శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

సమాజస్తు మహాఞ్జాతో దేవవిస్మయకారకః । యదైవాసనమాస్థాయ గోకర్ణోఽకథయత్కథామ్

అక్కడ గొప్ప సభ ఏర్పడింది, అది దేవతలకు కూడా ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. గోకర్ణుడు ఆసనంపై కూర్చుని భాగవత కథను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

స ప్రేతోఽపి తదాఽఽయాతః స్థానం పశ్యన్ ఇతస్తతః । సప్తగ్రన్థియుతం తత్ర అపశ్యత్ కీచకముఛ్రితమ్

ఆ సమయంలో ప్రేతుడు కూడా అక్కడికి వచ్చి, చుట్టూ చూస్తూ స్థానం వెతికాడు. అక్కడ ఏడుగంతలతో ఉన్న ఒక వెంబడి మొక్కను చూశాడు.

తన్మూలచ్ఛిద్రమావిశ్య శ్రవణార్థం స్థితౌ హ్యసౌ । వాతరూపీ స్థితిం కర్తుం అశక్తో వంశమావిశత్

ఆ వెంబడి మొక్క కింద ఉన్న రంధ్రంలోకి ప్రవేశించి వినేందుకు అక్కడ నిలబడ్డాడు. గాలి రూపంలో ఉండలేక, వెంబడిలోకి ప్రవేశించాడు.

వైష్ణవం బ్రాహ్మణం ముఖ్యం శ్రోతారం పరికల్ప్య సః । ప్రథమస్కన్ధతః స్పష్టం ఆఖ్యానం ధేనుజోఽకరత్

ప్రధాన వైష్ణవ బ్రాహ్మణుడిని ప్రధాన శ్రోతగా భావించి, ధేనువు కుమారుడు మొదటి స్కంధం నుంచే స్పష్టంగా భాగవత కథను చెప్పడం ప్రారంభించాడు.

దినాన్తే రక్షితా గాథా తదా చిత్రం బభూవ హ । వంశైకగ్రన్థిభేదోఽభూత్ సశబ్దం పశ్యతాం సతామ్

రోజు ముగిసినప్పుడు ఆ గాథను పఠించిన వెంటనే ఒక అద్భుతమైన విషయం జరిగింది. అందరు సద్భక్తులు చూస్తుండగా, బాంబూ కట్టులోని ముడి పెద్ద శబ్దంతో విడిపోయింది.

ద్వితీయేఽహ్ని తథా సాయం ద్వితీయగ్రన్థిభేదనమ్ । తృతీయేఽహ్ని తథా సాయం తృతీయగ్రన్థిభేదనమ్

రెండవ రోజు సాయంకాలంలో రెండవ ముడి తెరచింది. మూడవ రోజు కూడా సాయంకాలంలో మూడవ ముడి విడిపోయింది.

ఏవం సప్తదినైశ్చైవ సప్తగ్రన్థివిభేదనమ్ । కృత్వా స ద్వాదశస్కన్ధ శ్రవణాత్ ప్రేతతాం జహౌ

ఇలా ఏడు రోజుల పాటు ఏడు ముడులు విడిపోయాయి. పన్నెండు స్కంధాలను శ్రవణం చేసి, అతడు ప్రేతయోగాన్ని విడిచిపెట్టాడు.

దివ్యరూపధరో జాతః తులసీదామమండితః । పీతవాసా ఘనశ్యమో ముకుటీ కుణ్డలాన్వితః

అతడు దివ్యమైన రూపాన్ని ధరించాడు. తులసిదళాల మాల ధరించి, పసుపు వస్త్రాలు వేసుకుని, మేఘంలా నలుపుగా, ముకుటం, కుండలాలు ధరించి వెలిగిపోతున్నాడు.

ననామ భ్రాతరం సద్యో గోకర్ణం ఇతి చాబ్రవీత్ । త్వయాహం మోచితో బన్ధో కృపయా ప్రేతకశ్మలాత్

అతడు వెంటనే తన అన్నయ్య గోకర్ణుని నమస్కరించి, "నీ దయ వల్ల నేను బంధనాలనుండి, ప్రేతదోషం నుండి విముక్తుడినయ్యాను" అని అన్నాడు.

ధన్యా భాగవతీ వార్తా ప్రేతపీడావినాశినీ । సప్తాహోఽపి తథా ధన్యః కృష్ణలోకఫలప్రదః

భాగవత కథ ఎంత ధన్యమైనది! అది ప్రేతపీడను తొలగిస్తుంది. ఏడు రోజుల పారాయణం కూడా ఎంతో పవిత్రమైనది; అది కృష్ణ లోకాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

కమ్పన్తే సర్వపాపాని సప్తాహశ్రవణే స్థితే । అస్మాకం ప్రలయం సద్యః కథా చేయం కరిష్యతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం జరుగుతున్నప్పుడు అన్ని పాపాలు వణుకుతాయి. ఈ భాగవతకథ మనకు వెంటనే విముక్తిని ఇస్తుంది.

ఆర్ద్రం శుష్కం లఘు స్థూలం వాఙ్‌మనః కర్మభిః కృతమ్ । శ్రవణం విదహేత్పాపం పావకం సమిధో యథా

తేమగా ఉన్నా, పొడిగా ఉన్నా, తేలికగా ఉన్నా, బరువుగా ఉన్నా, మాటతో, మనసుతో, చేతలతో చేసిన పాపాల్ని, శ్రవణం అగ్ని ఇంధనాన్ని కాల్చినట్టు కాల్చేస్తుంది.

అస్మిన్ వై భారతే వర్షే సూరిభిః దేవసంసది । అకథాశ్రావిణాం పుంసాం నిష్ఫలం జన్మ కీర్తితమ్

ఈ భారతదేశంలో, మేధావుల మధ్య, దేవతల సభలో, ఈ కథను వినని వారి జన్మం వ్యర్థమని చెప్పబడింది.

కిం మోహతో రక్షితేన సుపుష్టేన బలీయసా । అధ్రువేణ శరీరేణ శుకశాస్త్రకథాం వినా

శుక మహర్షి ఉపదేశాన్ని వినకుండా, బలమైన, పోషకమైన, కానీ స్థిరంగా లేని ఈ శరీరాన్ని ఎంత కాపాడుకున్నా ఏమి లాభం?

అస్థిస్తమ్భం స్నాయుబద్ధం మాంసశోణితలేపితమ్ । చర్మావనద్ధం దుర్గన్ధం పాత్రం మూత్రపురీషయోః

ఎముకలతో నిలువగా, నరాలతో బంధించి, మాంసం రక్తంతో పూతపడి, చర్మంతో కప్పబడి, దుర్గంధంగా, మూత్ర విసర్జనలకు పాత్రమైన శరీరం.

జరాశోకవిపాకార్తం రోగమన్దిరమాతురమ్ । దూష్పూరం దుర్ధరం దుష్టం సదోషం క్షణభంగురమ్

వృద్ధాప్యం, దుఃఖం, కర్మఫలాలతో బాధపడే, వ్యాధుల నివాసమైన, నిండని, భరించలేని, చెడిపోయిన, లోపభూయిష్టమైన, క్షణంలో నశించే శరీరం.

కృమివిడ్ భస్మ సంజ్ఞాన్తం శరీరం ఇతి వర్ణితమ్ । అస్థిరేణ స్థిరం కర్మ కుతోఽయం సాధయేత్ న హి

ఈ శరీరం చివరికి పురుగులు, మలము, బూడిదగా మారిపోతుంది. ఇలాంటి అశాశ్వతమైన శరీరంతో చేసిన పనులు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉండవు.

యత్ప్రాతః సంస్కృతం చాన్నం సాయం తచ్చ వినశ్యతి । తదీయరససమ్పుష్టే కాయే కా నామ నిత్యతా

ఉదయాన్నే వండిన అన్నం సాయంత్రానికి పాడవుతుంది. అలాంటి ఆహారంతో పోషితమైన శరీరంలో ఏమి నిత్యత ఉంటుంది?

సప్తాహశ్రవణాత్ లోకే ప్రాప్యతే నికటే హరిః । అతో దోషనివృత్త్యర్థం ఏతద్ ఏవ హి సాధనమ్

ఏడు రోజుల శ్రవణం వల్ల ఈ లోకంలో హరిదేవుడు సులభంగా లభిస్తాడు. అందుకే దోషాలను తొలగించడానికి ఇదే ఉత్తమ మార్గం.

బుద్‌బుదా ఇవ తోయేషు మశకా ఇవ జన్తుషు । జాయన్తే మరణాయైవ కథాశ్రవణవర్జితాః

నీటిలో బుడగలు, జంతువుల్లో దోమలు ఎలా ఉంటాయో, కథను వినని వారు కూడా పుట్టి మరణించడానికే వస్తారు.

జడస్య శుష్కవంశస్య యత్ర గ్రన్థివిభేదనమ్ । చిత్రం కిము తదా చిత్త గ్రన్థిభేదః కథాశ్రవాత్

ఒక పొడిబారిన వంశంలో ముడి విడిపోవడం ఎంత ఆశ్చర్యమో, మనసులోని ముడి ఈ కథను విని విడిపోవడం ఇంకా గొప్ప ఆశ్చర్యం.

భిద్యతే హృదయగ్రన్థిః ఛిద్యన్తే సర్వసంశయాః । క్షీయన్తే చాస్య కర్మాణి సప్తాహశ్రవణే కృతే

ఏడు రోజుల శ్రవణం వల్ల హృదయములోని ముడి తెరుచుకుంటుంది, అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి, అతని కర్మలు నశిస్తాయి.

సంసారకర్దమాలేప ప్రక్షాలనపటీయసి । కథాతీర్థే స్థితే చిత్తే ముక్తిరేవ బుధైః స్మృతా

ఈ లోకజీవితపు మురికి పూర్తిగా తుడిచిపెట్టగలిగే పవిత్రమైన కథామృతంలో మనస్సు స్థిరపడినప్పుడు, నిజమైన విముక్తి కలుగుతుందని పండితులు చెప్పారు.

ఏవం బ్రువతి వై తస్మిన్ విమానం ఆగమత్ తదా । వైకుణ్ఠవాసిభిర్యుక్తం ప్రస్ఫురత్ దీప్తిమణ్డలమ్

అతడు ఇలా మాట్లాడుతున్న సమయంలో, ఆ క్షణంలో వైకుంఠవాసులతో కూడిన, ప్రకాశవంతమైన వలయంతో మెరిసే విమానం అక్కడకు వచ్చింది.

సర్వేషాం పశ్యతాం భేజే విమానం ధున్ధులీసుతః । విమానే వైష్ణవాన్ వీక్శ్య గోకర్ణో వాక్యమబ్రవీత్

అందరూ చూస్తుండగా ధుంధులీ కుమారుడు ఆ విమానంలో ఎక్కాడు. ఆ విమానంలో వైష్ణవులను చూసి గోకర్ణుడు ఇలా అన్నాడు.

గోకర్ణ ఉవాచ - అత్రైవ బహవః సన్తి శ్రోతారో మమ నిర్మలాః । ఆనీతాని విమానాని న తేషాం యుగపత్కుతః

గోకర్ణుడు చెప్పాడు — ఇక్కడ నా దగ్గర చాలా మంది పవిత్రమైన శ్రోతలు ఉన్నారు. అయితే అందరికీ ఒకేసారి విమానాలు ఎందుకు రాలేదు?

శ్రవణం సమభాగేన సర్వేషామిహ దృశ్యతే । ఫలభేదః కుతో జాతః ప్రబ్రువన్తు హరిప్రియాః

ఇక్కడ అందరూ సమానంగా శ్రవణం చేశారు. అయినా ఫలితంలో తేడా ఎందుకు వచ్చింది? హరిభక్తులు దయచేసి చెప్పండి.

హరిదాసా ఊచుః - శ్రవణస్య విభేదేన ఫలభేదోఽత్ర సంస్థితః । శ్రవణం తు కృతం సర్వైః న తథా మననం కృతమ్ । ఫలభేదోస్తతో జాతో భజనాదపి మానద

హరిదాసులు చెప్పారు — శ్రవణంలో తేడా వల్లే ఫలితంలో తేడా వచ్చింది. అందరూ వినినా, అంతగా మననం చేయలేదు. అందుకే భజనలోనూ ఫలిత భేదం కలుగుతుంది, ఓ మాన్యుడా.

సప్తరాత్రం ఉపోషైవ ప్రేతేన శ్రవణం కృతమ్ । మననాది తథా తేన స్థిరచిత్తే కృతం భృశమ్

ఆ ప్రేతుడు ఏడు రాత్రులు ఉపవాసంతో శ్రవణం చేశాడు. అలాగే, మననం చేసి, స్థిరమైన మనస్సుతో ఆలోచన చేశాడు.