శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కథావిరామః కర్తవ్యో మధ్యాహ్నే ఘటికాద్వయం । తత్కథామను కార్యం వై కీర్తనం వైష్ణవైస్తదా

మధ్యాహ్నం రెండు ఘడియల పాటు కథను ఆపాలి. ఆ తర్వాత వైష్ణవులు కీర్తన చేయాలి.

మలమూత్రజయార్థం హి లఘ్వాహారః సుఖావహః । హవిష్యాన్నేన కర్తవ్యో హి, ఏకవారం కథార్థినా

శరీర నియంత్రణ కోసం తేలికపాటి, సుఖంగా ఉండే భోజనం చేయాలి. కథ వినదలచినవాడు ఒకసారి మాత్రమే హవిష్యన్నం తినాలి.

ఉపోష్య సప్తరాత్రం వై శక్తిశ్చేత్ శ్రుణుయాత్ తదా । ఘృతపానం పయఃపానం కృత్వా వై శ్రృణుయాత్ సుఖమ్

శక్తి ఉంటే ఏడు రాత్రులు ఉపవాసం ఉండి వినాలి. లేకపోతే నెయ్యి లేదా పాలు తాగి సుఖంగా వినవచ్చు.

ఫలాహారేణ వా భావ్యం ఏకభుక్తేన వా పునః । సుఖసాధ్యం భవేద్ యత్తు కర్తవ్యం శ్రవణాయ తత్

లేకపోతే పండ్లతో ఉండవచ్చు, లేదా ఒక్కసారి మాత్రమే భోజనం చేయవచ్చు. సులభంగా చేయగలిగినదాన్ని కథ వినేందుకు పాటించాలి.

భోజనం తు వరం మన్యే కథాశ్రవణకారకమ్ । నోపవాసో వరః ప్రోక్తః కథావిఘ్నకరో యది

కథ వినేవారికి భోజనం చేయడం మంచిదని నేను భావిస్తున్నాను. ఉపవాసం వల్ల కథలో అంతరాయం వస్తే, అది మంచిది కాదు.

సప్తాహవ్రతినాం పుంసాం నియమాన్ శ్రుణు నారద । విష్ణుదీక్షావిహీనానాం నాధికారః కథాశ్రవే

నారదా! ఏడురోజుల వ్రతాన్ని చేపట్టేవారికి నియమాలు విను. విష్ణు దీక్ష లేనివారికి కథ విని హక్కు లేదు.

బ్రహ్మచర్యమధః సుప్తిః పత్రావల్యాం చ భోజనమ్ । కథాసమాప్తౌ భుక్తిం చ కుర్యాత్ నిత్యం కథావ్రతీ

బ్రహ్మచర్యం పాటించాలి, నేలపై నిద్రించాలి, ఆకులపై భోజనం చేయాలి, కథ పూర్తయిన తరువాతే భోజనం చేయాలి — ఇవన్నీ కథ వ్రతదారుడు ప్రతిరోజూ చేయాలి.

ద్విదలం మధు తైలం చ గరిష్ఠాన్నం తథైవ చ । భావదుష్టం పర్యుషితం జహ్యాత్ నిత్యం కథావ్రతీ

రెండు ముక్కల పప్పులు, తేనె, నూనె, బరువైన ఆహారం, అపవిత్రమైనది, పాతది — ఇవన్నీ కథ వ్రతదారుడు ఎప్పుడూ త్యజించాలి.

కామం క్రోధం మదం మానం మత్సరం లోభమేవ చ । దమ్భ మోహం తథా ద్వేషం దూరయేచ్చ కథావ్రతీ

కామం, కోపం, మదం, అహంకారం, అసూయ, లోభం, దంభం, మోహం, ద్వేషం — ఇవన్నీ కథ వ్రతదారుడు దూరంగా పెట్టాలి.

వేదవైష్ణవవిప్రాణాం గురుగోవ్రతినాం తథా । స్త్రీరాజమహతాం నిన్దాం వర్జయేత్ యః కథావ్రతీ

వేదపండితులు, వైష్ణవులు, బ్రాహ్మణులు, గురువులు, ఆవులు, వ్రతధారులు, స్త్రీలు, రాజులు, మహాత్ములను ఎవ్వరినైనా నిందించకుండా, ఈ కథను పఠించే వ్రతాన్ని అనుసరించేవాడు ఉండాలి.

రజస్వలా అన్త్యజ మ్లేచ్ఛ పతిత వ్రాత్యకైస్తథా । ద్విజద్విడ్ వేదబాహ్యైశ్చ న వదేత్ యః కథావ్రతీ

రజస్వల స్త్రీలు, చండాలులు, విదేశీయులు, పతితులు, వేదబాహ్యులు, ద్విజద్వేషులు, వేదాన్ని తిరస్కరించేవారితో ఈ కథవ్రతిని మాట్లాడకూడదు.

సత్యం శౌచం దయాం మౌనం ఆర్జవం వినయం తథా । ఉదారమానసం తద్వత్ ఏవం కుర్యాత్ కథావ్రతీ

ఈ కథవ్రతిని పాటించేవాడు ఎల్లప్పుడూ సత్యాన్ని, శుద్ధిని, దయను, మౌనాన్ని, సరళతను, వినయాన్ని, ఉదారమనస్సును కలిగి ఉండాలి.

దరిద్రశ్చ క్షయీ రోగీ నిర్భాగ్యః పాపకర్మవాన్ । అనపత్యో మోక్షకామః శ్రుణుయాచ్చ కథామిమామ్

పేదవారు, క్షయరోగులు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారు, దురదృష్టులు, పాపకార్యాలలో నిమగ్నులు, సంతానం లేని వారు, మోక్షాన్ని కోరేవారు ఈ కథను వినాలి.

అపుష్పా కాకవన్ధ్యా చ వన్ధ్యా యా చ మృతార్భకా । స్రవత్ గర్భా చ యా నారీ తయా శ్రావ్యా ప్రయత్‍నతః

పుష్పించని స్త్రీ, పిల్లలు లేని స్త్రీ, వంధ్య, సంతానం మరణించిన స్త్రీ, గర్భస్రావం అయ్యే స్త్రీ — ఇలాంటి వారు శ్రద్ధతో ఈ కథను వినాలి.

ఏతేషు విధినా శ్రావే తదక్షయతరం భవేత్ । అత్యుత్తమా కథా దివ్యా కోటియజ్ఞఫలప్రదా

ఈ విధంగా నియమానుసారం ఈ కథను వినే వారికి అక్షయమైన ఫలితం లభిస్తుంది. ఈ దివ్యమైన, అత్యుత్తమమైన కథ కోటి యజ్ఞఫలాన్ని ఇస్తుంది.

ఏవం కృత్వా వ్రతవిధిం ఉద్యాపనం అథాచరేత్ । జన్మాష్టమీ వ్రతమివ కర్తవ్యం ఫలకాంక్షిభిః

ఈ విధంగా వ్రతాన్ని ఆచరించిన తరువాత, జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని చేసే వారు చేసే విధంగా ముగింపు కార్యక్రమాన్ని కూడా చేయాలి.

అకించనేషు భక్తేషు ప్రాయో నోద్యాపనాగ్రహః । శ్రవణేనైవ పూతాస్తే నిష్కామా వైష్ణవా యతః

ఏదీ లేని భక్తులకు సాధారణంగా ముగింపు కార్యక్రమంపై బలవంతం ఉండదు. వారు కోరికలు లేకుండా ఉండి, కేవలం వినడం ద్వారా పవిత్రులు అవుతారు.

ఏవం నగాహయజ్ఞేఽస్మిన్ సమాప్తే శ్రోతృభిస్తదా । పుస్తకస్య చ వక్తుశ్చ పూజా కార్యాతిభక్తితః

ఈ కథయజ్ఞం పూర్తయిన తర్వాత, శ్రోతలు ఎంతో భక్తితో పుస్తకాన్ని, కథను చెప్పినవారిని పూజించాలి.

ప్రసాదతులసీమాలా శ్రోతృభ్యశ్చాథ దీయతామ్ । మృదంగతాలలలితం కర్తవ్యం కీర్తనం తతః

తరువాత ప్రసాదంగా తులసిమాలలను శ్రోతలకు ఇవ్వాలి. మృదంగం, తాళాలతో మధురంగా కీర్తనం చేయాలి.

జయశబ్దం నమఃశబ్దం శంఖశబ్దం చ కారయేత్ । విప్రేభ్యో యాచకేభ్యశ్చ విత్తం అన్నం చ దీయతామ్

విజయధ్వని, నమస్కార శబ్దం, శంఖనాదం చేయించాలి. బ్రాహ్మణులకు, యాచకులకు ధనం, అన్నం ఇవ్వాలి.

విరక్తశ్చేత్ భవేత్ శ్రోతా గీతా వాద్యా పరేఽహని । గృహస్థశ్చేత్ తదా హోమః కర్తవ్యః కర్మశాన్తయే

శ్రోతకు విరక్తి ఉంటే, మరుసటి రోజు పాటలు, వాద్యాలు చేయాలి. గృహస్థుడైతే, తన కర్మలకు శాంతికోసం హోమం చేయాలి.

ప్రతిశ్లోకం తు జుహుయాత్ విధినా దశమస్య చ । పాయసం మధు సర్పిశ్చ తిలాన్ ఆదికసంయుతమ్

ప్రతి శ్లోకానికి, ముఖ్యంగా పదవ స్కంధానికి, నియమానుసారం పాయసం, తేనె, నెయ్యి, నువ్వులు మొదలైనవి హోమంలో సమర్పించాలి.

అథవా హవనం కుర్యాద్ గాయత్ర్యా సుసమాహితః । తన్మయత్వాత్ పురాణస్య పరమస్య చ తత్త్వతః

లేకపోతే, గాయత్రీ మంత్రంతో, పూర్తిగా ఏకాగ్రతతో హవనం చేయాలి. ఎందుకంటే పురాణం పరమాత్మ తత్వంతో సమానమైనది.

హోమాశక్తౌ బుధో హౌమ్యం దద్యాత్ తత్ఫల సిద్ధయే । నానాచ్ఛిద్రనిరోధార్థం న్యూనతాధికతానయోః

హవనం చేయలేని స్థితిలో, జ్ఞాని హవనానికి కావలసిన దానాలు ఇతరులకు ఇవ్వాలి. అలా చేస్తే ఫలితం లభిస్తుంది; వివిధ ఆటంకాలు, లోపాలు పోతాయి.

దోషయోః ప్రశమార్థం చ పఠేత్ నామసహస్రకమ్ । తేన స్యాత్ సఫలం సర్వం నాస్త్యస్మాదధికం యతః

దోషాలను శాంతిపరచడానికి, విష్ణు సహస్రనామాన్ని పఠించాలి. అలా చేస్తే అన్నీ ఫలప్రదమవుతాయి; దీనికంటే గొప్పది లేదు.

ద్వాదశ బ్రాహ్మణాన్ పశ్చాత్ భోజయేత్ మధుపాయసైః । దద్యాత్ సువర్ణం ధేనుం చ వ్రతపూర్ణత్వహేతవే

తరువాత, పన్నెండు మంది బ్రాహ్మణులకు తేనె, పాయసం పెట్టాలి. వ్రతపూర్తికోసం బంగారం, ఆవును ఇవ్వాలి.

శక్తౌ పలత్రయమితం స్వర్ణసింహం విధాయ చ । తత్రాస్య పుస్తకం స్థాప్యం లిఖితం లలితాక్షరమ్

శక్తి ఉంటే, మూడు పలల బరువుతో బంగారు సింహాన్ని తయారు చేసి, అందులో అందమైన అక్షరాలతో వ్రాసిన పుస్తకాన్ని ఉంచాలి.

సంపూజ్య ఆవాహనాద్యైః తద్ ఉపచారైః సదక్షిణమ్ । వస్త్రభూషణ గన్ధాద్యైః పూజితాయ యతాత్మనే

ఆచార్యుని ఆహ్వానం చేసి, అవసరమైన సేవలతో, దక్షిణతో పాటు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, సుగంధద్రవ్యాలు మొదలైనవి సమర్పించి, ఆత్మనిగ్రహం కలిగిన ఆ మహనీయునికి యథావిధిగా పూజ చేయాలి.

ఆచార్యాయ సుధీర్దత్త్వా ముక్తః స్యాద్ భవబంధనైః । ఏవం కృతే విధానే చ సర్వపాపనివారణే

బుద్ధిమంతుడు ఈ విధంగా ఆచార్యునికి సమర్పిస్తే, జన్మ మరణ బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. ఈ విధంగా నియమానుసారం ఆచారం జరిపితే, అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి.