శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

శ్రీరాజోవాచ। కోఽన్యస్తేఽభ్యధికో నాథ కన్యావర ఇహేప్సితః। గుణైకధామ్నో యస్యాఙ్గే శ్రీర్వసత్యనపాయినీ

'ఓ ప్రభూ! నీకు మించిన వరుడు, నా కుమార్తెకు ఇష్టమైన వరుడు మరెవరు ఉంటారు? నీలో లక్ష్మీదేవి ఎప్పుడూ నివసిస్తారు. నీవు సర్వగుణాల నిలయవు.'

కిన్త్వస్మాభిః కృతః పూర్వం సమయః సాత్వతర్షభ। పుంసాం వీర్యపరీక్షార్థం కన్యావరపరీప్సయా

సాత్వతులలో శ్రేష్ఠుడా, మేము ముందుగా ఒక ఒప్పందం చేసుకున్నాము. నా కుమార్తెకు వరుణి కోసం వచ్చిన యువకుల శక్తిని పరీక్షించేందుకు, ఆమెను పోటీ ద్వారా వరుడు ఎంచుకుంటామని నిర్ణయించాము.

సప్తైతే గోవృషా వీర దుర్దాన్తా దురవగ్రహాః। ఏతైర్భగ్నాః సుబహవో భిన్నగాత్రా నృపాత్మజాః

వీరా, ఈ ఏడు ఎద్దులు చాలా ఉగ్రంగా, అదుపులోకి రాని విధంగా ఉన్నాయి. వీరి చేతిలో అనేక రాజకుమారులు ఓడిపోయి, గాయపడి వెనుదిరిగారు.

యదిమే నిగృహీతాః స్యుస్త్వయైవ యదునన్దన। వరో భవానభిమతో దుహితుర్మే శ్రియఃపతే

యదునందనా, నీవు ఒక్కరే ఈ ఎద్దులను అదుపులోకి తేవగలిగితే, నా కుమార్తెకు నీవే వరుడిగా ఎంపికవుతావు, శ్రీయాపతి.

ఏవం సమయమాకర్ణ్య బద్ధ్వా పరికరం ప్రభుః। ఆత్మానం సప్తధా కృత్వా న్యగృహ్ణాల్లీలయైవ తాన్

ఈ ఒప్పందాన్ని విని, ప్రభువు తన వస్త్రాన్ని బిగించి, తనను ఏడుగులుగా మార్చుకొని, ఆ ఎద్దులను సులభంగా కట్టేశాడు.

బద్ధ్వా తాన్దామభిః శౌరిర్భగ్నదర్పాన్హతౌజసః। వ్యకర్షల్లీలయా బద్ధాన్బాలో దారుమయాన్యథా

శౌరి ఆ ఎద్దులను తాడులతో కట్టి, వాటి గర్వాన్ని, బలాన్ని చూరగొని, అవి బలహీనమైపోయేలా చేసి, పిల్లవాడు బొమ్మలను లాగినట్టు సులభంగా లాగాడు.

తతః ప్రీతః సుతాం రాజా దదౌ కృష్ణాయ విస్మితః। తాం ప్రత్యగృహ్ణాద్భగవాన్విధివత్సదృశీం ప్రభుః

ఆ తరువాత రాజు ఆనందంతో, ఆశ్చర్యంతో తన కుమార్తెను కృష్ణునికి ఇచ్చాడు. ప్రభువు కూడా యోగ్యురాలైన ఆమెను విధిప్రకారం స్వీకరించాడు.

రాజపత్న్యశ్చ దుహితుః కృష్ణం లబ్ధ్వా ప్రియం పతిమ్। లేభిరే పరమానన్దం జాతశ్చ పరమోత్సవః

రాజు భార్యలు తమ కుమార్తెకు ప్రియమైన భర్తగా కృష్ణుని పొందినందుకు పరమానందాన్ని పొందారు. అక్కడ గొప్ప ఉత్సవం జరిగింది.

శఙ్ఖభేర్యానకా నేదుర్గీతవాద్యద్విజాశిషః। నరా నార్యః ప్రముదితాః సువాసఃస్రగలఙ్కృతాః

శంఖాలు, బేరీలు, నకారాలు మోగాయి. పాటలు, వాద్యాలు వినిపించాయి. బ్రాహ్మణులు ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చారు. పురుషులు, స్త్రీలు అందమైన వస్త్రాలు, హారాలు, అలంకారాలతో ఆనందంగా ఉల్లాసించారు.

దశధేనుసహస్రాణి పారిబర్హమదాద్విభుః। యువతీనాం త్రిసాహస్రం నిష్కగ్రీవసువాససమ్

ప్రభువు పది వేల గోవులను, మూడు వేల యువతులను హారాలు, మంచి వస్త్రాలతో అలంకరించి, పెండ్లి కానుకగా ఇచ్చాడు.

నవనాగసహస్రాణి నాగాచ్ఛతగుణాన్రథాన్। రథాచ్ఛతగుణానశ్వానశ్వాచ్ఛతగుణాన్నరాన్

తదుపరి, తొమ్మిది వేల ఏనుగులు, వాటికన్నా వంద రెట్లు ఎక్కువ రథాలు, రథాలకన్నా వంద రెట్లు ఎక్కువ గుర్రాలు, గుర్రాలకన్నా వంద రెట్లు ఎక్కువ మనుషులను కూడా ఇచ్చాడు.

దమ్పతీ రథమారోప్య మహత్యా సేనయా వృతౌ। స్నేహప్రక్లిన్నహృదయో యాపయామాస కోశలః

దంపతులను రథంపై కూర్చోబెట్టి, గొప్ప సేనతో చుట్టుముట్టి, కోశల రాజు ప్రేమతో నిండిన హృదయంతో వారిని పంపించాడు.

శ్రుత్వైతద్రురుధుర్భూపా నయన్తం పథి కన్యకామ్। భగ్నవీర్యాః సుదుర్మర్షా యదుభిర్గోవృషైః పురా

ఇది విని, యదువులు, ఎద్దులు చేత తమ బలం తుడిపాటుగా మారిన రాజులు, ఆ యువతిని తీసుకెళ్తున్న వేళ తట్టుకోలేక, ఆ మార్గాన్ని అడ్డుకునేందుకు ప్రయత్నించారు.

తానస్యతః శరవ్రాతాన్బన్ధుప్రియకృదర్జునః। గాణ్డీవీ కాలయామాస సింహః క్షుద్రమృగానివ

ఆ సమయంలో గాండీవాన్ని ధరించిన అర్జునుడు, బంధువులకు ప్రియుడైనవాడు, వారి బాణాల వర్షాన్ని చెదరగొట్టి, సింహం చిన్న జంతువులను పడగొట్టినట్టు వారిని ఓడించాడు.

పారిబర్హముపాగృహ్య ద్వారకామేత్య సత్యయా। రేమే యదూనామృషభో భగవాన్దేవకీసుతః

పెండ్లి కానుకను స్వీకరించి, యదువులలో శ్రేష్ఠుడైన దేవకీపుత్రుడు కృష్ణుడు, సత్యాతో కలిసి ద్వారకలో ఆనందంగా జీవించాడు.

శ్రుతకీర్తేః సుతాం భద్రాం ఉపయేమే పితృష్వసుః। కైకేయీం భ్రాతృభిర్దత్తాం కృష్ణః సన్తర్దనాదిభిః

కృష్ణుడు, శ్రుతకీర్తి కుమార్తె అయిన, కైకేయ దేశపు భద్రను, తన మేనత్త కుమార్తెను, సంతర్దనుడు మొదలైన అన్నదమ్ములు ఇచ్చినందున వివాహం చేసుకున్నాడు.

సుతాం చ మద్రాధిపతేర్లక్ష్మణాం లక్షణైర్యుతామ్। స్వయంవరే జహారైకః స సుపర్ణః సుధామివ

మద్రదేశాధిపతి కుమార్తె లక్ష్మణ, శుభలక్షణాలతో అలంకరించబడి, స్వయంవరంలో ఉన్న ఆమెను, గరుత్మంతుడు అమృతాన్ని లాగినట్టు, కృష్ణుడు ఒంటరిగా హరిచెళ్లాడు.

అన్యాశ్చైవంవిధా భార్యాః కృష్ణస్యాసన్సహస్రశః। భౌమం హత్వా తన్నిరోధాదాహృతాశ్చారుదర్శనాః

ఇలా, భౌమాసురుణ్ని సంహరించి, బందీశాలలో ఉన్న అందమైన రూపాలైన వేలాది స్త్రీలను కృష్ణుడు విడిపించి, తన భార్యలుగా చేసుకున్నాడు.

మురవధః భౌమాసురవధః, భూమికృతా భగవత్స్తుతిః భౌమాహృతషోడశసహస్రరాజకన్యానాం పరిణయనం, పారిజాతహరణం చ శ్రీరాజోవాచ - ( అనుష్టుప్ ) యథా హతో భగవతా భౌమో యేనే చ తాః స్త్రియః । నిరుద్ధా ఏతదాచక్ష్వ విక్రమం శార్ఙ్గధన్వనః

రాజు ఇలా అడిగాడు: ఓ మునీశ్వరా, భగవంతుడు భౌమాసురుణ్ని ఎలా సంహరించాడో, ఆ బందీశాలలో ఉన్న స్త్రీలను శారంగధన్వుడు ఎలా విడిపించాడో నాకు వివరంగా చెప్పు.

శ్రీశుక ఉవాచ - ఇన్ద్రేణ హృతఛత్రేణ హృతకుణ్డలబన్ధునా । హృతామరాద్రిస్థానేన జ్ఞాపితో భౌమచేష్టితమ్ । సభార్యో గరుడారూఢః ప్రాగ్జ్యోతిషపురం యయౌ

శ్రీశుకుడు ఇలా చెప్పాడు — ఇంద్రుడు తన గొడుగు, కుండలాలు, స్నేహితులను తీసుకుని, దేవతల పర్వతంపై తన స్థానాన్ని కూడా దోచుకున్నాడని, భూమిపై జన్మించినవాడి చేష్టలను తెలిసిన తరువాత, ఆయన భార్యతో కలిసి గరుడుని ఎక్కి ప్రాగ్జ్యోతిషపురానికి వెళ్లాడు.

గిరిదుర్గైః శస్త్రదుర్గైః జలాగ్న్యనిలదుర్గమమ్ । మురపాశాయుతైర్ఘోరైః దృఢైః సర్వత ఆవృతమ్

ఆ నగరం చుట్టూ ఎక్కడ చూసినా గట్టి పర్వత కోటలు, ఆయుధ కోటలు, నీరు, అగ్ని, గాలి కోటలు, ఇంకా మురుడు వేసిన భయంకరమైన బలమైన బంధాలతో పూర్తిగా ఆవృతమై ఉండింది.

గదయా నిర్బిభేదాద్రీన్ శస్త్రదుర్గాణి సాయకైః । చక్రేణాగ్నిం జలం వాయుం మురపాశాంస్తథాసినా

ఆయన తన గదతో పర్వతాలను పగలగొట్టాడు, బాణాలతో ఆయుధ కోటలను ఛిద్రం చేశాడు, చక్రంతో అగ్ని, నీరు, గాలిని జయించాడు, ఖడ్గంతో మురుడు వేసిన బంధాలను తెంచాడు.

శఙ్ఖనాదేన యన్త్రాణి హృదయాని మనస్వినామ్ । ప్రాకారం గదయా గుర్వ్యా నిర్బిభేద గదాధరః

శంఖధ్వనితో యంత్రాలను, గర్వంతో ఉన్నవారి హృదయాలను కూడా పగలగొట్టాడు. గదాధారి తన బలమైన గదతో కోట గోడను కూడా ఛిద్రం చేశాడు.

పాఞ్చజన్యధ్వనిం శ్రుత్వా యుగాన్తశనిభీషణమ్ । మురః శయాన ఉత్తస్థౌ దైత్యః పఞ్చశిరా జలాత్

పాంచజన్య శంఖధ్వని యుగాంతపు మెరుపు మాదిరిగా భయంకరంగా వినిపించడంతో, మురుడు అనే అయిదు తలల రాక్షసుడు నీటిలో పడుకుని ఉండగా లేచి నిలబడ్డాడు.

( మిశ్ర ) త్రిశూలముద్యమ్య సుదుర్నిరీక్షణో యుగాన్తసూర్యానలరోచిరుల్బణః । గ్రసంస్త్రిలోకీమివ పఞ్చభిర్ముఖైః అభ్యద్రవత్తార్క్ష్యసుతం యథోరగః

తీవ్రమైన త్రిశూలాన్ని ఎత్తి, చూడటానికి భయంకరంగా, యుగాంతపు సూర్యుడు, అగ్ని వంటి కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, అయిదు నోర్లతో తార్క్ష్యుని కుమారుడిపై పాము దూకినట్టు దూసుకొచ్చాడు.

ఆవిధ్య శూలం తరసా గరుత్మతే నిరస్య వక్త్రైర్వ్యనదత్ స పఞ్చభిః । స రోదసీ సర్వదిశోఽన్తరం మహాన్ ఆపూరయన్ అణ్డకటాహమావృణోత్

ఆయన త్రిశూలాన్ని వేగంగా గరుడునిపై విసిరాడు. తన అయిదు నోర్లతో ఘోరంగా అరవడంతో ఆ శబ్దం ఆకాశాన్ని, దిక్కులను, అంతరిక్షాన్ని నింపి, బ్రహ్మాండాన్ని కప్పేసింది.

తదాపతద్ వై త్రిశిఖం గరుత్మతే హరిః శరాభ్యాం అభినత్త్రిధౌజసా । ముఖేషు తం చాపి శరైరతాడయత్ తస్మై గదాం సోఽపి రుషా వ్యముఞ్చత

అప్పుడు ఆ త్రిశూలం గరుడునిపై పడగా, హరి మూడు రెట్లు బలమైన రెండు బాణాలతో దాన్ని ఛిద్రం చేశాడు. మురుడి నోర్లలో కూడా బాణాలు వదిలాడు. కోపంతో మురుడు తన గదను ఆయనపై విసిరాడు.

తామాపతన్తీం గదయా గదాం మృధే గదాగ్రజో నిర్బిభిదే సహస్రధా । ఉద్యమ్య బాహూనభిధావతోఽజితః శిరాంసి చక్రేణ జహార లీలయా

ఆ గద యుద్ధంలో దూసుకొస్తుండగా, గదాధారి తన గదతో దాన్ని వెయ్యి ముక్కలుగా పగలగొట్టాడు. అనంతరం, చేతులు పైకి ఎత్తి, అజితుడు చక్రంతో మురుడి తలలను సులభంగా నరికేశాడు.

వ్యసుః పపాతామ్భసి కృత్తశీర్షో నికృత్తశృఙ్గోఽద్రిరివేన్ద్రతేజసా । తస్యాత్మజాః సప్త పితుర్వధాతురాః ప్రతిక్రియామర్షజుషః సముద్యతాః

తలలు నరికిపోవడంతో ప్రాణం విడిచిన మురుడు నీటిలో పడి పోయాడు. అతను ఇంద్రుని తేజంతో శిఖరం నరికిన పర్వతంలా కూలిపోయాడు. తండ్రి మరణంతో కోపంగా ఉన్న అతని ఏడుగురు కుమారులు ప్రతీకారం కోసం లేచారు.