శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏవం చేదిపతీ రాజా దమఘోషః సుతాయ వై। కారయామాస మన్త్రజ్ఞైః సర్వమభ్యుదయోచితమ్

అలా, చేది దేశాధిపతి దమఘోషుడు తన కుమారుని శుభకాంక్షల కోసం మంత్రజ్ఞుల సహాయంతో అవసరమైన ఏర్పాట్లన్నీ చేయించాడు.

మదచ్యుద్భిర్గజానీకైః స్యన్దనైర్హేమమాలిభిః। పత్త్యశ్వసఙ్కులైః సైన్యైః పరీతః కుణ్డినం యయౌ

మదంతో ఉల్లాసంగా ఉన్న ఏనుగులు, బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న రథాలు, pěదలూ, గుర్రాలతో నిండిన సైన్యంతో కూడి, ఆయన కుండిన నగరానికి బయలుదేరాడు.

తం వై విదర్భాధిపతిః సమభ్యేత్యాభిపూజ్య చ। నివేశయామాస ముదా కల్పితాన్యనివేశనే

విదర్భ రాజు ఆయనను ఎదుర్కొని, గౌరవంగా ఆహ్వానించి, ఆనందంతో ముందుగా సిద్ధం చేసిన నివాసంలో వసతి కల్పించాడు.

తత్ర శాల్వో జరాసన్ధో దన్తవక్త్రో విదూరథః। ఆజగ్ముశ్చైద్యపక్షీయాః పౌణ్డ్రకాద్యాః సహస్రశః

అక్కడ శాల్వుడు, జరాసంధుడు, దంతవక్త్రుడు, విదూరథుడు, ఇంకా చేది, పౌండ్ర దేశాల నుండి వేలాది మంది మిత్రరాజులు వచ్చారు.

కృష్ణరామద్విషో యత్తాః కన్యాం చైద్యాయ సాధితుమ్। యద్యాగత్య హరేత్కృష్ణో రామాద్యైర్యదుభిర్వృతః

కృష్ణుడు, రామునికి శత్రువులైన వారు, చేది యువరాజుకు ఆ యువతిని సంపాదించాలనే సంకల్పంతో, కృష్ణుడు యదువులతో వచ్చి ఆమెను తీసుకెళ్లాలంటే యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు.

యోత్స్యామః సంహతాస్తేన ఇతి నిశ్చితమానసాః। ఆజగ్ముర్భూభుజః సర్వే సమగ్రబలవాహనాః

అందరు రాజులు తమ సర్వసేనలతో కూడి, కృష్ణుడితో యుద్ధం చేయాలనే నిశ్చయంతో అక్కడికి చేరుకున్నారు.

శ్రుత్వైతద్భగవాన్రామో విపక్షీయ నృపోద్యమమ్। కృష్ణం చైకం గతం హర్తుం కన్యాం కలహశఙ్కితః

ఇంతటి వ్యతిరేక రాజుల ప్రయత్నాన్ని విని, రాముడు కలహం జరిగిపోతుందేమో అని భయపడి, కృష్ణుడు ఒక్కడే ఆ యువతిని తీసుకెళ్లడానికి వెళ్లాడని తెలుసుకున్నాడు.

బలేన మహతా సార్ధం భ్రాతృస్నేహపరిప్లుతః। త్వరితః కుణ్డినం ప్రాగాద్గజాశ్వరథపత్తిభిః

తన తమ్ముడిపై అపారమైన ప్రేమతో, రాముడు ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, pěదలతో కూడిన గొప్ప సైన్యంతో వేగంగా కుండినానికి బయలుదేరాడు.

భీష్మకన్యా వరారోహా కాఙ్క్షన్త్యాగమనం హరేః। ప్రత్యాపత్తిమపశ్యన్తీ ద్విజస్యాచిన్తయత్తదా

భీష్మకుని కుమార్తె, అందమైన రూపంతో, హరివరకు ఎదురుచూస్తూ, ఆయన రాక కనిపించక బ్రాహ్మణుని మాటలు ఆలోచిస్తూ ఉండింది.

అహో త్రియామాన్తరిత ఉద్వాహో మేఽల్పరాధసః। నాగచ్ఛత్యరవిన్దాక్షో నాహం వేద్మ్యత్ర కారణమ్। సోఽపి నావర్తతేఽద్యాపి మత్సన్దేశహరో ద్విజః

ఓహో! నా పెళ్లి అయిన తర్వాత మూడు రాత్రులు గడిచిపోయాయి. నేను ఏ తప్పు చేయకపోయినా, కమలనేత్రుడు రాకపోవడం ఎందుకో నాకు తెలియదు. నా సందేశాన్ని తీసుకెళ్లిన బ్రాహ్మణుడు కూడా ఇంకా తిరిగి రాలేదు.

అపి మయ్యనవద్యాత్మా దృష్ట్వా కిఞ్చిజ్జుగుప్సితమ్। మత్పాణిగ్రహణే నూనం నాయాతి హి కృతోద్యమః

నాలో ఏదైనా లోపం చూసి, నిష్కళంకుడైన ఆయన నా చేతిని పట్టుకోవాలన్న సంకల్పం వదిలేశాడేమో.

దుర్భగాయా న మే ధాతా నానుకూలో మహేశ్వరః। దేవీ వా విముఖీ గౌరీ రుద్రాణీ గిరిజా సతీ

నా అదృష్టం దురదృష్టకరం. సృష్టికర్త నాకు అనుకూలంగా లేడు. మహేశ్వరుడు కూడా సహాయపడటం లేదు. గౌరీ, రుద్రాణి, గిరిజ, సతీ దేవతలు కూడా నాకు అనుకూలంగా లేరు.

ఏవం చిన్తయతీ బాలా గోవిన్దహృతమానసా। న్యమీలయత కాలజ్ఞా నేత్రే చాశ్రుకలాకులే

ఇలా ఆ బాలిక, గోవిందుని ప్రేమలో మనసు మునిగిపోయి, కాలాన్ని ఆలోచిస్తూ, కన్నీళ్లతో కళ్లు మూసుకుంది.

ఏవం వధ్వాః ప్రతీక్షన్త్యా గోవిన్దాగమనం నృప। వామ ఊరుర్భుజో నేత్రమస్ఫురన్ప్రియభాషిణః

ఓ రాజా! వధువు గోవిందుని రాక కోసం ఎదురుచూస్తుండగా, ఆమెకు మంగళసూచకంగా భావించే ఎడమ తొడ, చేయి, కంటి పాపలు కంపించాయి.

అథ కృష్ణవినిర్దిష్టః స ఏవ ద్విజసత్తమః। అన్తఃపురచరీం దేవీం రాజపుత్రీం దదర్శ హ

ఆ సమయంలో, కృష్ణుడు చెప్పిన ప్రకారం, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు అంతఃపురంలో సంచరిస్తున్న రాజకుమార్తెను చూశాడు.

సా తం ప్రహృష్టవదనమవ్యగ్రాత్మగతిం సతీ। ఆలక్ష్య లక్షణాభిజ్ఞా సమపృచ్ఛచ్ఛుచిస్మితా

ఆ సతీ, ఆనందంగా మెరిసే ముఖంతో, మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్న వానిని చూసి, సంకేతాలు తెలుసుకునే నైపుణ్యం కలిగి ఉండి, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో అతనిని ప్రశ్నించింది.

తస్యా ఆవేదయత్ప్రాప్తం శశంస యదునన్దనమ్। ఉక్తం చ సత్యవచనమాత్మోపనయనం ప్రతి

అతడు యదునందనుడు వచ్చాడని ఆమెకు తెలియజేశాడు. ఆత్మపరిణయానికి సంబంధించిన నిజమైన మాటలను కూడా చెప్పాడు.

తమాగతం సమాజ్ఞాయ వైదర్భీ హృష్టమానసా। న పశ్యన్తీ బ్రాహ్మణాయ ప్రియమన్యన్ననామ సా

వైదర్భి అతడు వచ్చినట్టు తెలుసుకొని, హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఆమె బ్రాహ్మణుడిని చూడలేదు, ఎందుకంటే అతను ఆమెకు వేరే విధంగా ప్రియమైనవాడు.

ప్రాప్తౌ శ్రుత్వా స్వదుహితురుద్వాహప్రేక్షణోత్సుకౌ। అభ్యయాత్తూర్యఘోషేణ రామకృష్ణౌ సమర్హణైః

తన కుమార్తె పెళ్లిని చూడాలని ఆసక్తిగా ఉన్న రాముడు, కృష్ణుడు, తమ రాకను విని, తూర్యమేళం మోగిస్తూ, యోగ్యమైన గౌరవాలతో వచ్చారు.

మధుపర్కముపానీయ వాసాంసి విరజాంసి సః। ఉపాయనాన్యభీష్టాని విధివత్సమపూజయత్

అతడు మధుపర్కం, శుభ్రమైన వస్త్రాలు, కోరిన బహుమతులు తీసుకొచ్చి, విధిగా వారిని పూజించాడు.

తయోర్నివేశనం శ్రీమదుపాకల్ప్య మహామతిః। ససైన్యయోః సానుగయోరాతిథ్యం విదధే యథా

ఆ మహామతి ఇద్దరికీ, వారి సైన్యాలు, అనుచరులతో కలిసి, అద్భుతమైన నివాసాన్ని సిద్ధం చేసి, యథావిధిగా ఆతిథ్యం ఇచ్చాడు.

ఏవం రాజ్ఞాం సమేతానాం యథావీర్యం యథావయః। యథాబలం యథావిత్తం సర్వైః కామైః సమర్హయత్

అక్కడ చేరిన రాజులకు వారి శౌర్యం, వయస్సు, బలం, ధనం ప్రకారం, కావలసిన సమస్త వస్తువులతో గౌరవించాడు.

కృష్ణమాగతమాకర్ణ్య విదర్భపురవాసినః। ఆగత్య నేత్రాఞ్జలిభిః పపుస్తన్ముఖపఙ్కజమ్

కృష్ణుడు వచ్చాడని విని, విదర్భపురవాసులు వచ్చి, చేతులను కళ్లకు జోడించి, కృష్ణుని ముఖపద్మాన్ని తిలకించారు.

అస్యైవ భార్యా భవితుం రుక్మిణ్యర్హతి నాపరా। అసావప్యనవద్యాత్మా భైష్మ్యాః సముచితః పతిః

కృష్ణునికి భార్యగా ఉండటానికి రుక్మిణే యోగ్యురాలు, మరెవ్వరూ కాదు. అలాగే, నిష్కళంకుడైన అతడు భైష్మ్య కుమార్తెకు తగిన భర్త.

కిఞ్చిత్సుచరితం యన్నస్తేన తుష్టస్త్రిలోకకృత్। అనుగృహ్ణాతు గృహ్ణాతు వైదర్భ్యాః పాణిమచ్యుతః

మేము చేసిన కొంత మంచి పనితో, మూడు లోకాలను సృష్టించిన వాడు సంతోషించాడు. అచ్యుతుడు, వైదర్భి చేతిని అంగీకరించాలి, అంగీకరించాలి.

ఏవం ప్రేమకలాబద్ధా వదన్తి స్మ పురౌకసః। కన్యా చాన్తఃపురాత్ప్రాగాద్భటైర్గుప్తామ్బికాలయమ్

ఇలా ప్రేమతో బంధింపబడి, పట్టణవాసులు మాట్లాడారు. ఆ యువతి, సైనికుల రక్షణలో, అంతఃపురం నుండి అంబికా ఆలయానికి వెళ్లింది.

పద్భ్యాం వినిర్యయౌ ద్రష్టుం భవాన్యాః పాదపల్లవమ్। సా చానుధ్యాయతీ సమ్యఙ్ముకున్దచరణామ్బుజమ్

ఆమె భవానీ పాదపల్లవాలను దర్శించేందుకు కాలితో బయలుదేరింది. ఆమె నడుస్తూ, ముకుందుని పద్మపాదాలను పూర్తిగా ధ్యానించింది.

యతవాఙ్మాతృభిః సార్ధం సఖీభిః పరివారితా। గుప్తా రాజభటైః శూరైః సన్నద్ధైరుద్యతాయుధైః। మృడఙ్గశఙ్ఖపణవాస్తూర్యభేర్యశ్చ జఘ్నిరే

ఆమె తల్లి, స్నేహితులతో చుట్టుముట్టబడి, రక్షణగా రాజసైనికులు కవచధారులై, ఆయుధాలు ఎత్తుకొని ఉన్నారు. మృదంగాలు, శంఖాలు, పణవాలు, తూర్యాలు, బేర్యలు మోగాయి.

నానోపహార బలిభిర్వారముఖ్యాః సహస్రశః। స్రగ్గన్ధవస్త్రాభరణైర్ద్విజపత్న్యః స్వలఙ్కృతాః

వివిధ బహుమతులతో, వేలాది గొప్ప మహిళలు, పుష్పమాలలు, సుగంధాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు తీసుకొచ్చి, ద్విజపత్నులకు అందంగా అలంకరించి ఇచ్చారు.