శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

తతః పాణ్డుసుతాః క్రుద్ధా మత్స్యకైకయసృఞ్జయాః । ఉదాయుధాః సముత్తస్థుః శిశుపాలజిఘాంసవః

ఆ వెంటనే, పాండవులు, మత్స్య, కైకేయ, సృంజయ రాజులతో కలిసి, కోపంతో ఆయుధాలు పట్టుకుని, శిశుపాలుని సంహరించేందుకు లేచారు.

తతశ్చైద్యస్త్వసంభ్రాన్తో జగృహే ఖడ్గచర్మణీ । భర్త్సయన్ కృష్ణపక్షీయాన్ రాజ్ఞః సదసి భారత

ఆ సమయంలో, భరత వంశీయా, చెది రాజు ఏమాత్రం భయపడకుండా ఖడ్గం, కవచం తీసుకుని, కృష్ణునికి అనుకూలంగా ఉన్న రాజులను సభలో గద్దించారు.

తావదుత్థాయ భగవాన్ స్వాన్ నివార్య స్వయం రుషా । శిరః క్షురాన్తచక్రేణ జహార పతతో రిపోః

అప్పుడే భగవంతుడు లేచి, తనవారిని ఆపుతూ, కోపంతో తన పద్మాసనంతో పడుతున్న శత్రువు తలని చీల్చాడు.

శబ్దః కోలాహలోఽథాసీన్ శిశుపాలే హతే మహాన్ । తస్యానుయాయినో భూపా దుద్రువుర్జీవితైషిణః

శిశుపాలుడు సంహరించబడినప్పుడు గొప్ప గోల, కలహం ఏర్పడింది. అతని అనుచర రాజులు ప్రాణాల కోసం పరుగెత్తారు.

చైద్యదేహోత్థితం జ్యోతిః వాసుదేవముపావిశత్ । పశ్యతాం సర్వభూతానాం ఉల్కేవ భువి ఖాచ్చ్యుతా

చెది రాజు శరీరం నుండి వెలువడిన ప్రకాశవంతమైన జ్యోతి, అందరూ చూస్తుండగా, వాసుదేవుని లోనికి ప్రవేశించింది. అది ఆకాశం నుండి భూమికి పడిన ఉల్కలా కనిపించింది.

జన్మత్రయానుగుణిత వైరసంరబ్ధయా ధియా । ధ్యాయన్ తన్మయతాం యాతో భావో హి భవకారణమ్

మూడు జన్మలుగా పెరిగిన ద్వేషంతో, మనసు పూర్తిగా ఆ వ్యక్తిని ధ్యానిస్తూ, చివరకు అతడిలోనే లీనమయ్యాడు. మనసులో ఉన్న భావమే మన భవిష్యత్తు జన్మకు కారణమవుతుంది.

ఋత్విగ్భ్యః ససదస్యేభ్యో దక్షినాం విపులామదాత్ । సర్వాన్ సంపూజ్య విధివత్ చక్రేఽవభృథమేకరాట్

అతడు యజ్ఞంలో పాల్గొన్న యాజమాన్యులకు, సహాయులకు సంపూర్ణ గౌరవంతో, సంప్రదాయ ప్రకారం విరివిగా దక్షిణలు ఇచ్చాడు. అనంతరం, ఏకరాజు అవభృథస్నానం నిర్వహించాడు.

సాధయిత్వా క్రతుః రాజ్ఞః కృష్ణో యోగేశ్వరేశ్వరః । ఉవాస కతిచిన్ మాసాన్ సుహృద్‌భిః అభియాచితః

రాజు యజ్ఞాన్ని విజయవంతంగా పూర్తిచేయించిన తరువాత, యోగేశ్వరులకు అధిపతి అయిన కృష్ణుడు, స్నేహితుల అభ్యర్థనతో కొన్ని నెలలు అక్కడే ఉండిపోయాడు.

తతోఽనుజ్ఞాప్య రాజానం అనిచ్ఛన్తమపీశ్వరః । యయౌ సభార్యః సామాత్యః స్వపురం దేవకీసుతః

ఆ తరువాత, రాజు విడిపోవాలని ఇష్టపడకపోయినా, దేవకీ కుమారుడు అయిన ప్రభువు తన భార్యలు, మంత్రులతో కలిసి తన స్వగ్రామానికి వెళ్లిపోయాడు.

వర్ణితం తదుపాఖ్యానం మయా తే బహువిస్తరమ్ । వైకుణ్ఠవాసినోర్జన్మ విప్రశాపాత్ పునః పునః

వైకుంఠవాసులిద్దరి పునర్జన్మలు, బ్రాహ్మణుడి శాపం వల్ల జరిగిన ఈ కథను నేను నీకు విస్తృతంగా వివరించాను.

రాజసూయావభృథ్యేన స్నాతో రాజా యుధిష్ఠిరః । బ్రహ్మక్షత్రసభామధ్యే శుశుభే సురరాడివ

రాజసూయ యజ్ఞం ముగిసిన తరువాత, అభిషేకస్నానం చేసిన యుధిష్ఠిరుడు, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు సమక్షంలో దేవేంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు.

రాజ్ఞా సభాజితాః సర్వే సురమానవఖేచరాః । కృష్ణం క్రతుం చ శంసన్తః స్వధామాని యయుర్ముదా

రాజు అందరినీ గౌరవించగా, దేవతలు, మనుషులు, గగనచారులు—all కృష్ణుని, యజ్ఞాన్ని స్తుతిస్తూ ఆనందంగా తమ తమ లోకాలకు వెళ్లిపోయారు.

దుర్యోధనమృతే పాపం కలిం కురుకులామయమ్ । యో న సేహే శ్రీయం స్ఫీతాం దృష్ట్వా పాణ్డుసుతస్య తామ్

కురు వంశంలో కలియుగానికి ప్రతిరూపమైన పాపాత్ముడైన దుర్యోధనుడు తప్ప, పాండవుని మహా ఐశ్వర్యాన్ని చూసి అసహ్యం చెందినవాడు మరొకరు లేరు.

య ఇదం కీర్తయేద్ విష్ణోః కర్మ చైద్య వధాదికమ్ । రాజమోక్షం వితానం చ సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే

విష్ణువు చేసిన ఈ కార్యాలను, శిశుపాల వధ, రాజు మోక్షం, మహాయజ్ఞం వంటి కథలను ఎవరు పఠిస్తారో వారు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే ఉత్తరార్ధే శిశుపాలవధో నామ చతుఃసప్తతితమోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు పఠనయోగ్యమైన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, దశమ స్కంధంలోని ఉత్తరార్థంలో, శిశుపాల వధ అనే నలభై నాల్గవ అధ్యాయం ముగిసింది.

రాజసూయాన్తేఽవభృథస్నానమహోత్సవః; మయనిర్మితాయాం యుధిష్ఠిరసభాయాం దుర్యోధనస్యావమాననం చ - శ్రీరాజోవాచ - ( అనుష్టుప్ ) అజాతశత్రోస్తం దృష్ట్వా రాజసూయమహోదయమ్ । సర్వే ముముదిరే బ్రహ్మన్ నృదేవా యే సమాగతాః

రాజు ఇలా అడిగాడు: అజాతశత్రువు చేసిన రాజసూయ మహోత్సవాన్ని చూసి, అక్కడికి వచ్చిన రాజులు, దేవతలు, మనుష్యులు అందరూ ఎంతో ఆనందించారు.

దుర్యోధనం వర్జయిత్వా రాజానః సర్షయః సురాః । ఇతి శ్రుతం నో భగవన్ తత్ర కారణముచ్యతామ్

దుర్యోధనుడిని తప్ప, మిగతా రాజులు, ఋషులు, దేవతలు అందరూ సంతోషించారు. భగవన్, దీనికి కారణం ఏమిటో మాకు చెప్పండి.

శ్రీబాదరాయణిరువాచ - పితామహస్య తే యజ్ఞే రాజసూయే మహాత్మనః । బాన్ధవాః పరిచర్యాయాం తస్యాసన్ ప్రేమబంధనాః

శ్రీ బాదరాయణి ఇలా చెప్పాడు: నీ పితామహుడు చేసిన రాజసూయ యజ్ఞంలో, అతని బంధువులు ప్రేమతో వివిధ సేవల్లో పాల్గొన్నారు.

భీమో మహానసాధ్యక్షో ధనాధ్యక్షః సుయోధనః । సహదేవస్తు పూజాయాం నకులో ద్రవ్యసాధనే

భీముడు వంటశాల బాధ్యతను, సుయోధనుడు ధనాన్ని, సహదేవుడు పూజను, నకులు అవసరమైన వస్తువుల ఏర్పాటును చూసుకున్నారు.

గురుశుశ్రూషణే జిష్ణుః కృష్ణః పాదావనేజనే । పరివేషణే ద్రుపదజా కర్ణో దానే మహామనాః

అర్జునుడు గురువులకు సేవ చేశాడు, కృష్ణుడు పాదాలను కడిగాడు, ద్రుపదుని కుమార్తె భోజనం వడ్డించింది, కర్ణుడు ఉదారంగా దానాలు ఇచ్చాడు.

యుయుధానో వికర్ణశ్చ హార్దిక్యో విదురాదయః । బాహ్లీకపుత్రా భూర్యాద్యా యే చ సన్తర్దనాదయః

యుయుధానుడు, వికర్ణుడు, హార్దిక్యుడు, విదురుడు, బాహ్లీకుని కుమారులు, భూరి, సంతర్దనులు—ఇవాళ్లందరూ తగిన పనులను నిర్వహించారు.

నిరూపితా మహాయజ్ఞే నానాకర్మసు తే తదా । ప్రవర్తన్తే స్మ రాజేన్ద్ర రాజ్ఞః ప్రియచికీర్షవః

అలా, మహాయజ్ఞంలో వివిధ పనులకు నియమించబడిన వారు, రాజును సంతోషపెట్టాలని కోరుకుంటూ, తమ తమ విధులను నిర్వర్తించారు.

( వసంతతిలకా ) ఋత్విక్ సదస్యబహువిత్సు సుహృత్తమేషు స్విష్టేషు సూనృతసమర్హణదక్షిణాభిః । చైద్యే చ సాత్వతపతేశ్చరణం ప్రవిష్టే చక్రుస్తతస్త్వవభృథ స్నపనం ద్యునద్యామ్

ఋత్వికులు, సహాయకులు, మిత్రులు అందరికి యథావిధిగా గౌరవం, మధురమైన మాటలు, దక్షిణలు ఇచ్చాక, సాత్వతపతి అయిన కృష్ణుడు శిశుపాలుని సంహరించి యజ్ఞస్థలిలో ప్రవేశించిన తరువాత, అందరూ ఆకాశనదిలో అవభృథస్నానం చేశారు.

( అనుష్టుప్ ) మృదఙ్‌గశఙ్ఖపణవ ధున్ధుర్యానకగోముఖాః । వాదిత్రాణి విచిత్రాణి నేదురావభృథోత్సవే

మృదంగం, శంఖం, పణవం, ధుంధురి, అనకము, గోముఖం వంటి వివిధ వాద్యాలు ఆ అవభృథస్నాన ఉత్సవంలో ఘోషంగా మోగాయి.

నర్తక్యో ననృతుర్హృష్టా గాయకా యూథశో జగుః । వీణావేణుతలోన్నాదః తేషాం స దివమస్పృశత్

ఆనందంగా ఉన్న నర్తకులు నాట్యం చేశారు, గాయకులు గుంపులుగా పాటలు పాడారు; వీణ, వంశీ, తాళాలు మేళం కలిపి ఆ ధ్వని ఆకాశాన్ని తాకింది.

చిత్రధ్వజపతాకాగ్రైః ఇభేన్ద్రస్యన్దనార్వభిః । స్వలఙ్కృతైర్భటైర్భూపా నిర్యయూ రుక్మమాలినః

బంగారు హారాలు ధరించిన రాజులు, రంగురంగుల జెండాలు, పతాకలతో అలంకరించబడిన ఏనుగులు, రథాలపై తమ అందమైన సైనికులతో కలిసి బయలుదేరారు.

యదుసృఞ్జయకామ్బోజ కురుకేకయకోశలాః । కమ్పయన్తో భువం సైన్యైః యజనపురఃసరాః

యదు, శృంజయ, కామ్బోజ, కురు, కేకయ, కోశల వంశీయులు తమ సైన్యాలతో ముందుండి, యజ్ఞానికి వెళ్ళేటప్పుడు భూమిని కంపింపజేశారు.

సదస్యర్త్విగ్ద్‌విజశ్రేష్ఠా బ్రహ్మఘోషేణ భూయసా । దేవర్షిపితృగన్ధర్వాః తుష్టువుః పుష్పవర్షిణః

సభ్యులు, ఋత్వికులు, ఉత్తమ ద్విజులు వేదఘోషతో పాడుతుండగా, దేవతలు, ఋషులు, పితృదేవతలు, గంధర్వులు పుష్పవర్షం కురిపిస్తూ వారిని స్తుతించారు.

స్వలంకృతా నరా నార్యో గన్ధస్రగ్ భూషణామ్బరైః । విలింపన్త్యో అభిసించ విజహ్రుర్వివిధై రసైః

సువాసన గల హారాలు, అలంకారాలు, మెరిసే వస్త్రాలు ధరించిన పురుషులు, మహిళలు పరస్పరం రకాల రసాలతో చల్లుకుంటూ ఆనందంగా ఆడుకున్నారు.