శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

త్వయ్యవ్యయాత్మన్ పురుషే ప్రకల్పితా లోకాః సపాలా బహుజీవసఙ్‌కులాః । యథా జలే సఞ్జిహతే జలౌకసో ఽప్యుదుమ్బరే వా మశకా మనోమయే

అక్షయమైన ఆత్మ అయిన నీవు, పరమపురుషా! లోకాలు, వాటి పాలకులు, అనేక జంతువులు నీలోనే స్థితి చెంది ఉన్నాయి. అది నీటిలో జీవులు చేరినట్లు, లేదా ఉడుంబర చెట్టుపై దోమలు చేరినట్లు, మనస్సులో భావనలు కలిగినట్లు.

( అనుష్టుప్ ) యాని యానీహ రూపాణి క్రీడనార్థం బిభర్షి హి । తైరామృష్టశుచో లోకా ముదా గాయన్తి తే యశః

ఈ లోకంలో నీవు ఆటకోసం ఎన్ని రూపాలు ధరించినా, ఆ రూపాల వలన లోకాలు కలుషితమైపోయిన అపవిత్రత తొలగిపోతుంది. అందరూ ఆనందంగా నీ మహిమను పాడుతుంటారు.

నమః కారణమత్స్యాయ ప్రలయాబ్ధిచరాయ చ । హయశీర్ష్ణే నమస్తుభ్యం మధుకైటభమృత్యవే

ప్రారంభ మత్స్య రూపమునకు, ప్రళయ సముద్రంలో సంచరించిన వానికి నమస్కారం. గుర్రం తలతో ఉన్నవాడా! మధు, కైటభులను సంహరించిన వాడా! నీకు నమస్కారం.

అకూపారాయ బృహతే నమో మన్దరధారిణే । క్షిత్యుద్ధారవిహారాయ నమః సూకరమూర్తయే

అంతులేని పరిమాణమున్న వాడా! మంద్ర పర్వతాన్ని మోసిన వాడా! భూమిని పైకి తీయడంలో ఆనందించే వాడా! వరాహ రూపంలో ఉన్న నీకు నమస్కారం.

నమస్తేఽద్‍భుతసింహాయ సాధులోకభయాపహ । వామనాయ నమస్తుభ్యం క్రాన్తత్రిభువనాయ చ

అద్భుతమైన సింహ రూపమా! సద్జనుల భయాన్ని తొలగించేవాడా! నీకు నమస్కారం. మూడు లోకాలను దాటి నడిచిన వామన రూపమా! నీకు నమస్కారం.

నమో భృగూణాం పతయే దృప్తక్షత్రవనచ్ఛిదే । నమస్తే రఘువర్యాయ రావణాన్తకరాయ చ

భృగువంశాధిపతిగా ఉన్న వాడా! అహంకారంతో ఉన్న క్షత్రియులను అరణ్యంలో సంహరించిన వాడా! రఘువంశంలో శ్రేష్ఠుడా! రావణాసురుని సంహరించిన వాడా! నీకు నమస్కారం.

నమస్తే వాసుదేవాయ నమః సఙ్‌కర్షణాయ చ । ప్రద్యుమ్నాయనిరుద్ధాయ సాత్వతాం పతయే నమః

వాసుదేవుడా! నీకు నమస్కారం. సంకర్షణుడా! నీకు నమస్కారం. ప్రద్యుమ్నుడు, అనిరుద్ధుడు, సాత్వతుల అధిపతిగా ఉన్న వాడా! నీకు నమస్కారం.

నమో బుద్ధాయ శుద్ధాయ దైత్యదానవమోహినే । మ్లేచ్ఛప్రాయక్షత్రహన్త్రే నమస్తే కల్కిరూపిణే

బుద్ధ స్వరూపుడా! పవిత్రుడా! దైత్య, దానవులను మాయలో పడేసిన వాడా! మలినమైన, దుర్మార్గులైన రాజులను సంహరించే కల్కి రూపమా! నీకు నమస్కారం.

భగవన్ జీవలోకోఽయం మోహితస్తవ మాయయా । అహం మమేత్యసద్‍గ్రాహో భ్రామ్యతే కర్మవర్త్మసు

ప్రభూ! ఈ జీవలోకం నీ మాయ వల్ల మోహించబడింది. 'నేను', 'నాది' అనే అబద్ధ భావనలతో karm మార్గాల్లో తిరుగుతూ ఉంది.

అహం చాత్మాత్మజాగార దారార్థస్వజనాదిషు । భ్రమామి స్వప్నకల్పేషు మూఢః సత్యధియా విభో

ప్రభూ! నేను మూర్ఖుడిని, శరీరం, పిల్లలు, ఇల్లు, ధనం, బంధువులు మొదలైన వాటిలో నిజమైనదని భావించి, కలలాంటివాటిలో తిరుగుతూ ఉంటాను.

అనిత్యానాత్మదుఃఖేషు విపర్యయమతిర్హ్యహమ్ । ద్వన్ద్వారామస్తమోవిష్టో న జానే త్వాత్మనః ప్రియమ్

నశ్వరమైన, నాది కాని, బాధ కలిగించే వాటిలో ఆసక్తి పెంచుకొని, ద్వంద్వ భావాలతో, అజ్ఞానంలో మునిగి, నాకు నిజంగా ప్రియమైనది ఏమిటో తెలియక పోయాను.

యథాబుధో జలం హిత్వా ప్రతిచ్ఛన్నం తదుద్‍భవైః । అభ్యేతి మృగతృష్ణాం వై తద్వత్త్వాహం పరాఙ్‌ముఖః

ఎలా ఒక అజ్ఞాని, మొక్కల మధ్య దాగి ఉన్న నీటిని వదిలేసి, మృగతృష్ణను వెంబడిస్తాడో, అలాగే నేను నీ నుండి దూరమై, మాయను వెంబడిస్తున్నాను.

నోత్సహేఽహం కృపణధీః కామకర్మహతం మనః । రోద్ధుం ప్రమాథిభిశ్చాక్షైః హ్రియమాణమితస్తతః

ప్రభూ! నేను దుర్బలమైన మనస్సుతో, కోరికలు, కర్మల వల్ల బాధపడుతూ, అదుపు చేయలేని ఇంద్రియాలతో, నా మనస్సును నియంత్రించలేక, ఇది అటు ఇటు లాగబడుతోంది.

( వసంతతిలకా ) సోఽహం తవాఙ్‌ఘ్ర్యుపగతోఽస్మ్యసతాం దురాపం తచ్చాప్యహం భవదనుగ్రహ ఈశ మన్యే । పుంసో భవేద్ యర్హి సంసరణాపవర్గః త్వయ్యబ్జనాభ సదుపాసనయా మతిః స్యాత్

ప్రభూ! అసాధ్యులకు దొరకని నీ పాదాల వద్దకు నేను వచ్చాను. ఇది కూడా నీ అనుగ్రహమేనని భావిస్తున్నాను. ఓ కమలనాభా! నీకు సదుపాసనతో మనస్సు లగ్నమైతే, మానవుడికి జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది.

( అనుష్టుప్ ) నమో విజ్ఞానమాత్రాయ సర్వప్రత్యయహేతవే । పురుషేశప్రధానాయ బ్రహ్మణేఽనన్తశక్తయే

శుద్ధ జ్ఞాన స్వరూపుడా! సమస్త నిశ్చయాలకు కారణమైన వాడా! పురుషుడు, ప్రకృతికి అధిపతిగా ఉన్న వాడా! అనంత శక్తి కలిగిన బ్రహ్మా! నీకు నమస్కారం.

నమస్తే వాసుదేవాయ సర్వభూతక్షయాయ చ । హృషీకేశ నమస్తుభ్యం ప్రపన్నం పాహి మాం ప్రభో

వాసుదేవుడా! సమస్త భూతాలను నశింపజేసే వాడా! నీకు నమస్కారం. హృషీకేశా! నేను శరణు వచ్చినవాడిని, నన్ను రక్షించు ప్రభూ!

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే పూర్వార్ధే అక్రూరస్తుతిర్నామ చత్వారింశోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పరమహంసులకు ప్రియమైన సంహితలో, పదవ స్కంధంలో, మొదటి భాగంలో, 'అక్రూరుని స్తుతి' అనే నలభైవ చాప్టరు ముగిసింది.

రామకృష్ణయోర్మథురాయాం ప్రవేశః; రజకవధః వాయకమాలాకారయోరనుగ్రహేణం చ శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) స్తువతస్తస్య భగవాన్ దర్శయిత్వా జలే వపుః । భూయః సమాహరత్ కృష్ణో నటో నాట్యమివాత్మనః

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — అతను భక్తితో స్తుతిస్తూ ఉండగా, భగవంతుడు నీటిలో తన రూపాన్ని చూపించి, ఆ తరువాత నటుడు నాటకం ముగించినట్టు కృష్ణుడు ఆ రూపాన్ని మళ్లీ తీసుకున్నాడు.

సోఽపి చాన్తర్హితం వీక్ష్య జలాద్ ఉన్మజ్జ్య సత్వరః । కృత్వా చావశ్యకం సర్వం విస్మితో రథమాగమత్

ఆ దర్శనం కనబడకపోవడం చూసి, అతడు త్వరగా నీటిలోనుంచి బయటికి వచ్చి, అవసరమైన పనులన్నీ ముగించుకుని, ఆశ్చర్యంతో రథానికి చేరాడు.

తం అపృచ్ఛద్ హృషీకేశః కిం తే దృష్టమివాద్‍భుతమ్ । భూమౌ వియతి తోయే వా తథా త్వాం లక్షయామహే

హృషీకేశుడు అతనిని అడిగాడు — భూమిపై, ఆకాశంలో, లేక నీటిలో ఏ అద్భుతాన్ని చూశావు? నీవు ఇంత ఆశ్చర్యపోయినట్టు కనిపిస్తున్నావు.

శ్రీఅక్రూర ఉవాచ - అద్‍భుతానీహ యావన్తి భూమౌ వియతి వా జలే । త్వయి విశ్వాత్మకే తాని కిం మేఽదృష్టం విపశ్యతః

శ్రీఅక్రూరుడు ఇలా అన్నాడు — భూమి మీద, ఆకాశంలో, నీటిలో ఉన్న అద్భుతాలన్నీ నీలోనే ఉన్నాయి, విశ్వానికి ఆత్మవైన నీవు ఉన్నప్పుడు నాకు తెలియని దేనిని నేను చూడగలను?

యత్రాద్‍భుతాని సర్వాణి భూమౌ వియతి వా జలే । తం త్వానుపశ్యతో బ్రహ్మన్ కిం మే దృష్టమిహాద్‍భుతమ్

ఎక్కడైనా భూమి మీద, ఆకాశంలో, నీటిలో ఉన్న అద్భుతాలన్నీ నీలోనే ఉంటాయి. బ్రహ్మన్, నిన్ను చూస్తున్న నాకు ఇక్కడ ఇంకా ఏ అద్భుతం కనిపించగలదు?

ఇత్యుక్త్వా చోదయామాస స్యన్దనం గాన్దినీసుతః । మథురాం అనయద్ రామం కృష్ణం చైవ దినాత్యయే

ఇలా చెప్పి, గాండినీ కుమారుడు రథాన్ని ముందుకు నడిపించాడు. రోజు ముగిసే సమయానికి రాముడిని, కృష్ణుడిని మథురకు తీసుకెళ్లాడు.

మార్గే గ్రామజనా రాజన్ తత్ర తత్రోపసఙ్‌గతాః । వసుదేవసుతౌ వీక్ష్య ప్రీతా దృష్టిం న చాదదుః

రాజా! మార్గమధ్యంలో గ్రామస్థులు అక్కడక్కడా చేరి, వసుదేవుని కుమారులను చూసి ఎంతో ఆనందించారు. వారు చూపును వారిద్దరిపై నుండి తిప్పుకోలేకపోయారు.

తావద్ వ్రజౌకసస్తత్ర నన్దగోపాదయోఽగ్రతః । పురోపవనమాసాద్య ప్రతీక్షన్తోఽవతస్థిరే

అంతలో వ్రజవాసులు, నందుడు మరియు ఇతర గోపులతో కలిసి, పట్టణపు తోట వద్దకు వచ్చి, ఎదురుచూస్తూ అక్కడ నిలిచారు.

తాన్ సమేత్యాహ భగవాన్ అక్రూరం జగదీశ్వరః । గృహీత్వా పాణినా పాణిం ప్రశ్రితం ప్రహసన్నివ

వారు కలిసినప్పుడు, జగదీశ్వరుడైన భగవంతుడు, అక్రూరుని దగ్గరకు వెళ్లి, అతని差చేతిని తన చేతితో పట్టుకుని, స్నేహంగా నవ్వుతూ పలకరించాడు.

భవాన్ ప్రవిశతామగ్రే సహయానః పురీం గృహమ్ । వయం త్విహావముచ్యాథ తతో ద్రక్ష్యామహే పురీమ్

మీరు ముందుగా మీ రథంతో కలిసి పట్టణంలోకి, మీ ఇంటికి ప్రవేశించండి. మేము ఇక్కడే ఉండి, తరువాత పట్టణాన్ని చూడడానికి వస్తాము.

శ్రీఅక్రూర ఉవాచ - నాహం భవద్‍భ్యాం రహితః ప్రవేక్ష్యే మథురాం ప్రభో । త్యక్తుం నార్హసి మాం నాథ భక్తం తే భక్తవత్సల

శ్రీఅక్రూరుడు ఇలా అన్నాడు — ప్రభూ! మిమ్మల్ని విడిచిపెట్టి నేను మథురలోకి ప్రవేశించను. భక్తవత్సలుడా! నేను నీ భక్తుడిని, నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు.

ఆగచ్ఛ యామ గేహాన్ నః సనాథాన్ కుర్వధోక్షజ । సహాగ్రజః సగోపాలైః సుహృద్‌భిశ్చ సుహృత్తమ

ఓ అచ్యుతా! మీరు మీ అన్నతో, గోపాలతో, మిత్రులతో కలిసి మమ్మల్ని అనుగ్రహించి, మన ఇళ్లకు వచ్చి, వాటిని పవిత్రంగా చేయండి.