శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

పురమానీయ విధివదుపయేమే కురూద్వహ। తదా మహోత్సవో నౄణాం యదుపుర్యాం గృహే గృహే। అభూదనన్యభావానాం కృష్ణే యదుపతౌ నృప

ఆమెను పట్టణానికి తీసుకొచ్చి, విధిగా పెళ్లి చేసుకున్నాడు, ఓ కురు శ్రేష్ఠా. అప్పటికి యదుపురిలో ప్రతి ఇంట్లో కృష్ణునికి అంకితమైనవారందరిలో గొప్ప ఉత్సవం జరిగింది.

నరా నార్యశ్చ ముదితాః ప్రమృష్టమణికుణ్డలాః। పారిబర్హముపాజహ్రుర్వరయోశ్చిత్రవాససోః

ఆనందంతో ఉన్న పురుషులు, స్త్రీలు మెరిసే మణికుండలాలు ధరించి, అద్భుతమైన వస్త్రాలు వేసుకున్న వధూవరులకు బహుమతులు తీసుకొచ్చారు.

సా వృష్ణిపుర్యుత్తమ్భితేన్ద్ర కేతుభిర్। విచిత్రమాల్యామ్బరరత్నతోరణైః। బభౌ ప్రతిద్వార్యుపకౢప్తమఙ్గలైర్। ఆపూర్ణకుమ్భాగురుధూపదీపకైః

వృష్ణుల నగరం ఇంద్రధ్వజాలతో అలంకరించబడి, అద్భుతమైన పుష్పమాలలు, వస్త్రాలు, రత్నతొరణాలతో, ప్రతి ద్వారంలో మంగళకార్యాలు, నిండిన కుంభాలు, అగరుబత్తీలు, దీపాలతో ప్రకాశించింది.

సిక్తమార్గా మదచ్యుద్భిరాహూతప్రేష్ఠభూభుజామ్। గజైర్ద్వాఃసు పరామృష్ట రమ్భాపూగోపశోభితా

ఆ నగర వీధులు సుగంధభరితమైన మద్యం నీళ్లతో చల్లబడ్డాయి. ద్వారాల వద్ద ప్రియ రాజుల చేత పిలిపించబడిన ఏనుగులు నిలిచాయి. అరటి, పుగిల చెట్ల వరుసలతో నగరం మరింత అందంగా కనిపించింది.

కురుసృఞ్జయకైకేయ విదర్భయదుకున్తయః। మిథో ముముదిరే తస్మిన్సమ్భ్రమాత్పరిధావతామ్

కురు, శృంజయ, కైకేయ, విదర్భ, యదు, కుంతి వంశస్థులు అందరూ అక్కడ పరస్పరం కలసి, ఉల్లాసంతో పరుగెడుతూ ఆనందించారు.

రుక్మిణ్యా హరణం శ్రుత్వా గీయమానం తతస్తతః। రాజానో రాజకన్యాశ్చ బభూవుర్భృశవిస్మితాః

రుక్మిణి అపహరణ కథను ఎక్కడికక్కడ పాడుతుండగా, రాజులు, రాజకుమార్తెలు ఎంతో ఆశ్చర్యపోయారు.

ద్వారకాయామభూద్రాజన్మహామోదః పురౌకసామ్। రుక్మిణ్యా రమయోపేతం దృష్ట్వా కృష్ణం శ్రియః పతిమ్

ద్వారకలో, ఓ రాజా, రుక్మిణి, రామా సమేతంగా శ్రీమంతుడు అయిన కృష్ణుణ్ని చూసి, పట్టణ ప్రజలందరిలో అపారమైన ఆనందం ఉట్టిపడింది.

ప్రద్యుమ్నస్య జన్మ, శమ్బరాసురవధశ్చ శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) కామస్తు వాసుదేవాంశో దగ్ధః ప్రాగ్ రుద్రమన్యునా । దేహోపపత్తయే భూయః తమేవ ప్రత్యపద్యత

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: కాముడు వాసుదేవుని అంసంగా, పూర్వం రుద్రుని కోపంతో కాలిపోయి, మళ్లీ అదే రూపంలో జన్మించాడు.

స ఏవ జాతో వైదర్భ్యాం కృష్ణవీర్యసముద్‌భవః । ప్రద్యుమ్న ఇతి విఖ్యాతః సర్వతోఽనవమః పితుః

వైదర్భి దేవికి పుట్టినవాడు, శ్రీకృష్ణుని శక్తితో జన్మించినవాడు, ప్రతిదానిలో తన తండ్రికి ఏమాత్రం తక్కువ కాని ప్రద్యుమ్నుడు అని అందరికీ ప్రసిద్ధి చెందాడు.

తం శమ్బరః కామరూపీ హృత్వా తోకమనిర్దశమ్ । స విదిత్వాత్మనః శత్రుం ప్రాస్యోదన్వత్యగాద్ గృహమ్

కామమాయలు చేసే శంబరుడు, ఆ చిన్నారిని తన శత్రువు అని తెలుసుకొని, ఎవ్వరూ హాని చేయలేని వయసులో ఉన్నప్పుడు అపహరించి, సముద్రంలో వేసి, తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లిపోయాడు.

తం నిర్జగార బలవాన్ మీనః సోఽప్యపరైః సహ । వృతో జాలేన మహతా గృహీతో మత్స్యజీవిభిః

ఒక బలమైన చేప ఆ బాలుడిని మింగింది. ఆ చేపను ఇతర చేపలతో కలిసి పెద్ద వలలో పడేసి, మత్స్యకారులు పట్టుకున్నారు.

తం శమ్బరాయ కైవర్తా ఉపాజహ్రురుపాయనమ్ । సూదా మహానసం నీత్వా వద్యన్ స్వధితినాద్‌భుతమ్

ఆ చేపను మత్స్యకారులు శంబరునికి కానుకగా తీసుకువచ్చారు. వంటవారు ఆ చేపను వంటగదికి తీసుకెళ్లి, కత్తులతో కోసేందుకు సిద్ధమయ్యారు.

దృష్ట్వా తద్ ఉదరే బాలం మాయావత్యై న్యవేదయన్ । నారదోఽకథయత్సర్వం తస్యాః శఙ్‌కితచేతసః । బాలస్య తత్త్వముత్పత్తిం మత్స్యోదరనివేశనమ్

ఆ చేప పొట్టలో బాలుడిని చూసి, వారు మాయావతికి తెలియజేశారు. ఆమె మనస్సు ఆందోళనతో ఉండగా, నారదుడు ఆ బాలుడి అసలు జన్మ, చేప పొట్టలోకి ఎలా వచ్చాడో అన్నీ వివరంగా చెప్పాడు.

సా చ కామస్య వై పత్‍నీ రతిర్నామ యశస్వినీ । పత్యుర్నిర్దగ్ధదేహస్య దేహోత్పత్తిం ప్రతీక్షతీ

ఆమె ప్రసిద్ధిగాంచిన రతి, కామదేవుని భార్య. తన భర్త శరీరం కాలిపోయిన తర్వాత, ఆయన మళ్లీ జన్మిస్తాడని ఎదురుచూస్తూ ఉండేది.

నిరూపితా శమ్బరేణ సా సూదౌదనసాధనే । కామదేవం శిశుం బుద్ధ్వా చక్రే స్నేహం తదార్భకే

శంబరుడు వంటగదిలో పని చేయమని మాయావతిని నియమించాడు. ఆమె ఆ బాలుడిని కామదేవుడే అని తెలుసుకుని, అతనిపై మమకారం కలిగింది.

నాతిదీర్ఘేణ కాలేన స కార్ష్ణి రూఢయౌవనః । జనయామాస నారీణాం వీక్షన్తీనాం చ విభ్రమమ్

చాలా కాలం కాకముందే, కృష్ణుని కుమారుడు యవ్వనాన్ని చేరాడు. అతన్ని చూసిన స్త్రీలందరి మనసులు ఆకర్షితమయ్యాయి.

( ఇంద్రవంశా ) సా తం పతిం పద్మదలాయతేక్షణం ప్రలమ్బబాహుం నరలోకసున్దరమ్ । సవ్రీడహాసోత్తభితభ్రువేక్షతీ ప్రీత్యోపతస్థే రతిరఙ్గ సౌరతైః

రతి, పద్మపత్రాల్లాంటి కన్నులతో, పొడవాటి భుజాలతో, మానవలోకంలో అందగాడిగా ఉన్న తన భర్తను సిగ్గుతో నవ్వుతూ, ప్రేమతో కనురెప్పలు పైకెత్తి, కోరికతో సమీపించింది.

( అనుష్టుప్ ) తామహ భగవాన్ కార్ష్ణిః మాతస్తే మతిరన్యథా । మాతృభావం అతిక్రమ్య వర్తసే కామినీ యథా

కృష్ణుని కుమారుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "నీ మనస్సు తల్లి లాగే లేదు. నన్ను తల్లిగా కాక, ప్రియురాలిగా చూస్తున్నావు."

రతిరువాచ - భవాన్ నారాయణసుతః శమ్బరేణాహృతో గృహాత్ । అహం తేఽధికృతా పత్‍నీ రతిః కామో భవాన్ ప్రభో

రతి ఇలా చెప్పింది: "ప్రభూ! మీరు నారాయణుని కుమారుడు. శంబరుడు మిమ్మల్ని ఇంటి నుంచి అపహరించాడు. నేను మీకు న్యాయమైన భార్య రతి, మీరు కామదేవుడే."

ఏష త్వానిర్దశం సిన్ధౌ అక్షిపత్ శంబరోఽసురః । మత్స్యోఽగ్రసీత్ తత్ ఉదరాద్ ఇతః ప్రాప్తో భవాన్ ప్రభో

"ఆ శంబరాసురుడు నిన్ను చిన్నవాడిగా సముద్రంలో వేసాడు. ఒక చేప నిన్ను మింగింది. ఆ చేప పొట్ట నుంచి నీవు ఇక్కడికి వచ్చావు ప్రభూ."

తమిమం జహి దుర్ధర్షం దుర్జయం శత్రుమాత్మనః । మాయాశతవిదం తం చ మాయాభిర్మోహనాదిభిః

"నీవు శత్రువు అయిన ఈ భయంకరమైన, జయించలేని, మాయలో నిపుణుడైన శంబరుణ్ని నీ మాయాశక్తితో, మోహం మొదలైన మాయలతో సంహరించు."

పరీశోచతి తే మాతా కురరీవ గతప్రజా । పుత్రస్నేహాకులా దీనా వివత్సా గౌరివాతురా

"నీ తల్లి తన పిల్లలను కోల్పోయిన కురరి పక్షిలా, కుమార ప్రేమతో బాధపడి, దుఃఖంతో, పిల్ల లేని ఆవు లాగా తాపత్రయంతో ఉన్నది."

ప్రభాష్యైవం దదౌ విద్యాం ప్రద్యుమ్నాయ మహాత్మనే । మాయావతీ మహామాయాం సర్వమాయావినాశినీమ్

ఇలా చెప్పిన తర్వాత, మాయావతి మహామాయావతిగా, ప్రద్యుమ్నునికి అన్ని మాయలను నాశనం చేసే గొప్ప విద్యను ఇచ్చింది.

స చ శమ్బరమభ్యేత్య సంయుగాయ సమాహ్వయత్ । అవిషహ్యైస్తమాక్షేపైః క్షిపన్ సఞ్జనయన్ కలిమ్

అతడు శంబరుని దగ్గరకు వెళ్లి, యుద్ధానికి ఆహ్వానించాడు. తట్టుకోలేని మాటలతో అతన్ని ప్రేరేపించి, కలహాన్ని రేపాడు.

సోఽధిక్షిప్తో దుర్వాచోభిః పదాహత ఇవోరగః । నిశ్చక్రామ గదాపాణిః అమర్షాత్ తామ్రలోచనః

కఠినమైన మాటలతో బాధపడి, పాదంతో తాకిన పాము లాగా కోపంతో, కర్రను చేతిలో పట్టుకుని, కళ్లల్లో ఎర్రదనంతో శంబరుడు బయటకు వచ్చాడు.

గదామావిధ్య తరసా ప్రద్యుమ్నాయ మహాత్మనే । ప్రక్షిప్య వ్యనదద్ నాదం వజ్రనిష్పేషనిష్ఠురమ్

శంబరుడు తన గదను బలంగా తిప్పి, ప్రద్యుమ్నుని మీద విసిరాడు. ఆ సమయంలో అతడు వజ్రం రాళ్లపై పడినట్లు భయంకరమైన గర్జన చేశాడు.

తామాపతన్తీం భగవానన్ ప్రద్యుమ్నో గదయా గదామ్ । అపాస్య శత్రవే క్రుద్ధః ప్రాహిణోర్ స్వగదాం నృప

ఆమె దూసుకొస్తున్నప్పుడు, ప్రభువు ప్రద్యుమ్నుడు కోపంతో తన గదను శత్రువుపై విసిరాడు, ఎదురుగా వస్తున్న గదను పక్కన పెట్టి.

స చ మాయాం సమాశ్రిత్య దైతేయీం మయదర్శితమ్ । ముముచేఽస్త్రమయం వర్షం కార్ష్ణౌ వైహాయసోఽసురః

అసురుడు మాయా చూపిన మాయను ఆశ్రయించి, ఆకాశంలో నుండి కృష్ణుని కుమారునిపై మాయా ఆయుధాల వర్షాన్ని వదిలాడు.

బాధ్యమానోఽస్త్రవర్షేణ రౌక్మిణేయో మహారథః । సత్త్వాత్మికాం మహావిద్యాం సర్వమాయోపమర్దినీమ్

ఆ ఆయుధ వర్షం వల్ల బాధపడుతున్న రుక్మిణీ కుమారుడు, గొప్ప రథసారధి, అన్ని మాయలను తొలగించే పవిత్రమైన మహావిద్యను జపించాడు.