శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏవం నిహత్య ద్వివిదం జగద్వ్యతికరావహమ్ । సంస్తూయమానో భగవాన్ జనైః స్వపురమావిశత్

ఇలా ప్రపంచానికి హాని కలిగించిన ద్వివిదుడిని సంహరించిన భగవంతుడు, ప్రజలందరి స్తుతులతో తన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే ఉత్తరార్ధే ద్వివిదవధో నామ సప్తషష్టితమోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు ప్రియమైన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పదవ స్కంధంలోని ఉత్తర భాగంలో, ద్వివిదుని వధ అనే అరవై ఏడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

సాంబవివాహః; బలరామేణ హస్తినాపురకర్షణం చ శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) దుర్యోధనసుతాం రాజన్ లక్ష్మణాం సమితింజయః । స్వయంవరస్థామహరత్ సాంబో జామ్బవతీసుతః

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు — రాజా! సమరంలో విజయం సాధించిన జాంబవతీ కుమారుడు సామ్బుడు, స్వయంవరంలో ఉన్న దుర్యోధనుని కుమార్తె లక్ష్మణను అపహరించాడు.

కౌరవాః కుపితా ఊచుః దుర్వినీతోఽయమర్భకః । కదర్థీకృత్య నః కన్యాం అకామాం అహరద్ బలాత్

కౌరవులు కోపంతో ఇలా అన్నారు: 'ఈ బాలుడు ఎంత దుర్వినీతిగా ఉన్నాడు! మన కూతురిని మన అభిప్రాయాన్ని లెక్కచేయకుండా, ఆమెకు ఇష్టం లేకపోయినా బలవంతంగా తీసుకెళ్లాడు.'

బధ్నీతేమం దుర్వినీతం కిం కరిష్యన్తి వృష్ణయః । యేఽస్మత్ ప్రసాదోపచితాం దత్తాం నో భుఞ్జతే మహీమ్

ఈ అహంకారిని బంధించండి. వృష్ణులు ఏమి చేస్తారు? మన దయ వల్ల దక్కిన ఈ భూమిని మనం ఇచ్చినదాన్ని వారు అనుభవిస్తున్నారు కదా.

నిగృహీతం సుతం శ్రుత్వా యద్యేష్యన్తీహ వృష్ణయః । భగ్నదర్పాః శమం యాన్తి ప్రాణా ఇవ సుసంయతాః

మన కుమారుడిని బంధించారని విన్నాక వృష్ణులు ఇక్కడికి వచ్చినా, వారి గర్వం చూరగొనబడుతుంది. వారు బాగా నియంత్రించబడిన ఊపిరిలా శాంతిపరులు అవుతారు.

ఇతి కర్ణః శలో భూరిః యజ్ఞకేతుః సుయోధనః । సామ్బమారేభిరే బద్ధుం కురువృద్ధానుమోదితాః

అలా కర్ణుడు, శలుడు, భూరి, యజ్ఞకేతు, సుయోధనుడు, కురు పెద్దల అనుమతితో, సామ్బుడిని బంధించడానికి ప్రయత్నించారు.

దృష్ట్వానుధావతః సామ్బో ధార్తరాష్ట్రాన్ మహారథః । ప్రగృహ్య రుచిరం చాపం తస్థౌ సింహ ఇవైకలః

ధృతరాష్ట్రులు తనను వెంబడిస్తున్నారని చూసి, మహారథి సామ్బుడు తన అందమైన విల్లు పట్టుకుని, సింహంలా ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు.

తం తే జిఘృక్షవః క్రుద్ధాః తిష్ఠ తిష్ఠేతి భాషిణః । ఆసాద్య ధన్వినో బాణైః కర్ణాగ్రణ్యః సమాకిరన్

ఆ కోపంతో ఉన్న వారు, 'నిలువు! నిలువు!' అని అరుస్తూ, విల్లు పట్టుకుని దగ్గరికి వచ్చి, కర్ణుడు మొదలైన వారు బాణాలతో అతనిపై వర్షంలా సంధించారు.

సోఽపవిద్ధః కురుశ్రేష్ఠ కురుభిర్యదునన్దనః । నామృష్యత్ తదచిన్త్యార్భః సింహ క్షుద్రమృగైరివ

కురువంశంలో ఉత్తముడైన యదునందనుడు, కురువులు బాణాలతో కొట్టినా, చిన్న జంతువుల చేతిలో సింహంలా, దానిని సహించలేదు.

విస్ఫూర్జ్య రుచిరం చాపం సర్వాన్ వివ్యాధ సాయకైః । కర్ణాదీన్ షడ్రథాన్ వీరః తావద్‌భిర్యుగపత్ పృథక్

తన అందమైన విల్లు బిగించి, ఆ వీరుడు కర్ణుడు మొదలైన ఆరు రథారోహకులను, ఒక్కసారిగా వేర్వేరుగా బాణాలతో గాయపరిచాడు.

చతుర్భిశ్చతురో వాహాన్ ఏకైకేన చ సారథీన్ । రథినశ్చ మహేష్వాసాన్ తస్య తత్తేఽభ్యపూజయన్

నాలుగు బాణాలతో నాలుగు గుర్రాలను, ఒక్కొక్క బాణంతో రథసారథులను, రథాలపై ఉన్న మహావిల్లు వీరులను గాయపరిచాడు. అందుకు వారు అతనిని గౌరవించారు.

తం తు తే విరథం చక్రుః చత్వారశ్చతురో హయాన్ । ఏకస్తు సారథిం జఘ్నే చిచ్ఛేదాన్యః శరాసనమ్

కాని వారు అతన్ని రథం లేకుండా చేశారు. నలుగురు నాలుగు గుర్రాలను కొట్టారు, ఒకరు రథసారథిని చంపాడు, ఇంకొకరు అతని విల్లు కోసేశాడు.

తం బద్ధ్వా విరథీకృత్య కృచ్ఛ్రేణ కురవో యుధి । కుమారం స్వస్య కన్యాం చ స్వపురం జయినోఽవిశన్

యుద్ధంలో కష్టపడి అతన్ని బంధించి, రథం లేకుండా చేసి, ఆ విజేత కురువులు కుమారుడిని, తమ కుమార్తెను తీసుకుని నగరంలోకి ప్రవేశించారు.

తచ్ఛ్రుత్వా నారదోక్తేన రాజన్ సఞ్జాతమన్యవః । కురూన్ ప్రత్యుద్యమం చక్రుః ఉగ్రసేనప్రచోదితాః

ఇది నారదుడు చెప్పినట్టు విని, రాజా, వృష్ణులు కోపంతో ఉప్పొంగారు. ఉగ్రసేనుడు ప్రేరణతో కురువులకు ఎదురుదాడికి సిద్ధమయ్యారు.

సాన్త్వయిత్వా తు తాన్ రామః సన్నద్ధాన్ వృష్ణిపుఙ్గవాన్ । నైచ్ఛయ్ కురూణాం వృష్ణీనాం కలిం కలిమలాపహః

కాని రాముడు ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్న వృష్ణి పెద్దలను శాంతింపజేసి, కురు వంశం, వృష్ణి వంశాల మధ్య కలహం ఉండకూడదని కోరలేదు. ఆయన కలహాన్ని తొలగించేవాడు.

జగామ హాస్తినపురం రథేనాదిత్యవర్చసా । బ్రాహ్మణైః కులవృద్ధైశ్చ వృతశ్చన్ద్ర ఇవ గ్రహైః

ఆయన ప్రకాశవంతమైన రథంలో హస్తినాపురానికి వెళ్లి, బ్రాహ్మణులు, వంశ పెద్దలు చుట్టూ ఉండగా, చంద్రుడు నక్షత్రాల మధ్య ఉన్నట్టు కనిపించాడు.

గత్వా గజాహ్వయం రామో బాహ్యోపవనమాస్థితః । ఉద్ధవం ప్రేషయామాస ధృతరాష్ట్రం బుభుత్సయా

గజాహ్వయానికి చేరుకుని, రాముడు బయట తోటల్లో నిలిచి, ధృతరాష్ట్రుని గురించి తెలుసుకోవాలని ఉద్ధవుడిని పంపించాడు.

సోఽభివన్ద్యామ్బికాపుత్రం భీష్మం ద్రోణం చ బాహ్లికమ్ । దుర్యోధనం చ విధివద్ రామమాగతమబ్రవీత్

ఉద్ధవుడు అంబికా కుమారుడు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, బాహ్లికుడు, దుర్యోధనుడిని విధిగా నమస్కరించి, రాముడు వచ్చాడని తెలియజేశాడు.

తేఽతిప్రీతాస్తమాకర్ణ్య ప్రాప్తం రామం సుహృత్తమమ్ । తమర్చయిత్వాభియయుః సర్వే మఙ్గలపాణయః

రాముడు, తమ ప్రియ మిత్రుడు వచ్చాడని విని, వారు ఎంతో ఆనందపడ్డారు. ఆయనను సత్కరించి, అందరూ మంగళకరమైన వస్తువులతో దగ్గరకు వచ్చారు.

తం సఙ్గమ్య యథాన్యాయం గామర్ఘ్యం చ న్యవేదయన్ । తేషాం యే తత్ప్రభావజ్ఞాః ప్రణేముః శిరసా బలమ్

ఆయనను యథావిధిగా కలిసిన వారు, పూజకు ఆవును, నీటిని సమర్పించారు. ఆయన మహిమను తెలిసిన వారు బలరామునికి తలవంచి నమస్కరించారు.

బన్ధూన్ కుశలినః శ్రుత్వా పృష్ట్వా శివమనామయమ్ । పరస్పరమథో రామో బభాషేఽవిక్లవం వచః

బంధువులు క్షేమంగా ఉన్నారని విని, వారి శుభం, ఆరోగ్యం గురించి అడిగి తెలుసుకుని, తరువాత రాముడు వారికి నిర్భయంగా మాటలు చెప్పాడు.

ఉగ్రసేనః క్షితీశేశో యద్ వ ఆజ్ఞాపయత్ ప్రభుః । తద్ అవ్యగ్రధియః శ్రుత్వా కురుధ్వం మావిలమ్బితమ్

ఉగ్రసేనుడు భూమిపై అధిపతి. ఆయన ఏ ఆజ్ఞ ఇచ్చినా, మనస్సు స్థిరంగా ఉంచుకొని, ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే ఆ ఆజ్ఞను పాటించాలి.

యద్ యూయం బహవస్త్వేకం జిత్వాధర్మేణ ధార్మికమ్ । అబధ్నీతాథ తన్మృష్యే బన్ధూనామైక్యకామ్యయా

మీరు చాలా మంది ఉండి, ధర్మబద్ధుడైన వాడిని అన్యాయంగా ఓడించి, బంధించారు. బంధువుల మధ్య ఐక్యత కోసం నేను దీన్ని సహించాను.

వీర్యశౌర్యబలోన్నద్ధం ఆత్మశక్తిసమం వచః । కురవో బలదేవస్య నిశమ్యోచుః ప్రకోపితాః

బలరాముని మాటలు శక్తి, పరాక్రమం, బలం నిండినవి. అవి ఆయన స్వశక్తికి సమానంగా ఉండగా, కోపంతో ఉన్న కౌరవులు ఆ మాటలు విన్నారు.

అహో మహచ్చిత్రమిదం కాలగత్యా దురత్యయా । ఆరురుక్షత్యుపానద్ వై శిరో ముకుటసేవితమ్

ఓహో! ఇది ఎంత ఆశ్చర్యకరం! కాలచక్రం ఎవ్వరూ ఆపలేరు. తలపై కిరీటం ధరించి, పాదాలకు చెప్పులు వేసుకుని ఎక్కాలనుకునే వాడిని చూస్తున్నాం.

ఏతే యౌనేన సంబద్ధాః సహశయ్యాసనాశనాః । వృష్ణయస్తుల్యతాం నీతా అస్మద్ దత్తనృపాసనాః

ఈ వృష్ణులు యవ్వనంతో కలిసిపోయి, మంచం, ఆసనం, భోజనం అన్నీ పంచుకుంటున్నారు. మేము వారికి రాజాసనాలు ఇచ్చి, మనతో సమానంగా చేసాము.

చామరవ్యజనే శఙ్ఖం ఆతపత్రం చ పాణ్డురమ్ । కిరీటమాసనం శయ్యాం భుఞ్జన్త్యస్మదుపేక్షయా

మేము పట్టించుకోకపోవడం వల్లే, వారు చామరా, వయ్యారి, శంఖం, తెల్ల గొడుగు, కిరీటం, ఆసనం, మంచం అన్నీ ఆస్వాదిస్తున్నారు.

( ఇంద్రవంశా ) అలం యదూనాం నరదేవలాఞ్ఛనైః దాతుః ప్రతీపైః ఫణినామివామృతమ్ । యేఽస్మత్ప్రసాదోపచితా హి యాదవా ఆజ్ఞాపయన్త్యద్య గతత్రపా బత

యాదవులకు రాజసత్కారాలు చాలయ్యాయి. మేము ఇచ్చిన గౌరవం, పాములకు అమృతం ఇచ్చినట్టు అయింది. మేము చూపిన దయ వల్ల ఎదిగిన యాదవులు, ఇప్పుడు మాకే సిగ్గు లేకుండా ఆజ్ఞలు ఇస్తున్నారు.