శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పునీహి సహలోకం మాం లోకపాలాంశ్చ మద్గతాన్। పాదోదకేన భవతస్తీర్థానాం తీర్థకారిణా

మీ పాదాల నీటితో, భగవంతుడా, మీరు చేసిన తీర్థాలకన్నా పవిత్రత కలిగించేవాడివి. దయచేసి, నన్ను, నా భక్తులను, లోకపాలకులను పవిత్రం చేయండి.

అద్యాహం భగవంల్లక్ష్మ్యా ఆసమేకాన్తభాజనమ్। వత్స్యత్యురసి మే భూతిర్భవత్పాదహతాంహసః

ప్రభూ! ఈ రోజు నేను లక్ష్మీదేవి అనుగ్రహాన్ని పూర్తిగా పొందాను. నీ పాదస్పర్శ వల్ల పాపాలు తొలగిపోయిన ఐశ్వర్యం నా హృదయంపై నిలిచి ఉంటుంది.

శ్రీశుక ఉవాచ। ఏవం బ్రువాణే వైకుణ్ఠే భృగుస్తన్మన్ద్రయా గిరా। నిర్వృతస్తర్పితస్తూష్ణీం భక్త్యుత్కణ్ఠోఽశ్రులోచనః

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు: వైకుంఠంలో భృగుమహర్షి మృదువైన మాటలతో మాట్లాడుతుండగా, అతని హృదయం పరిపూర్ణంగా సంతృప్తిచెందింది. భక్తితో ఉప్పొంగి, కన్నీళ్లు కన్నుల్లో నిలిచిపోయి, మౌనంగా ఆనందంలో మునిగిపోయాడు.

పునశ్చ సత్రమావ్రజ్య మునీనాం బ్రహ్మవాదినామ్। స్వానుభూతమశేషేణ రాజన్భృగురవర్ణయత్

రాజా! ఆ తరువాత భృగుమహర్షి మళ్లీ బ్రహ్మవేత్తలైన మునుల సమూహం వద్దకు వెళ్లి, తాను అనుభవించినదాన్ని పూర్తిగా వారికి వివరించాడు.

తన్నిశమ్యాథ మునయో విస్మితా ముక్తసంశయాః। భూయాంసం శ్రద్దధుర్విష్ణుం యతః శాన్తిర్యతోఽభయమ్

వారు వినగానే ఆ మునులు ఆశ్చర్యపోయి, సందేహాలు తొలగిపోయి, శాంతి, భయం లేని జీవితం ప్రసాదించే విష్ణుమూర్తిపై మరింత విశ్వాసం ఉంచారు.

ధర్మః సాక్షాద్యతో జ్ఞానం వైరాగ్యం చ తదన్వితమ్। ఐశ్వర్యం చాష్టధా యస్మాద్యశశ్చాత్మమలాపహమ్

ఎందుకంటే, ధర్మం, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, ఎనిమిది విధాలైన ఐశ్వర్యం, ఆత్మను పవిత్రం చేసే కీర్తి—all ఇవన్నీ ఆయనవలనే ఉద్భవిస్తాయి.

మునీనాం న్యస్తదణ్డానాం శాన్తానాం సమచేతసామ్। అకిఞ్చనానాం సాధూనాం యమాహుః పరమాం గతిమ్

తమ దండాలను వదిలేసి, శాంతంగా, సమచిత్తంగా, ఏదీ తమదిగా భావించని, సద్గుణాలు కలిగిన మునులు చేరదగిన పరమగతి ఆయనే అని చెబుతారు.

సత్త్వం యస్య ప్రియా మూర్తిర్బ్రాహ్మణాస్త్విష్టదేవతాః। భజన్త్యనాశిషః శాన్తా యం వా నిపుణబుద్ధయః

యావనికీ ప్రియమైన రూపం సత్త్వగుణమే; బ్రాహ్మణులు ఆయనకు ఇష్టదేవతలు. ఫలితాన్ని ఆశించకుండా, శాంతంగా, కోరికలేని, తెలివైనవారు ఆయనను భజిస్తారు.

త్రివిధాకృతయస్తస్య రాక్షసా అసురాః సురాః। గుణిన్యా మాయయా సృష్టాః సత్త్వం తత్తీర్థసాధనమ్

ఆయన మాయ వల్ల గుణాలతో కూడిన రాక్షసులు, అసురులు, దేవతలు—ఈ మూడు జాతులు సృష్టించబడ్డాయి. ఆ పరమస్థానాన్ని చేరడానికి సత్త్వగుణమే మార్గం.

శ్రీశుక ఉవాచ। ఇత్థం సారస్వతా విప్రా నృణామ్సంశయనుత్తయే। పురుషస్య పదామ్భోజ సేవయా తద్గతిం గతాః

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రజల సందేహాలు తొలగించేందుకు, సారస్వత బ్రాహ్మణులు పరమపురుషుని పాదపద్మాలను సేవించి పరమగతిని పొందారు.

శ్రీసూత ఉవాచ। ఇత్యేతన్మునితనయాస్యపద్మగన్ధ। పీయూషం భవభయభిత్పరస్య పుంసః। సుశ్లోకం శ్రవణపుటైః పిబత్యభీక్ష్ణమ్। పాన్థోఽధ్వభ్రమణపరిశ్రమం జహాతి

శ్రీసూతుడు ఇలా అన్నాడు: ఎవరు ఈ మునిపుత్రుని పాదపద్మ సుగంధంతో కూడిన, భవభయాన్ని తొలగించే, పరమపురుషుని గుణగానాన్ని చెవుల ద్వారా తరచూ ఆస్వాదిస్తారో, వారు జీవనయాత్రలో వచ్చే అలసటను వదిలిపెడతారు.

శ్రీశుక ఉవాచ। ఏకదా ద్వారవత్యాం తు విప్రపత్న్యాః కుమారకః। జాతమాత్రో భువం స్పృష్ట్వా మమార కిల భారత

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ భారతవంశజా! ఒకసారి ద్వారకలో ఒక బ్రాహ్మణుని భార్యకు పుట్టిన శిశువు భూమిని తాకగానే మరణించాడు.

విప్రో గృహీత్వా మృతకం రాజద్వార్యుపధాయ సః। ఇదం ప్రోవాచ విలపన్నాతురో దీనమానసః

ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ శవాన్ని తీసుకుని రాజద్వారానికి తీసుకెళ్లి, తీవ్ర దుఃఖంతో, మనసు బాధతో విలపిస్తూ ఇలా అన్నాడు.

బ్రహ్మద్విషః శఠధియో లుబ్ధస్య విషయాత్మనః। క్షత్రబన్ధోః కర్మదోషాత్పఞ్చత్వం మే గతోఽర్భకః

బ్రాహ్మణద్వేషి, మోసపూరితమైన మనసున్న, లోభి, ఇంద్రియాల పట్ల ఆసక్తి కలిగిన రాజు దుష్కర్మఫలితంగా నా బిడ్డ మరణించాడు.

హింసావిహారం నృపతిం దుఃశీలమజితేన్ద్రియమ్। ప్రజా భజన్త్యః సీదన్తి దరిద్రా నిత్యదుఃఖితాః

హింసను ఆనందంగా అనుసరించే, దురాచారుడు, ఇంద్రియాలను అదుపులో పెట్టుకోలేని రాజు పాలనలో ప్రజలు దారిద్ర్యానికి లోనై, ఎప్పుడూ బాధపడుతూ ఉంటారు.

ఏవం ద్వితీయం విప్రర్షిస్తృతీయం త్వేవమేవ చ। విసృజ్య స నృపద్వారి తాం గాథాం సమగాయత

ఇలా రెండవది, మూడవది కూడా మరణించగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు వాటిని రాజద్వారంలో వదిలి, అదే దుఃఖగీతాన్ని పాడుతూ ఉండేవాడు.

తామర్జున ఉపశ్రుత్య కర్హిచిత్కేశవాన్తికే। పరేతే నవమే బాలే బ్రాహ్మణం సమభాషత

ఆ విషయం కేశవుని సమక్షంలో ఎప్పుడో అర్జునుడు విని, తొమ్మిదవ బిడ్డ మరణించినప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణునితో మాట్లాడాడు.

కిం స్విద్బ్రహ్మంస్త్వన్నివాసే ఇహ నాస్తి ధనుర్ధరః। రాజన్యబన్ధురేతే వై బ్రాహ్మణాః సత్రమాసతే

బ్రాహ్మణా! నీ ఇంట్లో ఏమి లేకపోయిందో చెప్పు. ఇక్కడ ధనుర్ధారి క్షత్రియులు ఉన్నారు. వీరు బ్రాహ్మణులతో కలిసి యజ్ఞం చేస్తున్నారు.

ధనదారాత్మజాపృక్తా యత్ర శోచన్తి బ్రాహ్మణాః। తే వై రాజన్యవేషేణ నటా జీవన్త్యసుమ్భరాః

ధనం, భార్యలు, పిల్లలతో కూడిన బ్రాహ్మణులు ఇక్కడ దుఃఖిస్తుంటే, క్షత్రియ వేషంలో ఉన్న వారు నిజంగా నాటకులు, అవమానంగా జీవిస్తున్నారు.

అహం ప్రజాః వాం భగవన్రక్షిష్యే దీనయోరిహ। అనిస్తీర్ణప్రతిజ్ఞోఽగ్నిం ప్రవేక్ష్యే హతకల్మషః

ప్రభూ, ఈ లోకంలో మీరు చెప్పిన పిల్లలను నేను రక్షిస్తాను. నేను నా మాట నిలబెట్టుకోకపోతే, పాపాలు తొలగిపోయినవాడిగా అగ్నిలోకి ప్రవేశిస్తాను.

శ్రీబ్రాహ్మణ ఉవాచ। సఙ్కర్షణో వాసుదేవః ప్రద్యుమ్నో ధన్వినాం వరః। అనిరుద్ధోఽప్రతిరథో న త్రాతుం శక్నువన్తి యత్

బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: సంకర్షణుడు, వాసుదేవుడు, విలువీరులలో శ్రేష్ఠుడైన ప్రత్యూమ్నుడు, అపరాజిత రథమున్న అనిరుద్ధుడు — వీరందరూ కూడా వారిని రక్షించలేకపోయారు.

తత్కథం ను భవాన్కర్మ దుష్కరం జగదీశ్వరైః। త్వం చికీర్షసి బాలిశ్యాత్తన్న శ్రద్దధ్మహే వయమ్

అంతటి గొప్ప దేవతలు చేయలేని పని, నీవు పిల్లవాడిలా ప్రయత్నించాలనుకోవడం ఎలా? మేము నీ మాటలను నమ్మడం లేదు.

శ్రీఅర్జున ఉవాచ। నాహం సఙ్కర్షణో బ్రహ్మన్న కృష్ణః కార్ష్ణిరేవ చ। అహం వా అర్జునో నామ గాణ్డీవం యస్య వై ధనుః

అర్జునుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణుడా, నేను సంకర్షణుడు కాదు, కృష్ణుడు కాదు, కృష్ణుని కుమారుడూ కాదు. నా పేరు అర్జునుడు, నా ధనుస్సు గాండీవం.

మావమంస్థా మమ బ్రహ్మన్వీర్యం త్ర్యమ్బకతోషణమ్। మృత్యుం విజిత్య ప్రధనే ఆనేష్యే తే ప్రజాః ప్రభో

బ్రాహ్మణుడా, త్రయంబకుడిని సంతుష్టిపరిచిన నా శక్తిని తక్కువగా అంచనా వేయవద్దు. యుద్ధంలో మరణాన్ని జయించి, నీ పిల్లలను తిరిగి తీసుకొస్తాను ప్రభూ.

ఏవం విశ్రమ్భితో విప్రః ఫాల్గునేన పరన్తప। జగామ స్వగృహం ప్రీతః పార్థవీర్యం నిశామయన్

పరిశుద్ధుడైన ఫాల్గుణుడు ధైర్యం చెప్పిన తరువాత, బ్రాహ్మణుడు పార్థుని వీరత్వాన్ని చూసి సంతోషంతో తన ఇంటికి వెళ్లాడు.

ప్రసూతికాల ఆసన్నే భార్యాయా ద్విజసత్తమః। పాహి పాహి ప్రజాం మృత్యోరిత్యాహార్జునమాతురః

బ్రాహ్మణుని భార్య ప్రసవ సమయం దగ్గరపడినప్పుడు, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆందోళనతో అర్జునుడిని పిలిచి, 'నా బిడ్డను మరణం నుండి రక్షించు, రక్షించు' అని అరిచాడు.

స ఉపస్పృశ్య శుచ్యమ్భో నమస్కృత్య మహేశ్వరమ్। దివ్యాన్యస్త్రాణి సంస్మృత్య సజ్యం గాణ్డీవమాదదే

అర్జునుడు శుద్ధమైన నీటితో స్నానం చేసి, మహేశ్వరుడికి నమస్కరించి, దివ్యాస్త్రాలను స్మరించి, గాండీవాన్ని సిద్ధంగా పట్టుకున్నాడు.

న్యరుణత్సూతికాగారం శరైర్నానాస్త్రయోజితైః। తిర్యగూర్ధ్వమధః పార్థశ్చకార శరపఞ్జరమ్

పార్థుడు వివిధ ఆయుధాలతో బాణాలను ప్రయోగించి, ప్రసూతిగృహాన్ని అన్ని వైపులా — పై, క్రింద, అడ్డంగా — బాణాల పంజరంలా కప్పేశాడు.

తతః కుమారః సఞ్జాతో విప్రపత్న్యా రుదన్ముహుః। సద్యోఽదర్శనమాపేదే సశరీరో విహాయసా

ఆ తరువాత, బ్రాహ్మణుని భార్యకు బిడ్డ పుట్టి, ఏడుస్తూ ఉండగా, ఆ బిడ్డ తక్షణమే శరీరంతో సహా ఆకాశంలో కనిపించకుండా పోయాడు.