శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అర్వాక్ పంచాహతో యత్‍నాత్ ఆస్తీర్ణాని ప్రమేలయేత్ । కర్తవ్యో మణ్డపః ప్రోచ్చైః కదలీఖణ్డమణ్డితః

ఐదు రోజుల తర్వాత, ముందుగా పరచిన వస్త్రాలను శుభ్రంగా తుడవాలి. ఎత్తుగా, అరటి కాండాలతో అలంకరించిన మండపాన్ని నిర్మించాలి.

ఫలపుష్పదలైర్విష్వక్ వితానేన విరాజితః । చతుర్దిక్షు ధ్వజారోపో బహుసమ్పద్విరాజితః

ఆ మండపాన్ని పండ్లు, పువ్వులు, ఆకులతో అందంగా అలంకరించాలి. పైగా, నాలుగు దిక్కులలో జెండాలు ఎగురవేయాలి. అది సంపదతో ప్రకాశించాలి.

ఊర్ధ్వం సప్తైవ లోకాశ్చ కల్పనీయాః సవిస్తరమ్ । తేషు విప్రా విరక్తాశ్చ స్థాపనీయాః ప్రబోధ్య చ

పైన ఏడు లోకాలను వివరంగా చిత్రించాలి. వాటిలో విరక్తులైన బ్రాహ్మణులను కూర్చోబెట్టి, వారికి జ్ఞానం కలిగించాలి.

పూర్వం తేషాం ఆసనాని కర్తవ్యాని యథోత్తరమ్ । వక్తుశ్చాపి తదా దివ్యం ఆసనం పరికల్పయేత్

ముందుగా, వారందరికీ కూర్చునే స్థానాలు క్రమంగా ఏర్పాటు చేయాలి. కథ చెప్పేవారికి ప్రత్యేకమైన దివ్యాసనం సిద్ధం చేయాలి.

ఉదఙ్‌ముఖో భవేద్‌వక్తా శ్రోతా వై ప్రాఙ్‌ముఖస్తదా । ప్రాఙ్‌ముఖశ్చేత్ భవేద్‌వక్తా శ్రోతా చ ఉదఙ్‌ముఖస్తదా

కథ చెప్పేవాడు ఉత్తర దిక్కు చూసి కూర్చోవాలి. వినేవాడు తూర్పు దిక్కు ఎదురుగా ఉండాలి. లేకపోతే, చెప్పేవాడు తూర్పు దిక్కు చూస్తే, వినేవాడు ఉత్తర దిక్కు చూడాలి.

అథవా పూర్వదిగ్జ్ఞేయా పూజ్యపూజకమధ్యతః । శ్రోతౄణాం ఆగమే ప్రోక్తా దేశకాలాదికోవిదైః

లేదంటే, తూర్పు దిక్కు పూజ్యుడు, పూజకుడు మధ్యలో ఉండేలా నిర్ణయించాలి. వినేవారు వచ్చేటప్పుడు, స్థలం, సమయం తెలిసినవారు ఇలా చెప్పారు.

విరక్తో వైష్ణవో విప్రో వేదశాస్త్రవిశుద్ధికృత్ । దృష్టాన్తకుశలో ధీరో వక్తా కార్యోఽతి నిఃస్పృహ

కథ చెప్పేవాడు విరక్తుడు, వైష్ణవుడు, వేదశాస్త్రాల వల్ల పవిత్రుడై ఉండాలి. ఉదాహరణలు చెప్పడంలో నైపుణ్యం కలవాడు, స్థిరమైన మనస్సు కలవాడు, కోరికలు లేని వాడు కావాలి.

అనేకధర్మనిభ్రాన్తాః స్త్రైణాః పాఖణ్డవాదినః । శుకశాస్త్రకథోచ్చారే త్యాజ్యాస్తే యది పణ్డితాః

అనేక మతాలలో అయోమయంగా ఉన్నవారు, స్త్రీల పట్ల ఆసక్తి ఉన్నవారు, తప్పుదారి చెప్పేవారు—even వారు పండితులైనా—శుక మహర్షి శాస్త్రాన్ని చెప్పడంలో వీరు దూరంగా ఉండాలి.

వక్తుః పార్శ్వే సహాయార్థం అన్యః స్థాప్యస్తథావిధః । పణ్డితః సంశయచ్ఛేత్తా లోకబోధనతత్పరః

కథ చెప్పేవారి పక్కన సహాయార్థంగా మరో విద్యావంతుడిని కూర్చోబెట్టాలి. అతను సందేహాలు తీర్చడంలో, జనులకు బోధించడంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.

వక్త్రా క్షౌరం ప్రకర్తవ్యం దినాద్ అర్వాక్ వ్రతాప్తయే । అరుణోదయేఽసౌ నిర్వర్త్య శౌచం స్నానం సమాచరేత్

కథ చెప్పేవాడు వ్రతానికి ముందు రోజే తల ముండన చేయించాలి. అరుణోదయానికి ముందు శౌచం, స్నానం పూర్తిచేయాలి.

నిత్యం సంక్షేపతః కృత్వా సంధ్యాద్యం స్వం ప్రయత్‍నతః । కథావిఘ్నవిఘాతాయ గణనాథం ప్రపూజయేత్

ప్రతి రోజు తన సంధ్యాదులు సంక్షిప్తంగా, శ్రద్ధగా చేసి, కథలో ఆటంకాలు తొలగించేందుకు గణపతిని పూజించాలి.

పితౄన్ సంతర్ప్య శుద్ధ్యర్థం ప్రాయశ్చిత్తం సమాచరేత్ । మణ్డలం చ ప్రకర్తవ్యం తత్ర స్థాప్యో హరిస్తథా

పితృదేవతలను సంతృప్తిపర్చడం ద్వారా పవిత్రత కోసం ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి. అక్కడ మండలం వేసి, హరిని ప్రతిష్టించాలి.

కృష్ణముద్దిశ్య మంత్రేణ చరేత్ పూజావిధిం క్రమాత్ । ప్రదక్షిణ నమస్కారాన్ పూజాన్తే స్తుతిమాచరేత్

కృష్ణుని కోసం మంత్రంతో పూజావిధిని క్రమంగా చేయాలి. పూజ అనంతరం ప్రదక్షిణ, నమస్కారం చేసి, స్తోత్రాన్ని పఠించాలి.

సంసారసాగరే మగ్నం దీనం మాం కరుణానిధే । కర్మమోహగృహీతాఙ్‌గం మాముద్ధర భవార్ణవాత్

కారుణ్యసముద్రా! నేను సంసారసాగరంలో మునిగి, కర్మమోహంలో బంధించబడి, దయనీయుడనై ఉన్నాను. నన్ను ఈ భవసాగరం నుండి రక్షించు.

శ్రీమద్‌భాగవతస్యాపి తతః పూజా ప్రయత్‍నతః । కర్తవ్యా విధినా ప్రీత్యా ధూపదీపసమన్వితా

తర్వాత, శ్రీమద్భాగవతాన్ని విధిప్రకారం, శ్రద్ధతో, ధూపదీపాలతో కూడిన పూజను శ్రద్ధగా చేయాలి.

తతస్తు శ్రీఫలం ధృత్వా నమస్కారం సమాచరేత్ । స్తుతిః ప్రసన్నచిత్తేన కర్తవ్యా కేవలం తదా

అనంతరం కొబ్బరి పండు చేతిలో పట్టుకుని నమస్కారం చేయాలి. ఆ సమయంలో హర్షభావంతో స్తోత్రాన్ని పఠించాలి.

శ్రీమద్‌భాగవతాఖ్యోఽయం ప్రత్యక్షః కృష్ణ ఏవ హి । స్వీకృతోఽసి మయా నాథ ముక్త్యర్థం భవసాగరే

శ్రీమద్భాగవతం అనే ఈ గ్రంథం మన ముందే కృష్ణుడు స్వయంగా ప్రత్యక్షంగా ఉన్నట్టు ఉంది. ప్రభూ! భవసాగరంలో నుంచి విముక్తి కోసం నేను నిన్ను స్వీకరించాను.

మనోరథో మదీయోఽయం సఫలః సర్వథా త్వయా । నిర్విఘ్నేనైవ కర్తవ్య దాసోఽహం తవ కేశవ

నా కోరికను నీవే పూర్తిగా తీర్చావు. ఎటువంటి అడ్డంకులు లేకుండా ఇది జరగాలి. కేశవా! నేను నీ దాసుడిని.

ఏవం దీనవచః ప్రోచ్య వక్తారం చాథ పూజయేత్ । సమ్భూష్య వస్త్రభూషాభిః పూజాన్తే తం చ సంస్తవేత్

ఇలా వినయంగా మాట్లాడిన తరువాత, ఆ వక్తను గౌరవించి, మంచి వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అలంకరించి, పూజ పూర్తయిన తరువాత అతడిని స్తుతించాలి.

శుకరూప ప్రబోధజ్ఞ సర్వశాస్త్రవిశారద । ఏతత్కథాప్రకాశేన మదజ్ఞానం వినాశయ

శూకరరూపుడా! జ్ఞానవంతుడా! అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడా! ఈ కథను చెప్పి నా అజ్ఞానాన్ని తొలగించు.

తదగ్రే నియమః పశ్చాత్ కర్తవ్యః శ్రేయసే ముదా । సప్తరాత్రం యథాశక్త్యా ధారణీయః స ఏవ హి

ఇది పూర్తయిన తరువాత, మన శ్రేయస్సు కోసం ఆనందంగా ఒక నియమాన్ని చేపట్టాలి. తన శక్తికి తగినట్టు ఏడు రాత్రులు దీన్ని పాటించాలి.

వరణం పంచవిప్రాణాం కథాభఙ్‌గనివృత్తయే । కర్తవ్యం తైః హరేర్జాప్యం ద్వాదశాక్షరవిద్యయా

కథ మధ్యలో అంతరాయం కలగకుండా ఉండేందుకు ఐదుగురు బ్రాహ్మణులను ఎంపిక చేయాలి. వారు హరిద్వాదశాక్షరి మంత్రాన్ని జపించాలి.

బ్రాహ్మణాన్ వైష్ణవాన్ చాన్యాన్ తథా కీర్తనకారిణః । నత్వా సంపూజ్య దత్తాజ్ఞః స్వయం ఆసనమావిశేత్

బ్రాహ్మణులు, వైష్ణవులు, కీర్తన చేసే ఇతరులను నమస్కరించి, గౌరవించి, వారికి ఆదేశాలు ఇచ్చిన తరువాత తానే స్వయంగా ఆసనంలో కూర్చోవాలి.

లోకవిత్తధనాగార పుత్రచిన్తాం వ్యుదస్య చ । కథాచిత్తః శుద్ధమతిః స లభేత్ఫలముత్తమమ్

ధనం, సంపద, ఇల్లు, పిల్లల గురించి ఆలోచనలు వదిలిపెట్టి, మనసంతా కథలో నిలిపి, పవిత్రమైన మనసుతో ఉండేవాడు ఉత్తమ ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

ఆసూర్యోదయమారభ్య సార్ధత్రిప్రహరాన్తకమ్ । వాచనీయా కథా సమ్యక్ ధీరకణ్ఠం సుధీమతా

సూర్యోదయం మొదలుకొని మూడు అర ప్రహరాల వరకు, ధైర్యంగా, జ్ఞానంతో కూడిన వాక్కుతో కథను సరిగ్గా చదవాలి.

కథావిరామః కర్తవ్యో మధ్యాహ్నే ఘటికాద్వయం । తత్కథామను కార్యం వై కీర్తనం వైష్ణవైస్తదా

మధ్యాహ్నం రెండు ఘడియల పాటు కథను ఆపాలి. ఆ తర్వాత వైష్ణవులు కీర్తన చేయాలి.

మలమూత్రజయార్థం హి లఘ్వాహారః సుఖావహః । హవిష్యాన్నేన కర్తవ్యో హి, ఏకవారం కథార్థినా

శరీర నియంత్రణ కోసం తేలికపాటి, సుఖంగా ఉండే భోజనం చేయాలి. కథ వినదలచినవాడు ఒకసారి మాత్రమే హవిష్యన్నం తినాలి.

ఉపోష్య సప్తరాత్రం వై శక్తిశ్చేత్ శ్రుణుయాత్ తదా । ఘృతపానం పయఃపానం కృత్వా వై శ్రృణుయాత్ సుఖమ్

శక్తి ఉంటే ఏడు రాత్రులు ఉపవాసం ఉండి వినాలి. లేకపోతే నెయ్యి లేదా పాలు తాగి సుఖంగా వినవచ్చు.

ఫలాహారేణ వా భావ్యం ఏకభుక్తేన వా పునః । సుఖసాధ్యం భవేద్ యత్తు కర్తవ్యం శ్రవణాయ తత్

లేకపోతే పండ్లతో ఉండవచ్చు, లేదా ఒక్కసారి మాత్రమే భోజనం చేయవచ్చు. సులభంగా చేయగలిగినదాన్ని కథ వినేందుకు పాటించాలి.