శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

నారదో వామదేవోఽత్రిః కృష్ణో రామోఽసితోఽరుణిః । అహం బృహస్పతిః కణ్వో మైత్రేయశ్చ్యవనాదయః

నారదుడు, వామదేవుడు, అత్రి, కృష్ణుడు, రాముడు, అసితుడు, అరణి, నేను, బృహస్పతి, కణ్వుడు, మైత్రేయుడు, చ్యవనుడు మరియు మరికొందరు మహర్షులు ఉన్నారు.

తత్ర తత్ర తమాయాన్తం పౌరా జానపదా నృప । ఉపతస్థుః సార్ఘ్యహస్తా గ్రహైః సూర్యమివోదితమ్

ఓ రాజా! ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లినా, అక్కడి ప్రజలు, పట్టణవాసులు, గ్రామస్థులు అందరూ ఆయనను సత్కరించేందుకు, అరఘ్యం పట్టుకుని, ఉదయించే సూర్యుణ్ని గ్రహాలతో కలిసి ఆహ్వానించినట్టు, ఆయన వద్దకు వచ్చారు.

( వసంతతిలకా ) ఆనర్తధన్వకురుజాఙ్గలకఙ్కమత్స్య పాఞ్చాలకున్తిమధుకేకయకోశలార్ణాః । అన్యే చ తన్ముఖసరోజముదారహాస స్నిగ్ధేక్షణం నృప పపుర్దృశిభిర్నృనార్యః

ఆనర్త, ధన్వ, కురు, జాంగల, కంక, మత్స్య, పాంచాల, కుంతి, మధు, కేకయ, కోశల, అర్ణ దేశాల ప్రజలు మరియు మరికొందరు కూడా, ఆయన పద్మముఖాన్ని, విశాలమైన చిరునవ్వుతో, మృదువైన చూపులతో, పురుషులు స్త్రీలు అందరూ తమ కన్నులతో ఆనందంగా చూశారు.

తేభ్యః స్వవీక్షణవినష్టతమిస్రదృగ్భ్యః క్షేమం త్రిలోకగురురర్థదృశం చ యచ్ఛన్ । శ్రృణవన్ దిగన్తధవలం స్వయశోఽశుభఘ్నం గీతం సురైర్నృభిరగాత్ శనకైర్విదేహాన్

ఆయన దృష్టితో వారి కన్నులలోని అజ్ఞానాంధకారం తొలగిపోయింది. మూడు లోకాల గురువు అయిన ఆయన వారికి రక్షణను, తన రూపాన్ని దర్శించుకునే భాగ్యాన్ని ప్రసాదించాడు. దేవతలు, మనుషులు పాడిన, దిక్కులన్నీ వ్యాపించిన, పాపాలను తొలగించే కీర్తిని వినుతూ, ఆయన నెమ్మదిగా విదేహ దేశంలోకి ప్రవేశించాడు.

( అనుష్టుప్ ) తేఽచ్యుతం ప్రాప్తమాకర్ణ్య పౌరా జానపదా నృప । అభీయుర్ముదితాస్తస్మై గృహీతార్హణపాణయః

అచ్యుతుడు వచ్చాడని విని, పట్టణ ప్రజలు, గ్రామ ప్రజలు ఆనందంతో, అరఘ్యం చేతబట్టి, ఆయనను సత్కరించేందుకు వచ్చారు.

దృష్ట్వా త ఉత్తమఃశ్లోకం ప్రీత్యుత్ఫులాననాశయాః । కైర్ధృతాఞ్జలిభిర్నేముః శ్రుతపూర్వాన్ తథా మునీన్

ఉత్తమశ్లోకుడిని చూచి, వారి ముఖాలు ఆనందంతో వికసించాయి. కొందరు చేతులు జోడించి నమస్కరించారు. వారు ఇంతకు ముందు విన్న మహర్షులను కూడా అలాగే సత్కరించారు.

స్వానుగ్రహాయ సమ్ప్రాప్తం మన్వానౌ తం జగద్‌గురుమ్ । మైథిలః శ్రుతదేవశ్చ పాదయోః పేతతుః ప్రభోః

లోకగురువు తమకు అనుగ్రహం చేయడానికి వచ్చారని భావించి, మిథిలా రాజు, శ్రుతదేవుడు ఇద్దరూ ఆయన పాదాల వద్ద పడి నమస్కరించారు.

న్యమన్త్రయేతాం దాశార్హం ఆతిథ్యేన సహ ద్విజైః । మైథిలః శ్రుతదేవశ్చ యుగపత్ సంహతాఞ్జలీ

మిథిలా రాజు, శ్రుతదేవుడు ఇద్దరూ చేతులు జోడించి, దాశార్హుడిని, ఆయనతో పాటు బ్రాహ్మణులను కూడా, ఒకేసారి తమ ఇల్లు వచ్చి అతిథిగా ఉండమని ఆహ్వానించారు.

భగవాన్ తదభిప్రేత్య ద్వయోః ప్రియచికీర్షయా । ఉభయోరావిశద్‌ గేహం ఉభాభ్యాం తదలక్షితః

భగవంతుడు వారి మనసులోని కోరికను గ్రహించి, ఇద్దరినీ సంతోషపెట్టాలనే ఉద్దేశంతో, ఎవరికీ తెలియకుండా, ఇద్దరి ఇళ్లలోనూ ప్రవేశించాడు.

శ్రోతుమప్యసతాం దూరాన్ జనకః స్వగృహాగతాన్ । ఆనీతేష్వాసనాగ్ర్యేషు సుఖాసీనాన్ మహామనాః

మహాత్ముడైన జనకుడు, దూరం నుండి వచ్చినవారిని, మంచి ప్రవర్తన లేనివారిని కూడా, తన ఇంటికి ఆహ్వానించి, ఉత్తమ ఆసనాలపై కూర్చోబెట్టి, సంతోషంగా వారి మాటలు వినేవాడు.

ప్రవృద్ధభక్త్యా ఉద్ధర్ష హృదయాస్రావిలేక్షణః । నత్వా తదఙ్‌ఘ్రీన్ ప్రక్షాల్య తదపో లోకపావనీః

పరమ భక్తితో, హృదయం ఆనందంతో ఉప్పొంగి, కన్నీళ్లు కన్నుల్లో మెదిలిస్తూ, ఆయన వారి పాదాలకు నమస్కరించి, ఆ పాదాలను కడిగి, ఆ నీటిని తీసుకున్నాడు. ఆ నీరు లోకాన్ని పవిత్రం చేస్తుంది.

సకుటుమ్బో వహన్మూర్ధ్నా పూజయాం చక్ర ఈశ్వరాన్ । గన్ధమాల్యామ్బరాకల్ప ధూపదీపార్ఘ్యగోవృషైః

తన కుటుంబంతో కలిసి, ఆ పవిత్ర జలాన్ని తలపై ధరించి, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పూలమాలలు, వస్త్రాలు, ధూపం, దీపం, అరఘ్యం, ఆవులు, ఎద్దులతో భగవంతులను పూజించాడు.

వాచా మధురయా ప్రీణన్ ఇదమాహాన్నతర్పితాన్ । పాదావఙ్కగతౌ విష్ణోః సంస్పృశఞ్ఛనకైర్ముదా

మధురమైన మాటలతో వారిని సంతోషపెట్టి, వారు ఇంకా తృప్తి చెందక ముందే, ఆనందంతో, విష్ణువు పాదాలను మృదువుగా తాకుతూ ఇలా అన్నాడు.

శ్రీబహులాశ్వ ఉవాచ - భవాన్హి సర్వభూతానాం ఆత్మా సాక్షీ స్వదృగ్ విభో । అథ నస్త్వత్పదామ్భోజం స్మరతాం దర్శనం గతః

శ్రీబహులాశ్వుడు ఇలా అన్నాడు — ప్రభూ! మీరు అన్ని జీవుల ఆత్మ, సాక్షి, స్వయంగా చూసేవారు. మేము మీ పదపద్మాలను స్మరించేవారమై, ఇప్పుడు మాకు ప్రత్యక్షమయ్యారు.

స్వవచస్తదృతం కర్తుం అస్మద్‌దృగ్గోచరో భవాన్ । యదాత్థైకాన్తభక్తాన్ మే నానన్తః శ్రీరజః ప్రియః

మీ మాటను నిజం చేయడానికి, మీరు మాకు ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఎందుకంటే, మీరు చెప్పినట్టు, మీకే పూర్తిగా భక్తి కలిగినవారు మీకు లక్ష్మీదేవి, బ్రహ్మకంటే ఎక్కువ ప్రియులు అని చెప్పారు.

కో ను త్వచ్చరణామ్భోజం ఏవంవిద్ విసృజేత్ పుమాన్ । నిష్కిఞ్చనానాం శాన్తానాం మునీనాం యస్త్వమాత్మదః

ఏ మనిషి కూడా, ఏదీ లేని, శాంతమైన మహర్షులకు, ఆత్మానందాన్ని ప్రసాదించే మీ పదపద్మాలను వదిలిపెడతాడు?

యోఽవతీర్య యదోర్వంశే నృణాం సంసరతామిహ । యశో వితేనే తచ్ఛాన్త్యై త్రైలోక్యవృజినాపహమ్

మీరు యదువంశంలో అవతరించి, ఈ లోకంలో సంచరించే మనుషులకు శాంతిని ప్రసాదించేందుకు, మీ కీర్తిని వ్యాపింపజేసి, మూడు లోకాల బాధలను తొలగించారు.

నమస్తుభ్యం భగవతే కృష్ణాయాకుణ్ఠమేధసే । నారాయణాయ ఋషయే సుశాన్తం తప ఈయుషే

భగవంతుడైన కృష్ణా! ఎప్పటికీ లయముకాని జ్ఞానంతో నిండినవాడవు. నారాయణా! మునివరుడవు, శాంతంగా తపస్సు చేసినవాడవు. మీకు నమస్కారం.

దినాని కతిచిద్‌ భూమన్ గృహాన్ నో నివస ద్విజైః । సమేతః పాదరజసా పునీహీదం నిమేః కులమ్

భూమనూ, మీరు ఈ బ్రాహ్మణులతో కలిసి కొన్ని రోజులు మా ఇంట్లో ఉండి, మీ పాదధూళితో ఈ నిమి వంశాన్ని పవిత్రం చేయండి.

ఇత్యుపామన్త్రితో రాజ్ఞా భగవాన్ లోకభావనః । ఉవాస కుర్వన్ కల్యాణం మిథిలానరయోషితామ్

అలా రాజు ఆహ్వానించగా, లోకాలను సృష్టించే భగవంతుడు అక్కడే ఉండి, మిథిలా పురుషులూ, స్త్రీలందరికీ మంగళాన్ని కలిగించాడు.

శ్రుతదేవోఽచ్యుతం ప్రాప్తం స్వగృహాఞ్జనకో యథా । నత్వా మునీన్ సుసంహృష్టో ధున్వన్ వాసో ననర్త హ

శ్రుతదేవుడు, అచ్యుతుడు తన ఇంటికి వచ్చినందుకు జనకుడిలా మునులను వందించి, హర్షంతో తన వస్త్రాన్ని ఊపుతూ ఆనందంగా నాట్యం చేశాడు.

తృణపీఠబృషీష్వేతాన్ ఆనీతేషూపవేశ్య సః । స్వాగతేనాభినన్ద్యాఙ్ఘ్రీన్ సభార్యోఽవనిజే ముదా

తాను తెచ్చిన దర్భా మత్తులు, ఎద్దుల చర్మాలపై వారిని కూర్చోబెట్టి, భార్యతో కలిసి ఆనందంగా వారి పాదాలను కడిగి, ఆతిథ్యంతో ఆహ్వానించాడు.

తదమ్భసా మహాభాగ ఆత్మానం సగృహాన్వయమ్ । స్నాపయాం చక్ర ఉద్ధర్షో లబ్ధసర్వమనోరథః

ఆ నీటితో, మహాభాగుడా, అతడు తన కుటుంబంతో పాటు ఇంటివారందరినీ స్నానం చేయించాడు; తన కోరికలన్నీ నెరవేరినందుకు అతడు ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాడు.

( మిశ్ర ) ఫలార్హణోశీరశివామృతామ్బుభిః మృదా సురభ్యా తులసీకుశామ్బుజైః । ఆరాధయామాస యథోపపన్నయా సపర్యయా సత్త్వవివర్ధనాన్ధసా

ఫలాలు, సువాసన కలిగిన మూలికలు, పవిత్రమైన నీరు, మట్టి, ఆవు ఉత్పత్తులు, తులసి, దర్భ, కమలాలతో, సద్భావనతో పూజ చేసి, సత్వగుణాన్ని పెంచే విధంగా సేవ చేశాడు.

స తర్కయామాస కుతో మమాన్వభూద్ గృహాన్ధకుపే పతితస్య సఙ్గమః । యః సర్వతీర్థాస్పదపాదరేణుభిః కృష్ణేన చాస్యాత్మనికేతభూసురైః

నేను ఈ ఇంటి జీవితపు అంధకూపంలో పడి ఉండగా, అన్ని తీర్థాల పాదరేణువైన కృష్ణుడు, ఆయన నివాసమైన బ్రాహ్మణులు నాతో కలవడం ఎలా సాధ్యమైంది అని ఆశ్చర్యపడ్డాడు.

( అనుష్టుప్ ) సూపవిష్టాన్ కృతాతిథ్యాన్ శ్రుతదేవ ఉపస్థితః । సభార్యస్వజనాపత్య ఉవాచాఙ్‌ఘ్ర్యభిమర్శనః

అతిథులు కూర్చొని, ఆతిథ్యం అందుకున్న తరువాత, శ్రుతదేవుడు భార్య, పిల్లలు, బంధువులతో కలిసి వారి పాదాలను తాకుతూ సమీపించాడు.

శ్రుతదేవ ఉవాచ - నాద్య నో దర్శనం ప్రాప్తః పరం పరమపూరుషః । యర్హీదం శక్తిభిః సృష్ట్వా ప్రవిష్టో హ్యాత్మసత్తయా

శ్రుతదేవుడు ఇలా అన్నాడు— ఈ రోజు పరమపురుషుడు, తన శక్తులతో ఈ లోకాన్ని సృష్టించి, తన స్వరూపంతో ప్రవేశించినవాడు, తొలిసారిగా మనకు దర్శనమివ్వలేదు.

యథా శయానః పురుషో మనసైవాత్మమాయయా । సృష్ట్వా లోకం పరం స్వాప్నం అనువిశ్యావభాసతే

యెట్లా ఒక మనిషి పడుకుని, తన మనస్సుతో కల్పించిన కలలోకి ప్రవేశించి, దానిని ప్రకాశింపజేస్తాడో, అలాగే ఆయన కూడా చేస్తాడు.

శ్రృణ్వతాం గదతాం శశ్వద్ అర్చతాం త్వాభివన్దతామ్ । నృణాం సంవదతామన్తః హృది భాస్యమలాత్మనామ్

మీ మాటలు వినేవారికి, మాట్లాడేవారికి, పూజించేవారికి, నమస్కరించేవారికి, హృదయపూర్వకంగా సంభాషించేవారికి, మీరు వారి పవిత్ర హృదయాల్లో ప్రత్యక్షంగా వెలుగుతారు.