శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అభ్యేత్య తరసా తేన బలం మూర్ధన్యతాడయత్ । తం తు సఙ్కర్షణో మూర్ధ్ని పతన్తమచలో యథా

ఆ కోతి వేగంగా వచ్చి, ఆ చెట్టుతో బలరాముడి తలపై బలంగా కొట్టాడు. కానీ సంకర్షణుడు ఆ దెబ్బకు కదలకుండా, పర్వతంలా నిలిచిపోయాడు.

ప్రతిజగ్రాహ బలవాన్ సునన్దేనాహనచ్చ తమ్ । మూషలాహతమస్తిష్కో విరేజే రక్తధారయా

అప్పుడు బలరాముడు ఆ చెట్టును పట్టుకుని, తన గదతో ద్వివిదుడిని బలంగా కొట్టాడు. ఆ గదదెబ్బతో అతని తల చీలిపోయి, రక్తం ప్రవహించింది.

గిరిర్యథా గైరికయా ప్రహారం నానుచిన్తయన్ । పునరన్యం సముత్క్షిప్య కృత్వా నిష్పత్రమోజసా

ఆ దెబ్బను లెక్కచేయకుండా, పర్వతం మీద గెరికపచ్చ బారినట్టు, మరో చెట్టును పట్టుకుని, దానిని బలంగా కొమ్మలు తీసేసి పైకి ఎత్తాడు.

తేనాహనత్ సుసఙ్క్రుద్ధః తం బలః శతధాచ్ఛినత్ । తతోఽన్యేన రుషా జఘ్నే తం చాపి శతధాచ్ఛినత్

ఆ చెట్టుతో కోతి బలరాముడిని కోపంగా కొట్టాడు. కానీ బలరాముడు దానిని నూరడిగా ముక్కలు చేశాడు. అప్పుడు మరో చెట్టుతో మళ్ళీ దాడి చేశాడు, దానినీ నూరడిగా ముక్కలు చేశాడు.

ఏవం యుధ్యన్ భగవతా భగ్నే భగ్నే పునః పునః । ఆకృష్య సర్వతో వృక్షాన్ నిర్వృక్షం అకరోద్ వనమ్

ఇలా భగవంతునితో యుద్ధం చేస్తూ, ప్రతి చెట్టు మళ్లీ మళ్లీ నాశనం అవుతుండగా, ఆ కోతి చుట్టూ ఉన్న చెట్లన్నీ పీకేసి, ఆ అడవిని చెట్లులేని స్థలంగా మార్చేశాడు.

తతోఽముఞ్చచ్ఛిలావర్షం బలస్యోపర్యమర్షితః । తత్సర్వం చూర్ణయామాస లీలయా ముసలాయుధః

తర్వాత, బలరాముడిపై కోపంతో, ఆ కోతి రాళ్ల వర్షాన్ని కురిపించాడు. కానీ గదను పట్టుకున్న బలరాముడు, ఆ రాళ్లన్నింటినీ సులభంగా粉చేశాడు.

స బాహూ తాలసఙ్కాశౌ ముష్టీకృత్య కపీశ్వరః । ఆసాద్య రోహిణీపుత్రం తాభ్యాం వక్షస్యరూరుజత్

కోతుల అధిపతి తన రెండు చేతులను తాళపత్రాల్లా బలంగా చేసి, ముష్టులు బిగించి, రోహిణీపుత్రుని దగ్గరకు వచ్చి, ఆ రెండు చేతులతో అతని ఛాతిపై బలంగా కొట్టాడు.

యాదవేన్ద్రోఽపి తం దోర్భ్యాం త్యక్త్వా ముసలలాఙ్గలే । జత్రావభ్యర్దయత్క్రుద్ధః సోఽపతద్ రుధిరం వమన్

కానీ యాదవుల అధిపతి అయిన బలరాముడు, తన గదను, హలాన్ని వదిలిపెట్టి, రెండు చేతులతో కోపంగా ఆ కోతిని పట్టుకుని, అతని భుజాలపై బలంగా నొక్కాడు. అప్పుడు ఆ కోతి రక్తం వమిస్తూ కిందపడిపోయాడు.

చకమ్పే తేన పతతా సటఙ్కః సవనస్పతిః । పర్వతః కురుశార్దూల వాయునా నౌరివామ్భసి

ఆ కోతి పడిపోతుండగా, భూమి, చెట్లు భయంతో కంపించాయి. కురు వంశశార్దూలా! అది గాలి తాకిన పర్వతంలా, నీటిలో ఊగే పడవలా అనిపించింది.

జయశబ్దో నమఃశబ్దః సాధు సాధ్వితి చామ్బరే । సురసిద్ధమునీన్ద్రాణాం ఆసీత్ కుసుమవర్షిణామ్

ఆకాశంలో 'విజయం!' 'నమస్సులు!' 'బాగుంది! బాగుంది!' అనే శబ్దాలు వినిపించాయి. దేవతలు, సిద్ధులు, మహర్షులు పుష్పవర్షం కురిపిస్తూ స్తుతించారు.

ఏవం నిహత్య ద్వివిదం జగద్వ్యతికరావహమ్ । సంస్తూయమానో భగవాన్ జనైః స్వపురమావిశత్

ఇలా ప్రపంచానికి హాని కలిగించిన ద్వివిదుడిని సంహరించిన భగవంతుడు, ప్రజలందరి స్తుతులతో తన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే ఉత్తరార్ధే ద్వివిదవధో నామ సప్తషష్టితమోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు ప్రియమైన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పదవ స్కంధంలోని ఉత్తర భాగంలో, ద్వివిదుని వధ అనే అరవై ఏడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

సాంబవివాహః; బలరామేణ హస్తినాపురకర్షణం చ శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) దుర్యోధనసుతాం రాజన్ లక్ష్మణాం సమితింజయః । స్వయంవరస్థామహరత్ సాంబో జామ్బవతీసుతః

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు — రాజా! సమరంలో విజయం సాధించిన జాంబవతీ కుమారుడు సామ్బుడు, స్వయంవరంలో ఉన్న దుర్యోధనుని కుమార్తె లక్ష్మణను అపహరించాడు.

కౌరవాః కుపితా ఊచుః దుర్వినీతోఽయమర్భకః । కదర్థీకృత్య నః కన్యాం అకామాం అహరద్ బలాత్

కౌరవులు కోపంతో ఇలా అన్నారు: 'ఈ బాలుడు ఎంత దుర్వినీతిగా ఉన్నాడు! మన కూతురిని మన అభిప్రాయాన్ని లెక్కచేయకుండా, ఆమెకు ఇష్టం లేకపోయినా బలవంతంగా తీసుకెళ్లాడు.'

బధ్నీతేమం దుర్వినీతం కిం కరిష్యన్తి వృష్ణయః । యేఽస్మత్ ప్రసాదోపచితాం దత్తాం నో భుఞ్జతే మహీమ్

ఈ అహంకారిని బంధించండి. వృష్ణులు ఏమి చేస్తారు? మన దయ వల్ల దక్కిన ఈ భూమిని మనం ఇచ్చినదాన్ని వారు అనుభవిస్తున్నారు కదా.

నిగృహీతం సుతం శ్రుత్వా యద్యేష్యన్తీహ వృష్ణయః । భగ్నదర్పాః శమం యాన్తి ప్రాణా ఇవ సుసంయతాః

మన కుమారుడిని బంధించారని విన్నాక వృష్ణులు ఇక్కడికి వచ్చినా, వారి గర్వం చూరగొనబడుతుంది. వారు బాగా నియంత్రించబడిన ఊపిరిలా శాంతిపరులు అవుతారు.

ఇతి కర్ణః శలో భూరిః యజ్ఞకేతుః సుయోధనః । సామ్బమారేభిరే బద్ధుం కురువృద్ధానుమోదితాః

అలా కర్ణుడు, శలుడు, భూరి, యజ్ఞకేతు, సుయోధనుడు, కురు పెద్దల అనుమతితో, సామ్బుడిని బంధించడానికి ప్రయత్నించారు.

దృష్ట్వానుధావతః సామ్బో ధార్తరాష్ట్రాన్ మహారథః । ప్రగృహ్య రుచిరం చాపం తస్థౌ సింహ ఇవైకలః

ధృతరాష్ట్రులు తనను వెంబడిస్తున్నారని చూసి, మహారథి సామ్బుడు తన అందమైన విల్లు పట్టుకుని, సింహంలా ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు.

తం తే జిఘృక్షవః క్రుద్ధాః తిష్ఠ తిష్ఠేతి భాషిణః । ఆసాద్య ధన్వినో బాణైః కర్ణాగ్రణ్యః సమాకిరన్

ఆ కోపంతో ఉన్న వారు, 'నిలువు! నిలువు!' అని అరుస్తూ, విల్లు పట్టుకుని దగ్గరికి వచ్చి, కర్ణుడు మొదలైన వారు బాణాలతో అతనిపై వర్షంలా సంధించారు.

సోఽపవిద్ధః కురుశ్రేష్ఠ కురుభిర్యదునన్దనః । నామృష్యత్ తదచిన్త్యార్భః సింహ క్షుద్రమృగైరివ

కురువంశంలో ఉత్తముడైన యదునందనుడు, కురువులు బాణాలతో కొట్టినా, చిన్న జంతువుల చేతిలో సింహంలా, దానిని సహించలేదు.

విస్ఫూర్జ్య రుచిరం చాపం సర్వాన్ వివ్యాధ సాయకైః । కర్ణాదీన్ షడ్రథాన్ వీరః తావద్‌భిర్యుగపత్ పృథక్

తన అందమైన విల్లు బిగించి, ఆ వీరుడు కర్ణుడు మొదలైన ఆరు రథారోహకులను, ఒక్కసారిగా వేర్వేరుగా బాణాలతో గాయపరిచాడు.

చతుర్భిశ్చతురో వాహాన్ ఏకైకేన చ సారథీన్ । రథినశ్చ మహేష్వాసాన్ తస్య తత్తేఽభ్యపూజయన్

నాలుగు బాణాలతో నాలుగు గుర్రాలను, ఒక్కొక్క బాణంతో రథసారథులను, రథాలపై ఉన్న మహావిల్లు వీరులను గాయపరిచాడు. అందుకు వారు అతనిని గౌరవించారు.

తం తు తే విరథం చక్రుః చత్వారశ్చతురో హయాన్ । ఏకస్తు సారథిం జఘ్నే చిచ్ఛేదాన్యః శరాసనమ్

కాని వారు అతన్ని రథం లేకుండా చేశారు. నలుగురు నాలుగు గుర్రాలను కొట్టారు, ఒకరు రథసారథిని చంపాడు, ఇంకొకరు అతని విల్లు కోసేశాడు.

తం బద్ధ్వా విరథీకృత్య కృచ్ఛ్రేణ కురవో యుధి । కుమారం స్వస్య కన్యాం చ స్వపురం జయినోఽవిశన్

యుద్ధంలో కష్టపడి అతన్ని బంధించి, రథం లేకుండా చేసి, ఆ విజేత కురువులు కుమారుడిని, తమ కుమార్తెను తీసుకుని నగరంలోకి ప్రవేశించారు.

తచ్ఛ్రుత్వా నారదోక్తేన రాజన్ సఞ్జాతమన్యవః । కురూన్ ప్రత్యుద్యమం చక్రుః ఉగ్రసేనప్రచోదితాః

ఇది నారదుడు చెప్పినట్టు విని, రాజా, వృష్ణులు కోపంతో ఉప్పొంగారు. ఉగ్రసేనుడు ప్రేరణతో కురువులకు ఎదురుదాడికి సిద్ధమయ్యారు.

సాన్త్వయిత్వా తు తాన్ రామః సన్నద్ధాన్ వృష్ణిపుఙ్గవాన్ । నైచ్ఛయ్ కురూణాం వృష్ణీనాం కలిం కలిమలాపహః

కాని రాముడు ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్న వృష్ణి పెద్దలను శాంతింపజేసి, కురు వంశం, వృష్ణి వంశాల మధ్య కలహం ఉండకూడదని కోరలేదు. ఆయన కలహాన్ని తొలగించేవాడు.

జగామ హాస్తినపురం రథేనాదిత్యవర్చసా । బ్రాహ్మణైః కులవృద్ధైశ్చ వృతశ్చన్ద్ర ఇవ గ్రహైః

ఆయన ప్రకాశవంతమైన రథంలో హస్తినాపురానికి వెళ్లి, బ్రాహ్మణులు, వంశ పెద్దలు చుట్టూ ఉండగా, చంద్రుడు నక్షత్రాల మధ్య ఉన్నట్టు కనిపించాడు.

గత్వా గజాహ్వయం రామో బాహ్యోపవనమాస్థితః । ఉద్ధవం ప్రేషయామాస ధృతరాష్ట్రం బుభుత్సయా

గజాహ్వయానికి చేరుకుని, రాముడు బయట తోటల్లో నిలిచి, ధృతరాష్ట్రుని గురించి తెలుసుకోవాలని ఉద్ధవుడిని పంపించాడు.

సోఽభివన్ద్యామ్బికాపుత్రం భీష్మం ద్రోణం చ బాహ్లికమ్ । దుర్యోధనం చ విధివద్ రామమాగతమబ్రవీత్

ఉద్ధవుడు అంబికా కుమారుడు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, బాహ్లికుడు, దుర్యోధనుడిని విధిగా నమస్కరించి, రాముడు వచ్చాడని తెలియజేశాడు.