శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీశుక ఉవాచ - సంస్తూయమానో భగవాన్ రాజభిర్ముక్తబన్ధనైః । తానాహ కరుణస్తాత శరణ్యః శ్లక్ష్ణయా గిరా

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — రాజులు బంధనాల నుంచి విముక్తులై భగవంతుణ్ణి స్తుతించగా, కరుణామయుడైన, అందరికీ శరణు అయిన ప్రభువు, మృదువైన మాటలతో వారితో మాట్లాడాడు.

శ్రీభగవానువాచ - అద్య ప్రభృతి వో భూపా మయ్యాత్మన్యఖిలేశ్వరే । సుదృఢా జాయతే భక్తిః బాఢమాశంసితం తథా

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు — రాజులారా! ఈ రోజు నుంచి మీరు కోరుకున్నట్లుగా, నా మీద, సమస్తానికి అధిపతిగా ఉన్న నన్ను బలమైన భక్తి మీలో కలుగుతుంది.

దిష్ట్యా వ్యవసితం భూపా భవన్త ఋతభాషిణః । శ్రీయైశ్వర్యమదోన్నాహం పశ్య ఉన్మాదకం నృణామ్

రాజులారా! మీరు సద్భాగ్యవశాత్తు సత్యంగా నిర్ణయించుకొని, నిజాయితీగా మాట్లాడారు. ఐశ్వర్యం, అధికారంలో గర్వం మనుషులను ఎలా మత్తులో పడేస్తుందో చూడండి.

హైహయో నహుషో వేనో రావణో నరకోఽపరే । శ్రీమదాద్‌ భ్రంశితాః స్థానాద్ దేవదైత్యనరేశ్వరాః

హైహయుడు, నహుషుడు, వేనుడు, రావణుడు, నరకుడు మరియు ఇతర దేవ, దానవ, మానవ రాజులు—all ఐశ్వర్య మదంతో తమ స్థానం నుండి పడిపోయారు.

భవన్త ఏతద్‌ విజ్ఞాయ దేహాద్యుత్పాద్యమన్తవత్ । మాం యజన్తోఽధ్వరైర్యుక్తాః ప్రజా ధర్మేణ రక్షథ

ఇది తెలుసుకొని, శరీరం మొదలైనవన్నీ నశించేవే అని గ్రహించి, యజ్ఞాలతో నన్ను ఆరాధించండి, ధర్మంతో మీ ప్రజలను రక్షించండి.

సంతన్వన్తః ప్రజాతన్తూన్ సుఖం దుఃఖం భవాభవౌ । ప్రాప్తం ప్రాప్తం చ సేవన్తో మచ్చిత్తా విచరిష్యథ

మీ ప్రజలను పోషిస్తూ, సుఖం, దుఃఖం, జననం, మరణం వచ్చినట్లు అనుభవిస్తూ, వచ్చినదాన్ని స్వీకరించి, మనస్సు నాపై నిలిపి సంచరించండి.

ఉదాసీనాశ్చ దేహాదౌ ఆత్మారామా ధృతవ్రతాః । మయ్యావేశ్య మనః సమ్యఙ్‌ మాం అన్తే బ్రహ్మ యాస్యథ

శరీరం మొదలైన వాటిలో ఆసక్తి లేకుండా, ఆత్మానందంలో మునిగి, వ్రతంలో స్థిరంగా, మనస్సును పూర్తిగా నాపై కేంద్రీకరించి, చివరికి బ్రహ్మాన్ని పొందుతారు.

శ్రీశుక ఉవాచ - ఇత్యాదిశ్య నృపాన్ కృష్ణో భగవాన్ భువనేశ్వరః । తేషాం న్యయుఙ్క్త పురుషాన్ స్త్రియో మజ్జనకర్మణి

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — కృష్ణుడు, భువనేశ్వరుడు, రాజులకు ఇలా ఉపదేశం చేసి, వారి భార్యల స్నానానికి సేవకులను నియమించాడు.

సపర్యాం కారయామాస సహదేవేన భారత । నరదేవోచితైర్వస్త్రైః భూషణైః స్రగ్విలేపనైః

భారతా! సహదేవుని చేత రాజులకు తగిన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, పుష్పమాలలు, అంగరాగాలతో శోభాయమానంగా పూజ చేయించాడు.

భోజయిత్వా వరాన్నేన సుస్నాతాన్ సమలఙ్కృతాన్ । భోగైశ్చ వివిధైర్యుక్తాన్ తాంబూలాద్యైర్నృపోచితైః

వారు స్నానం చేసి అలంకరించుకున్న తర్వాత, ఉత్తమమైన భోజనం పెట్టించి, వివిధ భోగాలు, రాజులకు తగిన తాంబూలాది వస్తువులు సమర్పించాడు.

తే పూజితా ముకున్దేన రాజానో మృష్టకుణ్డలాః । విరేజుర్మోచితాః క్లేశాత్ ప్రావృడన్తే యథా గ్రహాః

ముకుందుడు సత్కరించిన రాజులు, మెరిసే కుండలాలతో, బాధల నుంచి విముక్తులై, వర్షాకాలం ముగిసిన తర్వాత గ్రహాల్లా ప్రకాశించారు.

రథాన్ సదశ్వాన్ ఆరోప్య మణికాఞ్చనభూషితాన్ । ప్రీణయ్య సునృతైర్వాక్యైః స్వదేశాన్ ప్రత్యయాపయత్

అలంకరించిన రథాలను మంచి గుర్రాలతో కట్టించి, మణులు మరియు బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించి, మధురమైన మాటలతో వారిని సంతృప్తిపరిచి, వారు వచ్చిన దేశాలకు తిరిగి పంపించాడు.

త ఏవం మోచితాః కృచ్ఛ్రాత్ కృష్ణేన సుమహాత్మనా । యయుస్తమేవ ధ్యాయన్తః కృతాని చ జగత్పతేః

అంతటి గొప్ప హృదయమున్న కృష్ణుడు కష్టాలనుండి వారిని రక్షించగా, వారు ఆయనను మరియు జగత్పతికి చేసిన కార్యాలను ధ్యానిస్తూ అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు.

జగదుః ప్రకృతిభ్యస్తే మహాపురుషచేష్టితమ్ । యథాన్వశాసద్‌ భగవాన్ తథా చక్రురతన్ద్రితాః

ప్రజలు మహాపురుషుడైన భగవంతుని కార్యాలను ఆశ్చర్యంతో చూశారు. ఆయన ఆజ్ఞ ప్రకారం వారు అప్రమత్తంగా తమ పనులను నిర్వహించారు.

జరాసన్ధం ఘాతయిత్వా భీమసేనేన కేశవః । పార్థాభ్యాం సంయుతః ప్రాయాత్ సహదేవేన పూజితః

భీమసేనుడు జరాసంధుడిని సంహరించిన తరువాత, సహదేవుడు సత్కరించగా, కేశవుడు పార్థులతో కలిసి అక్కడి నుండి బయలుదేరాడు.

గత్వా తే ఖాణ్డవప్రస్థం శఙ్ఖాన్ దధ్ముర్జితారయః । హర్షయన్తః స్వసుహృదో దుర్హృదాం చాసుఖావహాః

విజయవంతులైన వీరులు ఖాండవప్రస్థానికి చేరుకొని, శంఖాలను ఊదారు. వారి స్నేహితులు ఆనందించగా, శత్రువులకు మాత్రం దుఃఖాన్ని కలిగించారు.

తచ్ఛ్రుత్వా ప్రీతమనస ఇన్ద్రప్రస్థనివాసినః । మేనిరే మాగధం శాన్తం రాజా చాప్తమనోరథః

ఇది విని, ఇంద్రప్రస్థ వాసులు హర్షంతో మనసు నిండిపోయింది. మగధరాజు ఓడిపోయాడని, తమ రాజు కోరిక నెరవేరిందని వారు భావించారు.

అభివన్ద్యాథ రాజానం భీమార్జునజనార్దనాః । సర్వమాశ్రావయాం చక్రుః ఆత్మనా యదనుష్ఠితమ్

ఆ తరువాత భీముడు, అర్జునుడు, జనార్దనుడు రాజును వందించి, తాము చేసిన కార్యాలను అన్నీ వివరంగా తెలియజేశారు.

నిశమ్య ధర్మరాజస్తత్ కేశవేనానుకమ్పితమ్ । ఆనన్దాశ్రుకలాం ముఞ్చన్ ప్రేమ్ణా నోవాచ కిఞ్చన

ఇది విని, కేశవుని దయను గ్రహించిన ధర్మరాజు ఆనందంతో కన్నీళ్లు పెట్టాడు. ప్రేమతో మాటలు రావడంలేదు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే ఉత్తరార్ధే కృష్ణాద్యాగమనే నామ త్రిసప్తతితమోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు పఠనయోగ్యమైన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, దశమ స్కంధంలోని ఉత్తరార్థంలో, 'కృష్ణాది యాగమనం' అనే డెబ్బైమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

రాజసూయే భగవతోఽగ్రపూజనం తతో రుష్టస్య దుర్వదత్తః శిశుపాలస్య భగవతా వధశ్చ - శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) ఏవం యుధిష్ఠిరో రాజా జరాసన్ధవధం విభోః । కృష్ణస్య చానుభావం తం శ్రుత్వా ప్రీతస్తమబ్రవీత్

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు — యుధిష్ఠిరుడు భగవంతుని చేత జరాసంధుడు సంహరించబడిన సంగతి, ఆయన చేసిన అద్భుత కార్యాలు విని, ఆనందంతో కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు.

శ్రీయుధిష్ఠిర ఉవాచ - యే స్యుస్త్రైలోక్యగురవః సర్వే లోకమహేశ్వరాః । వహన్తి దుర్లభం లబ్ధ్వా శిరసైవానుశాసనమ్

శ్రీయుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు — మూడు లోకాలకు గురువులైన మహర్షులు, అందరికీ అధిపతులైనా వారు, దుర్లభమైనదాన్ని పొందిన తరువాత కూడా, ఆజ్ఞను తలపై పెట్టుకొని పాటిస్తారు.

స భవాన్ అరవిన్దాక్షో దీనానాం ఈశమానినామ్ । ధత్తేఽనుశాసనం భూమన్ తదత్యన్తవిడమ్బనమ్

అరవిందనయనుడా! బాధపడే వారిలో తాము ప్రభువులమని భావించే వారిపై నీవే పాలన చేస్తావు. ఓ మహాత్మా! ఇది నిజంగా గొప్ప రహస్యం.

న హ్యేకస్యాద్వితీయస్య బ్రహ్మణః పరమాత్మనః । కర్మభిర్వర్ధతే తేజో హ్రసతే చ యథా రవేః

ఒక్కరైన పరబ్రహ్మ పరమాత్మకి, కర్మల వల్ల మహిమ పెరగదు, తగ్గదు కూడా. అది సూర్యుని తేజస్సు లాంటిది.

న వై తేఽజిత భక్తానాం మమాహమితి మాధవ । త్వం తవేతి చ నానాధీః పశూనామివ వైకృతీ

ఓ అజితా! ఓ మాధవా! నీ భక్తులలో 'నాది', 'నీది' అనే భేదం ఉండదు. ఆ భేదాలు పశువుల మధ్య ఉన్న తేడాల్లాంటివే.

శ్రీశుక ఉవాచ - ఇత్యుక్త్వా యజ్ఞియే కాలే వవ్రే యుక్తాన్ స ఋత్విజః । కృష్ణానుమోదితః పార్థో బ్రాహ్మణాన్ బ్రహ్మవాదినః

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు — యజ్ఞానికి అనుకూలమైన సమయానికి, కృష్ణుడు అనుమతితో, అర్హత కలిగిన వేదపండితులను యుధిష్ఠిరుడు ఆహ్వానించాడు.

ద్వైపాయనో భరద్వాజః సుమన్తుర్గోతమోఽసితః । వసిష్ఠశ్చ్యవనః కణ్వో మైత్రేయః కవషస్త్రితః

వేదవ్యాసుడు, భరద్వాజుడు, సుమంతుడు, గౌతముడు, ఆసితుడు, వశిష్ఠుడు, చ్యవనుడు, కణ్వుడు, మైత్రేయుడు, కవషుడు, త్రితుడు—

విశ్వామిత్రో వామదేవః సుమతిర్జైమినిః క్రతుః । పైలః పరాశరో గర్గో వైశమ్పాయన ఏవ చ

విశ్వామిత్రుడు, వామదేవుడు, సుమతిః, జైమినీ, క్రతువు, పైలుడు, పరాశరుడు, గార్గుడు, వైశంపాయనుడు కూడా—

అథర్వా కశ్యపో ధౌమ్యో రామో భార్గవ ఆసురిః । వీతిహోత్రో మధుచ్ఛన్దా వీరసేనోఽకృతవ్రణః

అథర్వా, కశ్యపుడు, ధౌమ్యుడు, భార్గవ రాముడు, ఆసురి, వీతిహోత్రుడు, మధుచ్ఛందుడు, వీరసేనుడు, అకృతవ్రణుడు.