శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

దదర్శ కృష్ణం రామం చ వ్రజే గోదోహనం గతౌ । పీతనీలామ్బరధరౌ శరదమ్బురహేక్షణౌ

అతడు వ్రజలో, పశువులను పాలించిన తర్వాత తిరిగి వస్తున్న కృష్ణుడు, రాముడు ఇద్దరినీ చూశాడు. వారు పసుపు, నీలం వస్త్రాలు ధరించి, autumnలోని కమలపువ్వుల్లాంటి కళ్లతో మెరిసిపోతున్నారు.

కిశోరౌ శ్యామలశ్వేతౌ శ్రీనికేతౌ బృహద్‍భుజౌ । సుముఖౌ సున్దరవరౌ బలద్విరదవిక్రమౌ

వారు ఇద్దరూ యువకులు, ఒకరు నల్లగా, మరొకరు తెల్లగా, అందానికి నిలయాలు, విస్తారమైన భుజాలు, అందమైన ముఖాలు, శోభాయమానమైన రూపాలు, యువ ఏనుగుల వలె బలమూ, నడకతో ఉన్నారు.

ధ్వజవజ్రాఙ్‌కుశామ్భోజైః చిహ్నితైరఙ్‌ఘ్రిభిర్వ్రజమ్ । శోభయన్తౌ మహాత్మానౌ సానుక్రోశస్మితేక్షణౌ

ధ్వజం, వజ్రం, అంకుశం, పద్మం వంటి గుర్తులతో ఉన్న వారి పాదాలతో ఆ మహాత్ములు వ్రజాన్ని అలంకరించారు. వారి చూపులు కరుణతో, చిరునవ్వుతో నిండివున్నాయి.

ఉదారరుచిరక్రీడౌ స్రగ్విణౌ వనమాలినౌ । పుణ్యగన్ధానులిప్తాఙ్‌గౌ స్నాతౌ విరజవాససౌ

వారు ఉదారంగా, ఆకర్షణీయంగా ఆడుతూ, పూలహారాలు, వనమాలలు ధరించి, పవిత్ర సుగంధ ద్రవ్యాలతో పూసుకుని, స్నానం చేసి, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి మెరిసిపోతున్నారు.

ప్రధానపురుషావాద్యౌ జగద్ధేతూ జగత్పతీ । అవతీర్ణౌ జగత్యర్థే స్వాంశేన బలకేశవౌ

వారు ఇద్దరూ, ప్రధాన పురుషులు, జగత్తుకు కారణమైనవారు, జగదాధిపతులు. భూమికి మేలు కోసం, తమ స్వయంసంఖ్యతో, బాలరాముడు, కేశవుడు రూపంలో అవతరించారు.

దిశో వితిమిరా రాజన్ కుర్వాణౌ ప్రభయా స్వయా । యథా మారకతః శైలో రౌప్యశ్చ కనకాచితౌ

ఓ రాజా! వారు తమ స్వీయ ప్రకాశంతో అన్ని దిక్కులలోని చీకటిని తొలగించారు. ఒకరు పచ్చని పర్వతంలా, మరొకరు బంగారు అలంకారాలతో ఉన్న వెండి పర్వతంలా మెరిసిపోతున్నారు.

రథాత్ తూర్ణం అవప్లుత్య సోఽక్రూరః స్నేహవిహ్వలః । పపాత చరణోపాన్తే దణ్డవత్ రామకృష్ణయోః

అక్రూరుడు, అపారమైన ప్రేమతో, రథం నుండి వేగంగా దిగి, రామకృష్ణుల పాదాల దగ్గర దండవత్ప్రణామం చేశాడు.

భగవద్దర్శనాహ్లాద బాష్పపర్యాకులేక్షణః । పులకచితాఙ్‌గ ఔత్కణ్ఠ్యాత్ స్వాఖ్యానే నాశకన్ నృప

ప్రభువును దర్శించిన ఆనందంతో, కన్నీళ్లు కళ్లలో పొంగిపొర్లి, శరీరం రోమాంచితమై, అతని ఉత్సాహం వల్ల తన పేరే చెప్పలేకపోయాడు, ఓ రాజా!

భగవాన్ తమభిప్రేత్య రథాఙ్‌గాఙ్‌కితపాణినా । పరిరేభేఽభ్యుపాకృష్య ప్రీతః ప్రణతవత్సలః

ఆ ప్రభువు, రథచక్ర ముద్ర ఉన్న చేతితో అతని దగ్గరకు వచ్చి, ప్రేమతో దగ్గరకు లాగి ఆలింగనం చేశాడు. ఆయన ఎప్పుడూ నమస్కరించేవారిని ఎంతో ప్రేమిస్తాడు.

సఙ్‌కర్షణశ్చ ప్రణతం ఉపగుహ్య మహామనాః । గృహీత్వా పాణినా పాణీ అనయత్ సానుజో గృహమ్

సంకర్షణుడు కూడా, గొప్ప హృదయంతో, నమస్కరించిన అతన్ని ఆలింగనం చేసి, తన చేతిని అతని చేతిలో పెట్టి, తమ్ముడితో కలిసి ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లాడు.

పృష్ట్వాథ స్వాగతం తస్మై నివేద్య చ వరాసనమ్ । ప్రక్షాల్య విధివత్ పాదౌ మధుపర్కార్హణమాహరత్

ఆ తర్వాత అతని క్షేమాన్ని అడిగి, అతనికి స్వాగతం పలికి, ఉత్తమ ఆసనం సమర్పించి, విధిప్రకారం అతని పాదాలు కడిగి, మధుపర్కం సమర్పించారు.

నివేద్య గాం చాతిథయే సంవాహ్య శ్రాన్తమాదృతః । అన్నం బహుగుణం మేధ్యం శ్రద్ధయోపాహరద్ విభుః

అతిథికి ఒక ఆవును ఇచ్చి, అలసిపోయిన అతని అవయవాలను ఆదరంగా మర్దనం చేసి, ప్రభువు శ్రద్ధతో, శుద్ధమైన, రుచికరమైన అన్నాన్ని సమృద్ధిగా అందించాడు.

తస్మై భుక్తవతే ప్రీత్యా రామః పరమధర్మవిత్ । మఖవాసైర్గన్ధమాల్యైః పరాం ప్రీతిం వ్యధాత్ పునః

అతను భోజనం చేసిన తర్వాత, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన రాముడు, యజ్ఞాలలో ఉపయోగించే సుగంధాలు, పూలమాలలతో అతనికి మరింత ప్రేమతో గౌరవం చూపించాడు.

పప్రచ్ఛ సత్కృతం నన్దః కథం స్థ నిరనుగ్రహే । కంసే జీవతి దాశార్హ సౌనపాలా ఇవావయః

నందుడు అతిధిగా ఆదరించి అడిగాడు: 'కంసుడు ఇంకా బతికుండగా, ఇక్కడ దయ లేకుండా మీరు ఎలా ఉన్నారు దాశార్హా? మనం దుర్మార్గుడైన యజమాని చేతిలో ఉన్న గొప్పెల్లాగానే కదా?'

యోఽవధీత్ స్వస్వసుస్తోకాన్ క్రోశన్త్యా అసుతృప్ ఖలః । కిం ను స్విత్తత్ప్రజానాం వః కుశలం విమృశామహే

తన సోదరుల పిల్లలను, వారి తల్లులు విలపిస్తుండగా, చంపిన ఆ దుష్టుడు ఉన్నప్పుడు, మీకు, మీ ప్రజలకు ఎలాంటి శుభం జరుగుతుందో మేము ఆశ్చర్యపోతున్నాం.

ఇత్థం సూనృతయా వాచా నన్దేన సుసభాజితః । అక్రూరః పరిపృష్టేన జహావధ్వపరిశ్రమమ్

ఇలా నందుడు హృదయపూర్వకంగా మాట్లాడగా, అగ్రూరుడు అతని ప్రశ్నలకు సమాధానమిచ్చి, ప్రయాణపు అలసటను మర్చిపోయాడు.

శ్రీకృష్ణబలరామయోర్మథురాయాం ప్రతి ప్రస్థానం విరహకాతర గోపీనాం కరుణోద్‌గారః కాలింద్యాం అక్రూరకర్తృకం భగవద్‌ధామ దర్శనం చ - శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) సుఖోపవిష్టః పర్యఙ్‌కే రమకృష్ణోరుమానితః । లేభే మనోరథాన్ సర్వాన్ పన్పథి యాన్ స చకార హ

శుకుడు ఇలా చెప్పాడు: రాముడు, కృష్ణుడు గౌరవంగా ఆహ్వానించగా, అగ్రూరుడు మంచంపై సుఖంగా కూర్చొని, ప్రయాణంలో కలిగిన అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుకున్నాడు.

కిమలభ్యం భగవతి ప్రసన్నే శ్రీనికేతనే । తథాపి తత్పరా రాజన్ న హి వాఞ్ఛన్తి కిఞ్చన

భగవంతుడు ప్రసన్నుడైతే ఏమి సాధ్యం కాదు? అయినా రాజా, ఆయనకు అంకితమైనవారు ఏదీ కోరుకోరు.

సాయంతనాశనం కృత్వా భగవాన్ దేవకీసుతః । సుహృత్సు వృత్తం కంసస్య పప్రచ్ఛాన్యచ్చికీర్షితమ్

సాయంత్రం భోజనం చేసిన తరువాత, దేవకీ కుమారుడు భగవంతుడు, తన స్నేహితుల దగ్గర కంసుని ప్రవర్తనను, అతని తాజా సంకల్పాలను విచారించాడు.

శ్రీభగవానువాచ - తాత సౌమ్యాగతః కచ్చిత్ స్వాగతం భద్రమస్తు వః । అపి స్వజ్ఞాతిబన్ధూనాం అనమీవమనామయమ్

భగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: 'ప్రియమైనవాడా, మృదువైన అగ్రూరా, స్వాగతం! మీకు శుభం కలగాలి. మీ బంధువులు, స్నేహితులందరికీ ఆరోగ్యం, శాంతి ఉందా?'

కిం ను నః కుశలం పృచ్ఛే ఏధమానే కులామయే । కంసే మాతులనామ్న్యఙ్‌గ స్వానాం నస్తత్ప్రజాసు చ

'మన కుటుంబం బాధపడుతుంటే, కంసుడు మన మామగా పాలించుతుంటే, మనకు శుభం గురించి ఎలా అడగగలను?'

అహో అస్మదభూద్ భూరి పిత్రోర్వృజినమార్యయోః । యద్ధేతోః పుత్రమరణం యద్ధేతోర్బన్ధనం తయోః

'అయ్యో, మా వల్ల మా తల్లిదండ్రులకు ఎన్నో కష్టాలు వచ్చాయి. మా కారణంగా వారి కుమారులు చనిపోయారు, మా వల్లే వారు బంధించబడ్డారు.'

దిష్ట్యాద్య దర్శనం స్వానాం మహ్యం వః సౌమ్య కాఙ్‌క్షితమ్ । సఞ్జాతం వర్ణ్యతాం తాత తవాగమనకారణమ్

'ఈ రోజు నా మనుషులను చూడటం నా కోరిక నెరవేరినట్టయింది, దయతో వచ్చినవాడా. నీవు ఎందుకు వచ్చావో చెప్పు.'

శ్రీశుక ఉవాచ - పృష్టో భగవతా సర్వం వర్ణయామాస మాధవః । వైరానుబన్ధం యదుషు వసుదేవవధోద్యమమ్

శుకుడు ఇలా అన్నాడు: భగవంతుడు అడిగినప్పుడు, మాధవుడు యాదవుల మధ్య శత్రుత్వాన్ని, వసుదేవుని హత్యకు కంసుడు చేసిన ప్రయత్నాన్ని వివరంగా చెప్పాడు.

యత్సన్దేశో యదర్థం వా దూతః సమ్ప్రేషితః స్వయమ్ । యదుక్తం నారదేనాస్య స్వజన్మానకదున్దుభేః

తాను దూతగా ఎందుకు పంపించబడ్డాడో, నారదుడు కంసునికి అనకదుండు బి కుమారుని జననం గురించి ఏమి చెప్పాడో అగ్రూరుడు వివరంగా వివరించాడు.

శ్రుత్వాక్రూరవచః కృష్ణో బలశ్చ పరవీరహా । ప్రహస్య నన్దం పితరం రాజ్ఞా దిష్టం విజజ్ఞతుః

అగ్రూరుడు చెప్పిన మాటలు విని, శత్రువులను సంహరించే కృష్ణుడు, బలరాముడు చిరునవ్వుతో నందుడికి, తమ తండ్రికి, రాజు ఆజ్ఞను తెలియజేశారు.

గోపాన్ సమాదిశత్ సోఽపి గృహ్యతాం సర్వగోరసః । ఉపాయనాని గృహ్ణీధ్వం యుజ్యన్తాం శకటాని చ

అప్పుడు ఆయన గొప్పెల్లకు ఇలా ఆదేశించాడు: 'అన్ని పాలు, పాల పదార్థాలు సేకరించండి. ఇచ్చే కానుకలు సిద్ధం చేసుకోండి. బండ్లను జోడించండి.'

యాస్యామః శ్వో మధుపురీం దాస్యామో నృపతే రసాన్ । ద్రక్ష్యామః సుమహత్పర్వ యాన్తి జానపదాః కిల । ఏవమాఘోషయత్క్షత్రా నన్దగోపః స్వగోకులే

'రేపు మనం మధుర నగరానికి వెళ్దాం, రాజుకు మన ఉత్పత్తులు సమర్పిద్దాం, గొప్ప పండుగను చూద్దాం. గ్రామాల నుంచి అందరూ వస్తున్నారట.' అని నందగోపుడు తన ఊరిలో ప్రకటించాడు.

గోప్యస్తాస్తద్ ఉపశ్రుత్య బభూవుర్వ్యథితా భృశమ్ । రామకృష్ణౌ పురీం నేతుం అక్రూరం వ్రజమాగతమ్

ఇది విని, గోపికలు చాలా బాధపడ్డారు. ఎందుకంటే అగ్రూరుడు రాముడు, కృష్ణుణ్ని పట్టణానికి తీసుకెళ్లడానికి వ్రజకు వచ్చినాడు.