శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

తాస్తథా తప్యతీర్వీక్ష్య స్వప్రస్థాణే యదూత్తమః । సాన్త్వయామస సప్రేమైః ఆయాస్య ఇతి దౌత్యకైః

వారు అలా బాధతో ఉన్నదాన్ని యదుకులశిరోమణి గమనించి, ప్రేమతో పరామర్శిస్తూ, 'నేను తిరిగి వస్తాను' అని దూతల ద్వారా వారికి భరోసా ఇచ్చాడు.

యావదాలక్ష్యతే కేతుః యావద్రేణూ రథస్య చ । అనుప్రస్థాపితాత్మానో లేఖ్యానీవోపలక్షితాః

రథపు జెండా కనబడుతున్నంత వరకు, రథం లేపిన దుమ్ము కనిపిస్తున్నంత వరకు, గోపికలు తమ మనసును ఆయనవద్దే ఉంచుకొని, చిత్రాల్లో వ్రాసినట్లుగా ఆయనను చూస్తూ వెంబడించారు.

తా నిరాశా నివవృతుః గోవిన్దవినివర్తనే । విశోకా అహనీ నిన్యుః గాయన్త్యః ప్రియచేష్టితమ్

గోవిందుడు తిరిగి రాడని ఆశ పోయినప్పుడు, వారు వెనక్కి తిరిగారు. ఇక దుఃఖం లేకుండా, ప్రియుడి లీలలను పాడుకుంటూ రోజులు గడిపారు.

భగవానపి సమ్ప్రాప్తో రామాక్రూరయుతో నృప । రథేన వాయువేగేన కాలిన్దీం అఘనాశినీమ్

ఓ రాజా, భగవంతుడు రాముడు, అఘనాశిని యమునా నదికి, అగ్రూరుడితో కలిసి, వేగంగా రథంలో వచ్చాడు.

తత్రోపస్పృశ్య పానీయం పీత్వా మృష్టం మణిప్రభమ్ । వృక్షషణ్డముపవ్రజ్య సరామో రథమావిశత్ అక్రూరస్తావుపామన్త్ర్య నివేశ్య చ రథోపరి । కాలిన్ద్యా హ్రదమాగత్య స్నానం విధివదాచరత్

అక్కడ వారు నోరు కడిగి, మణిలా మెరిసే శుభ్రమైన నీళ్లు తాగి, రాముడితో కలిసి చెట్ల పొదలవైపు వెళ్లి, మళ్లీ రథంలోకి ఎక్కారు. అగ్రూరుడు వారిని వీడుకుని, రథంపై కూర్చొని, యమునా తీరానికి వెళ్లి, ఆచారప్రకారం స్నానం చేశాడు.

నిమజ్జ్య తస్మిన్ సలిలే జపన్ బ్రహ్మ సనాతనమ్ । తావేవ దదృశేఽక్రూరో రామకృష్ణౌ సమన్వితౌ

ఆ నీటిలో మునిగి, శాశ్వత బ్రహ్మను జపిస్తూ, అగ్రూరుడు రామకృష్ణులను కలిసేలా చూశాడు.

తౌ రథస్థౌ కథమిహ సుతౌ ఆనకదున్దుభేః । తర్హి స్విత్ స్యన్దనే న స్త ఇత్యున్మజ్జ్య వ్యచష్ట సః

'దేవకీ కుమారులు ఇక్కడ నీటిలో ఎలా ఉన్నారు? వారు రథంలో ఉండాలి కదా?' అని ఆశ్చర్యపడి, అగ్రూరుడు పైకి వచ్చి చుట్టూ చూశాడు.

తత్రాపి చ యథాపూర్వం ఆసీనౌ పునరేవ సః । న్యమజ్జద్ దర్శనం యన్మే మృషా కిం సలిలే తయోః

అక్కడ కూడా మునుపటిలాగే వారు ఇద్దరూ కూర్చున్నట్టు అతను చూశాడు. మరలా నీళ్లలోకి మునిగి, తనకు కనిపించిన దృశ్యం నిజమా కాదా అని సందేహపడ్డాడు.

భూయస్తత్రాపి సోఽద్రాక్షీత్ స్తూయమానమహీశ్వరమ్ । సిద్ధచారణగన్ధర్వైః అసురైర్నతకన్ధరైః

అతడు మళ్లీ చూసినప్పుడు, సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు, తలవంచిన అసురులు సంగీతంతో మహీశ్వరుని స్తుతిస్తూ ఉన్నారు.

సహస్రశిరసం దేవం సహస్రఫణమౌలినమ్ । నీలామ్బరం విసశ్వేతం శృఙ్‌గైః శ్వేతమివ స్థితమ్

అతడు వెయ్యి తలలతో, వెయ్యి పాము ఫణాలతో అలంకరించబడిన, నీలవస్త్రాలు ధరించిన, మంచు పర్వతాల్లా తెల్లగా మెరిసే దేవుడిని చూశాడు.

తస్యోత్సఙ్‌గే ఘనశ్యామం పీతకౌశేయవాససమ్ । పురుషం చతుర్భుజం శాన్తం పద్మపత్రారుణేక్షణమ్

ఆ దేవుని మడిలో, మేఘంలా నలుపు రంగులో, పసుపు పట్టు వస్త్రాలు ధరించిన, నలుగురు చేతులతో, శాంతంగా, తామర ఆకుల్లా ఎర్రని కళ్లతో ఉన్న పురుషుడు విశ్రాంతిగా ఉన్నాడు.

చారుప్రసన్నవదనం చారుహాసనిరీక్షణమ్ । సుభ్రూన్నసం చరుకర్ణం సుకపోలారుణాధరమ్

ఆయన ముఖం ఎంతో అందంగా, ప్రశాంతంగా మెరిసింది. నవ్వుతో కూడిన చూపు ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంది. ఆయన కనుబొమ్మలు, ముక్కు, చెవులు, చెంపలు, పెదాలు అన్నీ అందంగా, కొద్దిగా ఎర్రగా మెరిసిపోయాయి.

ప్రలమ్బపీవరభుజం తుఙ్‌గాంసోరఃస్థలశ్రియమ్ । కమ్బుకణ్ఠం నిమ్ననాభిం వలిమత్పల్లవోదరమ్

ఆయన చేతులు పొడవుగా, బలంగా ఉన్నాయి. ఛాతి విస్తృతంగా, మహిమాన్వితంగా మెరిసింది. మెడ శంఖంలా వంగినది, నాభి లోతుగా ఉంది. పొట్టపై మృదువైన మడతలు ఆకుల్లా కనిపించాయి.

బృహత్కతితతశ్రోణి కరభోరుద్వయాన్వితమ్ । చారుజానుయుగం చారు జఙ్‌ఘాయుగలసంయుతమ్

ఆయన నడుము, నితంబాలు విస్తారంగా, బలంగా ఉన్నాయి. చేతులు, మోకాళ్లు బాగుగా, సమంగా ఉన్నాయి. కాళ్లు కూడా ఎంతో అందంగా, ఆకర్షణీయంగా మెరిసాయి.

తుఙ్‌గగుల్ఫారుణనఖ వ్రాతదీధితిభిర్వృతమ్ । నవాఙ్‌గుల్యఙ్‌గుష్ఠదలైః విలసత్ పాదపఙ్‌కజమ్

ఆయన మడమలు ఎత్తుగా ఉన్నాయి. పాదాలపై నఖాలు ఎర్రగా, మెరిసే కాంతితో వెలిగిపోయాయి. తొమ్మిది వేళ్లు, బొటనవేలు కలిగి ఉన్న ఆయన పాదాలు కమలపువ్వుల్లా ప్రకాశించాయి.

సుమహార్హమణివ్రాత కిరీటకటకాఙ్‌గదైః । కటిసూత్రబ్రహ్మసూత్ర హారనూపురకుణ్డలైః

అతడు అమూల్యమైన రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు — ముద్దు కిరీటం, చేతి కంకణాలు, భుజబందాలు, నడికట్టు, యజ్ఞోపవీతం, హారాలు, పాదాలకు నూపురాలు, చెవులకు కుండలాలు ధరించాడు.

భ్రాజమానం పద్మకరం శఙ్‌ఖచక్రగదాధరమ్ । శ్రీవత్సవక్షసం భ్రాజత్ కౌస్తుభం వనమాలినమ్

అతని కమలాకారమైన చేతులు ప్రకాశించాయి; వాటిలో శంఖం, చక్రం, గదా పట్టుకున్నాడు. అతని ఛాతీపై శ్రీవత్సం గుర్తు మెరిసింది, కౌస్తుభ మణి వెలిగింది, అడవి పూలతో చేసిన హారం మెరిసింది.

సునన్దనన్దప్రముఖైః పర్షదైః సనకాదిభిః । సురేశైర్బ్రహ్మరుద్రాద్యైః నవభిశ్చ ద్విజోత్తమైః

సునందుడు, నందుడు మొదలైన పరమ భక్తులతో, సనకాది మహర్షులతో, బ్రహ్మ, రుద్రుడు వంటి దేవతాధిపతులతో, తొమ్మిది మంది గొప్ప ద్విజులతో కూడి ఆయన చుట్టూ ఉండిరి.

ప్రహ్రాదనారదవసు ప్రముఖైర్భాగవతోత్తమైః । స్తూయమానం పృథగ్భావైః వచోభిరమలాత్మభిః

ప్రహ్లాదుడు, నారదుడు, వసువు మొదలైన భక్తశ్రేష్ఠులు, తమ తమ మనస్సులోని పవిత్రతతో, వేర్వేరు భావాలతో, మధురమైన మాటలతో ఆయనను స్తుతించిరి.

శ్రియా పుష్ట్యా గిరా కాన్త్యా కీర్త్యా తుష్ట్యేలయోర్జయా । విద్యయావిద్యయా శక్త్యా మాయయా చ నిషేవితమ్

శ్రీ, పుష్టి, వాక్కు, కాంతి, కీర్తి, సంతృప్తి, లయము, విజయము, విద్య, అవిద్య, శక్తి, మాయ — ఇవన్నీ ఆయన సేవలో ఉండెను.

విలోక్య సుభృశం ప్రీతో భక్త్యా పరమయా యుతః । హృష్యత్తనూరుహో భావ పరిక్లిన్నాత్మలోచనః

ఆయనను చూచి, పరమ భక్తితో, హృదయం ఆనందంతో ఉప్పొంగి, కళ్లలో ఆనందబాష్పాలతో, శరీరం పులకరించిపోయి, మనసారా సంతోషించెను.

గిరా గద్‍గదయాస్తౌషీత్ సత్త్వమాలమ్బ్య సాత్వతః । ప్రణమ్య మూర్ధ్నావహితః కృతాఞ్జలిపుటః శనైః

గంభీరమైన స్వరంతో, సద్గుణాలపై నిలబడిన భక్తుడు, తలవంచి, చేతులు జోడించి, మెల్లగా మనసారా ఆయనను స్తుతించెను.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే పూర్వార్ధే అక్రూరప్రతియానే ఏకోన్చత్వారింశోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు ప్రియమైన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పదవ స్కంధంలో, అగ్రభాగంలో, అక్రూరుని తిరిగివచ్చిన అధ్యాయమై, ముప్పత్తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసెను.

అక్రూరకృతా భగవత్ స్తుతి - శ్రీఅక్రూర ఉవాచ - ( మిశ్ర ) నతోఽస్మ్యహం త్వాఖిలహేతుహేతుం నారాయణం పూరుషమాద్యమవ్యయమ్ । యన్నాభిజాతాదరవిన్దకోషాద్ బ్రహ్మాఽఽవిరాసీద్ యత ఏష లోకః

శ్రీ అక్రూరుడు ఇలా పలికెను — ఓ నారాయణా! ఓ సర్వకారణకారణా! ఓ ఆదిపురుషా! అవినాశియైన నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను. నీ నాభిలోని కమలంలో బ్రహ్ముడు జన్మించి, ఈ లోకమంతా నీవలన పుట్టింది.

భూస్తోయమగ్నిః పవనం ఖమాదిః మహానజాదిర్మన ఇన్ద్రియాణి । సర్వేన్ద్రియార్థా విబుధాశ్చ సర్వే యే హేతవస్తే జగతోఽఙ్‌గభూతాః

భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, ఆకాశం, మహత్తత్త్వం, అవ్యక్తమునకు మూలమైనవి, మనస్సు, ఇంద్రియాలు, వాటి విషయాలు, దేవతలు — ఇవన్నీ ప్రభూ! ఈ జగత్తుకు అవయవాలుగా ఉన్నాయి.

నైతే స్వరూపం విదురాత్మనస్తే హ్యజాదయోఽనాత్మతయా గృహీతాః । అజోఽనుబద్ధః స గుణైరజాయా గుణాత్ పరం వేద న తే స్వరూపమ్

అవ్వక్త మొదలైన ఇవన్నీ నీ నిజస్వరూపాన్ని గ్రహించలేవు, ఎందుకంటే అవి స్వయంగా కాదు. జన్మలేని వారు కూడా గుణాలకు బంధించబడి, గుణాలకు అతీతమైనదే తెలుసుకుంటారు, కాని నీ అసలైన స్వరూపాన్ని కాదు.

( అనుష్టుప్ ) త్వాం యోగినో యజన్త్యద్ధా మహాపురుషమీశ్వరమ్ । సాధ్యాత్మం సాధిభూతం చ సాధిదైవం చ సాధవః

యోగులు నిన్ను నేరుగా మహాపురుషుడిగా, పరమేశ్వరుడిగా, ఆత్మలో, భూతాలలో, దేవతల్లో ఉన్న తత్త్వంగా ఆరాధిస్తారు.

త్రయ్యా చ విద్యయా కేచిత్ త్వాం వై వైతానికా ద్విజాః । యజన్తే వితతైర్యజ్ఞైః నానారూపామరాఖ్యయా

కొంతమంది ద్విజులు, వేదమార్గాన్ని అనుసరించి, త్రయీ విద్యతో, విభిన్నమైన యజ్ఞాలతో, నానా రూప నామాలతో నిన్ను పూజిస్తారు.

ఏకే త్వాఖిలకర్మాణి సన్న్యస్యోపశమం గతాః । జ్ఞానినో జ్ఞానయజ్ఞేన యజన్తి జ్ఞానవిగ్రహమ్

ఇంకొంతమంది, అన్ని కర్మలను వదిలి, శాంతిని పొందిన జ్ఞానులు, జ్ఞానయజ్ఞంతో, జ్ఞానస్వరూపుడైన నిన్ను ఆరాధిస్తారు.