శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏవం కృత్వా వ్రతవిధిం ఉద్యాపనం అథాచరేత్ । జన్మాష్టమీ వ్రతమివ కర్తవ్యం ఫలకాంక్షిభిః

ఈ విధంగా వ్రతాన్ని ఆచరించిన తరువాత, జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని చేసే వారు చేసే విధంగా ముగింపు కార్యక్రమాన్ని కూడా చేయాలి.

అకించనేషు భక్తేషు ప్రాయో నోద్యాపనాగ్రహః । శ్రవణేనైవ పూతాస్తే నిష్కామా వైష్ణవా యతః

ఏదీ లేని భక్తులకు సాధారణంగా ముగింపు కార్యక్రమంపై బలవంతం ఉండదు. వారు కోరికలు లేకుండా ఉండి, కేవలం వినడం ద్వారా పవిత్రులు అవుతారు.

ఏవం నగాహయజ్ఞేఽస్మిన్ సమాప్తే శ్రోతృభిస్తదా । పుస్తకస్య చ వక్తుశ్చ పూజా కార్యాతిభక్తితః

ఈ కథయజ్ఞం పూర్తయిన తర్వాత, శ్రోతలు ఎంతో భక్తితో పుస్తకాన్ని, కథను చెప్పినవారిని పూజించాలి.

ప్రసాదతులసీమాలా శ్రోతృభ్యశ్చాథ దీయతామ్ । మృదంగతాలలలితం కర్తవ్యం కీర్తనం తతః

తరువాత ప్రసాదంగా తులసిమాలలను శ్రోతలకు ఇవ్వాలి. మృదంగం, తాళాలతో మధురంగా కీర్తనం చేయాలి.

జయశబ్దం నమఃశబ్దం శంఖశబ్దం చ కారయేత్ । విప్రేభ్యో యాచకేభ్యశ్చ విత్తం అన్నం చ దీయతామ్

విజయధ్వని, నమస్కార శబ్దం, శంఖనాదం చేయించాలి. బ్రాహ్మణులకు, యాచకులకు ధనం, అన్నం ఇవ్వాలి.

విరక్తశ్చేత్ భవేత్ శ్రోతా గీతా వాద్యా పరేఽహని । గృహస్థశ్చేత్ తదా హోమః కర్తవ్యః కర్మశాన్తయే

శ్రోతకు విరక్తి ఉంటే, మరుసటి రోజు పాటలు, వాద్యాలు చేయాలి. గృహస్థుడైతే, తన కర్మలకు శాంతికోసం హోమం చేయాలి.

ప్రతిశ్లోకం తు జుహుయాత్ విధినా దశమస్య చ । పాయసం మధు సర్పిశ్చ తిలాన్ ఆదికసంయుతమ్

ప్రతి శ్లోకానికి, ముఖ్యంగా పదవ స్కంధానికి, నియమానుసారం పాయసం, తేనె, నెయ్యి, నువ్వులు మొదలైనవి హోమంలో సమర్పించాలి.

అథవా హవనం కుర్యాద్ గాయత్ర్యా సుసమాహితః । తన్మయత్వాత్ పురాణస్య పరమస్య చ తత్త్వతః

లేకపోతే, గాయత్రీ మంత్రంతో, పూర్తిగా ఏకాగ్రతతో హవనం చేయాలి. ఎందుకంటే పురాణం పరమాత్మ తత్వంతో సమానమైనది.

హోమాశక్తౌ బుధో హౌమ్యం దద్యాత్ తత్ఫల సిద్ధయే । నానాచ్ఛిద్రనిరోధార్థం న్యూనతాధికతానయోః

హవనం చేయలేని స్థితిలో, జ్ఞాని హవనానికి కావలసిన దానాలు ఇతరులకు ఇవ్వాలి. అలా చేస్తే ఫలితం లభిస్తుంది; వివిధ ఆటంకాలు, లోపాలు పోతాయి.

దోషయోః ప్రశమార్థం చ పఠేత్ నామసహస్రకమ్ । తేన స్యాత్ సఫలం సర్వం నాస్త్యస్మాదధికం యతః

దోషాలను శాంతిపరచడానికి, విష్ణు సహస్రనామాన్ని పఠించాలి. అలా చేస్తే అన్నీ ఫలప్రదమవుతాయి; దీనికంటే గొప్పది లేదు.

ద్వాదశ బ్రాహ్మణాన్ పశ్చాత్ భోజయేత్ మధుపాయసైః । దద్యాత్ సువర్ణం ధేనుం చ వ్రతపూర్ణత్వహేతవే

తరువాత, పన్నెండు మంది బ్రాహ్మణులకు తేనె, పాయసం పెట్టాలి. వ్రతపూర్తికోసం బంగారం, ఆవును ఇవ్వాలి.

శక్తౌ పలత్రయమితం స్వర్ణసింహం విధాయ చ । తత్రాస్య పుస్తకం స్థాప్యం లిఖితం లలితాక్షరమ్

శక్తి ఉంటే, మూడు పలల బరువుతో బంగారు సింహాన్ని తయారు చేసి, అందులో అందమైన అక్షరాలతో వ్రాసిన పుస్తకాన్ని ఉంచాలి.

సంపూజ్య ఆవాహనాద్యైః తద్ ఉపచారైః సదక్షిణమ్ । వస్త్రభూషణ గన్ధాద్యైః పూజితాయ యతాత్మనే

ఆచార్యుని ఆహ్వానం చేసి, అవసరమైన సేవలతో, దక్షిణతో పాటు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, సుగంధద్రవ్యాలు మొదలైనవి సమర్పించి, ఆత్మనిగ్రహం కలిగిన ఆ మహనీయునికి యథావిధిగా పూజ చేయాలి.

ఆచార్యాయ సుధీర్దత్త్వా ముక్తః స్యాద్ భవబంధనైః । ఏవం కృతే విధానే చ సర్వపాపనివారణే

బుద్ధిమంతుడు ఈ విధంగా ఆచార్యునికి సమర్పిస్తే, జన్మ మరణ బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. ఈ విధంగా నియమానుసారం ఆచారం జరిపితే, అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి.

ఫలదం స్యాత్ పురాణం తు శ్రీమద్‌భాగవతం శుభమ్ । ధర్మకామార్థమోక్షాణాం సాధనం స్యాత్ న సంశయః

ఈ పవిత్రమైన పురాణమైన శ్రీమద్భాగవతం ఫలదాయకం. ధర్మం, అర్ధం, కామం, మోక్షం పొందేందుకు ఇది ప్రధాన మార్గం — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

కుమారా ఊచుః - ఇతి తే కథితం సర్వం కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ఛసి । శ్రీమద్‌భాగవతేనైవ భుక్తిముక్తి కరే స్థితే

కుమారులు పలికారు — 'ఇంతవరకు నీకు కావాల్సినంత వివరంగా చెప్పాము. ఇంకా ఏమి వినాలని కోరుకుంటున్నావు? శ్రీమద్భాగవతమే భోగమూ, మోక్షమూ ప్రసాదిస్తుంది.'

సూత ఉవాచ - ఇత్యుక్త్వా తే మహాత్మానః ప్రోచుర్భాగవతీం కథామ్ । సర్వపాపహరాం పుణ్యాం భుక్తిముక్తిప్రదాయినీమ్

సూతుడు చెప్పాడు — ఈ విధంగా వారు మాట్లాడి, పుణ్యప్రదమైన, అన్ని పాపాలను పోగొట్టే, భోగమూ మోక్షమూ ఇచ్చే భాగవతకథను వివరంగా చెప్పారు.

శ్రృణ్వతాం సర్వభూతానాం సప్తాహం నియతాత్మనామ్ । యథావిధి తతో దేవం తుష్టువుః పురుషోత్తమమ్

అందరు నియమంగా, ఏడు రోజులు ఆ కథను శ్రద్ధగా విన్నారు. అనంతరం, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన పరమాత్ముని స్తుతించారు.

తదన్తే జ్ఞానవైరాగ్య-భక్తీనాం పుష్టతా పరా । తారుణ్యం పరమం చాభూత్ సర్వభూతమనోహరమ్

ఆ కథ ముగిసిన తరువాత, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, భక్తి — ఇవన్నీ అత్యంత పరిపుష్టిగా పెరిగాయి. అందరికీ ఆకర్షణ కలిగించే యువకాంతి ప్రబలింది.

నారదశ్చ కృతార్థోఽభూత్ సిద్ధే స్వీయే మనోరథే । పులకీకృతసర్వాఙ్‌గ పరమానన్దసమ్భృతః

నారదుడు తన కోరిక నెరవేరినందుకు పరమానందంతో తడిసి, తన శరీరం ఆనందంతో పులకరించిపోయాడు.

ఏవం కథాం సమాకర్ణ్య నారదో భగవత్ప్రియః । ప్రేమగద్‌గదయా వాచా తానువాచ కృతాఞలిః

ఈ విధంగా ఆ కథను శ్రద్ధగా విని, భగవంతునికి ప్రియుడైన నారదుడు, ప్రేమతో గొంతు కడిగి, చేతులు జోడించి వారిని ఉద్దేశించి పలికాడు.

నారద ఉవాచ - ధన్యోస్మి అనుగృహితోఽస్మి భవద్‌భిః కరుణాపరైః । అద్య మే భగవాన్ లబ్ధః సర్వపాపహరో హరిః

నారదుడు అన్నాడు — 'నేను ధన్యుడను, మీరు చూపిన అపారమైన దయ వల్ల నేను అనుగ్రహించబడ్డాను. ఈ రోజు నాకు హరి స్వయంగా లభించాడు, ఆయన అన్ని పాపాలను తొలగిస్తాడు.'

శ్రవణం సర్వధర్మేభ్యో వరం మన్యే తపోధనాః । వైకుణ్ఠస్థో యతః కృష్ణః శ్రవణాద్ యస్య లభ్యతే

'తపోధనులారా! అన్ని ధర్మాలలో శ్రవణమే శ్రేష్ఠమని నేను భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, కేవలం వినడం ద్వారానే వైకుంఠంలో ఉన్న కృష్ణుడు లభిస్తాడు.'

సూత ఉవాచ - ఏవం బ్రువతి వై తత్ర నారదే వైష్ణవోత్తమే । పరిభ్రమన్ సమాయాతః శుకో యోగేశ్వరాస్తదా

సూతుడు చెప్పాడు — నారదుడు, వైష్ణవులలో శ్రేష్ఠుడు, ఈ విధంగా మాట్లాడుతుండగా, యోగేశ్వరుడైన శుకుడు అక్కడికి సంచరిస్తూ వచ్చాడు.

(వంశస్థ) తత్రాయయౌ షోడశవార్షికస్తదా వ్యాసాత్మజో జ్ఞానమహాబ్ధిచన్ద్రమాః । కథావసానే నిజలాభపూర్ణః ప్రేమ్ణా పఠన్ భాగవతం శనైః శనైః

ఆ సమయంలో, జ్ఞానసముద్రానికి చంద్రుడైన, వ్యాసుని పదహారు సంవత్సరాల కుమారుడు అక్కడికి వచ్చాడు. కథ ముగిసిన తరువాత, తన సంతృప్తితో, ప్రేమతో భాగవతాన్ని మెల్లగా పఠించసాగాడు.

(ఇంద్రవంశా) దృష్ట్వా సదస్యాః పరమోరుతేజసం సద్యః సముత్థాయ దదుర్మహాసనమ్ । ప్రీత్యా సురర్షిస్తమపూజయత్ సుఖం స్థితోఽవదత్ సంశ్రృణుతామలాం గిరమ్

ఆయన పరమ తేజస్సుతో కూడినవాడని చూసి, సభలోని అందరూ వెంటనే లేచి, మహాసనాన్ని సమర్పించారు. దేవర్షి ప్రేమతో ఆయనను సత్కరించి, సుఖంగా కూర్చొని, 'నా పవిత్రమైన మాటలు వినండి' అని అన్నాడు.

శ్రీశుక ఉవాచ - (ద్రుతవిలంబిత) నిగమకల్పతరోర్గలితం ఫలం శుకముఖాత్ అమృతద్రవసంయుతమ్ । పిబత భాగవతం రసమాలయం ముహురకో రసికా భువి భావుకాః

శ్రీశుకుడు పలికాడు — 'వేదాల కల్పవృక్షానికి పండిన ఫలం, శుకముఖం నుంచి ఉప్పొంగిన అమృతరసం కలిగిన భాగవతాన్ని, భూమిపై ఉన్న రసికులు, భావుకులు, మళ్ళీ మళ్ళీ ఆస్వాదించండి.'

(శార్దూలవిక్రీడిత) ధర్మప్రోజ్ఝితకైతవోఽత్ర పరమో నిర్మత్సరాణాం సతాం వేద్యం వాస్తవమత్ర వస్తు శివదం తాపత్రయోన్మూలనమ్ । శ్రీమద్‌భాగవతే మహామునికృతే కిం వా పరైరీశ్వరః సద్యో హృద్యవరుధ్యతేఽత్ర కృతిభిః శుశ్రూషుభిస్తత్క్షణాత్

ఈ శ్రీమద్భాగవతంలో, మాయాజాలమైన ధర్మాలు పూర్తిగా తొలగించబడ్డాయి. ఇది ద్వేషం లేని సత్స్వభావుల కోసం. ఇక్కడ వాస్తవమైన, శుభదాయకమైన సత్యం వెల్లడవుతుంది; మూడు రకాల బాధలు నశించిపోతాయి. మహర్షి రచించిన ఈ భాగవతం ఉన్నప్పుడు, ఇతర గ్రంథాల అవసరం లేదు. శ్రద్ధగా వినే వారికి ఇక్కడే భగవంతుడు హృదయంలో వెంటనే స్థిరపడతాడు.

శ్రీమద్‌భాగవతం పురాణతిలకం యద్‌వైష్ణవానాం ధనం యస్మిన్ పారమహంస్యమేవమమలం జ్ఞానం పరం గీయతే । యత్ర జ్ఞానవిరాగభక్తిసహితం నైష్కర్మ్యమావిష్కృతం తత్ శ్రుణ్వన్ ప్రపఠన్ విచారణపరో భక్త్యా విముచ్యేన్నరః

శ్రీమద్భాగవతం పురాణాలలో శిరోమణి, వైష్ణవులకు ధనం. ఇందులో పరమహంసులకు యోగ్యమైన, నిర్మలమైన పరజ్ఞానం గానం చేయబడుతుంది. ఇక్కడ జ్ఞానం, వైరాగ్యం, భక్తితో కూడిన నిష్కామకర్మ స్పష్టంగా చెప్పబడింది. దాన్ని వినడం, పఠించడం, ఆలోచించడం, భక్తితో చేయడం వలన మనిషి విముక్తి పొందుతాడు.