శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఇతి తద్‌వాక్యమాకర్ణ్య గోకర్ణో విస్మయం గతః । శతశ్రాద్ధైర్న ముక్తిశ్చేత్ అసాధ్యం మోచనం తవ

ఆ మాటలు విని గోకర్ణుడు ఆశ్చర్యపోయాడు — వంద శ్రాద్ధాలు చేసినా విముక్తి రాకపోతే, నిన్ను విముక్తి చేయడం చాలా కష్టం.

ఇదానీం తు నిజం స్థానం ఆతిష్ఠ ప్రేత నిర్భయః । త్వన్ముక్తిసాధకం కించిత్ ఆచరిష్యే విచార్య చ

ఇప్పుడు నీవు భయపడకుండా నీ స్థలంలో ఉండు. నీ విముక్తికి ఏదైనా మార్గం ఆలోచించి, నేను చేయగలను.

ధున్ధుకారీ నిజస్థానం తేనాదిష్టస్తతో గతః । గోకర్ణశ్చిన్తయామాస తాం రాత్రిం న తదధ్యగాత్

అలా చెప్పిన తరువాత, ధుంధుకారి తన స్థలానికి వెళ్లిపోయాడు. గోకర్ణుడు ఆ రాత్రి అంతా ఆలోచనలో మునిగిపోయి నిద్రపోలేకపోయాడు.

ప్రాతస్తం ఆగతం దృష్ట్వా లోకాః ప్రీత్యాః సమాగతాః । తత్సర్వం కథితం తేన యత్ జాతం చ యథా నిశి

ఉదయాన్నే అతడిని చూసి ప్రజలు ఆనందంతో చేరారు. ఆ రాత్రి జరిగిన సంగతులన్నీ గోకర్ణుడు వారికి వివరంగా చెప్పాడు.

విద్వాంసో యోగనిష్ఠాశ్చ జ్ఞానినో బ్రహ్మవాదినః । తన్ముక్తిం నైవ తేఽపశ్యన్ పశ్యన్తః శాస్త్రసంచయాన్

పండితులు, యోగంలో స్థిరమైనవారు, జ్ఞానులు, బ్రహ్మవాదులు — వీరంతా ఎన్నో శాస్త్రాలు పరిశీలించినా అతని విముక్తికి మార్గం కనుగొనలేకపోయారు.

తతః సర్వైః సూర్యవాక్యం తన్ముక్తౌ స్థాపితం పరమ్ । గోకర్ణః స్తమ్భనం చక్రే సూర్యవేగస్య వై తదా

అంతటా అందరూ సూర్యుని మాటలను అతని విముక్తికి పరమమైనవి అని అంగీకరించారు. ఆ సమయంలో గోకర్ణుడు సూర్యుని వేగాన్ని నిలిపాడు.

తుభ్యం నమో జగత్ సాక్షిన్ బ్రూహి మే ముక్తిహేతుకమ్ । తత్ శ్రుత్వా దూరతః సూర్యః స్ఫుటమిత్యభ్యభాషత

ఓ జగత్తుకు సాక్షిగా ఉన్న సూర్యదేవా, నీకు నమస్కారం. నాకు విముక్తికి కారణం చెప్పు. అలా అడిగినప్పుడు, దూరం నుంచి సూర్యుడు స్పష్టంగా సమాధానం చెప్పాడు.

శ్రీమద్‌భాగవతాన్ ముక్తిః సప్తాహం వాచనం కురు । ఇతి సూర్యవచః సర్వైః ధర్మరూపం తు విశ్రుతమ్

శ్రీమద్భాగవతాన్ని ఏడు రోజులు పారాయణ చేయాలి — అలా చేస్తే విముక్తి కలుగుతుంది. సూర్యుడు ఇలా చెప్పగా, అందరూ దీనిని ధర్మస్వరూపంగా గుర్తించారు.

సర్వేఽబ్రువన్ ప్రయత్‍నేన కర్తవ్యం సుకరం త్విదమ్ । గోకర్ణో నిశ్చయం కృత్వా వాచనార్థం ప్రవర్తితః

ఇది మనం శ్రద్ధగా చేయాలి, ఇది సులభమైనదే అని అందరూ అన్నారు. గోకర్ణుడు నిశ్చయంగా నిర్ణయించుకుని పారాయణం ప్రారంభించాడు.

తత్ర సంశ్రవణార్థాయ దేశగ్రామాజ్జనా యయుః । పఙ్‌గ్వన్ధ వృద్ధమన్దాశ్చ తేఽపి పాపక్షయాయ వై

ఆ భాగవతాన్ని వినేందుకు గ్రామాల నుండి ప్రజలు వచ్చారు. కాళ్లు లేని వారు, చూపు లేని వారు, వృద్ధులు, మందమైన వారు — పాపాలు పోవాలని అందరూ వచ్చారు.

సమాజస్తు మహాఞ్జాతో దేవవిస్మయకారకః । యదైవాసనమాస్థాయ గోకర్ణోఽకథయత్కథామ్

అక్కడ గొప్ప సభ ఏర్పడింది, అది దేవతలకు కూడా ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. గోకర్ణుడు ఆసనంపై కూర్చుని భాగవత కథను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

స ప్రేతోఽపి తదాఽఽయాతః స్థానం పశ్యన్ ఇతస్తతః । సప్తగ్రన్థియుతం తత్ర అపశ్యత్ కీచకముఛ్రితమ్

ఆ సమయంలో ప్రేతుడు కూడా అక్కడికి వచ్చి, చుట్టూ చూస్తూ స్థానం వెతికాడు. అక్కడ ఏడుగంతలతో ఉన్న ఒక వెంబడి మొక్కను చూశాడు.

తన్మూలచ్ఛిద్రమావిశ్య శ్రవణార్థం స్థితౌ హ్యసౌ । వాతరూపీ స్థితిం కర్తుం అశక్తో వంశమావిశత్

ఆ వెంబడి మొక్క కింద ఉన్న రంధ్రంలోకి ప్రవేశించి వినేందుకు అక్కడ నిలబడ్డాడు. గాలి రూపంలో ఉండలేక, వెంబడిలోకి ప్రవేశించాడు.

వైష్ణవం బ్రాహ్మణం ముఖ్యం శ్రోతారం పరికల్ప్య సః । ప్రథమస్కన్ధతః స్పష్టం ఆఖ్యానం ధేనుజోఽకరత్

ప్రధాన వైష్ణవ బ్రాహ్మణుడిని ప్రధాన శ్రోతగా భావించి, ధేనువు కుమారుడు మొదటి స్కంధం నుంచే స్పష్టంగా భాగవత కథను చెప్పడం ప్రారంభించాడు.

దినాన్తే రక్షితా గాథా తదా చిత్రం బభూవ హ । వంశైకగ్రన్థిభేదోఽభూత్ సశబ్దం పశ్యతాం సతామ్

రోజు ముగిసినప్పుడు ఆ గాథను పఠించిన వెంటనే ఒక అద్భుతమైన విషయం జరిగింది. అందరు సద్భక్తులు చూస్తుండగా, బాంబూ కట్టులోని ముడి పెద్ద శబ్దంతో విడిపోయింది.

ద్వితీయేఽహ్ని తథా సాయం ద్వితీయగ్రన్థిభేదనమ్ । తృతీయేఽహ్ని తథా సాయం తృతీయగ్రన్థిభేదనమ్

రెండవ రోజు సాయంకాలంలో రెండవ ముడి తెరచింది. మూడవ రోజు కూడా సాయంకాలంలో మూడవ ముడి విడిపోయింది.

ఏవం సప్తదినైశ్చైవ సప్తగ్రన్థివిభేదనమ్ । కృత్వా స ద్వాదశస్కన్ధ శ్రవణాత్ ప్రేతతాం జహౌ

ఇలా ఏడు రోజుల పాటు ఏడు ముడులు విడిపోయాయి. పన్నెండు స్కంధాలను శ్రవణం చేసి, అతడు ప్రేతయోగాన్ని విడిచిపెట్టాడు.

దివ్యరూపధరో జాతః తులసీదామమండితః । పీతవాసా ఘనశ్యమో ముకుటీ కుణ్డలాన్వితః

అతడు దివ్యమైన రూపాన్ని ధరించాడు. తులసిదళాల మాల ధరించి, పసుపు వస్త్రాలు వేసుకుని, మేఘంలా నలుపుగా, ముకుటం, కుండలాలు ధరించి వెలిగిపోతున్నాడు.

ననామ భ్రాతరం సద్యో గోకర్ణం ఇతి చాబ్రవీత్ । త్వయాహం మోచితో బన్ధో కృపయా ప్రేతకశ్మలాత్

అతడు వెంటనే తన అన్నయ్య గోకర్ణుని నమస్కరించి, "నీ దయ వల్ల నేను బంధనాలనుండి, ప్రేతదోషం నుండి విముక్తుడినయ్యాను" అని అన్నాడు.

ధన్యా భాగవతీ వార్తా ప్రేతపీడావినాశినీ । సప్తాహోఽపి తథా ధన్యః కృష్ణలోకఫలప్రదః

భాగవత కథ ఎంత ధన్యమైనది! అది ప్రేతపీడను తొలగిస్తుంది. ఏడు రోజుల పారాయణం కూడా ఎంతో పవిత్రమైనది; అది కృష్ణ లోకాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

కమ్పన్తే సర్వపాపాని సప్తాహశ్రవణే స్థితే । అస్మాకం ప్రలయం సద్యః కథా చేయం కరిష్యతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం జరుగుతున్నప్పుడు అన్ని పాపాలు వణుకుతాయి. ఈ భాగవతకథ మనకు వెంటనే విముక్తిని ఇస్తుంది.

ఆర్ద్రం శుష్కం లఘు స్థూలం వాఙ్‌మనః కర్మభిః కృతమ్ । శ్రవణం విదహేత్పాపం పావకం సమిధో యథా

తేమగా ఉన్నా, పొడిగా ఉన్నా, తేలికగా ఉన్నా, బరువుగా ఉన్నా, మాటతో, మనసుతో, చేతలతో చేసిన పాపాల్ని, శ్రవణం అగ్ని ఇంధనాన్ని కాల్చినట్టు కాల్చేస్తుంది.

అస్మిన్ వై భారతే వర్షే సూరిభిః దేవసంసది । అకథాశ్రావిణాం పుంసాం నిష్ఫలం జన్మ కీర్తితమ్

ఈ భారతదేశంలో, మేధావుల మధ్య, దేవతల సభలో, ఈ కథను వినని వారి జన్మం వ్యర్థమని చెప్పబడింది.

కిం మోహతో రక్షితేన సుపుష్టేన బలీయసా । అధ్రువేణ శరీరేణ శుకశాస్త్రకథాం వినా

శుక మహర్షి ఉపదేశాన్ని వినకుండా, బలమైన, పోషకమైన, కానీ స్థిరంగా లేని ఈ శరీరాన్ని ఎంత కాపాడుకున్నా ఏమి లాభం?

అస్థిస్తమ్భం స్నాయుబద్ధం మాంసశోణితలేపితమ్ । చర్మావనద్ధం దుర్గన్ధం పాత్రం మూత్రపురీషయోః

ఎముకలతో నిలువగా, నరాలతో బంధించి, మాంసం రక్తంతో పూతపడి, చర్మంతో కప్పబడి, దుర్గంధంగా, మూత్ర విసర్జనలకు పాత్రమైన శరీరం.

జరాశోకవిపాకార్తం రోగమన్దిరమాతురమ్ । దూష్పూరం దుర్ధరం దుష్టం సదోషం క్షణభంగురమ్

వృద్ధాప్యం, దుఃఖం, కర్మఫలాలతో బాధపడే, వ్యాధుల నివాసమైన, నిండని, భరించలేని, చెడిపోయిన, లోపభూయిష్టమైన, క్షణంలో నశించే శరీరం.

కృమివిడ్ భస్మ సంజ్ఞాన్తం శరీరం ఇతి వర్ణితమ్ । అస్థిరేణ స్థిరం కర్మ కుతోఽయం సాధయేత్ న హి

ఈ శరీరం చివరికి పురుగులు, మలము, బూడిదగా మారిపోతుంది. ఇలాంటి అశాశ్వతమైన శరీరంతో చేసిన పనులు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉండవు.

యత్ప్రాతః సంస్కృతం చాన్నం సాయం తచ్చ వినశ్యతి । తదీయరససమ్పుష్టే కాయే కా నామ నిత్యతా

ఉదయాన్నే వండిన అన్నం సాయంత్రానికి పాడవుతుంది. అలాంటి ఆహారంతో పోషితమైన శరీరంలో ఏమి నిత్యత ఉంటుంది?

సప్తాహశ్రవణాత్ లోకే ప్రాప్యతే నికటే హరిః । అతో దోషనివృత్త్యర్థం ఏతద్ ఏవ హి సాధనమ్

ఏడు రోజుల శ్రవణం వల్ల ఈ లోకంలో హరిదేవుడు సులభంగా లభిస్తాడు. అందుకే దోషాలను తొలగించడానికి ఇదే ఉత్తమ మార్గం.