శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి । తదహం భక్త్యుపహృతం అశ్నామి ప్రయతాత్మనః

ఎవరైనా నన్ను భక్తితో ఆకుపచ్చ ఆకును, పువ్వును, ఫలాన్ని లేదా నీటిని సమర్పిస్తే, నేను ఆ భక్తిపూర్వకమైన కానుకను స్వీకరిస్తాను.

ఇత్యుక్తోఽపి ద్విజస్తస్మై వ్రీడితః పతయే శ్రియః । పృథుకప్రసృతిం రాజన్ న ప్రాయచ్ఛదవాఙ్ముఖః

ఇలా అడిగినా, శ్రీపతికి సిగ్గుతో బ్రాహ్మణుడు తన చేతిలో ఉన్న పొడికబళిని ఇవ్వకుండా, నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.

సర్వభూతాత్మదృక్ సాక్షాత్ తస్యాగమనకారణమ్ । విజ్ఞాయాచిన్తయన్నాయం శ్రీకామో మాభజత్పురా

ప్రతి ప్రాణిలో ఆత్మను ప్రత్యక్షంగా దర్శించగలవాడు, అతని రాక కారణాన్ని గ్రహించి, 'ఇంతకుముందు ధనాకాంక్షతో నన్ను పూజించలేదు' అని ఆలోచించాడు.

పత్‍న్యాః పతివ్రతాయాస్తు సఖా ప్రియచికీర్షయా । ప్రాప్తో మామస్య దాస్యామి సమ్పదోఽమర్త్యదుర్లభాః

ఇప్పుడు అతని భార్య భక్తితో కోరింది, స్నేహంతో నన్ను దర్శించడానికి వచ్చాడు. కాబట్టి, నేను అతనికి మానవులకు దుర్లభమైన సంపదలు ప్రసాదిస్తాను.

ఇత్థం విచిన్త్య వసనాత్ చీరబద్ధాన్ ద్విజన్మనః । స్వయం జహార కిమిదం ఇతి పృథుకతణ్డులాన్

ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆ ద్విజుని ఇంట్లో ఉన్న బట్టలో కట్టిన అరిగిన అన్నాన్ని స్వయంగా తీసుకొని, 'ఇది ఏమిటి?' అని ఆశ్చర్యపడ్డాడు.

నన్వేతదుపనీతం మే పరమప్రీణనం సఖే । తర్పయన్త్యఙ్గ మాం విశ్వం ఏతే పృథుకతణ్డులాః

సఖా! నీవు నాకు తీసుకొచ్చిన ఈ అరిగిన అన్నం నాకు పరమ సంతోషాన్ని ఇస్తోంది. ప్రియమైనవాడా! ఈ పిండి అన్నాలు నన్ను, ఈ సృష్టినంతటినీ తృప్తిపరిచాయి.

ఇతి ముష్టిం సకృజ్జగ్ధ్వా ద్వితీయాం జగ్ధుమాదదే । తావచ్ఛ్రీర్జగృహే హస్తం తత్పరా పరమేష్ఠినః

అలా ఒక ముద్ద తినిన తరువాత, రెండవ ముద్ద తినబోతుండగా, ఆ సమయాన లక్ష్మీదేవి, పరమేశ్వరునికి అతి భక్తిగా, ఆయన చేయిని పట్టుకుంది.

ఏతావతాలం విశ్వాత్మన్ సర్వసమ్పత్సమృద్ధయే । అస్మిన్లోకే అథవాముష్మిన్ పుంసస్త్వత్తోషకారణమ్

విశ్వాత్మా! నిన్ను సంతోషపెట్టాలనే ఉద్దేశంతో ఉన్నవాడికి, ఈ ఒక్కటి చాలు. ఈ లోకంలోనైనా, పరలోకంలోనైనా సంపదలు సమృద్ధిగా రావడానికి ఇదే సరిపోతుంది.

బ్రాహ్మణస్తాం తు రజనీం ఉషిత్వాచ్యుతమన్దిరే । భుక్త్వా పీత్వా సుఖం మేనే ఆత్మానం స్వర్గతం యథా

ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ రాత్రి అచ్యుతుని ఇంట్లో ఉండి, తిని, తాగి, ఆనందంగా అనుభవించి, తాను పరలోకంలో ఉన్నట్టు భావించాడు.

శ్వోభూతే విశ్వభావేన స్వసుఖేనాభివన్దితః । జగామ స్వాలయం తాత పథ్యనువ్రజ్య నన్దితః

రాత్రి ముగిసి, ఉదయం వచ్చినప్పుడు, అందరి ప్రేమతో, తన హృదయానందంతో, మార్గంలో సంతోషంగా సాగనంపబడి, తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు.

స చాలబ్ధ్వా ధనం కృష్ణాన్ న తు యాచితవాన్ స్వయమ్ । స్వగృహాన్ వ్రీడితోఽగచ్ఛన్ మహద్దర్శననిర్వృతః

ఆయన కృష్ణుని దగ్గర నుండి ధనం పొందలేదు, తానే అడగలేదు కూడా. అయినా, గొప్ప దైవదర్శనం కలిగిన ఆనందంతో, కొంచెం సిగ్గుతో తన ఇంటికి చేరాడు.

అహో బ్రహ్మణ్యదేవస్య దృష్టా బ్రహ్మణ్యతా మయా । యద్ దరిద్రతమో లక్ష్మీం ఆశ్లిష్టో బిభ్రతోరసి

అయ్యో! బ్రాహ్మణులను ఆదరించే దేవుని భక్తిని నేను చూశాను. నేను ఎంత పేదవాడినైనా, లక్ష్మీదేవి ఆయన వక్షస్సుపై ఆలింగనం చేసుకుంది.

క్వాహం దరిద్రః పాపీయాన్ క్వ కృష్ణః శ్రీనికేతనః । బ్రహ్మబన్ధురితి స్మాహం బాహుభ్యాం పరిరమ్భితః

నేను ఎంత పేదవాడిని, పాపాత్ముడిని, కృష్ణుడు ఎంత మహాశ్రీనివాసుడో! నేను కేవలం బ్రాహ్మణబంధువుని, అయినా ఆయన చేతులలో ఆలింగనం పొందాను.

నివాసితః ప్రియాజుష్టే పర్యఙ్కే భ్రాతరో యథా । మహిష్యా వీజితః శ్రాన్తో బాలవ్యజనహస్తయా

ప్రియ మిత్రుడు అన్నదమ్ముల్లా ప్రేమతో తన పక్కన కూర్చోబెట్టి, రాణి తన చేతిలో పిల్లల వేపనితో అలసట తీర్చుతూ నాకు వందనం చేసింది.

శుశ్రూషయా పరమయా పాదసంవాహనాదిభిః । పూజితో దేవదేవేన విప్రదేవేన దేవవత్

పాదసేవ వంటి అత్యంత సేవతో, దేవతల దేవుడైన ఆయన, బ్రాహ్మణులకు దేవుడైన ఆయన, నన్ను దేవుడిలా గౌరవించాడు.

స్వర్గాపవర్గయోః పుంసాం రసాయాం భువి సమ్పదామ్ । సర్వాసామపి సిద్ధీనాం మూలం తచ్చరణార్చనమ్

పురుషులకు స్వర్గంలోనూ, మోక్షంలోనూ, భూమిపై సంపదల్లోనూ, అన్ని సిద్ధుల్లోనూ ఆనందానికి మూలం ఆయన పాదపూజే.

అధనోఽయం ధనం ప్రాప్య మాద్యాత్ ఉచ్చైః న మాం స్మరేత్ । ఇతి కారుణికో నూనం ధనం మేఽభూరి నాదదాత్

ఈ పేదవాడికి ధనం లభిస్తే, అతడు మత్తులో మునిగి నన్ను మరచిపోతాడేమో అని, దయతో ఆయన నాకు ఎక్కువ ధనం ఇవ్వలేదు.

ఇతి తచ్చిన్తయన్ అన్తః ప్రాప్తో నియగృహాన్తికమ్ । సూర్యానలేన్దుసఙ్కాశైః విమానైః సర్వతో వృతమ్

ఇలా మనసులో ఆలోచిస్తూ, తన చిన్న ఇంటికి చేరాడు. ఆ ఇంటి చుట్టూ సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు వంటి ప్రకాశవంతమైన విమానాలు కనిపించాయి.

విచిత్రోపవనోద్యానైః కూజద్‍ద్విజకులాకులైః । ప్రోత్ఫుల్లకముదామ్భోజ కహ్లారోత్పలవారిభిః

ఆ ఇంటి చుట్టూ అద్భుతమైన తోటలు, ఉద్యానవనాలు, పక్షుల కుహుకుహులతో నిండినవి, పూలతో కళకళలాడే కమలాలు, కలువలు, నీలోత్పలాలతో అలంకరించబడ్డాయి.

జుష్టం స్వలఙ్కృతైః పుమ్భిః స్త్రీభిశ్చ హరిణాక్షిభిః । కిమిదం కస్య వా స్థానం కథం తదిదమిత్యభూత్

అందంగా అలంకరించబడిన పురుషులు, హరిణకంటి మహిళలు అక్కడ ఉన్నారు. 'ఇది ఏమిటి? ఎవరిది? ఇది ఎలా జరిగింది?' అని ఆశ్చర్యపడ్డాడు.

ఏవం మీమాంసమానం తం నరా నార్యోఽమరప్రభాః । ప్రత్యగృహ్ణన్ మహాభాగం గీతవాద్యేన భూయసా

అలా ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, దేవతల వలె ప్రకాశించే పురుషులు, మహిళలు, గొప్ప భాగ్యశాలిని గీత, వాద్యాలతో ఆహ్వానించారు.

పతిమాగతమాకర్ణ్య పత్‍న్యుద్ధర్షాతిసమ్భ్రమా । నిశ్చక్రామ గృహాత్తూర్ణం రూపిణీ శ్రీరివాలయాత్

భర్త వచ్చాడని విని, అతని భార్య ఆనందంతో, ఉల్లాసంతో, వెంటనే ఇంటి నుంచి బయటకు వచ్చింది. ఆమె రూపంలో లక్ష్మీదేవి తన ఆలయం నుంచి వచ్చినట్లుగా కనిపించింది.

పతివ్రతా పతిం దృష్ట్వా ప్రేమోత్కణ్ఠాశ్రులోచనా । మీలితాక్ష్యనమద్ బుద్ధ్యా మనసా పరిషస్వజే

పతివ్రత అయిన భార్య తన భర్తను చూసి, ప్రేమతో కళ్లు నీరార్చి, మౌనంగా కన్నులు మూసి, మనసారా భక్తితో అతన్ని ఆలింగనం చేసింది.

పత్‍నీం వీక్ష్య విస్ఫురన్తీం దేవీం వైమానికీమివ । దాసీనాం నిష్కకణ్ఠీనాం మధ్యే భాన్తీం స విస్మితః

ఆయన ఆశ్చర్యంతో తన భార్యను చూశాడు. ఆమె దాసుల మధ్యలో, అలంకారాలు లేకుండా ఉన్నవారి మధ్యలో, దేవతల్లా ప్రకాశిస్తూ నిలిచింది.

ప్రీతః స్వయం తయా యుక్తః ప్రవిష్టో నిజమన్దిరమ్ । మణిస్తమ్భశతోపేతం మహేన్ద్రభవనం యథా

ఆమెతో ఆనందంగా కలసి, తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు. ఆ ప్రాంగణం వందల మణిపదకాలతో అలంకరించబడి, ఇంద్రుని మందిరంలా మెరిసింది.

పయఃఫేననిభాః శయ్యా దాన్తా రుక్మపరిచ్ఛదాః । పర్యఙ్కా హేమదణ్డాని చామరవ్యజనాని చ

పాలు నురుగు లాంటి మృదువైన మంచాలు, బంగారు అలంకరణలతో ఉన్నవి, బంగారు పట్టీలతో ఉన్న పీఠాలు, చామరాల వంటివి అక్కడ కనిపించాయి.

ఆసనాని చ హైమాని మృదూపస్తరణాని చ । ముక్తాదామవిలమ్బీని వితానాని ద్యుమన్తి చ

బంగారు ఆసనాలు, మృదువైన పరుపులు, ముత్యాల హారాలతో వేలాడే తలపాగాలు, మెరిసే వస్త్రాలు అక్కడ ఉన్నాయి.

స్వచ్ఛస్ఫటికకుడ్యేషు మహామారకతేషు చ । రత్‍నదీపా భ్రాజమానాన్ లలనా రత్‍నసంయుతాః

స్వచ్ఛమైన స్ఫటిక గోడలమీద, పెద్ద పచ్చకమలాలపై, రత్నదీపాలు మెరిసిపోతుండగా, రత్నాలతో అలంకరించబడిన స్త్రీలు అక్కడ ఉన్నారు.

విలోక్య బ్రాహ్మణస్తత్ర సమృద్ధీః సర్వసమ్పదామ్ । తర్కయామాస నిర్వ్యగ్రః స్వసమృద్ధిమహైతుకీమ్

అక్కడ అన్ని సంపదలు సమృద్ధిగా కనిపించగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు ప్రశాంతంగా తనకు వచ్చిన ఐశ్వర్యాన్ని ఆశ్చర్యంతో ఆలోచించాడు.