శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఆత్మనాఽఽత్మాశ్రయః పూర్వం మాయయా ససృజే గుణాన్ । తైరిదం సత్యసఙ్‌కల్పః సృజస్యత్స్యవసీశ్వరః

నీవే నీకు ఆధారమైనవాడవు. ఆది లో మాయతో గుణాలను సృష్టించావు. ఆ గుణాలతో, నిశ్చయశక్తితో ఈ లోకాన్ని సృష్టిస్తూ, పోషిస్తూ, లయముచేస్తావు ప్రభూ!

స త్వం భూధరభూతానాం దైత్యప్రమథరక్షసామ్ । అవతీర్ణో వినాశాయ సాధునాం రక్షణాయ చ

కాబట్టి, భూమిపై భారమైన దైత్యులు, పిశాచులు, రాక్షసులను నాశనం చేయడానికి, సజ్జనులను రక్షించడానికి నీవు అవతరించావు.

దిష్ట్యా తే నిహతో దైత్యో లీలయాయం హయాకృతిః । యస్య హేషితసన్త్రస్తాః త్యజన్త్యనిమిషా దివమ్

శుభంగా, గుర్రం రూపంలో ఉన్న ఈ దైత్యుడిని నీవు లీలగా సంహరించావు. అతని హినహినలు విని దేవతలు భయపడి, నిద్రలేని వారు స్వర్గాన్ని వదిలిపెట్టారు.

చాణూరం ముష్టికం చైవ మల్లానన్యాంశ్చ హస్తినమ్ । కంసం చ నిహతం ద్రక్ష్యే పరశ్వోఽహని తే విభో

ప్రభూ! రేపో ఎల్లుండో, నీవు చాణూరుడు, ముష్టికుడు, ఇతర మల్లులు, ఏనుగు, కంసుడిని సంహరిస్తున్నదాన్ని నేను చూస్తాను.

తస్యాను శఙ్‌ఖయవన మురాణాం నరకస్య చ । పారిజాతాపహరణం ఇన్ద్రస్య చ పరాజయమ్

ఆ తరువాత శంఖుడు, యవనుడు, మురుడు, నరకుడు, పారిజాతపు చెట్టు అపహరణ, ఇంద్రుని ఓటమి జరుగుతాయి.

ఉద్వాహం వీరకన్యానాం వీర్యశుల్కాదిలక్షణమ్ । నృగస్య మోక్షణం శాపాద్ ద్వారకాయాం జగత్పతే

వీరకన్యల్ని వీర్యశulkaాది లక్షణాలతో వివాహం చేసుకోవడం, ద్వారకలో నృగుని శాప విమోచనం, ఓ జగత్పతే!

స్యమన్తకస్య చ మణేః ఆదానం సహ భార్యయా । మృతపుత్రప్రదానం చ బ్రాహ్మణస్య స్వధామతః

స్యామంతక మణిని భార్యతో కలిసి పొందడం, బ్రాహ్మణుని చనిపోయిన కుమారునికి నీ స్వధామం ద్వారా ప్రాణం ఇవ్వడం.

పౌణ్డ్రకస్య వధం పశ్చాత్ కాశిపుర్యాశ్చ దీపనమ్ । దన్తవక్రస్య నిధనం చైద్యస్య చ మహాక్రతౌ

తర్వాత పౌండ్రకుని వధ, కాశీపట్నం దహనం, దంతవక్రుని నాశనం, మహాయజ్ఞంలో శిశుపాలుని మరణం జరుగుతాయి.

యాని చాన్యాని వీర్యాణి ద్వారకామావసన్ భవాన్ । కర్తా ద్రక్ష్యామ్యహం తాని గేయాని కవిభిర్భువి

ప్రభూ! నీవు ద్వారకలో నివసిస్తూ చేసే ఇతర వీరచర్యలను కూడా నేను చూస్తాను. అవన్నీ భూమిపై కవులు పాడుతుంటారు.

అథ తే కాలరూపస్య క్షపయిష్ణోరముష్య వై । అక్షౌహిణీనాం నిధనం ద్రక్ష్యామ్యర్జునసారథేః

ఇప్పుడు అర్జునుడు రథసారథిగా ఉన్న కాలస్వరూపుడైన ఆయన చేత ఈ సైన్యాల వినాశాన్ని నేను ప్రత్యక్షంగా చూడబోతున్నాను.

( మిశ్ర ) విశుద్ధవిజ్ఞానఘనం స్వసంస్థయా సమాప్తసర్వార్థమమోఘవాఞ్ఛితమ్ । స్వతేజసా నిత్యనివృత్తమాయా గుణప్రవాహం భగవన్తమీమహి

మేము స్వచ్ఛమైన జ్ఞానంతో నిండిన, తన స్వరూపంలో స్థిరమైన, అన్ని కార్యాలు పూర్తిచేసుకున్న, ఆశలు ఎప్పుడూ ఫలించే, తన తేజస్సుతో ఎప్పుడూ మాయకు అతీతుడైన, గుణాల ప్రవాహానికి మూలమైన భగవంతుణ్ణి ధ్యానిస్తాము.

త్వామీశ్వరం స్వాశ్రయమాత్మమాయయా వినిర్మితాశేషవిశేషకల్పనమ్ । క్రీడార్థమద్యాత్తమనుష్యవిగ్రహం నతోఽస్మి ధుర్యం యదువృష్ణిసాత్వతామ్

నీ స్వమాయతో అన్ని భేదాలను సృష్టించిన, లీలకోసం మానవ రూపాన్ని ధరించిన, యదువంశీయులలో అగ్రగణ్యుడైన ప్రభువా! నిన్ను నేను వందనాలు చేస్తున్నాను.

శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) ఏవం యదుపతిం కృష్ణం భాగవతప్రవరో మునిః । ప్రణిపత్యాభ్యనుజ్ఞాతో యయౌ తద్దర్శనోత్సవః

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — యదుపతిగా ఉన్న కృష్ణుని ముందు నమస్కరించి, ఆయన అనుమతి తీసుకున్న ఆ మహర్షి, ఆ దర్శనానందంతో అక్కడినుంచి బయలుదేరాడు.

భగవానపి గోవిన్దో హత్వా కేశినమాహవే । పశూనపాలయత్ పాలైః ప్రీతైర్వ్రజసుఖావహః

ఆ భగవంతుడు అయిన గోవిందుడు యుద్ధంలో కేశిని సంహరించి, ఆనందంగా ఉన్న గోపులతో కలిసి పశువులను మేత పెట్టి, వ్రజకు సంతోషాన్ని చేకూర్చాడు.

ఏకదా తే పశూన్ పాలాఃన్ చారయన్తోఽద్రిసానుషు । చక్రుర్నిలాయనక్రీడాః చోరపాలాపదేశతః

ఒకసారి ఆ గోపులు పశువులను కొండపై మేత పెట్టిస్తూ, కొందరు దొంగలు, ఇంకొందరు రక్షకులుగా వేషాలు వేసుకుని దాగుడు మూత ఆట ఆడారు.

తత్రాసన్కతిచిచ్చోరాః పాలాశ్చ కతిచిన్నృప । మేషాయితాశ్చ తత్రైకే విజహ్రురకుతోభయాః

అక్కడ కొందరు దొంగలుగా, మరికొందరు గోపులుగా, ఇంకొందరు గొర్రెలుగా నటిస్తూ, అందరూ భయభ్రాంతులు లేకుండా ఆనందంగా ఆడుకున్నారు.

మయపుత్రో మహామాయో వ్యోమో గోపాలవేషధృక్ । మేషాయితానపోవాహ ప్రాయశ్చోరాయితో బహూన్

మాయపుత్రుడైన వ్యోమాసురుడు గోపురూపంలో వచ్చి, గొర్రెల నాయకుడిగా నటిస్తూ, దొంగలుగా ఉన్న వారిని చాలామందిని తీసుకెళ్లాడు.

గిరిదర్యాం వినిక్షిప్య నీతం నీతం మహాసురః । శిలయా పిదధే ద్వారం చతుఃపఞ్చావశేషితాః

ఆ మహాసురుడు వారిని కొండ గుహలోకి తీసుకెళ్లి, నలుగురు ఐదుగురు మినహా అందరినీ లోపల వేసి, గుహ ద్వారాన్ని పెద్ద రాయితో మూసివేశాడు.

తస్య తత్కర్మ విజ్ఞాయ కృష్ణః శరణదః సతామ్ । గోపాన్ నయన్తం జగ్రాహ వృకం హరిరివౌజసా

ఆ పని తెలుసుకున్న కృష్ణుడు, సద్గుణులకి ఆశ్రయం ఇచ్చేవాడు, ఆ గోపులను తీసుకెళ్తున్న వ్యోమాసురుణ్ణి సింహం నక్కను పట్టినట్టు పట్టుకున్నాడు.

స నిజం రూపమాస్థాయ గిరీన్ద్రసదృశం బలీ । ఇచ్ఛన్ విమోక్తుమాత్మానం నాశక్నోద్ గ్రహణాతురః

ఆ రాక్షసుడు తన అసలు రూపాన్ని, కొండంత బలమైనదిగా మార్చుకుని తప్పించుకోవాలని యత్నించినా, కృష్ణుడి బలానికి లోబడి తప్పించుకోలేకపోయాడు.

తం నిగృహ్యాచ్యుతో దోర్భ్యాం పాతయిత్వా మహీతలే । పశ్యతాం దివి దేవానాం పశుమారమమారయత్

అచ్యుతుడు తన చేతులతో అతన్ని బలంగా పట్టుకుని నేలపై పడగొట్టి, ఆకాశంలో దేవతలు చూస్తుండగా, పశువులను హత్య చేసిన వ్యోమాసురుణ్ణి సంహరించాడు.

గుహాపిధానం నిర్భిద్య గోపాన్ నిఃసార్య కృచ్ఛ్రతః । స్తూయమానః సురైర్గోపైః ప్రవివేశ స్వగోకులమ్

ఆ గుహ ద్వారాన్ని పగలగొట్టి, కష్టపడి గోపులను బయటకు తీసి, దేవతలు గోపులు స్తుతిస్తూ ఉండగా, తన వ్రజలోకి ప్రవేశించాడు.

ఇతి శ్రీమద్‍భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం దశమస్కన్ధే పూర్వార్ధే వ్యోమాసురవధో నామ సప్తత్రింశోఽధ్యాయః

ఇలా పరమహంసులకు ఉపదేశంగా ఉన్న శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో, పది స్కంధంలో, మొదటి భాగంలో, వ్యోమాసుర వధ అనే ముప్పై ఏడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

కంసాజ్ఞయా రామకృష్ణౌ మథురాం ఆనేతుం అక్రూరస్య నన్దగోకులం ప్రతి గమనం తత్ర రామకృష్ణద్వారా తస్య సత్కారశ్చ - శ్రీశుక ఉవాచ - ( అనుష్టుప్ ) అక్రూరోఽపి చ తాం రాత్రిం మధుపుర్యాం మహామతిః । ఉషిత్వా రథమాస్థాయ ప్రయయౌ నన్దగోకులమ్

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — అగ్రజ్ఞాని అయిన అక్రూరుడు ఆ రాత్రి మధురలో గడిపి, ఉదయం తన రథంపై ఎక్కి నందగోకులానికి బయలుదేరాడు.

గచ్ఛన్ పథి మహాభాగో భగవత్యమ్బుజేక్షణే । భక్తిం పరాముపగత ఏవమేతదచిన్తయత్

ఆయన మార్గంలో ప్రయాణిస్తూ, కమలలోచనుడైన భగవంతునిపై పరమభక్తి కలిగి, ఇలా ఆలోచించాడు.

కిం మయాఽఽచరితం భద్రం కిం తప్తం పరమం తపః । కిం వాథాప్యర్హతే దత్తం యద్ ద్రక్ష్యామ్యద్య కేశవమ్

నేను ఏ శుభకార్యం చేసాను? ఏ తపస్సు చేశాను? లేక ఏ దానం చేశాను? ఇవన్నీ వల్లేనా ఈ రోజు నేను కేశవుని దర్శించబోతున్నాను?

మమైతద్ దుర్లభం మన్యే ఉత్తమఃశ్లోకదర్శనమ్ । విషయాత్మనో యథా బ్రహ్మ కీర్తనం శూద్రజన్మనః

ఇంత గొప్ప కీర్తి గల భగవంతుని దర్శనం నాకు చాలా అరుదైనదని భావిస్తున్నాను. ఎలా అంటే, ఇంద్రియాలకు లోబడి, శూద్రునిగా జన్మించినవాడికి బ్రహ్మను స్మరించటం ఎంత అరుదో, నాకు కూడా అలానే.

మైవం మమాధమస్యాపి స్యాదేవాచ్యుతదర్శనమ్ । హ్రియమాణః కలనద్యా క్వచిత్తరతి కశ్చన

నన్నంటూ ఎంత పతితుడైనా, నాకు అచ్యుతుని దర్శనం దక్కకపోవడం జరగకూడదు. కాలనదిలో కొట్టుకుపోతున్నవాడికూడా ఎప్పుడో ఒకసారి దాటి పోయే అవకాశం కలుగుతుంది.

మమాద్యామఙ్‌గలం నష్టం ఫలవాంశ్చైవ మే భవః । యన్నమస్యే భగవతో యోగిధ్యేయాంఘ్రిపఙ్‌కజమ్

ఈ రోజు నా దురదృష్టం పోయింది, నా జన్మ ఫలించిందని అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే నేను యోగులు ధ్యానం చేసే భగవంతుని పద్మపాదాలకు నమస్కరిస్తున్నాను.