శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

అపి మయ్యనవద్యాత్మా దృష్ట్వా కిఞ్చిజ్జుగుప్సితమ్। మత్పాణిగ్రహణే నూనం నాయాతి హి కృతోద్యమః

నాలో ఏదైనా లోపం చూసి, నిష్కళంకుడైన ఆయన నా చేతిని పట్టుకోవాలన్న సంకల్పం వదిలేశాడేమో.

దుర్భగాయా న మే ధాతా నానుకూలో మహేశ్వరః। దేవీ వా విముఖీ గౌరీ రుద్రాణీ గిరిజా సతీ

నా అదృష్టం దురదృష్టకరం. సృష్టికర్త నాకు అనుకూలంగా లేడు. మహేశ్వరుడు కూడా సహాయపడటం లేదు. గౌరీ, రుద్రాణి, గిరిజ, సతీ దేవతలు కూడా నాకు అనుకూలంగా లేరు.

ఏవం చిన్తయతీ బాలా గోవిన్దహృతమానసా। న్యమీలయత కాలజ్ఞా నేత్రే చాశ్రుకలాకులే

ఇలా ఆ బాలిక, గోవిందుని ప్రేమలో మనసు మునిగిపోయి, కాలాన్ని ఆలోచిస్తూ, కన్నీళ్లతో కళ్లు మూసుకుంది.

ఏవం వధ్వాః ప్రతీక్షన్త్యా గోవిన్దాగమనం నృప। వామ ఊరుర్భుజో నేత్రమస్ఫురన్ప్రియభాషిణః

ఓ రాజా! వధువు గోవిందుని రాక కోసం ఎదురుచూస్తుండగా, ఆమెకు మంగళసూచకంగా భావించే ఎడమ తొడ, చేయి, కంటి పాపలు కంపించాయి.

అథ కృష్ణవినిర్దిష్టః స ఏవ ద్విజసత్తమః। అన్తఃపురచరీం దేవీం రాజపుత్రీం దదర్శ హ

ఆ సమయంలో, కృష్ణుడు చెప్పిన ప్రకారం, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు అంతఃపురంలో సంచరిస్తున్న రాజకుమార్తెను చూశాడు.

సా తం ప్రహృష్టవదనమవ్యగ్రాత్మగతిం సతీ। ఆలక్ష్య లక్షణాభిజ్ఞా సమపృచ్ఛచ్ఛుచిస్మితా

ఆ సతీ, ఆనందంగా మెరిసే ముఖంతో, మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్న వానిని చూసి, సంకేతాలు తెలుసుకునే నైపుణ్యం కలిగి ఉండి, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో అతనిని ప్రశ్నించింది.

తస్యా ఆవేదయత్ప్రాప్తం శశంస యదునన్దనమ్। ఉక్తం చ సత్యవచనమాత్మోపనయనం ప్రతి

అతడు యదునందనుడు వచ్చాడని ఆమెకు తెలియజేశాడు. ఆత్మపరిణయానికి సంబంధించిన నిజమైన మాటలను కూడా చెప్పాడు.

తమాగతం సమాజ్ఞాయ వైదర్భీ హృష్టమానసా। న పశ్యన్తీ బ్రాహ్మణాయ ప్రియమన్యన్ననామ సా

వైదర్భి అతడు వచ్చినట్టు తెలుసుకొని, హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఆమె బ్రాహ్మణుడిని చూడలేదు, ఎందుకంటే అతను ఆమెకు వేరే విధంగా ప్రియమైనవాడు.

ప్రాప్తౌ శ్రుత్వా స్వదుహితురుద్వాహప్రేక్షణోత్సుకౌ। అభ్యయాత్తూర్యఘోషేణ రామకృష్ణౌ సమర్హణైః

తన కుమార్తె పెళ్లిని చూడాలని ఆసక్తిగా ఉన్న రాముడు, కృష్ణుడు, తమ రాకను విని, తూర్యమేళం మోగిస్తూ, యోగ్యమైన గౌరవాలతో వచ్చారు.

మధుపర్కముపానీయ వాసాంసి విరజాంసి సః। ఉపాయనాన్యభీష్టాని విధివత్సమపూజయత్

అతడు మధుపర్కం, శుభ్రమైన వస్త్రాలు, కోరిన బహుమతులు తీసుకొచ్చి, విధిగా వారిని పూజించాడు.

తయోర్నివేశనం శ్రీమదుపాకల్ప్య మహామతిః। ససైన్యయోః సానుగయోరాతిథ్యం విదధే యథా

ఆ మహామతి ఇద్దరికీ, వారి సైన్యాలు, అనుచరులతో కలిసి, అద్భుతమైన నివాసాన్ని సిద్ధం చేసి, యథావిధిగా ఆతిథ్యం ఇచ్చాడు.

ఏవం రాజ్ఞాం సమేతానాం యథావీర్యం యథావయః। యథాబలం యథావిత్తం సర్వైః కామైః సమర్హయత్

అక్కడ చేరిన రాజులకు వారి శౌర్యం, వయస్సు, బలం, ధనం ప్రకారం, కావలసిన సమస్త వస్తువులతో గౌరవించాడు.

కృష్ణమాగతమాకర్ణ్య విదర్భపురవాసినః। ఆగత్య నేత్రాఞ్జలిభిః పపుస్తన్ముఖపఙ్కజమ్

కృష్ణుడు వచ్చాడని విని, విదర్భపురవాసులు వచ్చి, చేతులను కళ్లకు జోడించి, కృష్ణుని ముఖపద్మాన్ని తిలకించారు.

అస్యైవ భార్యా భవితుం రుక్మిణ్యర్హతి నాపరా। అసావప్యనవద్యాత్మా భైష్మ్యాః సముచితః పతిః

కృష్ణునికి భార్యగా ఉండటానికి రుక్మిణే యోగ్యురాలు, మరెవ్వరూ కాదు. అలాగే, నిష్కళంకుడైన అతడు భైష్మ్య కుమార్తెకు తగిన భర్త.

కిఞ్చిత్సుచరితం యన్నస్తేన తుష్టస్త్రిలోకకృత్। అనుగృహ్ణాతు గృహ్ణాతు వైదర్భ్యాః పాణిమచ్యుతః

మేము చేసిన కొంత మంచి పనితో, మూడు లోకాలను సృష్టించిన వాడు సంతోషించాడు. అచ్యుతుడు, వైదర్భి చేతిని అంగీకరించాలి, అంగీకరించాలి.

ఏవం ప్రేమకలాబద్ధా వదన్తి స్మ పురౌకసః। కన్యా చాన్తఃపురాత్ప్రాగాద్భటైర్గుప్తామ్బికాలయమ్

ఇలా ప్రేమతో బంధింపబడి, పట్టణవాసులు మాట్లాడారు. ఆ యువతి, సైనికుల రక్షణలో, అంతఃపురం నుండి అంబికా ఆలయానికి వెళ్లింది.

పద్భ్యాం వినిర్యయౌ ద్రష్టుం భవాన్యాః పాదపల్లవమ్। సా చానుధ్యాయతీ సమ్యఙ్ముకున్దచరణామ్బుజమ్

ఆమె భవానీ పాదపల్లవాలను దర్శించేందుకు కాలితో బయలుదేరింది. ఆమె నడుస్తూ, ముకుందుని పద్మపాదాలను పూర్తిగా ధ్యానించింది.

యతవాఙ్మాతృభిః సార్ధం సఖీభిః పరివారితా। గుప్తా రాజభటైః శూరైః సన్నద్ధైరుద్యతాయుధైః। మృడఙ్గశఙ్ఖపణవాస్తూర్యభేర్యశ్చ జఘ్నిరే

ఆమె తల్లి, స్నేహితులతో చుట్టుముట్టబడి, రక్షణగా రాజసైనికులు కవచధారులై, ఆయుధాలు ఎత్తుకొని ఉన్నారు. మృదంగాలు, శంఖాలు, పణవాలు, తూర్యాలు, బేర్యలు మోగాయి.

నానోపహార బలిభిర్వారముఖ్యాః సహస్రశః। స్రగ్గన్ధవస్త్రాభరణైర్ద్విజపత్న్యః స్వలఙ్కృతాః

వివిధ బహుమతులతో, వేలాది గొప్ప మహిళలు, పుష్పమాలలు, సుగంధాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు తీసుకొచ్చి, ద్విజపత్నులకు అందంగా అలంకరించి ఇచ్చారు.

గాయన్త్యశ్చ స్తువన్తశ్చ గాయకా వాద్యవాదకాః। పరివార్య వధూం జగ్ముః సూతమాగధవన్దినః

గాయకులు, వాద్యకారులు పాటలు పాడుతూ, స్తుతిస్తూ, వధువును చుట్టుముట్టి, సూతులు, మాగధులు, వందినులతో కలిసి వెళ్లారు.

ఆసాద్య దేవీసదనం ధౌతపాదకరామ్బుజా। ఉపస్పృశ్య శుచిః శాన్తా ప్రవివేశామ్బికాన్తికమ్

దేవి ఆలయం వద్దకు చేరుకొని, కాళ్లు చేతులు కడిగి, పవిత్రతతో, శాంతంగా అంబికా సమీపంలోకి ప్రవేశించింది.

తాం వై ప్రవయసో బాలాం విధిజ్ఞా విప్రయోషితః। భవానీం వన్దయాంచక్రుర్భవపత్నీం భవాన్వితామ్

వయసులో పెద్దవారు, విధిని తెలిసిన బ్రాహ్మణుల భార్యలు, భవానితో కలిసి, భవపత్నిని, ఐశ్వర్యంతో ఉన్న దేవిని పూజించారు.

నమస్యే త్వామ్బికేఽభీక్ష్ణం స్వసన్తానయుతాం శివామ్। భూయాత్పతిర్మే భగవాన్కృష్ణస్తదనుమోదతామ్

అంబికా! నీకు పునఃపునః నమస్కరిస్తున్నాను. నీ సంతానంతో కలసి, మంగళకరంగా ఉండే దేవీ! నా భర్తగా శ్రీకృష్ణుడు కలగాలని, నీవు సంతోషించాలని కోరుకుంటున్నాను.

అద్భిర్గన్ధాక్షతైర్ధూపైర్వాసఃస్రఙ్మాల్య భూషణైః। నానోపహారబలిభిః ప్రదీపావలిభిః పృథక్

సువాసన గల పదార్థాలు, అక్షతలు, ధూపాలు, వస్త్రాలు, పుష్పహారాలు, అలంకారాలు, రకరకాల నైవేద్యాలు, భోజనాలు, వేర్వేరు దీపాల వరుసలతో ఆమెను పూజించారు.

విప్రస్త్రియః పతిమతీస్తథా తైః సమపూజయత్। లవణాపూపతామ్బూల కణ్ఠసూత్రఫలేక్షుభిః

బ్రాహ్మణ మహిళలు తమ భర్తలతో కలిసి ఉప్పు, అప్పాలు, తాంబూలాలు, గొలుసులు, పండ్లు, చెరకు వంటి పదార్థాలతో ఆమెకు పూజ చేశారు.

తస్యై స్త్రియస్తాః ప్రదదుః శేషాం యుయుజురాశిషః। తాభ్యో దేవ్యై నమశ్చక్రే శేషాం చ జగృహే వధూః

ఆ మహిళలు మిగిలిన ప్రసాదాన్ని ఆమెకు ఇచ్చి, ఆశీర్వాదాలు అందించారు. ఆ వధువు వారికి నమస్కరించి, మిగిలిన వాటిని స్వీకరించింది.

మునివ్రతమథ త్యక్త్వా నిశ్చక్రామామ్బికాగృహాత్। ప్రగృహ్య పాణినా భృత్యాం రత్నముద్రోపశోభినా

తన మౌనవ్రతాన్ని విడిచి, అంబికా ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చి, వజ్రాల ఉంగరం మెరిసే చేతితో తన సేవికను పట్టుకుని నడిచింది.

తాం దేవమాయామివ ధీరమోహినీం సుమధ్యమాం కుణ్డలమణ్డితాననామ్। శ్యామాం నితమ్బార్పితరత్నమేఖలాం వ్యఞ్జత్స్తనీం కున్తలశఙ్కితేక్షణామ్

సన్నని నడుముతో, చెవి కుండలాలు, మణులు మెరిసే ముఖంతో, నలుపు వర్ణంతో, నితంబంపై రత్నాల మెఖలతో, ఉబ్బిన వక్షోజాలతో, జుట్టు కవరిన చూపులతో, ఆమె దేవతల మాయలా అందంగా కనిపించింది.

శుచిస్మితాం బిమ్బఫలాధరద్యుతి శోణాయమానద్విజకున్దకుడ్మలామ్। పదా చలన్తీం కలహంసగామినీం సిఞ్జత్కలానూపురధామశోభినా

పావనమైన చిరునవ్వుతో, బింబపండు వలె ఎర్రటి పెదవులతో, మల్లెపువ్వుల ముద్దులాంటి పళ్లతో, హంస నడకతో నడుస్తూ, మృదువుగా మణిపాదుకలు మోగుతూ, ఆమె మరింత అందంగా మెరిసింది.