శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

దిష్ట్యా జనార్దన భవానిహ నః ప్రతీతో యోగేశ్వరైరపి దురాపగతిః సురేశైః । ఛిన్ధ్యాశు నః సుతకలత్రధనాప్తగేహ దేహాదిమోహరశనాం భవదీయమాయామ్

ధన్యంగా, జనార్దనా! మీరు ఇక్కడ మాకు ప్రత్యక్షమయ్యారు. యోగేశ్వరులు, దేవతలు కూడా మిమ్మల్ని సులభంగా పొందలేరు. మాకు పిల్లలు, భార్య, ధనం, బంధువులు, ఇల్లు, శరీరం మొదలైన వాటిపై మాయా బంధాన్ని త్వరగా తొలగించండి.

( అనుష్టుప్ ) ఇత్యర్చితః సంస్తుతశ్చ భక్తేన భగవాన్హరిః । అక్రూరం సస్మితం ప్రాహ గీర్భిః సమ్మోహయన్నివ

ఈ విధంగా భక్తుడు పూజించి, స్తుతించినప్పుడు, భగవంతుడు హరి చిరునవ్వుతో అక్రూరుని చూచి, తన మాటలతో అతన్ని ఆకట్టుకుంటూ పలికాడు.

శ్రీభగవానువాచ । త్వం నో గురుః పితృవ్యశ్చ శ్లాఘ్యో బన్ధుశ్చ నిత్యదా । వయం తు రక్ష్యాః పోష్యాశ్చ అనుకమ్ప్యాః ప్రజా హి వః

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: "మీరు మా గురువు, మామయ్య, ఎప్పుడూ గౌరవించదగిన బంధువు. మేము మీ ఆధీనంలో ఉన్నవాళ్లం, కాబట్టి మమ్మల్ని మీరు రక్షించాలి, పోషించాలి, దయ చూపాలి."

భవద్విధా మహాభాగా నిషేవ్యా అర్హసత్తమాః । శ్రేయస్కామైర్నృభిర్నిత్యం దేవాః స్వార్థా న సాధవః

మీలాంటి మహానుభావులు, ఉత్తములలో ఉత్తములు, తమ మేలు కోరే వారందరూ ఎప్పుడూ సేవించవలసినవారు. దేవతలు తమ ప్రయోజనానికే పనిచేస్తారు, కానీ సద్గుణులు అలా చేయరు.

న హ్యమ్మయాని తీర్థాని న దేవా మృచ్ఛిలామయాః । తే పునన్త్యురుకాలేన దర్శనాదేవ సాధవః

తీర్థాలు కేవలం నీటివల్ల పవిత్రం కావు, దేవతలు మట్టితో, రాయితో చేసిన విగ్రహాలు కారు. సద్జనులను ఒక్కసారి చూడగానే మనసు పవిత్రమవుతుంది.

స భవాన్సుహృదాం వై నః శ్రేయాన్ శ్రేయశ్చికీర్షయా । జిజ్ఞాసార్థం పాణ్డవానాం గచ్ఛస్వ త్వం గజాహ్వయమ్

మీరు మా మిత్రులలో శ్రేష్ఠులు, మాకు మేలు కావాలని కోరేవారు. అందుకే, పాండవుల స్థితి తెలుసుకోవడానికి మీరు హస్తినాపురానికి వెళ్లండి.

పితర్యుపరతే బాలాః సహ మాత్రా సుదుఃఖితాః । ఆనీతాః స్వపురం రాజ్ఞా వసన్త ఇతి శుశ్రుమ

వారి తండ్రి మరణించిన తర్వాత, పిల్లలు తల్లితో కలిసి రాజు వారిని స్వగ్రామానికి తీసుకొచ్చాడని, ఇప్పుడు వారు అక్కడే ఉండి, తీవ్ర దుఃఖంలో ఉన్నారని మేము విన్నాము.

తేషు రాజామ్బికాపుత్రో భ్రాతృపుత్రేషు దీనధీః । సమో న వర్తతే నూనం దుష్పుత్రవశగోఽన్ధదృక్

వారిలో అంబికా కుమారుడు అయిన రాజు, తన అన్నయ్య పిల్లల పట్ల సమానంగా ప్రవర్తించడం లేదు. చెడు కుమారుడి ప్రభావంలో, అతని మనస్సు మబ్బయ్యింది.

గచ్ఛ జానీహి తద్‌వృత్తం అధునా సాధ్వసాధు వా । విజ్ఞాయ తద్ విధాస్యామో యథా శం సుహృదాం భవేత్

మీరు వెళ్లి, వారి ప్రస్తుత పరిస్థితి మంచిదా, చెడ్డదా తెలుసుకోండి. తెలుసుకున్న తర్వాత, మిత్రుల మేలు కోసం మేము తగిన చర్యలు తీసుకుంటాము.

ఇత్యక్రూరం సమాదిశ్య భగవాన్ హరిరీశ్వరః । సఙ్‌కర్షణోద్ధవాభ్యాం వై తతః స్వభవనం యయౌ

ఇలా అక్రూరునికి ఆదేశించిన తరువాత, భగవంతుడు హరి, సంకర్షణుడు, ఉద్ధవుడు కలిసి తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే పూర్వార్ధే అష్టచత్వారింశోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు పఠించదగిన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పదవ స్కంధంలోని మొదటి భాగంలో నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అక్రూరస్య హస్తినాపురే గమనం; కున్త్యాః కరుణోద్‌గారః; అక్రూరధృతరాష్ట సంవాదః; అక్రూరస్య పునర్యదుపూర్యామాగమనంచ - శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) స గత్వా హాస్తినపురం పౌరవేన్ద్రయశోఽఙ్‌కితమ్ । దదర్శ తత్రామ్బికేయం సభీష్మం విదురం పృథామ్

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: అక్రూరుడు హస్తినాపురానికి వెళ్లి, పౌరవరాజులలో ప్రసిద్ధి చెందిన ఆ పట్టణంలో అంబికా కుమారుడిని, భీష్ముడిని, విదురుని, పృథను చూశాడు.

సహపుత్రం చ బాహ్లీకం భారద్వాజం సగౌతమమ్ । కర్ణం సుయోధనం ద్రౌణిం పాణ్డవాన్సుహృదోఽపరాన్

అలాగే తన కుమారుడితో పాటు బాహ్లికుడిని, భారద్వాజుడు, గౌతముడు, కర్ణుడు, సుయోధనుడు, ద్రౌణి, పాండవులు మరియు ఇతర మిత్రులను కూడా చూశాడు.

యథావద్ ఉపసఙ్‌గమ్య బన్ధుభిర్గాన్దినీసుతః । సమ్పృష్టస్తైః సుహృద్వార్తాం స్వయం చాపృచ్ఛదవ్యయమ్

గాండినీ కుమారుడు ప్రతి బంధువుని యథావిధిగా కలిసాడు. వారు అతనిని మిత్రుల విషయాలు అడిగారు. అతడూ వారందరినీ వారి క్షేమం గురించి అడిగాడు.

ఉవాస కతిచిన్మాసాన్ రాజ్ఞో వృత్తవివిత్సయా । దుష్ప్రజస్యాల్పసారస్య ఖలచ్ఛన్దానువర్తినః

రాజు ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నాడో తెలుసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో, అర్థం లేని, చెడు వారికి లోబడి ఉండే ఆ రాజు వద్ద కొన్ని నెలలు అక్రూరుడు ఉండిపోయాడు.

తేజ ఓజో బలం వీర్యం ప్రశ్రయాదీంశ్చ సద్‍గుణాన్ । ప్రజానురాగం పార్థేషు న సహద్‌భిశ్చికీర్షితమ్

రాజు పాండవులలో ఉన్న తేజస్సు, బలము, వీర్యము, వినయము వంటి సద్గుణాలను, ప్రజలు వారిని ప్రేమించడాన్ని చూడాలని అసలు కోరడంలేదని అక్రూరుడు గమనించాడు.

కృతం చ ధార్తరాష్ట్రైర్యద్ గరదానాద్యపేశలమ్ । ఆచఖ్యౌ సర్వమేవాస్మై పృథా విదుర ఏవ చ

ధృతరాష్ట్ర కుమారులు చేసిన విషప్రయోగం మొదలైన దుష్కార్యాలన్నింటినీ, పృథ కూడా విదురుడు కూడా అక్రూరునికి పూర్తిగా వివరించారు.

పృథా తు భ్రాతరం ప్రాప్తం అక్రూరముపసృత్య తమ్ । ఉవాచ జన్మనిలయం స్మరన్త్యశ్రుకలేక్షణా

పృథ తన అన్నయ్య అయిన అక్రూరుడు వచ్చినట్టు చూసి, కన్నీళ్లు కన్నుల్లో మెరుస్తూ, తన జన్మస్థలాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ అతని దగ్గరకు వెళ్లి మాట్లాడింది.

అపి స్మరన్తి నః సౌమ్య పితరౌ భ్రాతరశ్చ మే । భగిన్యౌ భ్రాతృపుత్రాశ్చ జామయః సఖ్య ఏవ చ

"ఓ సౌమ్య! మా తల్లిదండ్రులు, అన్నదమ్ములు, అక్కచెల్లెళ్లు, మేనల్లుడు, మేనకోడళ్ళు, స్నేహితులు — ఇంకా మమ్మల్ని గుర్తు చేసుకుంటున్నారా?" అని అడిగింది.

భ్రాత్రేయో భగవాన్ కృష్ణః శరణ్యో భక్తవత్సలః । పైతృష్వసేయాన్ స్మరతి రామశ్చామ్బురుహేక్షణః

నా మేనమామ అయిన శ్రీకృష్ణుడు, భక్తులకు ఆశ్రయమైనవాడు, భక్తులను ఎంతో ప్రేమించే వాడు. పద్మాక్షుడైన రాముడు కూడా తల్లి తరఫు బంధువులను ఎప్పుడూ గుర్తు చేసుకుంటారు.

సపత్‍నమధ్యే శోచన్తీం వృకానాం హరిణీమివ । సాన్త్వయిష్యతి మాం వాక్యైః పితృహీనాంశ్చ బాలకాన్

ఇతర భార్యల మధ్యలో, నక్కల మధ్యలో ఉన్న జింకలా నేను బాధపడుతూ ఉండగా, ఆయన నన్ను మధురమైన మాటలతో ఓదార్చుతాడు. తండ్రి లేని నా పిల్లలను కూడా ఆయన ఆదరిస్తాడు.

కృష్ణ కృష్ణ మహాయోగిన్ విశ్వాత్మన్ విశ్వభావన । ప్రపన్నాం పాహి గోవిన్ద శిశుభిశ్చావసీదతీమ్

కృష్ణా! కృష్ణా! మహాయోగీ, జగత్తుకు ప్రాణమైనవాడా, సృష్టికర్తా, నేను నా పిల్లలతో కలిసి నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాను. గోవిందా! మమ్మల్ని కాపాడు.

నాన్యత్తవ పదామ్భోజాత్ పశ్యామి శరణం నృణామ్ । బిభ్యతాం మృత్యుసంసారాద్ ఈస్వరస్యాపవర్గికాత్

ప్రభూ! జనులు భయపడే జనన మరణాల సముద్రం నుంచి రక్షించే నీ పదపద్మాల కంటే వేరే ఆశ్రయం నాకు కనిపించదు.

నమః కృష్ణాయ శుద్ధాయ బ్రహ్మణే పరమాత్మనే । యోగేశ్వరాయ యోగాయ త్వామహం శరణం గతా

శుద్ధమైనవాడైన కృష్ణుడికి, పరమాత్మ అయిన బ్రహ్మకు, యోగేశ్వరుడికి, యోగస్వరూపుడైన నీకు నమస్కారం. నేను నీ ఆశ్రయాన్ని పొందాను.

శ్రీశుక ఉవాచ - ఇత్యనుస్మృత్య స్వజనం కృష్ణం చ జగదీశ్వరమ్ । ప్రారుదద్ దుఖితా రాజన్ భవతాం ప్రపితామహీ

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — రాజా! మీ ప్రపితామహి అయిన కుంతీదేవి, తన బంధువులను, జగన్నాథుడైన కృష్ణుని స్మరిస్తూ, దుఃఖంతో ప్రార్థన చేయసాగింది.

సమదుఃఖసుఖోఽక్రూరో విదురశ్చ మహాయశాః । సాన్త్వయామాసతుః కున్తీం తత్పుత్రోత్పత్తిహేతుభిః

సుఖ దుఃఖాల్లో సమంగా ఉండే మహాయశస్వి విదురుడు, అగ్రజుడైన అక్రూరుడు, కుంతిని ఆమె కుమారుల జనన కారణాలను చెప్పి ఓదార్చారు.

యాస్యన్ రాజానమభ్యేత్య విషమం పుత్రలాలసమ్ । అవదత్సుహృదాం మధ్యే బన్ధుభిః సౌహృదోదితమ్

రాజు వెళ్లబోతూ, తన కుమారుల పట్ల మక్కువ కలిగిన రాజును దగ్గరికి వచ్చి, స్నేహితులు బంధువుల మధ్య, మేలుకోరికతో మాట్లాడాడు.

అక్రూర ఉవాచ - భో భో వైచిత్రవీర్య త్వం కురూణాం కీర్తివర్ధన । భ్రాతర్యుపరతే పాణ్డౌ అధునాఽఽసనమాస్థితః

అక్రూరుడు ఇలా అన్నాడు — ఓ వైచిత్రవీర్య వంశజా! కురువంశానికి కీర్తిని పెంచే వాడవు. నీ అన్న పాండువు ఇక లేడు. ఇప్పుడు నీవే సింహాసనాన్ని అధిష్టించావు.

ధర్మేణ పాలయన్ ఉర్వీం ప్రజాః శీలేన రఞ్జయన్ । వర్తమానః సమః స్వేషు శ్రేయః కీర్తిమవాప్స్యసి

ధర్మబద్ధంగా భూమిని పాలిస్తూ, ప్రజలను మంచితనంతో సంతోషపెట్టుతూ, తనవారిపట్ల సమంగా ఉండి నడుచుకుంటే, నీవు శ్రేయస్సు, కీర్తి పొందుతావు.