయం. శ్రీభగవంతుడు పలికాడు: మహాభాగుడా! నువ్వు నన్ను అడిగింది నాకు కూడా చేయాలనిపించినదే. బ్రహ్మ, శివుడు, లోకపాలకులు అందరూ నా లోకంలో నివసించాలనే కోరికతో ఉన్నారు.

ప్రజాః పుపుషతుః ప్రీతౌ దమ్పతీ పుత్రవత్సలౌ। శృణ్వన్తౌ కూజితం తాసాం నిర్వృతౌ కలభాషితైః

ఆ దంపతులు పిల్లలను ఎంతో ప్రేమతో చూసుకుంటూ, వారి పలుకులు, కూయుట వింటూ ఆనందంగా ఉండగా, ప్రజలు సంతోషంతో అభివృద్ధి చెందారు.