శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

తత్ సభాసంస్థితానాం చ దేహగేహాత్మవిస్మృతిః । దృష్ట్వా చ తన్మయావస్థాం నారదో వాక్యమబ్రవీత్

ఆ సభలో కూర్చున్నవారికి శరీరం, ఇల్లు, ఆత్మ అన్న భావన మరిచిపోయింది; వాళ్లంతా ఆ స్థితిలో లీనమై ఉన్నదాన్ని చూసి నారదుడు ఇలా అన్నాడు.

(వంశస్థ) అలౌకికోఽయం మహిమా మునీశ్వరాః సప్తాహజన్యోఽద్య విలోకితో మయా । మూఢాః శఠా యే పశుపక్షిణోఽత్ర సర్వేఽపి నిష్పాపతమా భవన్తి

మహర్షులారా! ఈ అద్భుతమైన మహిమను నేను ఈ రోజు చూశాను, ఇది ఏడురోజుల యజ్ఞం వల్ల కలిగింది. ఇక్కడ ఉన్న అజ్ఞానులు, మోసగాళ్లు, జంతువులు, పక్షులు కూడా పాపరహితులవుతున్నారు.

(ఉపేంద్రవజ్రా) అతో నృలోకే నను నాస్తి కించిత్ చిత్తస్య శోధాయ కలౌ పవిత్రమ్ । అఘౌఘవిధ్వంసకరం తథైవ కథాసమానం భువి నాస్తి చాన్యత్

కలియుగంలో మనుష్య లోకంలో మనసును పవిత్రం చేసేది, పాపాలను నశింపజేసేది ఈ కథల వినికిడి కన్నా మిగతా ఏదీ లేదు.

(ఇంద్రవజ్రా) కే కే విశుద్ధ్యన్తి వదన్తు మహ్యం సప్తాహయజ్ఞేన కథామయేన । కృపాలుభిర్లోకహితం విచార్య ప్రకాశితః కోఽపి నవీనమార్గః

ఈ ఏడురోజుల కథయజ్ఞం వల్ల ఎవరు పవిత్రులు అవుతున్నారు? నాకు చెప్పండి. లోకహితాన్ని ఆలోచించి, దయతో ఎవైనా కొత్త మార్గాన్ని చూపారా?

కుమారా ఊచుః - (వంశస్థ) యే మానవాః పాపకృతస్తు సర్వదా సదా దురాచారరతా విమార్గగాః । క్రోధాగ్నిదగ్ధాః కుటిలాశ్చ కామినః సప్తాహయజ్ఞేన కలౌ పునన్తి తే

కుమారులు చెప్పారు: ఎప్పుడూ పాపాలు చేసే వారు, చెడు పనుల్లో నిత్యం మునిగిపోయినవారు, కోపాగ్నిలో కాలిపోయినవారు, వంకర మనస్కులు, కామాసక్తులు — వీరందరూ కలియుగంలో ఈ ఏడురోజుల యజ్ఞంతో పవిత్రులవుతారు.

సత్యన హీనా పితృమాతృదూషకాః తృష్ణాకులాచాశ్రమధర్మవర్జితాః । యే దామ్భికా మత్సరిణోఽపి హింసకాః సప్తాహయజ్ఞేన కలౌ పునన్తి తే

సత్యం లేని వారు, తల్లిదండ్రులను అవమానించే వారు, తృష్ణతో మునిగిపోయినవారు, ఆశ్రమధర్మం లేని వారు, మాయగాళ్లు, అసూయగాళ్లు, హింసకులు — వీరందరూ కలియుగంలో ఈ ఏడురోజుల యజ్ఞంతో పవిత్రులవుతారు.

పఞ్చోగ్రపాపాత్ ఛలఛద్మకారిణః క్రూరాః పిశాచా ఇవ నిర్దయాశ్చ యే । బ్రహ్మస్వపుష్టా వ్యభిచారకారిణః సప్తాహయజ్ఞేన కలౌ పునన్తి తే

ఐదు ఘోరపాపాలు చేసే వారు, మోసపూరితంగా ప్రవర్తించే వారు, క్రూరులు, పిశాచుల్లా నిర్దయులు, బ్రహ్మసంపత్తితో పోషితులు, పరస్త్రీ సంబంధం కలిగినవారు — వీరందరూ కలియుగంలో ఈ ఏడురోజుల యజ్ఞంతో పవిత్రులవుతారు.

కాయేన వాచా మనసాపి పాతకం నిత్యం ప్రకుర్వన్తి శఠా హఠేన యే । పరస్వపుష్టా మలినా దురాశయాః సప్తాహయజ్ఞేన కలౌ పునన్తి తే

శరీరం, మాట, మనసుతో ఎప్పుడూ పాపాలు చేసే వారు, మోసపూరితులు, మొండితనంతో ఉండేవారు, పరధనం సంపాదించినవారు, అపవిత్రులు, చెడ్డ ఆలోచనలు కలిగినవారు — వీరందరూ కలియుగంలో ఈ ఏడురోజుల యజ్ఞంతో పవిత్రులవుతారు.

(అనుష్టుప్) అత్ర తే కీర్తయిష్యామ ఇతిహాసం పురాతనమ్ । యస్య శ్రవణమాత్రేణ పాపహానిః ప్రజాయతే

ఇక్కడ నేను మీకు ఒక పురాతన కథను చెప్పబోతున్నాను. దాన్ని వినగానే పాపాలు తొలగిపోతాయి.

తుంగభద్రాతటే పూర్వం అభూత్ పత్తనముత్తమమ్ । యత్ర వర్ణాః స్వధర్మేణ సత్యసత్కర్మతత్పరాః

తుంగభద్రా తీరంలో ఒకప్పుడు ఒక గొప్ప పట్టణం ఉండేది. అక్కడ నాలుగు వర్ణాలవారు తమ తమ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, సత్యం, సత్కర్మల్లో నిమగ్నంగా ఉండేవారు.

ఆత్మదేవః పురే తస్మిన్ సర్వవేద విశారదః । శ్రౌతస్మార్తేషు నిష్ణాతో ద్వితీయ ఇవ భాస్కరః

ఆ పట్టణంలో ఆత్మదేవుడు ఉండేవాడు. ఆయన అన్ని వేదాలలో నిపుణుడు, శ్రుతి, స్మృతి విషయాల్లో నైపుణ్యం కలవాడు, రెండవ సూర్యుడిలా వెలిగేవాడు.

భిక్షుకో విత్తవాన్ లోకే తత్ప్రియా ధున్ధులీ స్మృతా । స్వవాక్యస్థాపికా నిత్యం సున్దరీ సుకులోద్‌భవా

ఒక భిక్షువు, లోకంలో ధనవంతుడు, అతని భార్య ధుంధులి అని ప్రసిద్ధి. ఆమె ఎప్పుడూ తన మాట మీద నిలబడేవారు, అందంగా, మంచి కుటుంబంలో పుట్టింది.

లోకవార్తారతా క్రూరా ప్రాయశో బహుజల్పికా । శూరా చ గృహకృత్యేషు కృపణా కలహప్రియా

ఆమె లోక వ్యవహారాల్లో ఆసక్తి కలిగి, కొంత క్రూరంగా, ఎక్కువగా మాట్లాడే స్వభావం గలది, ఇంటిపనుల్లో నిపుణురాలు, కంజుషి, కలహప్రియురాలు.

ఏవం నివసతోః ప్రేమ్ణా దంపత్యో రమమాణయోః । అర్థాః కామాస్తయోరాసన్ న సుఖాయ గృహాదికమ్

ఇలా ఆ దంపతులు ప్రేమతో కలిసి జీవిస్తూ ఆనందించేవారు. అయినా వారి ధనం, కోరికలు ఇంట్లో ఆనందాన్ని ఇవ్వలేదు.

పశ్చాత్ ధర్మాః సమారబ్ధాః తాభ్యాం సంతానహేతవే । గోభూహిరణ్యవాసాంసి దీనేభ్యో యచ్ఛతః సదా

తర్వాత వారిద్దరూ సంతానం కోసం ధర్మకార్యాలు చేయడం ప్రారంభించారు. ఎప్పుడూ పేదవారికి ఆవులు, భూమి, బంగారం, వస్త్రాలు దానం చేసేవారు.

ధనార్ధం ధర్మమార్గేణ తాభ్యాం నీతం తథాపి చ । న పుత్రో నాపి వా పుత్రీ తతశ్చిన్తాతురో భృశమ్

వారిద్దరూ తమ సంపదలో సగాన్ని ధర్మ మార్గంలో ఖర్చు పెట్టారు. అయినా వారికి కుమారుడు లేదా కుమార్తె పుట్టలేదు. అందువల్ల వారు చాలా ఆందోళనకు గురయ్యారు.

ఏకదా స తు ద్విజో దుఃఖాద్ గృహం త్యక్త్వా వనం గతః । మధ్యాహ్నే తృషితో జాతః తడాగం సముపేయివాన్

ఒకసారి ఆ ద్విజుడు బాధతో తన ఇల్లు వదిలి అడవికి వెళ్లాడు. మధ్యాహ్నం వేళ దాహంతో బాధపడి ఒక చెరువు దగ్గరకు చేరాడు.

పీత్వా జలం నిషణ్ణస్తు ప్రజాదుఃఖేన కర్శితః । ముహూర్తాదపి తత్రైవ సంన్యాసీ కశ్చిత్ ఆగతః

నీరు తాగి అక్కడే కూర్చున్నాడు. సంతాన దుఃఖంతో క్షీణించి ఉన్న అతనిని కొంతసేపటికి ఒక సంయాసి అక్కడికి వచ్చాడు.

దృష్ట్వా పీతజలం తం తు విప్రో యాతస్తదన్తికమ్ । నత్వా చ పాదయోస్తస్య నిఃశ్వసన్ సంస్థితః పురః

ఆ సంయాసిని చూసిన బ్రాహ్మణుడు దగ్గరకు వెళ్లి, అతని పాదాలకు నమస్కరించి, లోతుగా ఊపిరిపీల్చుతూ అతని ఎదుట నిలబడ్డాడు.

యతిరువాచ - కథం రోదిషి విప్ర త్వం కా తే చిన్తా బలీయసీ । వద త్వం సత్వరమ్ మహ్యం స్వస్య దుఃఖస్య కారణమ్

సంయాసి ఇలా అన్నాడు — బ్రాహ్మణా! నీవెందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు ఈ అంతటి ఆందోళన ఏమిటి? నీ దుఃఖానికి కారణం నాకు త్వరగా చెప్పు.

బ్రాహ్మణ ఉవాచ - కిం బ్రవీమి ఋషే దుఃఖం పూర్వపాపేన సంచితమ్ । మదీయాః పూర్వజాస్తోయం కవోష్ణం ఉపభుఞ్జతే

బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు — ఋషీ! పూర్వపాపాల వల్ల కూడిన ఈ దుఃఖాన్ని నేను ఏమి చెప్పగలను? నా పూర్వీకులు చల్లని నీరు కాకుండా వేడినీరు తాగుతున్నారు.

మద్దత్తం నైవ గృహ్ణన్తి ప్రీత్యా దేవా ద్విజాతయః । ప్రజాదుఃఖేన శూన్యోఽహం ప్రాణాన్ త్యక్తుం ఇహాగతః

నేను సమర్పించిన నైవేద్యాన్ని దేవతలు, ద్విజులు ఆనందంగా స్వీకరించరు. సంతాన దుఃఖంతో ఖాళీ అయిపోయిన నేను ప్రాణాలు విడిచేందుకు ఇక్కడికి వచ్చాను.

ధిక్ జీవితం ప్రజాహీనం ధిక్ గృహం చ ప్రజాం వినా । ధిక్ ధనం చానపత్యస్య ధిక్కులం సంతతిం వినా

సంతానం లేని జీవితం వ్యర్థం, సంతానం లేని ఇల్లు వ్యర్థం; సంతానం లేని ధనం వ్యర్థం, వంశ పరంపర లేకపోతే ఆ వంశమూ వ్యర్థమే.

పాల్యతే యా మయా ధేనుః సా వన్ధ్యా సర్వథా భవేత్ । యో మయా రోపితో వృక్షః సోఽపి వన్ధ్యత్వమాశ్రయేత్

నేను పెంచుతున్న ఆవు ఎప్పుడూ గర్భం ధరించదు; నేను నాటిన చెట్టు కూడా ఫలించదు.

యత్ఫలం మద్‌గృహాయాతం తచ్చ శీఘ్రం వినశ్యతి । నిర్భాగ్యస్యానపత్యస్య కిమతో జీవితేన మే

నా ఇంటికి వచ్చిన ఫలం కూడా త్వరగా నశిస్తుంది. దురదృష్టవశాత్తూ సంతానం లేని నాకు ఈ జీవితం ఎందుకు?

ఇత్యుక్త్వా స రురోదోచ్చైః తత్పార్శ్వం దుఃఖపీడితః । తదా తస్య యతేశ్చిత్తే కరుణాభూత్ గరీయసీ

ఇలా చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణుడు దుఃఖంతో సంయాసి పక్కన పెద్దగా ఏడ్చాడు. అప్పుడు ఆ యతికి హృదయంలో గొప్ప దయ కలిగింది.

తద్‌భాలాక్షరమాలాం చ వాచమాయాస యోగవాన్ । సర్వం జ్ఞాత్వా యతిః పశ్చాత్ విప్రం ఊచే సవిస్తరమ్

తన కపాలంపై ఉన్న అక్షరమాల ద్వారా, యోగబలంతో అన్నీ తెలుసుకున్న ఆ సంయాసి, తరువాత ఆ బ్రాహ్మణునికి వివరంగా చెప్పాడు.

యతిరువాచ - ముఞ్చ అజ్ఞానం ప్రజారూపం బలిష్ఠా కర్మణో గతిః । వివేకం తు సమాసాద్య త్యజ సంసారవాసనామ్

సంయాసి ఇలా అన్నాడు — సంతానమంటే ఉండే అజ్ఞానాన్ని వదిలిపెట్టు. కర్మ ఫలితాలు బలంగా ఉంటాయి. వివేకాన్ని సంపాదించి, ఈ లోకాసక్తిని విడిచిపెట్టు.

శ్రుణు విప్ర మయా తేఽద్య ప్రారబ్ధం తు విలోకితమ్ । సప్తజన్మావధి తవ పుత్రో నైవ చ నైవ చ

బ్రాహ్మణా! నేడు నీ ప్రారబ్ధాన్ని నేను చూశాను. ఏడు జన్మలు నీకు సంతానం ఉండదు, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఉండదు.