శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పద్భ్యాం తాలప్రమాణాభ్యాం కమ్పయన్నవనీతలమ్। సోఽయధావద్వృతో భూతైర్ద్వారకాం ప్రదహన్దిశః

తాళపాకులంత పెద్దగా ఉన్న పాదాలతో భూమిని కంపింపజేస్తూ, ప్రేతాత్మలతో కూడి, అన్ని దిశలను కాల్చుతూ ద్వారక వైపు దూసుకొచ్చాడు.

తమాభిచారదహనమాయాన్తం ద్వారకౌకసః। విలోక్య తత్రసుః సర్వే వనదాహే మృగా యథా

ఆ అభిచార అగ్ని ద్వారక వైపు వస్తున్నదాన్ని చూసి, ద్వారక నివాసులు అరణ్యంలో మంటపడి భయపడే జంతువుల్లా భయంతో వణికిపోయారు.

అక్షైః సభాయాం క్రీడన్తం భగవన్తం భయాతురాః। త్రాహి త్రాహి త్రిలోకేశ వహ్నేః ప్రదహతః పురమ్

అందరూ భయంతో సభలో పాశాకాలతో ఆడుతున్న భగవంతుని వద్దకు వెళ్లి, 'మూడు లోకాలకు అధిపతీ! పట్టణాన్ని కాల్చుతున్న అగ్నిలోంచి మమ్మల్ని రక్షించు!' అని వేడుకున్నారు.

శ్రుత్వా తజ్జనవైక్లవ్యం దృష్ట్వా స్వానాం చ సాధ్వసమ్। శరణ్యః సమ్ప్రహస్యాహ మా భైష్టేత్యవితాస్మ్యహమ్

వారి ఆందోళనను విని, తన ప్రజలు భయపడుతున్నదాన్ని చూసి, శరణాగతులకు ఆశ్రయమైన భగవంతుడు చిరునవ్వుతో, 'భయపడవద్దు; నేను మీ రక్షకుడిని' అని అన్నారు.

సర్వస్యాన్తర్బహిఃసాక్షీ కృత్యాం మాహేశ్వరీం విభుః। విజ్ఞాయ తద్విఘాతార్థం పార్శ్వస్థం చక్రమాదిశత్

అంతటా వ్యాపించిన, లోపల బయట సాక్షిగా ఉన్న భగవంతుడు, మహేశ్వరుని అభిచార క్రియను తెలుసుకుని, దాన్ని నివారించేందుకు తన పక్కన ఉన్న చక్రాన్ని ఆదేశించాడు.

తత్సూర్యకోటిప్రతిమం సుదర్శనం జాజ్వల్యమానం ప్రలయానలప్రభమ్। స్వతేజసా ఖం కకుభోఽథ రోదసీ చక్రం ముకున్దాస్త్రం అథాగ్నిమార్దయత్

ఆ సుదర్శన చక్రం పదకొటి సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, ప్రళయాగ్ని వంటి తేజంతో ఆకాశం, దిక్కులు, భూమిని వెలిగించింది. ఆ ముకుందుని ఆయుధం, తన తేజంతో అగ్నిని అదుపు చేసింది.

కృత్యానలః ప్రతిహతః స రథాన్గపాణేర్। అస్త్రౌజసా స నృప భగ్నముఖో నివృత్తః। వారాణసీం పరిసమేత్య సుదక్షిణం తం। సర్త్విగ్జనం సమదహత్స్వకృతోఽభిచారః

ఓ రాజా! యజ్ఞంలో పుట్టిన అగ్ని, రథాంగపాణి ఆయుధ శక్తికి తట్టుకోలేక, ఓడిపోయి వెనక్కు వెళ్లింది. తర్వాత వారణాసిలోకి వెళ్లి, సుదక్షిణుడిని, అతని యాజ్ఞికులను తినేసింది. వారు చేసిన అబిచారమే వారిని కాల్చేసింది.

చక్రం చ విష్ణోస్తదనుప్రవిష్టం వారాణసీం సాట్టసభాలయాపణామ్। సగోపురాట్టాలకకోష్ఠసఙ్కులాం సకోశహస్త్యశ్వరథాన్నశాలినీమ్

తర్వాత విష్ణువు చక్రం వారణాసిలోకి ప్రవేశించి, అక్కడి కోటలు, సభలు, మార్కెట్లు, గోపురాలు, అట్టలు, కోశాలు, ఏనుగులు, కుదిరాలు, రథాలు, ధాన్యపు గోదాములతో నిండిన నగరాన్ని చుట్టేసింది.

దగ్ధ్వా వారాణసీం సర్వాం విష్ణోశ్చక్రం సుదర్శనమ్। భూయః పార్శ్వముపాతిష్ఠత్కృష్ణస్యాక్లిష్టకర్మణః

వారణాసి నగరాన్ని మొత్తం కాల్చిన తర్వాత, విష్ణువు సుదర్శన చక్రం మళ్లీ నిష్కళంకమైన కార్యాలు చేసే కృష్ణుని పక్కన నిలిచింది.

య ఏనం శ్రావయేన్మర్త్య ఉత్తమఃశ్లోకవిక్రమమ్। సమాహితో వా శృణుయాత్సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే

ఈ ఉత్తముడైన ప్రభువు పరాక్రమాన్ని ఏ మనిషి శ్రద్ధగా చదువినా లేదా వినినా, అతడు అన్ని పాపాలనుండి విముక్తి పొందుతాడు.

రైవతకే ద్వివిద్వధః - శ్రీరాజోవాచ - ( అనుష్టుప్ ) భూయోఽహం శ్రోతుమిచ్ఛామి రామస్యాద్భుతకర్మణః । అనన్తస్యాప్రమేయస్య యదన్యత్ కృతవాన్ ప్రభుః

రాజు ఇలా అడిగాడు: నేను మళ్లీ ఆ అనంతుడైన రాముని అద్భుతమైన కార్యాల గురించి వినాలని కోరుకుంటున్నాను. ఆ ప్రభువు ఇంకేమి చేసాడో చెప్పు.

శ్రీశుక ఉవాచ - నరకస్య సఖా కశ్చిద్ ద్వివిదో నామ వానరః । సుగ్రీవసచివః సోఽథ భ్రాతా మైన్దస్య వీర్యవాన్

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు: నరకుడికి స్నేహితుడైన ద్వివిద అనే వానరం ఉండేవాడు. అతడు సుగ్రీవుని మంత్రి, మైందుని సోదరుడు, పరాక్రమశాలి.

సఖ్యుః సోఽపచితిం కుర్వన్ వానరో రాష్ట్రవిప్లవమ్ । పురగ్రామాకరాన్ ఘోషాన్ అదహద్ వహ్నిముత్సృజన్

ఆ వానరం తన స్నేహితుడికి ప్రతీకారం తీర్చేందుకు రాజ్యాన్ని నాశనం చేశాడు. పట్టణాలు, గ్రామాలు, పల్లెలు, గోపురాలను అగ్నితో కాల్చేశాడు.

క్వచిత్ స శైలానుత్పాట్య తైర్దేశాన్ సమచూర్ణయత్ । ఆనర్తాన్ సుతరామేవ యత్రాస్తే మిత్రహా హరిః

ఎప్పటికప్పుడు కొండలను పీకి, వాటితో ప్రాంతాలను నుజ్జు చేశాడు. ముఖ్యంగా అనర్తదేశంలో, ఎందుకంటే అక్కడే తన స్నేహితుని హంతకుడైన హరిః ఉండేవాడు.

క్వచిత్ సముద్రమధ్యస్థో దోర్భ్యాం ఉత్క్షిప్య తజ్జలమ్ । దేశాన్ నాగాయుతప్రాణో వేలాకూలే న్యమజ్జయత్

కొన్నిసార్లు సముద్ర మధ్యలో నిలబడి, తన చేతులతో నీటిని పైకి ఎత్తి, ఒడ్డున ఉన్న భూములను ముంచేవాడు. అతనికి పది వేల ఏనుగుల బలముండేది.

ఆశ్రమాన్ ఋషిముఖ్యానాం కృత్వా భగ్నవనస్పతీన్ । అదూషయత్ శకృత్ మూత్రైః అగ్నీన్ వైతానికాన్ ఖలః

పెద్ద ఋషుల ఆశ్రమాల్లో వృక్షాలను విరగ్గొట్టి నాశనం చేశాడు. ఆ దుర్మార్గుడు, వారి యజ్ఞాగ్నులను మలమూత్రాలతో అపవిత్రం చేశాడు.

పురుషాన్ యోషితో దృప్తః క్ష్మాభృద్ద్రోణీగుహాసు సః । నిక్షిప్య చాప్యధాచ్ఛైలైః పేశస్క్కాస్కారీవ కీటకమ్

అహంకారంతో, పురుషులను, స్త్రీలను పర్వత గుహల్లో, లోయల్లో వేసి, తరువాత రాళ్లతో పిసికి చంపేవాడు. అది పనిముట్టు పురుగు నుజ్జు చేసినట్టు.

ఏవం దేశాన్ విప్రకుర్వన్ దూషయంశ్చ కులస్త్రియః । శ్రుత్వా సులలితం గీతం గిరిం రైవతకం యయౌ

ఇలా దేశాలను నాశనం చేస్తూ, మంచి కుటుంబాల స్త్రీలను అవమానిస్తూ, ఒకసారి మధురమైన పాటలు వినిపించగా, రైవతక పర్వతానికి వెళ్లాడు.

తత్రాపశ్యద్ యదుపతిం రామం పుష్కరమాలినమ్ । సుదర్శనీయసర్వాఙ్గం లలనాయూథమధ్యగమ్

అక్కడ యదువంశాధిపతి రాముడు, కమలమాల ధరించి, అందమైన అవయవాలతో, స్త్రీల మధ్యలో ఉన్నాడు అని చూశాడు.

గాయన్తం వారుణీం పీత్వా మదవిహ్వలలోచనమ్ । విభ్రాజమానం వపుషా ప్రభిన్నమివ వారణమ్

అతడు రాముడు వారుుణీ పానం చేసి, కన్నులు మత్తుగా మెరుస్తూ, పాటలు పాడుతూ, పరాక్రమంతో మెరిసిపోతున్నాడని చూశాడు. అతడు గర్వంతో ఉన్న ఏనుగు లాగా కనిపించాడు.

దుష్టః శాఖామృగః శాఖాం ఆరూఢః కంపయన్ ద్రుమాన్ । చక్రే కిలకిలాశబ్దం ఆత్మానం సంప్రదర్శయన్

ఆ దుష్ట వానరం చెట్టు ఎక్కి, దాని కొమ్మలను ఊపుతూ, పెద్ద శబ్దం చేస్తూ, అందరి దృష్టిని తనవైపు తిప్పాడు.

తస్య ధార్ష్ట్యం కపేర్వీక్ష్య తరుణ్యో జాతిచాపలాః । హాస్యప్రియా విజహసుః బలదేవపరిగ్రహాః

ఆ వానరం దురుసుతనాన్ని చూసి, బాలరాముని స్నేహితురాళ్లు, ఆటపాటలకు అలవాటైన యువతులు, నవ్వుతూ ఆనందించాయి.

తా హేలయామాస కపిః భూక్షేపైః సంముఖాదిభిః । దర్శయన్ స్వగుదం తాసాం రామస్య చ నిరీక్షితః

ఆ వానరం ముందుగా మట్టికట్టలు విసిరి, వెనుక భాగాన్ని చూపిస్తూ, వారిని అవమానించాడు. ఇది రాముడు చూస్తూ ఉన్నప్పుడే జరిగింది.

తం గ్రావ్ణా ప్రాహరత్ క్రుద్ధో బలః ప్రహరతాం వరః । స వఞ్చయిత్వా గ్రావాణం మదిరాకలశం కపిః

ఆ సమయంలో కోపంతో ఉప్పొంగిన బలరాముడు, యుద్ధంలో అగ్రగామి అయినవాడు, ఒక పెద్ద రాయిని తీసి ఆ కోతికి విసిరాడు. కాని ఆ కోతి ఆ రాయిని తప్పించుకొని, మద్యం కలశాన్ని పట్టేసింది.

గృహీత్వా హేలయామాస ధూర్తస్తం కోపయన్ హసన్ । నిర్భిద్య కలశం దుష్టో వాసాంస్యాస్ఫాలయద్ బలమ్

ఆ మాయగాడు అయిన కోతి, కలశాన్ని పట్టుకుని, నవ్వుతూ బలరాముడిని అపహాస్యం చేశాడు. దుర్మార్గుడై ఆ కలశాన్ని పగలగొట్టి, బలరాముని వస్త్రాలను చెల్లాచెదురుగా వేసేశాడు.

కదర్థీకృత్య బలవాన్ విప్రచక్రే మదోద్ధతః । తం తస్యావినయం దృష్ట్వా దేశాంశ్చ తదుపద్రుతాన్

బలరాముడిని అవమానపరిచి, మదంతో ఉప్పొంగి, ఆ కోతి అత్యంత దురహంకారంగా ప్రవర్తించాడు. అతని దుర్వినయాన్ని, అతని వల్ల ప్రాంతాలన్నీ కలకలం చెంది పోయినదాన్ని చూసి—

క్రుద్ధో ముసలమాదత్త హలం చారిజిఘాంసయా । ద్వివిదోఽపి మహావీర్యః శాలముద్యమ్య పాణినా

అప్పుడు కోపంతో ఉన్న బలరాముడు, తన శత్రువును సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో, తన గదను, హలాన్ని తీసుకున్నాడు. కానీ మహాబలశాలి ద్వివిదుడు ఒక పెద్ద చెట్టును చేతితో పైకి ఎత్తాడు.

అభ్యేత్య తరసా తేన బలం మూర్ధన్యతాడయత్ । తం తు సఙ్కర్షణో మూర్ధ్ని పతన్తమచలో యథా

ఆ కోతి వేగంగా వచ్చి, ఆ చెట్టుతో బలరాముడి తలపై బలంగా కొట్టాడు. కానీ సంకర్షణుడు ఆ దెబ్బకు కదలకుండా, పర్వతంలా నిలిచిపోయాడు.

ప్రతిజగ్రాహ బలవాన్ సునన్దేనాహనచ్చ తమ్ । మూషలాహతమస్తిష్కో విరేజే రక్తధారయా

అప్పుడు బలరాముడు ఆ చెట్టును పట్టుకుని, తన గదతో ద్వివిదుడిని బలంగా కొట్టాడు. ఆ గదదెబ్బతో అతని తల చీలిపోయి, రక్తం ప్రవహించింది.