శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

భగవాన్ సర్వభూతేశః శరణ్యో భక్తవత్సలః । వరేణ ఛన్దయామాస స తం వవ్రే పురాధిపమ్

ప్రపంచంలోని అందరికీ అధిపతిగా, భక్తులకు ఆశ్రయంగా ఉండే భగవంతుడు బాణునికి కావలసిన వరాన్ని ఇవ్వబోతానని అన్నాడు. అప్పుడు బాణుడు తన పట్టణానికి రక్షకుడిగా శివునిని కోరుకున్నాడు.

స ఏకదాఽఽహ గిరిశం పార్శ్వస్థం వీర్యదుర్మదః । కిరీటేనార్కవర్ణేన సంస్పృశన్ తత్పదామ్బుజమ్

ఒకసారి తన బలాన్ని చూసి గర్వంతో ఉన్న బాణుడు, పక్కనే ఉన్న గిరీశుని దగ్గరకు వెళ్లి, సూర్యుడిలా మెరిసే కిరీటంతో శివుని పదపద్మాలను తాకాడు.

నమస్యే త్వాం మహాదేవ లోకానాం గురుమీశ్వరమ్ । పుంసాం అపూర్ణకామానాం కామపూరామరాఙ్‌ఘ్రిపమ్

మహాదేవా, లోకాలకు గురువూ, ఈశ్వరుడవు. మనుషులకు తీరని కోరికలు నీవు తీరుస్తావు. నీ పాదాలను దేవతలే పూజిస్తారు. నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

దోఃసహస్రం త్వయా దత్తం పరం భారాయ మేఽభవత్ । త్రిలోక్యాం ప్రతియోద్ధారం న లభే త్వదృతే సమమ్

నీవు నాకు ఇచ్చిన వెయ్యి చేతులు నాకు పెద్ద భారంగా మారాయి. మూడు లోకాలలో నీ తప్ప నాకు సమానంగా పోరాడే వారు ఎవరూ లేరు.

కణ్డూత్యా నిభృతైర్దోర్భిః యుయుత్సుర్దిగ్గజానహమ్ । ఆద్యాయాం చూర్ణయన్నద్రీన్ భీతాస్తేఽపి ప్రదుద్రువుః

పోరాటం కోసం తపిస్తూ నా చేతులతో నన్ను నేనే గోకుతూ, దిక్కుల ఏనుగులతో యుద్ధం చేశాను. మొదట పర్వతాలను కూడా కొట్టి చూర్ణం చేశాను. ఆ ఏనుగులు కూడా భయంతో పారిపోయాయి.

తత్ శ్రుత్వా భగవాన్ క్రుద్ధః కేతుస్తే భజ్యతే యదా । త్వద్దర్పఘ్నం భవేన్మూఢ సంయుగం మత్సమేన తే

అది విని భగవంతుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు — నీ జెండా విరిగినప్పుడు, ఓ మూర్ఖా, నీ గర్వాన్ని తగ్గించే పోరాటంలో నీకు సమానుడు ఎవరో అప్పుడే ఎదురవుతాడు.

ఇత్యుక్తః కుమతిర్హృష్టః స్వగృహం ప్రావిశన్నృప । ప్రతీక్షన్ గిరిశాదేశం స్వవీర్యనశనం కుధీః

ఇలా చెప్పిన తరువాత, అవివేకంతో ఉన్న బాణుడు ఆనందంతో తన ఇంటికి వెళ్లాడు. గిరీశుని ఆజ్ఞ కోసం ఎదురు చూస్తూ, తన బలానికి నాశనం రావాలని తెలియక మూర్ఖత్వంతో ఉండిపోయాడు.

తస్యోషా నామ దుహితా స్వప్నే ప్రాద్యుమ్నినా రతిమ్ । కన్యాలభత కాన్తేన ప్రాగ్ అదృష్టశ్రుతేన సా

ఆ బాణునికి ఊష అనే కుమార్తె ఉండేది. ఆమె కలలో, తాను చూడనివాడైన, విననివాడైన, అందమైన ప్రద్యుమ్నుని కుమారుడితో ప్రేమలో లీనమైంది.

సా తత్ర తమపశ్యన్తీ క్వాసి కాన్తేతి వాదినీ । సఖీనాం మధ్య ఉత్తస్థౌ విహ్వలా వ్రీడితా భృశమ్

ఆయన అక్కడ కనబడక, ఊష తన స్నేహితుల మధ్య లేచి, మనసు కలవరపడి, చాలా సిగ్గుపడి, 'నా ప్రియుడా, నీవెక్కడ ఉన్నావు?' అని పిలిచింది.

బాణస్య మంత్రీ కుమ్భాణ్డః చిత్రలేఖా చ తత్సుతా । సఖ్యపృచ్ఛత్ సఖీం ఊషాం కౌతూహలసమన్వితా

బాణుని మంత్రి కుంభాండుడు. అతని కుమార్తె చిత్రలేఖ, ఊషకు స్నేహితురాలు. ఆమె ఆ స్నేహితుల మధ్య ఊషను ఆసక్తితో అడిగింది.

కం త్వం మృగయసే సుభ్రు కీదృశస్తే మనోరథః । హస్తగ్రాహం న తేఽద్యాపి రాజపుత్ర్యుపలక్షయే

'ఓ అందమైన కనుబొమ్మలవాలా, నువ్వెవరిని వెతుకుతున్నావు? నీ మనసులో ఎలాంటి వాడు ఉన్నాడు? రాజకుమార్తె, నీ చేతిని ఇంకా ఎవరూ పట్టినట్టు నాకు కనపడలేదు.'

దృష్టః కశ్చిన్నరః స్వప్నే శ్యామః కమలలోచనః । పీతవాసా బృహద్ బాహుః యోషితాం హృదయంగమః

'నా కలలో ఒక యువకుడు కనిపించాడు. అతడు నల్లగా, కమలపువ్వులాంటి కళ్లతో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, బలమైన భుజాలతో, స్త్రీల మనసును ఆకర్షించే వాడిగా ఉన్నాడు.'

తమహం మృగయే కాన్తం పాయయిత్వాధరం మధు । క్వాపి యాతః స్పృహయతీం క్షిప్త్వా మాం వృజినార్ణవే

'ఆ ప్రియుడిని నేను వెతుకుతున్నాను. అతడు తన పెదవులతో నాకు అమృతాన్ని తాగించాడు. కానీ, నన్ను కోరుతూ, ఎక్కడికో వెళ్లిపోయాడు. నన్ను బాధల సముద్రంలో పడేసి పోయాడు.'

చిత్రలేఖోవాచ - వ్యసనం తేఽపకర్షామి త్రిలోక్యాం యది భావ్యతే । తం ఆనేష్యే వరం యస్తే మనోహర్తా తమాదిశ

చిత్రలేఖ ఇలా చెప్పింది — 'మూడు లోకాలలో నీ దుఃఖం తప్పనిసరిగా ఉంటే, నేను దాన్ని పోగొడతాను. నీ మనసును మాయ చేసే వాడు ఎవరో చెప్పు. అతడిని నీ దగ్గరకు తీసుకొస్తాను.'

ఇత్యుక్త్వా దేవగన్ధర్వ సిద్ధచారణపన్నగాన్ । దైత్యవిద్యాధరాన్ యక్షాన్ మనుజాంశ్చ యథాలిఖత్

ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆమె దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చారణులు, పన్నగులు, దైత్యులు, విద్యాధరులు, యక్షులు, మనుష్యులను వారి రూపాలుగా చిత్రించింది.

మనుజేషు చ సా వృష్నీన్ శూరం ఆనకదున్దుభిమ్ । వ్యలిఖద్ రామకృష్ణౌ చ ప్రద్యుమ్నం వీక్ష్య లజ్జితా

మనుష్యులలో, ఆమె వృష్ణివంశాన్ని, శూరుడిని, ఆనకదుందుభిని చిత్రించింది. రాముడు, కృష్ణుడు, ప్రద్యుమ్నుణ్ణి చిత్రించేటప్పుడు, ప్రద్యుమ్నుని చూసి ఆమెకు సిగ్గు వేసింది.

అనిరుద్ధం విలిఖితం వీక్ష్యోషావాఙ్‌ముఖీ హ్రియా । సోఽసావసావితి ప్రాహ స్మయమానా మహీపతే

అనిరుద్ధుని చిత్రాన్ని చూసినప్పుడు, ఆమె సిగ్గుతో తలదించుకుంది. చిరునవ్వుతో రాజును చూసి, 'అతడే, అతడే' అని చెప్పింది.

చిత్రలేఖా తమాజ్ఞాయ పౌత్రం కృష్ణస్య యోగినీ । యయౌ విహాయసా రాజన్ ద్వారకాం కృష్ణపాలితామ్

ఇది గ్రహించిన చిత్రలేఖ, యోగశక్తి కలిగిన కృష్ణుని మనుమరాలు, ఓ రాజా, ఆకాశమార్గంగా కృష్ణుడు పరిరక్షిస్తున్న ద్వారకకు వెళ్లింది.

తత్ర సుప్తం సుపర్యఙ్కే ప్రాద్యుమ్నిం యోగమాస్థితా । గృహీత్వా శోణితపురం సఖ్యై ప్రియమదర్శయత్

అక్కడ యోగబలంతో, ఆమె మంచి మంచంపై నిద్రిస్తున్న ప్రద్యుమ్నుని కుమారుడు అనిరుద్ధుని తీసుకొని, తన స్నేహితురాలికి చూపించేందుకు శోణితపురికి తీసుకెళ్లింది.

సా చ తం సున్దరవరం విలోక్య ముదితాననా । దుష్ప్రేక్ష్యే స్వగృహే పుమ్భీ రేమే ప్రాద్యుమ్నినా సమమ్

ఆ అందమైన వీరుణ్ణి చూసి, ఆమె ఆనందంతో మెరిసిపోయింది. ఇతరులకు చేరలేని తన ఇంట్లో అనిరుద్ధునితో కలిసి సంతోషంగా గడిపింది.

పరార్ధ్యవాసఃస్రగ్గన్ధ ధూపదీపాసనాదిభిః । పానభోజన భక్ష్యైశ్చ వాక్యైః శుశ్రూషణార్చితః

అతనికి అతి విలువైన వస్త్రాలు, హారాలు, సుగంధాలు, ధూపం, దీపాలు, ఆసనాలు, పానీయాలు, భోజనాలు, తినుబండారాలు, మధురమైన మాటలు, సేవతో గౌరవం చూపబడింది.

గూఢః కన్యాపురే శశ్వత్ ప్రవృద్ధస్నేహయా తయా । నాహర్గణాన్ స బుబుధే ఊషయాపహృతేన్ద్రియః

అనిరుద్ధుడు ఆ యువతీ మంటపంలో, ఆమె పెరిగిన ప్రేమతో ఎల్లప్పుడూ సంరక్షించబడుతూ, ఊష తన ఇంద్రియాలను ఆకర్షించడంతో రోజులు ఎలా గడుస్తున్నాయో గమనించలేదు.

తాం తథా యదువీరేణ భుజ్యమానాం హతవ్రతామ్ । హేతుభిర్లక్షయాఞ్చక్రుః ఆప్రీతాం దురవచ్ఛదైః

ఆ యువతిని యదువంశ వీరుడు అనిరుద్ధుడు అనుభవిస్తున్నప్పుడు, ఆమె వ్రతాలు భంగమయ్యాయి. కాపలాదారులు, ఆమె హర్షంతో ఉన్నదాన్ని సూక్ష్మ సంకేతాలతో గుర్తించారు.

భటా ఆవేదయాఞ్చక్రూ రాజంస్తే దుహితుర్వయమ్ । విచేష్టితం లక్షయామ కన్యాయాః కులదూషణమ్

కాపలాదారులు రాజుకు నివేదించారు: 'మేము మీ కుమార్తె ప్రవర్తనలో అనుమానాస్పదమైన విషయాన్ని గమనించాము. ఇది కుటుంబానికి అపకీర్తి.'

అనపాయిభిరస్మాభిః గుప్తాయాశ్చ గృహే ప్రభో । కన్యాయా దూషణం పుమ్భిః దుష్ప్రేక్ష్యాయా న విద్మహే

'ప్రభూ, మేము ఎప్పుడూ కాపాడుతున్నా, ఆమె ఇంట్లోకి ఎవ్వరూ చేరలేని విధంగా ఉండగా, ఆ యువతిని పురుషుడు ఎలా అపవిత్రం చేశాడో మాకు తెలియదు.'

తతః ప్రవ్యథితో బాణో దుహితుః శ్రుతదూషణః । త్వరితః కన్యకాగారం ప్రాప్తోఽద్రాక్షీద్ యదూద్వహమ్

తర్వాత, తన కుమార్తె అపకీర్తి విన్న బాణుడు కలవరపడి, త్వరగా యువతీ గృహానికి వెళ్లి, అక్కడ యదువంశపు యువరాజును చూశాడు.

( మిశ్ర ) కామాత్మజం తం భువనైకసున్దరం శ్యామం పిశఙ్గామ్బరమమ్బుజేక్షణమ్ । బృహద్‌భుజం కుణ్డలకున్తలత్విషా స్మితావలోకేన చ మణ్డితాననమ్

అతడు కామదేవుని కుమారుడిలా, లోకంలో అందరికన్నా అందంగా, నల్లని వర్ణంతో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, కమలాకార కళ్ళతో, విస్తారమైన భుజాలతో, కుండలాలు, వంకర జుట్టుతో, చిరునవ్వుతో మెరిసే ముఖంతో ఉన్నాడు.

దీవ్యన్తమక్షైః ప్రియయాభినృమ్ణయా తదఙ్గసఙ్గస్తనకుఙ్కుమస్రజమ్ । బాహ్వోర్దధానం మధుమల్లికాశ్రితాం తస్యాగ్ర ఆసీనమవేక్ష్య విస్మితః

అతడు తన ప్రియతో పాశం ఆడుతూ, ఆమె శరీరాన్ని వక్షోజాల కుంకుమతో అలంకరించిన హారం ధరించి, తన భుజాలపై మల్లిక పువ్వుల హారం వేసుకొని, ఆమె పక్కన కూర్చొని ఉన్నాడు. ఇది చూసి బాణుడు ఆశ్చర్యపోయాడు.

స తం ప్రవిష్టం వృతమాతతాయిభిః భటైరనీకైరవలోక్య మాధవః । ఉద్యమ్య మౌర్వం పరిఘం వ్యవస్థితో యథాన్తకో దణ్డధరో జిఘాంసయా

అనిరుద్ధుడు చుట్టూ శత్రు సైనికులు, కాపలాదారులు ఉన్నారని గమనించి, మౌర్వదండాన్ని ఎత్తుకొని, యమధర్మరాజు వలె శత్రువులను సంహరించేందుకు సిద్ధంగా నిలబడ్డాడు.