శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కమ్పన్తే సర్వపాపాని సప్తాహశ్రవణే స్థితే । అస్మాకం ప్రలయం సద్యః కథా చేయం కరిష్యతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం జరుగుతున్నప్పుడు అన్ని పాపాలు వణుకుతాయి. ఈ భాగవతకథ మనకు వెంటనే విముక్తిని ఇస్తుంది.

ఆర్ద్రం శుష్కం లఘు స్థూలం వాఙ్‌మనః కర్మభిః కృతమ్ । శ్రవణం విదహేత్పాపం పావకం సమిధో యథా

తేమగా ఉన్నా, పొడిగా ఉన్నా, తేలికగా ఉన్నా, బరువుగా ఉన్నా, మాటతో, మనసుతో, చేతలతో చేసిన పాపాల్ని, శ్రవణం అగ్ని ఇంధనాన్ని కాల్చినట్టు కాల్చేస్తుంది.

అస్మిన్ వై భారతే వర్షే సూరిభిః దేవసంసది । అకథాశ్రావిణాం పుంసాం నిష్ఫలం జన్మ కీర్తితమ్

ఈ భారతదేశంలో, మేధావుల మధ్య, దేవతల సభలో, ఈ కథను వినని వారి జన్మం వ్యర్థమని చెప్పబడింది.

కిం మోహతో రక్షితేన సుపుష్టేన బలీయసా । అధ్రువేణ శరీరేణ శుకశాస్త్రకథాం వినా

శుక మహర్షి ఉపదేశాన్ని వినకుండా, బలమైన, పోషకమైన, కానీ స్థిరంగా లేని ఈ శరీరాన్ని ఎంత కాపాడుకున్నా ఏమి లాభం?

అస్థిస్తమ్భం స్నాయుబద్ధం మాంసశోణితలేపితమ్ । చర్మావనద్ధం దుర్గన్ధం పాత్రం మూత్రపురీషయోః

ఎముకలతో నిలువగా, నరాలతో బంధించి, మాంసం రక్తంతో పూతపడి, చర్మంతో కప్పబడి, దుర్గంధంగా, మూత్ర విసర్జనలకు పాత్రమైన శరీరం.

జరాశోకవిపాకార్తం రోగమన్దిరమాతురమ్ । దూష్పూరం దుర్ధరం దుష్టం సదోషం క్షణభంగురమ్

వృద్ధాప్యం, దుఃఖం, కర్మఫలాలతో బాధపడే, వ్యాధుల నివాసమైన, నిండని, భరించలేని, చెడిపోయిన, లోపభూయిష్టమైన, క్షణంలో నశించే శరీరం.

కృమివిడ్ భస్మ సంజ్ఞాన్తం శరీరం ఇతి వర్ణితమ్ । అస్థిరేణ స్థిరం కర్మ కుతోఽయం సాధయేత్ న హి

ఈ శరీరం చివరికి పురుగులు, మలము, బూడిదగా మారిపోతుంది. ఇలాంటి అశాశ్వతమైన శరీరంతో చేసిన పనులు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉండవు.

యత్ప్రాతః సంస్కృతం చాన్నం సాయం తచ్చ వినశ్యతి । తదీయరససమ్పుష్టే కాయే కా నామ నిత్యతా

ఉదయాన్నే వండిన అన్నం సాయంత్రానికి పాడవుతుంది. అలాంటి ఆహారంతో పోషితమైన శరీరంలో ఏమి నిత్యత ఉంటుంది?

సప్తాహశ్రవణాత్ లోకే ప్రాప్యతే నికటే హరిః । అతో దోషనివృత్త్యర్థం ఏతద్ ఏవ హి సాధనమ్

ఏడు రోజుల శ్రవణం వల్ల ఈ లోకంలో హరిదేవుడు సులభంగా లభిస్తాడు. అందుకే దోషాలను తొలగించడానికి ఇదే ఉత్తమ మార్గం.

బుద్‌బుదా ఇవ తోయేషు మశకా ఇవ జన్తుషు । జాయన్తే మరణాయైవ కథాశ్రవణవర్జితాః

నీటిలో బుడగలు, జంతువుల్లో దోమలు ఎలా ఉంటాయో, కథను వినని వారు కూడా పుట్టి మరణించడానికే వస్తారు.

జడస్య శుష్కవంశస్య యత్ర గ్రన్థివిభేదనమ్ । చిత్రం కిము తదా చిత్త గ్రన్థిభేదః కథాశ్రవాత్

ఒక పొడిబారిన వంశంలో ముడి విడిపోవడం ఎంత ఆశ్చర్యమో, మనసులోని ముడి ఈ కథను విని విడిపోవడం ఇంకా గొప్ప ఆశ్చర్యం.

భిద్యతే హృదయగ్రన్థిః ఛిద్యన్తే సర్వసంశయాః । క్షీయన్తే చాస్య కర్మాణి సప్తాహశ్రవణే కృతే

ఏడు రోజుల శ్రవణం వల్ల హృదయములోని ముడి తెరుచుకుంటుంది, అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి, అతని కర్మలు నశిస్తాయి.

సంసారకర్దమాలేప ప్రక్షాలనపటీయసి । కథాతీర్థే స్థితే చిత్తే ముక్తిరేవ బుధైః స్మృతా

ఈ లోకజీవితపు మురికి పూర్తిగా తుడిచిపెట్టగలిగే పవిత్రమైన కథామృతంలో మనస్సు స్థిరపడినప్పుడు, నిజమైన విముక్తి కలుగుతుందని పండితులు చెప్పారు.

ఏవం బ్రువతి వై తస్మిన్ విమానం ఆగమత్ తదా । వైకుణ్ఠవాసిభిర్యుక్తం ప్రస్ఫురత్ దీప్తిమణ్డలమ్

అతడు ఇలా మాట్లాడుతున్న సమయంలో, ఆ క్షణంలో వైకుంఠవాసులతో కూడిన, ప్రకాశవంతమైన వలయంతో మెరిసే విమానం అక్కడకు వచ్చింది.

సర్వేషాం పశ్యతాం భేజే విమానం ధున్ధులీసుతః । విమానే వైష్ణవాన్ వీక్శ్య గోకర్ణో వాక్యమబ్రవీత్

అందరూ చూస్తుండగా ధుంధులీ కుమారుడు ఆ విమానంలో ఎక్కాడు. ఆ విమానంలో వైష్ణవులను చూసి గోకర్ణుడు ఇలా అన్నాడు.

గోకర్ణ ఉవాచ - అత్రైవ బహవః సన్తి శ్రోతారో మమ నిర్మలాః । ఆనీతాని విమానాని న తేషాం యుగపత్కుతః

గోకర్ణుడు చెప్పాడు — ఇక్కడ నా దగ్గర చాలా మంది పవిత్రమైన శ్రోతలు ఉన్నారు. అయితే అందరికీ ఒకేసారి విమానాలు ఎందుకు రాలేదు?

శ్రవణం సమభాగేన సర్వేషామిహ దృశ్యతే । ఫలభేదః కుతో జాతః ప్రబ్రువన్తు హరిప్రియాః

ఇక్కడ అందరూ సమానంగా శ్రవణం చేశారు. అయినా ఫలితంలో తేడా ఎందుకు వచ్చింది? హరిభక్తులు దయచేసి చెప్పండి.

హరిదాసా ఊచుః - శ్రవణస్య విభేదేన ఫలభేదోఽత్ర సంస్థితః । శ్రవణం తు కృతం సర్వైః న తథా మననం కృతమ్ । ఫలభేదోస్తతో జాతో భజనాదపి మానద

హరిదాసులు చెప్పారు — శ్రవణంలో తేడా వల్లే ఫలితంలో తేడా వచ్చింది. అందరూ వినినా, అంతగా మననం చేయలేదు. అందుకే భజనలోనూ ఫలిత భేదం కలుగుతుంది, ఓ మాన్యుడా.

సప్తరాత్రం ఉపోషైవ ప్రేతేన శ్రవణం కృతమ్ । మననాది తథా తేన స్థిరచిత్తే కృతం భృశమ్

ఆ ప్రేతుడు ఏడు రాత్రులు ఉపవాసంతో శ్రవణం చేశాడు. అలాగే, మననం చేసి, స్థిరమైన మనస్సుతో ఆలోచన చేశాడు.

అదృఢం చ హతం జ్ఞానం ప్రమాదేన హతం శ్రుతమ్ । సందిగ్ధో హి హతో మంత్రో వ్యగ్రచిత్తో హతో జపః

దృఢంగా లేని జ్ఞానం నశిస్తుంది; అలసత్వంతో వినినది వృథా అవుతుంది; సందేహంతో మంత్రం ఫలించదు; మనస్సు చెలరేగితే జపం ఫలించదు.

అవైష్ణవో హతో దేశో హతం శ్రాద్ధం అపాత్రకమ్ । హతం అశ్రోత్రియే దానం అనాచారం హతం కులమ్

విష్ణువు పూజించని స్థలం నాశనం అవుతుంది; అర్హత లేని వారికి చేసిన శ్రాద్ధం వృథా; వేదం తెలియని వారికి ఇచ్చిన దానం ఫలించదు; చెడు ప్రవర్తన వల్ల కుటుంబం నాశనం అవుతుంది.

విశ్వాసో గురువాక్యేషు స్వస్మిన్ దీనత్వభావనా । మనోదోషజయశ్చైవ కథాయాం నిశ్చలా మతిః

గురువు మాటలపై నమ్మకం, తనలో వినయం, మనస్సు లోని దోషాలను జయించడం, కథలో అచంచలమైన మనస్సు —

ఏవం ఆది కృతం చేత్ స్యాత్ తదా వై శ్రవణే ఫలమ్ । పునః శ్రవాన్తే సర్వేషాం వైకుణ్ఠే వసతిర్ధ్రువమ్

ఇవి మరియు ఇలాంటి వాటిని ఆచరిస్తే, శ్రవణ ఫలం తప్పకుండా లభిస్తుంది. కథ ముగిసినప్పుడు అందరికీ వైకుంఠవాసం నిశ్చితం.

గోకర్ణ తవ గోవిన్దో గోలోకం దాస్యతి స్వయమ్ । ఏవముక్త్వా యయుః సర్వే వైకుణ్ఠ హరికీర్తనాః

ఓ గోకర్ణా! గోవిందుడు నీకు స్వయంగా గోలొకాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. ఇలా చెప్పి, హరిభక్తులు అందరూ వైకుంఠానికి వెళ్లిపోయారు.

శ్రవణో మాసి గోకర్ణః కథాం ఊచే తథా పునః । సప్తరాత్రవతీం భూయః శ్రవణం తైః కృతం పునః

తర్వాతి నెలలో గోకర్ణుడు మళ్లీ కథను చెప్పారు. వారు మళ్లీ ఏడు రాత్రులు శ్రవణం చేశారు.

కథాసమాప్తౌ యజ్జాతం శ్రూయతాం తచ్చ నారద

ఓ నారదా! కథ ముగిసినప్పుడు ఏం జరిగిందో విను.

విమానైః సహ భక్తైశ్చ హరిరావిర్బభూవ హ । జయశబ్దా నమఃశబ్దాః తత్రాసన్ బహవస్తదా

హరి భక్తులతో, విమానాలతో అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ సమయంలో అక్కడ జయధ్వనులు, నమస్కార శబ్దాలు ఎక్కువగా వినిపించాయి.

పాఞ్చజన్య ధ్వనిం చక్రే హర్షాత్ తత్ర స్వయం హరిః । గోకర్ణం తు సమాలింగ్య అకరోత్ స్వసదృషం హరిః

హరి ఆనందంతో స్వయంగా పాంచజన్య శంఖాన్ని ఊదాడు. గోకర్ణుణ్ని ఆలింగనం చేసి, తనలాంటి రూపాన్ని ప్రసాదించాడు.

శ్రోతౄన్ అన్యాన్ ఘనశ్యామాన్ పీతకౌశేయవాససః । కీరీటినః కుణ్డలినః తథా చక్రే హరిః క్షణాత్

హరి ఇతర శ్రోతలను కూడా ఒక్క క్షణంలో మేఘశ్యాముల్లా, పీతవస్త్రధారులుగా, కిరీటాలు, కుండలాలు ధరించినవారిగా మార్చాడు.