శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

స ఆజుహావ యమునాం జలక్రీడార్థమీశ్వరః । నిజం వాక్యమనాదృత్య మత్త ఇత్యాపగాం బలః ॥ 10.65.

ఈశ్వరుడు జలక్రీడ కోసం యమునను పిలిచాడు. తన మాటను లెక్కచేయకుండా, మత్తులో ఉన్న బలరాముడు ఆ నదిని పిలిచాడు.

అనాగతాం హలాగ్రేణ కుపితో విచకర్ష హ । పాపే త్వం మామవజ్ఞాయ యన్నాయాసి మయాహుతా । నేష్యే త్వాం లాఙ్గలాగ్రేణ శతధా కామచారిణీమ్ ॥ 10.65.

ఆమె రాకపోతే, కోపంతో, హలంతో ఆమెను లాగాడు. "పాపినీ! నేను పిలిచినా నన్ను తక్కువగా చూసావు. నీ ఇష్టానుసారం తిరుగుతున్న నిన్ను, నా లాంగలంతో వంద ముక్కలు చేస్తాను" అన్నాడు.

ఏవం నిర్భర్త్సితా భీతా యమునా యదునన్దనమ్ । ఉవాచ చకితా వాచం పతితా పాదయోర్నృప ॥ 10.65.

ఇలా దెబ్బతిన్న యమున భయంతో, యదునందనుడి పాదాల వద్ద పడిపడి, వణుకుతూ ఇలా చెప్పింది, ఓ రాజా!

రామ రామ మహాబాహో న జానే తవ విక్రమమ్ । యస్యైకాంశేన విధృతా జగతీ జగతః పతే ॥ 10.65.

"రామా, రామా, మహాబాహువా! నీ శక్తి నాకు తెలియదు. ఓ జగత్పతీ! నీ ఒక్క భాగంతోనే ఈ భూమి నిలబడుతోంది."

పరం భావం భగవతో భగవన్మామజానతీమ్ । మోక్తుమర్హసి విశ్వాత్మన్ ప్రపన్నాం భక్తవత్సల ॥ 10.65.

"ప్రభూ! నీ పరమ స్వరూపాన్ని నేను తెలియకపోయాను. ఓ విశ్వాత్మా! భక్తులకు దయగలవాడా! నేను నీకు శరణు వచ్చాను, నన్ను క్షమించు."

తతో వ్యముఞ్చద్యమునాం యాచితో భగవాన్ బలః । విజగాహ జలం స్త్రీభిః కరేణుభిరివేభరాట్ ॥ 10.65.

అప్పుడతను కోరినట్లు, భగవాన్ బలరాముడు యమునను విడిచిపెట్టాడు. ఆడపిల్లలతో కలిసి, ఏనుగు రాజు ఆడ ఏనుగులతో స్నానం చేసేలా, నీటిలో స్నానం చేశాడు.

కామం విహృత్య సలిలాదుత్తీర్ణాయాసీతామ్బరే । భూషణాని మహార్హాణి దదౌ కాన్తిః శుభాం స్రజమ్ ॥ 10.65.

ఆనందంగా జలక్రీడ చేసి, నీటిలోనుండి బయటకు వచ్చి, ఆకాశంలో, ఆడపిల్లలకు విలువైన ఆభరణాలు, అందమైన హారాన్ని ఇచ్చాడు.

వసిత్వా వాససీ నీలే మాలాం ఆముచ్య కాఞ్చనీమ్ । రేయే స్వలఙ్కృతో లిప్తో మాహేన్ద్ర ఇవ వారణః ॥ 10.65.

నీలవస్త్రాలు ధరించి, బంగారు హారాన్ని వేసుకుని, సర్వాంగ సుందరంగా అలంకరించబడి, మైమరచి, ఇంద్రుడు ఏనుగుల మధ్య ఎలా ఉంటాడో అలా విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

అద్యాపి దృశ్యతే రాజన్ యమునాకృష్టవర్త్మనా । బలస్యానన్తవీర్యస్య వీర్యం సూచయతీవ హి ॥ 10.65.

ఇప్పటికీ, ఓ రాజా! బలరాముడు యమునను లాగిన దారి స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అది ఆయన అనంతమైన శక్తిని చూపుతున్నట్టు ఉంది.

ఏవం సర్వా నిశా యాతా ఏకేవ రమతో వ్రజే । రామస్యాక్షిప్తచిత్తస్య మాధుర్యైర్వ్రజయోషితామ్ ॥ 10.65.

ఇలా, వ్రజలో రాముడు ఒక్కడే, వ్రజ స్త్రీల మాధుర్యంతో మనసు ఆకర్షితుడై, ఆ రాత్రంతా ఆనందంగా గడిపాడు.

అథ షట్షష్టితమోఽధ్యాయః । శ్రీశుక ఉవాచ। నన్దవ్రజం గతే రామే కరూషాధిపతిర్నృప। వాసుదేవోఽహమిత్యజ్ఞో దూతం కృష్ణాయ ప్రాహిణోత్

అప్పుడు అరవై ఆరు అధ్యాయం మొదలైంది. శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు: రాముడు నందవ్రజానికి వెళ్లిన తరువాత, కరూష రాజు, వాసుదేవుడిని తెలియక, "నేనే వాసుదేవుడిని" అని చెప్పిస్తూ, కృష్ణుని వద్దకు దూతను పంపించాడు.

త్వం వాసుదేవో భగవానవతీర్ణో జగత్పతిః। ఇతి ప్రస్తోభితో బాలైర్మేన ఆత్మానమచ్యుతమ్

బాలులు "నీవే వాసుదేవుడు, జగత్పతి, భగవంతుడు" అని పలికినప్పుడు, కృష్ణుడు తాను అచ్యుతుడని, స్వయంగా పరమాత్మ అని భావించాడు.

దూతం చ ప్రాహిణోన్మన్దః కృష్ణాయావ్యక్తవర్త్మనే। ద్వారకాయాం యథా బాలో నృపో బాలకృతోఽబుధః

అవివేకంతో ఉన్న రాజు, చిన్నపిల్లలా ప్రవర్తిస్తూ, దుర్జ్ఞానంతో, ద్వారకలో ఉన్న శ్రీకృష్ణుని దగ్గరకు దూతను పంపించాడు.

దూతస్తు ద్వారకామేత్య సభాయామాస్థితం ప్రభుమ్। కృష్ణం కమలపత్రాక్షం రాజసన్దేశమబ్రవీత్

ఆ దూత, ద్వారకకు చేరుకొని సభలోకి వెళ్లి, కమలదళాలాంటి కన్నులున్న శ్రీకృష్ణుని ఎదుట రాజు సందేశాన్ని చెప్పాడు.

వాసుదేవోఽవతీర్ణోహమేక ఏవ న చాపరః। భూతానామనుకమ్పార్థం త్వం తు మిథ్యాభిధాం త్యజ

"నేనే వాసుదేవుడిని అవతరించినవాడిని, ఇంకెవ్వరూ లేరు. భూతాలపై దయతోనే నేను వచ్చాను. నువ్వు అబద్ధంగా చెప్పుకుంటున్న మాటలు వదిలేయి."

యాని త్వమస్మచ్చిహ్నాని మౌఢ్యాద్బిభర్షి సాత్వత। త్యక్త్వైహి మాం త్వం శరణం నో చేద్దేహి మమాహవమ్

"సాత్వతా! నీవు నా గుర్తులని అనుకుని, అవివేకంతో ధరించుకుంటున్న వాటిని విడిచిపెట్టు. లేకపోతే నా దగ్గరకు రక్షణ కోసం రా, లేదా యుద్ధానికి సిద్ధమవు."

శ్రీశుక ఉవాచ। కత్థనం తదుపాకర్ణ్య పౌణ్డ్రకస్యాల్పమేధసః। ఉగ్రసేనాదయః సభ్యా ఉచ్చకైర్జహసుస్తదా

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: పౌండ్రకుడు తెలివిలేని వాడిగా గొప్పగా చెప్పిన మాటలు విని, ఉగ్రసేనుడు మరియు సభలోని ఇతరులు పెద్దగా నవ్వారు.

ఉవాచ దూతం భగవాన్పరిహాసకథామను। ఉత్స్రక్ష్యే మూఢ చిహ్నాని యైస్త్వమేవం వికత్థసే

ఆపైన భగవంతుడు, హాస్యంగా, దూతతో ఇలా అన్నాడు: "మూఢుడా! నీవు ఇంత గొప్పగా చెప్పుకుంటున్న ఆ గుర్తులను నేనే వదిలేస్తాను."

ముఖం తదపిధాయాజ్ఞ కఙ్కగృధ్రవటైర్వృతః। శయిష్యసే హతస్తత్ర భవితా శరణం శునామ్

"నీ ముఖాన్ని మూసుకుని, కాకులు, గద్దలు, నక్కలు చుట్టూ ఉండగా, అక్కడే పడిపోతావు. అప్పటికి నీ ఆశ్రయం కుక్కల మధ్యే ఉంటుంది."

ఇతి దూతస్తమాక్షేపం స్వామినే సర్వమాహరత్। కృష్ణోఽపి రథమాస్థాయ కాశీముపజగామ హ

దూత ఆ అపహాస్యపూరితమైన మాటలన్నిటినీ తన యజమానికి చెప్పాడు. అప్పుడే శ్రీకృష్ణుడు రథంపై ఎక్కి, కాశీ పట్టణానికి బయలుదేరాడు.

పౌణ్డ్రకోఽపి తదుద్యోగముపలభ్య మహారథః। అక్షౌహిణీభ్యాం సంయుక్తో నిశ్చక్రామ పురాద్ద్రుతమ్

పౌండ్రకుడు, మహాబలవంతుడు, శ్రీకృష్ణుడు వస్తున్నాడని తెలుసుకుని, రెండు సేనలతో కలిసి పట్టణం నుంచి వేగంగా బయలుదేరాడు.

తస్య కాశీపతిర్మిత్రం పార్ష్ణిగ్రాహోఽన్వయాన్నృప। అక్షౌహిణీభిస్తిసృభిరపశ్యత్పౌణ్డ్రకం హఇః!

పౌండ్రకునికి మిత్రుడైన కాశీ రాజు, మూడు సేనలతో అతని వెంట వెళ్లి, పౌండ్రకుని చూశాడు, ఓ రాజా!

శఙ్ఖార్యసిగదాశార్ఙ్గ శ్రీవత్సాద్యుపలక్షితమ్। బిభ్రాణం కౌస్తుభమణిం వనమాలావిభూషితమ్

అతడు శంఖం, చక్రం, గద, ధనుస్సు, శ్రీవత్సం వంటి గుర్తులు ధరించి, కౌస్తుభ మణి, వనమాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.

కౌశేయవాససీ పీతే వసానం గరుడధ్వజమ్। అమూల్యమౌల్యాభరణం స్ఫురన్మకరకుణ్డలమ్

పసుపు రంగు పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, గరుడ పతాకను ఎత్తుకుని, అమూల్యమైన మకుటం, ఆభరణాలతో, మెరిసే మకరకుండలాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.

దృష్ట్వా తమాత్మనస్తుల్యం వేషం కృత్రిమమాస్థితమ్। యథా నటం రఙ్గగతం విజహాస భృశం హరీః

తన వేషాన్ని అనుకరించి, నాటుడిలా వేషం వేసుకున్న వాడిని చూసి, హరిః హృదయపూర్వకంగా నవ్వాడు.

శూలైర్గదాభిః పరిఘైః శక్త్యృష్టిప్రాసతోమరైః। అసిభిః పట్టిశైర్బాణైః ప్రాహరన్నరయో హరిమ్

శత్రువైన రాజులు, శూలాలు, గదలు, పరఘాలు, శక్తులు, ఇష్టికలు, తుమ్మెళ్ళు, ఖడ్గాలు, కత్తులు, బాణాలతో హరిని దాడి చేశారు.

కృష్ణస్తు తత్పౌణ్డ్రకకాశిరాజయోర్। బలం గజస్యన్దనవాజిపత్తిమత్। గదాసిచక్రేషుభిరార్దయద్భృశం। యథా యుగాన్తే హుతభుక్పృథక్ప్రజాః

కానీ శ్రీకృష్ణుడు, పౌండ్రకుడు, కాశీ రాజు సేనలను—ఏనుగులు, రథాలు, గుర్రాలు, కాలాళ్లతో కూడిన వారిని—తన గద, ఖడ్గం, చక్రం, బాణాలతో భీకరంగా నాశనం చేశాడు. అది యుగాంతంలో అగ్ని ప్రాణులను కాల్చినట్టే.

ఆయోధనం తద్ర థవాజికుఞ్జర ద్విపత్ఖరోష్ట్రైరరిణావఖణ్డితైః। బభౌ చితం మోదవహం మనస్వినామాక్రీడనం భూతపతేరివోల్బణమ్

ఆ యుద్ధభూమి, యోధులు చంపిన ఏనుగులు, గుర్రాలు, ఒంటెలు, గాడిదలు, మనుషుల శవాలతో నిండిపోయి, ధైర్యవంతులకు ఆనందదాయకంగా, భూతపతికి ఆడుబొమ్మల మైదానంలా భయంకరంగా కనిపించింది.

అథాహ పౌణ్డ్రకం శౌరిర్భో భో పౌణ్డ్రక యద్భవాన్। దూతవాక్యేన మామాహ తాన్యస్త్రాణ్యుత్సృజామి తే

ఆ తర్వాత శౌరి, పౌండ్రకునితో ఇలా అన్నాడు: "ఓ పౌండ్రకా! నీవు దూత ద్వారా నాకు చెప్పిన మాటల ప్రకారం, ఈ ఆయుధాలను నీకోసం వదిలేస్తాను."