శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏవం కథాం సమాకర్ణ్య నారదో భగవత్ప్రియః । ప్రేమగద్‌గదయా వాచా తానువాచ కృతాఞలిః

ఈ విధంగా ఆ కథను శ్రద్ధగా విని, భగవంతునికి ప్రియుడైన నారదుడు, ప్రేమతో గొంతు కడిగి, చేతులు జోడించి వారిని ఉద్దేశించి పలికాడు.

నారద ఉవాచ - ధన్యోస్మి అనుగృహితోఽస్మి భవద్‌భిః కరుణాపరైః । అద్య మే భగవాన్ లబ్ధః సర్వపాపహరో హరిః

నారదుడు అన్నాడు — 'నేను ధన్యుడను, మీరు చూపిన అపారమైన దయ వల్ల నేను అనుగ్రహించబడ్డాను. ఈ రోజు నాకు హరి స్వయంగా లభించాడు, ఆయన అన్ని పాపాలను తొలగిస్తాడు.'

శ్రవణం సర్వధర్మేభ్యో వరం మన్యే తపోధనాః । వైకుణ్ఠస్థో యతః కృష్ణః శ్రవణాద్ యస్య లభ్యతే

'తపోధనులారా! అన్ని ధర్మాలలో శ్రవణమే శ్రేష్ఠమని నేను భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, కేవలం వినడం ద్వారానే వైకుంఠంలో ఉన్న కృష్ణుడు లభిస్తాడు.'

సూత ఉవాచ - ఏవం బ్రువతి వై తత్ర నారదే వైష్ణవోత్తమే । పరిభ్రమన్ సమాయాతః శుకో యోగేశ్వరాస్తదా

సూతుడు చెప్పాడు — నారదుడు, వైష్ణవులలో శ్రేష్ఠుడు, ఈ విధంగా మాట్లాడుతుండగా, యోగేశ్వరుడైన శుకుడు అక్కడికి సంచరిస్తూ వచ్చాడు.

(వంశస్థ) తత్రాయయౌ షోడశవార్షికస్తదా వ్యాసాత్మజో జ్ఞానమహాబ్ధిచన్ద్రమాః । కథావసానే నిజలాభపూర్ణః ప్రేమ్ణా పఠన్ భాగవతం శనైః శనైః

ఆ సమయంలో, జ్ఞానసముద్రానికి చంద్రుడైన, వ్యాసుని పదహారు సంవత్సరాల కుమారుడు అక్కడికి వచ్చాడు. కథ ముగిసిన తరువాత, తన సంతృప్తితో, ప్రేమతో భాగవతాన్ని మెల్లగా పఠించసాగాడు.

(ఇంద్రవంశా) దృష్ట్వా సదస్యాః పరమోరుతేజసం సద్యః సముత్థాయ దదుర్మహాసనమ్ । ప్రీత్యా సురర్షిస్తమపూజయత్ సుఖం స్థితోఽవదత్ సంశ్రృణుతామలాం గిరమ్

ఆయన పరమ తేజస్సుతో కూడినవాడని చూసి, సభలోని అందరూ వెంటనే లేచి, మహాసనాన్ని సమర్పించారు. దేవర్షి ప్రేమతో ఆయనను సత్కరించి, సుఖంగా కూర్చొని, 'నా పవిత్రమైన మాటలు వినండి' అని అన్నాడు.

శ్రీశుక ఉవాచ - (ద్రుతవిలంబిత) నిగమకల్పతరోర్గలితం ఫలం శుకముఖాత్ అమృతద్రవసంయుతమ్ । పిబత భాగవతం రసమాలయం ముహురకో రసికా భువి భావుకాః

శ్రీశుకుడు పలికాడు — 'వేదాల కల్పవృక్షానికి పండిన ఫలం, శుకముఖం నుంచి ఉప్పొంగిన అమృతరసం కలిగిన భాగవతాన్ని, భూమిపై ఉన్న రసికులు, భావుకులు, మళ్ళీ మళ్ళీ ఆస్వాదించండి.'

(శార్దూలవిక్రీడిత) ధర్మప్రోజ్ఝితకైతవోఽత్ర పరమో నిర్మత్సరాణాం సతాం వేద్యం వాస్తవమత్ర వస్తు శివదం తాపత్రయోన్మూలనమ్ । శ్రీమద్‌భాగవతే మహామునికృతే కిం వా పరైరీశ్వరః సద్యో హృద్యవరుధ్యతేఽత్ర కృతిభిః శుశ్రూషుభిస్తత్క్షణాత్

ఈ శ్రీమద్భాగవతంలో, మాయాజాలమైన ధర్మాలు పూర్తిగా తొలగించబడ్డాయి. ఇది ద్వేషం లేని సత్స్వభావుల కోసం. ఇక్కడ వాస్తవమైన, శుభదాయకమైన సత్యం వెల్లడవుతుంది; మూడు రకాల బాధలు నశించిపోతాయి. మహర్షి రచించిన ఈ భాగవతం ఉన్నప్పుడు, ఇతర గ్రంథాల అవసరం లేదు. శ్రద్ధగా వినే వారికి ఇక్కడే భగవంతుడు హృదయంలో వెంటనే స్థిరపడతాడు.

శ్రీమద్‌భాగవతం పురాణతిలకం యద్‌వైష్ణవానాం ధనం యస్మిన్ పారమహంస్యమేవమమలం జ్ఞానం పరం గీయతే । యత్ర జ్ఞానవిరాగభక్తిసహితం నైష్కర్మ్యమావిష్కృతం తత్ శ్రుణ్వన్ ప్రపఠన్ విచారణపరో భక్త్యా విముచ్యేన్నరః

శ్రీమద్భాగవతం పురాణాలలో శిరోమణి, వైష్ణవులకు ధనం. ఇందులో పరమహంసులకు యోగ్యమైన, నిర్మలమైన పరజ్ఞానం గానం చేయబడుతుంది. ఇక్కడ జ్ఞానం, వైరాగ్యం, భక్తితో కూడిన నిష్కామకర్మ స్పష్టంగా చెప్పబడింది. దాన్ని వినడం, పఠించడం, ఆలోచించడం, భక్తితో చేయడం వలన మనిషి విముక్తి పొందుతాడు.

(అనుష్టుప్) స్వర్గే సత్యే చ కైలాసే వైకుణ్ఠే నాస్త్యయం రసః । అతః పిబన్తు సద్‌భాగ్యా మా మా ముఞ్చత కర్హిచిత్

స్వర్గంలో, సత్యలోకంలో, కైలాసంలో, వైకుంఠంలో కూడా ఈ రసం లభించదు. అందువల్ల, భాగ్యశాలులారా! ఎప్పుడూ దీనిని ఆస్వాదించండి — ఎప్పటికీ విడిచిపెట్టకండి.

సూత ఉవాచ - (ఇంద్రవంశా) ఏవం బ్రువాణే సతి బాదరాయణౌ మధ్యే సభాయాం హరిరావిరాసీత్ । ప్రహ్రాదబల్యుద్ధవఫాల్గునాదిభిః వృత్తం సురర్షిస్తమపూజయచ్చ తాన్

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — బాదరాయణుడు సభ మధ్యలో మాట్లాడుతుండగా, హరిదేవుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆయన చుట్టూ ప్రహ్లాదుడు, బలిచక్రవర్తి, ఉద్ధవుడు, అర్జునుడు మొదలైనవారు ఉన్నారు. దేవతలలో మునిగా పేరుగాంచిన నారదుడు, హరిదేవుని కూడా, ఆయనతో ఉన్న వారిని కూడా గౌరవంగా పూజించాడు.

దృష్ట్వా ప్రసన్నం మహదాసనే హరిం తే చక్రిరే కీర్తనమగ్రతస్తదా । భవో భవాన్యా కమలాసనస్తు తత్రాగమత్ కీర్తనదర్శనాయ

హరిదేవుడు ప్రసన్నంగా, గొప్ప ఆసనంపై కూర్చున్నాడని చూసి, అందరూ ముందుగా ఆయనను స్తుతిస్తూ కీర్తన ప్రారంభించారు. ఆ సమయంలో పార్వతీదేవితో పాటు శివుడు, కమలంపై కూర్చున్న బ్రహ్మదేవుడు కూడా, ఆ కీర్తనను చూడటానికి అక్కడికి వచ్చారు.

(స్రగ్ధరా) ప్రహ్రాదస్తాలధారీ తరలగతితయా చోద్ధవః కాంస్యధారీ వీణాధారీ సురర్షి స్వరకుశలతయా రాగకర్తార్జునోఽభూత్ । ఇన్ద్రోఽవాదీన్మృదఙ్‌గం జయ జయ సుకరాః కీర్తనే తే కుమారా యత్రాగ్రే భవవక్తా సరసరచనయా వ్యాసపుత్రో బభూవ

(ఉపేంద్రవజ్రా) ననర్త మధ్యే త్రికమేవ తత్ర భక్త్యాదికానాం నటవత్సుతేజసామ్ । అలౌలికం కీర్తనమేతదీక్ష్య హరిః ప్రసన్నోఽపి వచోఽబ్రవీత్ తత్

అక్కడ మధ్యలో హరి, శివుడు, బ్రహ్మదేవుడు ముగ్గురూ కలిసి నాట్యమాడారు. వారు భక్తులలో అతి ప్రకాశవంతులుగా, నాట్యకారుల్లా మెరిసిపోతుండగా, ఈ అద్భుతమైన కీర్తనను చూసి హరిదేవుడు సంతోషంగా ఉన్నప్పటికీ ఇలా మాటలాడాడు.

(ఇంద్రవజ్రా) మత్తో వరం భావవృతాద్‌వృణుధ్వం ప్రీతః కథాకీర్తనతోఽస్మి సామ్ప్రతమ్ । శ్రుత్వేతి తద్వాక్యమతిప్రసన్నాః ప్రేమార్ద్రచిత్తా హరిమూచిరే తే

మీరు నా మీద ఉన్న భక్తి ప్రకారం ఏదైనా వరం కోరుకోండి. మీ కథలు, కీర్తనలు విని నేను ఈ క్షణంలో ఎంతో సంతోషంగా ఉన్నాను. ఆయన మాటలు విని, వారు ప్రేమతో మనసు తడిసి, ఆనందంతో హరిదేవునితో ఇలా అన్నారు.

(ఉపేంద్రవజ్రా) నగాహగాథాసు చ సర్వభక్తైః ఏభిస్త్వయా భావ్యమితి ప్రయత్‍నాత్ । మనోరథోఽయం పరిపూరనీయః తథేతి చోక్త్వాన్తరధీయతాచ్యుతః

పర్వతాలు, నాగులు పాడే గీతల్లోను, అన్నీ భక్తుల ద్వారానూ, నీవు ఎప్పుడూ స్మరించబడాలని మేము కోరుకుంటున్నాము — ఇదే మా మనసులోని కోరిక. దయచేసి ఇది నెరవేర్చాలి. 'అలా జరుగుతుంది' అని అచ్యుతుడు చెప్పి, అక్కడ నుండి అంతర్ధానమయ్యాడు.

(వంశస్థ) తతోఽనమత్తత్ చరణేషు నారదః తథా శుకాదీనపి తాపసాంశ్చ । అథ ప్రహృష్టాః పరినష్టమోహాః సర్వ యయుః పీతకథామృతాస్తే

తర్వాత నారదుడు హరిదేవుని పాదాలకు నమస్కరించాడు. శుకుడు, మిగతా తపస్వులు కూడా అలాగే నమస్కరించారు. అందరూ ఆనందంతో, మాయ తొలగిపోయి, భగవంతుని కథామృతాన్ని ఆస్వాదించి, అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు.

(ఇంద్రవజ్రా) భక్తిః సుతాభ్యాం సహ రక్షితా సా శాస్త్రే స్వకీయేఽపి తదా శుకేన । అతో హరిర్భాగవతస్య సేవనాత్ చిత్తం సమాయాతి హి వైష్ణవానామ్

ఆ భక్తిని తన కుమారులతో కలిసి, తన స్వంత శాస్త్రంలో కూడా శుకుడు కాపాడాడు. అందువల్ల భాగవతాన్ని సేవించటం ద్వారా వైష్ణవుల మనస్సు హరిదేవుని వైపు ఆకర్షితమవుతుంది.

దారిద్ర్యదుఃఖజ్వరదాహితానాం మాయాపిశాచీపరిమర్దితానామ్ సంసారసిన్ధౌ పరిపాతితానాం క్షేమాయ వై భాగవతం ప్రగర్జతి

దారిద్ర్యం, బాధ, జ్వరంతో బాధపడేవారికి, మాయ అనే దెయ్యం చేత నలిగిపోయినవారికి, సంసారసముద్రంలో మునిగిపోయినవారికి — వారి క్షేమార్థం కోసం భాగవతం ఘనంగా ప్రతిధ్వనిస్తుంది.

శౌనక ఉవాచ - (అనుష్టుప్) శుకేనోక్తం కదా రాజ్ఞే గోకర్ణేన కదా పునః । సురర్షయే కదా బ్రాహ్మైః ఛిన్ధి మే సంశయం త్విమమ్

శౌనకుడు ఇలా అడిగాడు — శుకుడు రాజుకు ఎప్పుడు చెప్పాడు? గోకర్ణుడు మళ్లీ ఎప్పుడు చెప్పాడు? దేవతలలో మునిగా పేరుగాంచిన నారదుడు బ్రాహ్మణులకు ఎప్పుడు చెప్పాడు? నా ఈ సందేహాన్ని దయచేసి నివృత్తి చేయండి.

సూత ఉవాచ - ఆకృష్ణనిర్గమాత్ త్రింశత్ వర్షాధికగతే కలౌ । నవమీతో నభస్యే చ కథారంభం శుకోఽకరోత్

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — కృష్ణుడు లోకాన్ని విడిచిపోయిన ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత, కలియుగంలో, భాద్రపద మాసంలో శుక్లపక్ష నవమి రోజున, శుకుడు భాగవత కథను ప్రారంభించాడు.

పరీక్షిత్ శ్రవణాన్తే చ కలౌ వర్షశతద్వయే । శుద్ధే శుచౌ నవమ్యాం చ ధేనుజోఽకథయత్కథామ్

పరిక్షిత్ భాగవతాన్ని విన్న అనంతరం, కలియుగంలో రెండువందల సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, పవిత్రమైన శుభమైన నవమి రోజున, ఆవు పుట్టిన గోకర్ణుడు భాగవతాన్ని వివరంగా చెప్పాడు.

తస్మాదపి కలౌ ప్రాప్తే త్రింశత్ వర్షగతే సతి । ఊచురూర్జే సితే పక్షే నవమ్యాం బ్రహ్మణః సుతాః

అదే విధంగా, కలియుగంలో ముప్పై సంవత్సరాలు మరింత గడిచిన తర్వాత, కార్తీక మాసంలో శుక్లపక్ష నవమి రోజున, బ్రహ్మదేవుని కుమారులు భాగవతాన్ని చెప్పారు.

ఇత్యేత్తతే సమాఖ్యాతం యత్పృష్టోఽహం త్వయానఘ । కలౌ భాగవతీ వార్తా భవరోగవినాశినీ

ఓ పాపరహితుడా! నువ్వు అడిగినదాన్ని నేను వివరంగా చెప్పాను. కలియుగంలో భాగవత కథ భవబాధను తొలగించేది.

(వసంతతిలకా) కృష్ణప్రియం సకలకల్మషనాశనం చ ముక్త్యేకహేతుమిహ భక్తివిలాసకారి సన్తః కథానకమిదం పిబతాదరేణ లోకే హి తీర్థపరిశీలనసేవయా కిమ్

ఈ కథ కృష్ణప్రియమైనది, సమస్త పాపాలను నశింపజేసేది, మోక్షానికి ఒకే మార్గం, భక్తి ఆనందాన్ని కలిగించేది. సద్బుద్ధి గలవారు దీనిని శ్రద్ధతో ఆస్వాదించాలి — ఈ లోకంలో తీర్థయాత్రలు, ఇతర సేవలు అవసరం లేదు.

(అపరవక్త్ర) స్వపురుషమపి వీక్ష్య పాశహస్తం వదతి యమః కిల తస్య కర్ణమూలే । పరిహర భగవత్కథాసు మత్తాన్ ప్రభురహమన్యునృణాం న వైష్ణవానామ్

యమధర్మరాజు తన సేవకుడిని పాశంతో చూస్తూ, అతని చెవిలో ఇలా చెప్పాడట — 'భగవంతుని కథల్లో మునిగిపోయినవారిని దూరంగా ఉంచు. నేను ఇతరులపై అధికారం కలిగి ఉన్నాను, కాని వైష్ణవులపై కాదు.'

(శిఖరిణీ) అసారే సంసారే విషయవిషసఙ్‌గాకులధియః క్షణార్ధం క్షేమార్థం పిబత శుకగాథాతులసుధామ్ । కిమర్థం వ్యర్థం భో వ్రజథ కుపథే కుత్సితకథే పరీక్షిత్సాక్షీ యత్ శ్రవణగతముక్త్యుక్తికథనే

ఈ అసారమైన లోకంలో, విషయాల విషంతో మనస్సు కలుషితమై ఉన్నవారు, కనీసం క్షణం పాటు అయినా శుకుని అమృతసమానమైన గాథలను పానంచేయండి. పరమపదాన్ని ప్రసాదించే భాగవతాన్ని స్వయంగా పరిక్షిత్ విని ముక్తి పొందాడు. అర్థంలేని చెడు మార్గాల్లో, నీచమైన కథల్లో ఎందుకు కాలం వృథా చేస్తారు?

(అనుష్టుప్) రసప్రవాహసంస్థేన శ్రీశుకేనేరితా కథా । కణ్ఠే సంబధ్యతే యేన స వైకుణ్ఠప్రభుర్భవేత్

శుకుడు ప్రవాహంలా మధురంగా చెప్పిన భాగవత కథను ఎవరైనా గొంతులో కట్టుకుని పఠిస్తే, వారు వైకుంఠనాధుడవుతారు.

(మాలినీ) ఇతి చ పరమగుహ్యం సర్వసిద్ధాన్తసిద్ధం సపది నిగదితం తే శాస్త్రపుఞ్జం విలోక్య । జగతి శుకకథాతో నిర్మలం నాస్తి కిఞ్చిత్ పిబ పరసుఖహేతోర్ద్వాదశస్కన్ధసారమ్

ఇలా, అన్ని సిద్ధాంతాలతో నిరూపించబడిన పరమ రహస్యాన్ని నీకు వెంటనే వివరించాను. ఎన్నో శాస్త్రాలను పరిశీలించినా, ఈ లోకంలో శుక మహర్షి కథ కన్నా పవిత్రమైనది మరొకటి లేదు. పరమానందం కోసం, ఈ ద్వాదశ స్కంధాల సారాన్ని ఆస్వాదించు.