శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

తతశ్చ భూః కృష్ణముపేత్య కుణ్డలే । ప్రతప్తజామ్బూనదరత్‍నభాస్వరే । సవైజయన్త్యా వనమాలయార్పయత్ ప్రాచేతసం ఛత్రమథో మహామణిమ్

ఆ తరువాత భూమిదేవి కృష్ణుని వద్దకు వచ్చి, మెరిసే బంగారు రత్నాల కుండలాలు, వైజయంతి మాల, గొప్ప మణి, రాజచత్రాన్ని ప్రాచేతసునికి సమర్పించింది.

( అనుష్టుప్ ) అస్తౌషీదథ విశ్వేశం దేవీ దేవవరార్చితమ్ । ప్రాఞ్జలిః ప్రణతా రాజన్ భక్తిప్రవణయా ధియా

అప్పుడు దేవతలందరినీ ఆకర్షించిన ఆ దేవత, భక్తిపూర్వకంగా చేతులు జోడించి, మనసారా నమ్రతతో విశ్వేశ్వరుడిని స్తుతించింది.

భూమిరువాచ నమస్తే దేవదేవేశ శఙ్ఖచక్రగదాధర । భక్తేచ్ఛోపాత్తరూపాయ పరమాత్మన్నమోఽస్తు తే

భూమి దేవి ఇలా చెప్పింది: దేవతల దేవా! శంఖం, చక్రం, గదను ధరించినవాడా! భక్తుల కోరిక మేరకు రూపాలు ధరించే పరమాత్మా! నీకు నా నమస్కారం.

నమః పఙ్కజనాభాయ నమః పఙ్కజమాలినే । నమః పఙ్కజనేత్రాయ నమస్తే పఙ్కజాఙ్ఘ్రయే

పద్మనాభుడా! నీకు నమస్కారం. పద్మమాల ధరించినవాడా! నీకు నమస్కారం. పద్మవిలాస నేత్రుడా! నీకు నమస్కారం. పద్మపాదుడా! నీకు నమస్కారం.

నమో భగవతే తుభ్యం వాసుదేవాయ విష్ణవే । పురుషాయాదిబీజాయ పూర్ణబోధాయ తే నమః

భగవంతుడా! వాసుదేవుడా! విష్ణువా! పరమపురుషుడా! ఆదికారణుడా! సంపూర్ణ జ్ఞాన స్వరూపుడా! నీకు నా వందనం.

అజాయ జనయిత్రేఽస్య బ్రహ్మణేఽనన్తశక్తయే । పరావరాత్మన్ భూతాత్మన్ పరమాత్మన్ నమోఽస్తు తే

అజన్ముడా! ఈ సృష్టికి జనకుడా! అనంతశక్తి కలవాడా! అంతర్యామి, పరమాత్మా! నీకు నా నమస్కారం.

( మిశ్ర ) త్వం వై సిసృక్షురజ ఉత్కటం ప్రభో తమో నిరోధాయ బిభర్ష్యసంవృతః । స్థానాయ సత్త్వం జగతో జగత్పతే కాలః ప్రధానం పురుషో భవాన్ పరః

ప్రభూ! సృష్టి కోసం ఉత్సాహంతో, నాశనం కోసం ఉగ్రరూపాన్ని ధరించేవాడవు. లోకాల స్థిరత కోసం సత్త్వగుణాన్ని అవలంబిస్తావు. కాలం, ప్రకృతి, పరమపురుషుడు — ఇవన్నీ నీవే.

అహం పయో జ్యోతిరథానిలో నభో మాత్రాణి దేవా మన ఇన్ద్రియాణి । కర్తా మహానిత్యఖిలం చరాచరం త్వయ్యద్వితీయే భగవన్నయం భ్రమః

భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, ఆకాశం, ఇంద్రియాలు, దేవతలు, మనస్సు, మహత్తత్త్వం — చరాచరమై ఉన్న ఈ సమస్తం, ఓ భగవంతుడా! నీలో ద్వైతభావం లేదు, మాయ లేదు.

తస్యాత్మజోఽయం తవ పాదపఙ్కజం భీతః ప్రపన్నార్తిహరోపసాదితః । తత్ పాలయైనం కురు హస్తపఙ్కజం శిరస్యముష్యాఖిలకల్మషాపహమ్

ఈ నీ కుమారుడు భయంతో నీ పద్మపాదాలకు శరణు వచ్చాడు. కష్టాల నుంచి విముక్తి కోరుతున్నాడు. అందుకే, నీ పద్మపాదాన్ని అతని తలపై ఉంచి, అతడిని రక్షించు. నీ చేతి స్పర్శతో అతని పాపాలు తొలగిపోవాలి.

శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) ఇతి భూమ్యర్థితో వాగ్భిః భగవాన్ భక్తినమ్రయా । దత్త్వాభయం భౌమగృహం ప్రావిశత్ సకలర్ద్ధిమత్

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: భూమిదేవి భక్తితో, వినయంతో ప్రార్థించగా, భగవంతుడు ఆమెకు అభయం ఇచ్చి, ఆ భూమిపుత్రుని మహా వైభవశాల గృహంలోకి ప్రవేశించాడు.

తత్ర రాజన్యకన్యానాం షట్సహస్రాధికాయుతమ్ । భౌమాహృతానాం విక్రమ్య రాజభ్యో దదృశే హరిః

అక్కడ హరి, భూమిపుత్రుడు రాజుల నుండి అపహరించిన పదహారు వేల రాజకుమార్తెలను చూశాడు.

తం ప్రవిష్టం స్త్రియో వీక్ష్య నరవర్యం విమోహితాః । మనసా వవ్రిరేఽభీష్టం పతిం దైవోపసాదితమ్

ఆ మహాపురుషుడు లోపలికి వచ్చినప్పుడు, ఆ స్త్రీలు ఆశ్చర్యంతో మైమరచిపోయి, తమ మనసులో అతడిని తమ ఇష్టపతి కావాలని కోరుకున్నారు. అదృష్టవశాత్తు ఆయన వారికి లభించాడు.

భూయాత్ పతిరయం మహ్యం ధాతా తదనుమోదతామ్ । ఇతి సర్వాః పృథక్ కృష్ణే భావేన హృదయం దధుః

'ఈయనే నా భర్త కావాలి. బ్రహ్మదేవుడు కూడా దీనికి అనుమతించాలి' అని ప్రతి ఒక్కరూ కృష్ణునిపై ప్రత్యేక ప్రేమతో తమ హృదయాన్ని అర్పించారు.

తాః ప్రాహిణోద్ ద్వారవతీం సుమృష్టవిరజోఽమ్బరాః । నరయానైర్మహాకోశాన్ రథాశ్వాన్ ద్రవిణం మహత్

ఆ స్త్రీలను కృష్ణుడు, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరింపజేసి, సేవకులతో, అపారమైన ధనద్రవ్యాలతో, రథాలు, గుర్రాలు, గొప్ప సంపదతో కలిసి ద్వారకకు పంపించాడు.

ఐరావతకులేభాంశ్చ చతుర్దన్తాంస్తరస్వినః । పాణ్డురాంశ్చ చతుఃషష్టిం ప్రేరయామాస కేశవః

కేశవుడు, ఐరావత వంశానికి చెందిన నలభై నాలుగు తెల్లని, నాలుగు దంతాలు కలిగిన వేగవంతమైన ఏనుగులను కూడా పంపించాడు.

గత్వా సురేన్ద్రభవనం దత్త్వాదిత్యై చ కుణ్డలే । పూజితస్త్రిదశేన్ద్రేణ సహేన్ద్ర్యాణ్యా చ సప్రియః

దేవేంద్రుని ఇంటికి వెళ్లి, ఆ కుండలాలను ఆదితికి ఇచ్చిన తరువాత, ఇంద్రుడు తన భార్యతో కలిసి శ్రీకృష్ణుడిని ఎంతో గౌరవంగా సత్కరించాడు.

చోదితో భార్యయోత్పాట్య పారీజాతం గరుత్మతి । ఆరోప్య సేన్ద్రాన్ విబుధాన్ నిర్జిత్యోపానయత్ పురమ్

తన భార్య కోరికతో, శ్రీకృష్ణుడు గరుత్మంతునిపై పారీజాత వృక్షాన్ని ఎక్కించి, ఇంద్రుడు సహా దేవతలను ఓడించి, ఆ చెట్టును తన పట్టణానికి తీసుకొచ్చాడు.

స్థాపితః సత్యభామాయా గృహోద్యానోపశోభనః । అన్వగుర్భ్రమరాః స్వర్గాత్ తద్ గన్ధాసవలమ్పటాః

ఆ పారీజాత వృక్షాన్ని సత్యభామ కోసం ఆమె ఇంటి తోటలో నాటగా, ఆ పరిమళానికి ఆశగా ఉన్న తేనెటీగలు స్వర్గంలో నుంచి దాని వెంట వచ్చాయి.

( మిశ్ర ) యయాచ ఆనమ్య కిరీటకోటిభిః పాదౌ స్పృశన్ అచ్యుతమర్థసాధనమ్ । సిద్ధార్థ ఏతేన విగృహ్యతే మహాన్ అహో సురాణాం చ తమో ధిగాఢ్యతామ్

ఆమె తన కిరీటపు అంచులతో అచ్యుతుని పాదాలను తాకుతూ నమస్కరించి, తన కోరికను తీర్చమని వేడుకుంది. దీనివల్ల మహాత్ముడైన అతడు సంపూర్ణుడిగా పరిగణించబడతాడు. దేవతల్లో అహంకారం ఎంత గాఢంగా ఉందో చూడండి!

( అనుష్టుప్ ) అథో ముహూర్త ఏకస్మిన్ నానాగారేషు తాః స్త్రియః । యథోపయేమే భగవాన్ తావద్ రూపధరోఽవ్యయః

తర్వాత, ఒక్క క్షణంలోనే భగవంతుడు అనేక రూపాలు ధరించి, ప్రతి ఇంట్లో ఆ స్త్రీలను వివాహం చేసుకున్నాడు.

( వంశస్థా ) గృహేషు తాసామనపాయ్యతర్కకృత్ నిరస్తసామ్యాతిశయేష్వవస్థితః । రేమే రమాభిర్నిజకామసమ్ప్లుతో యథేతరో గార్హకమేధికాంశ్చరన్

ఆయన ప్రతి భార్య ఇంట్లో, ఎవరికీ పోలికలేని విధంగా ఉండి, తన మనసు కోరికతో రమణులతో ఆనందంగా గడిపాడు. అది ఒక సాధారణ గృహస్థుడు భార్యలతో ఉండే విధంగా ఉండేది.

( వసంతతిలకా ) ఇత్థం రమాపతిమవాప్య పతిం స్త్రియస్తా బ్రహ్మాదయోఽపి న విదుః పదవీం యదీయామ్ । భేజుర్ముదావిరతమేధితయానురాగ హాసావలోకనవసఙ్గమజల్పలజ్జాః

ఇలా, బ్రహ్మ మొదలైనవారు కూడా తెలుసుకోలేని మార్గమున్న లక్ష్మీపతిని భర్తగా పొందిన ఆ స్త్రీలు, చిరకాల ప్రేమతో, ఆనందంతో, నవ్వులు, చూపులు, కలయిక, ముచ్చట్లు, సంకోచాలతో ఆయనకు సేవ చేశారు.

ప్రత్యుద్‌గమాసనవరార్హణపదశౌచ తామ్బూలవిశ్రమణవీజనగన్ధమాల్యైః । కేశప్రసారశయనస్నపనోపహార్యైః దాసీశతా అపి విభోర్విదధుః స్మ దాస్యమ్

వందలాది దాసీలు కూడా ప్రభువుకు ఎదుర్కొని, ఆసనం పెట్టడం, పాదాలను కడగడం, తాంబూలం ఇవ్వడం, విశ్రాంతి కల్పించడం, వాసన గల పూలమాలలు, జుట్టు అలంకారం, మంచం సిద్ధం చేయడం, స్నానం చేయించడం, బహుమతులు ఇవ్వడం వంటి సేవలు చేశారు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే ఉత్తరార్ధే పారిజాతహరణనరకవధో నామ ఏకోనషష్టితమోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు ఉద్దేశించిన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పదవ స్కంధంలోని ఉత్తరార్థంలో, 'పారీజాత హరణం మరియు నరకాసుర వధ' అనే పంతొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ షష్టితమోఽధ్యాయః 10.60 శ్రీబాదరాయణిరువాచ। కర్హిచిత్సుఖమాసీనం స్వతల్పస్థం జగద్గురుమ్। పతిం పర్యచరద్భైష్మీ వ్యజనేన సఖీజనైః

శ్రీబాదరాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: ఒకసారి భైష్మీ తన సఖులతో కలిసి, తన భర్త అయిన జగద్గురువును, ఆయన తన మంచంపై సంతోషంగా కూర్చొని ఉండగా, వాలవ్యజనం ఊదుతూ సేవ చేసింది.

యస్త్వేతల్లీలయా విశ్వం సృజత్యత్త్యవతీశ్వరః। స హి జాతః స్వసేతూనాం గోపీథాయ యదుష్వజః

ఈ జగదీశ్వరుడు తన లీలతో సృష్టిని చేయడమే కాకుండా, పోషించడూ, లయ చేయడూ చేస్తాడు. అలాంటి ఆయన, తన బంధువులైన యాదవులలో, గోపాలకుల రక్షణ కోసం జన్మించాడు.

తస్మినన్తర్గృహే భ్రాజన్ ముక్తాదామవిలమ్బినా। విరాజితే వితానేన దీపైర్మణిమయైరపి

ఆ అంతఃపురంలో, ముత్యాల హారాలు వేలాడుతూ, మణిమయ దీపాలతో, చందనపు తలుపులతో అలంకరించబడి ప్రకాశించింది.

మల్లికాదామభిః పుష్పైర్ద్విరేఫకులనాదితే। జాలరన్ధ్రప్రవిష్టైశ్చ గోభిశ్చన్ద్రమసోఽమలైః

మల్లిక పువ్వుల హారాలు, పుష్పాలు, తేనెటీగల గుంపుల మధురమైన గానంతో, జాలరాల రంధ్రాల ద్వారా ప్రవేశించిన నిర్మలమైన చంద్రకాంతితో ఆ గది మరింత అందంగా కనిపించింది.

పారిజాతవనామోద వాయునోద్యానశాలినా। ధూపైరగురుజై రాజన్జాలరన్ధ్రవినిర్గతైః

పారీజాత వనాల పరిమళాన్ని మోసుకొచ్చే గాలులు, ఉద్యానవనాలతో కూడిన ఆ స్థలం, అగరువు ధూపపు వాసన జాలరాల రంధ్రాల ద్వారా బయటకు వెళ్ళింది.