శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

కిఞ్చిత్కిఞ్చిత్ శకృన్ ముఞ్చన్ మూత్రయన్ స్తబ్ధలోచనః । యస్య నిర్హ్రాదితేనాఙ్‌గ నిష్ఠురేణ గవాం నృణామ్

కొంత కొంత మలాన్ని విడిచిపెడుతూ, మూత్రం పోస్తూ, కళ్ళు స్థిరంగా ఉంచి, అతని భయంకరమైన గర్జనతో ఆవులు, మనుషులు భయంతో వణికిపోయారు.

పతన్త్యకాలతో గర్భాః స్రవన్తి స్మ భయేన వై । నిర్విశన్తి ఘనా యస్య కకుద్యచలశఙ్‌కయా

భయంతో గర్భిణీ స్త్రీలు కాలానికి ముందే గర్భాన్ని కోల్పోయారు. మేఘాలు అతని కొమ్మును కొండగా భావించి దూరంగా పారిపోయాయి.

తం తీక్ష్ణశృఙ్‌గముద్వీక్ష్య గోప్యో గోపాశ్చ తత్రసుః । పశవో దుద్రువుర్భీతా రాజన్ సంత్యజ్య గోకులమ్

అతని పదునైన కొమ్ములను చూసి, గోపికలు, గొపులు భయంతో వణికిపోయారు. ఆవులు భయంతో గోకులాన్ని వదిలేసి పరుగెత్తాయి.

కృష్ణ కృష్ణేతి తే సర్వే గోవిన్దం శరణం యయుః । భగవానపి తద్వీక్ష్య గోకులం భయవిద్రుతమ్

అందరూ 'కృష్ణా! కృష్ణా!' అని పిలుచుకుంటూ, గోవిందుని ఆశ్రయించారు. భయంతో గోకులం వణికిపోతున్నది చూసి, భగవంతుడు కూడా దాన్ని గమనించాడు.

మా భైష్టేతి గిరాశ్వాస్య వృషాసురముపాహ్వయత్ । గోపాలైః పశుభిర్మన్ద త్రాసితైః కిమసత్తమ

ఆయన 'భయపడకండి' అని మాటలతో ఊరట ఇచ్చి, వృషభాసురుని పిలిచాడు. గొపులు, ఆవులు భయంతో వణికిపోతూ చూస్తుండగా, 'ఓ దుష్టుడా! ఇది ఏమిటి?' అని అడిగాడు.

బలదర్పహాహం దుష్టానాం త్వద్విధానాం దురాత్మనామ్ । ఇత్యాస్ఫోట్యాచ్యుతోఽరిష్టం తలశబ్దేన కోపయన్

అచ్యుతుడు తన చేయిని నేలపై బలంగా కొట్టి, అరిష్టుడిని కోపంతో రెచ్చగొడుతూ, "నీలాంటి దుష్టుల అహంకారాన్ని నేను నాశనం చేస్తాను," అని చెప్పాడు.

సఖ్యురంసే భుజాభోగం ప్రసార్యావస్థితో హరిః । సోఽప్యేవం కోపితోఽరిష్టః ఖురేణావనిముల్లిఖన్ । ఉద్యత్పుచ్ఛభ్రమన్మేఘః క్రుద్ధః కృష్ణముపాద్రవత్

హరి తన స్నేహితుడి భుజంపై చేయి వేసి నిలబడి ఉండగా, కోపంతో అరిష్టుడు తన గాడిదతో నేలను త్రవ్వి, పైకి ఎత్తిన తోకను మేఘంలా ఊపుతూ, కృష్ణుని మీద ఉగ్రంగా దూకాడు.

అగ్రన్యస్తవిషాణాగ్రః స్తబ్ధాసృగ్ లోచనోఽచ్యుతమ్ । కటాక్షిప్యాద్రవత్ తూర్ణ్ ఇన్ద్రముక్తోఽశనిర్యథా

తన పదునైన కొమ్ములను ముందుకు ఉంచి, కన్నులు రక్తంతో నిండిపోయి, అరిష్టుడు అచ్యుతుని మీద పక్క చూపుతో వేగంగా దూసుకొచ్చాడు; ఆ దూకుడు ఇంద్రుడు వదిలిన వజ్రంలా ఉంది.

గృహీత్వా శృఙ్‌గయోస్తం వా అష్టాదశ పదాని సః । ప్రత్యపోవాహ భగవాన్ గజః ప్రతిగజం యథా

భగవంతుడు అరిష్టుడి కొమ్ములను పట్టుకుని, పదహారు అడుగులు వెనక్కి వెళ్లి, అతన్ని లాగి తీసుకెళ్లాడు. అది ఏనుగు మరో ఏనుగును వెనక్కి లాగినట్లే ఉంది.

సోఽపవిద్ధో భగవతా పునరుత్థాయ సత్వరమ్ । ఆపతత్ స్విన్నసర్వాఙ్‌గో నిఃశ్వసన్ క్రోధమూర్చ్ఛితః

భగవంతుడు విసిరేసిన అరిష్టుడు మళ్లీ త్వరగా లేచి, శరీరం మొత్తం చెమటతో తడిసి, ఊపిరి బిగబట్టి, కోపంతో మళ్లీ దూసుకొచ్చాడు.

( మిశ్ర ) తం ఆపతన్తం స నిగృహ్య శృఙ్‌గయోః పదా సమాక్రమ్య నిపాత్య భూతలే । నిష్పీడయామాస యథాఽఽర్ద్రమమ్బరం కృత్వా విషాణేన జఘాన సోఽపతత్

దూసుకొచ్చిన అరిష్టుడిని కృష్ణుడు కొమ్ములను బలంగా పట్టుకుని, కాలితో నొక్కి నేలపై పడగొట్టి, తడిసిన వస్త్రాన్ని మలినట్లుగా గట్టిగా పీడించాడు. ఆ తరువాత కొమ్ముతో గట్టిగా కొట్టి, అరిష్టుడు నేలపై పడిపోయాడు.

అసృగ్ వమన్ మూత్రశకృత్ సముత్సృజన్ క్షిపంశ్చ పాదాననవస్థితేక్షణః । జగామ కృచ్ఛ్రం నిర్‌ఋతేరథ క్షయం పుష్పైః కిరన్తో హరిమీడిరే సురాః

అరిష్టుడు రక్తం వాంతి చేస్తూ, మూత్రం మలాన్ని వదిలిపెడుతూ, కాళ్లు ఊపుతూ, కన్నులు స్థిరంగా లేక, తీవ్రమైన బాధతో నశించాడు. ఆ సమయంలో దేవతలు కృష్ణునిపై పువ్వులు వర్షించి, ఆయనను స్తుతించారు.

( అనుష్టుప్ ) ఏవం కుకుద్మినం హత్వా స్తూయమానః ద్విజాతిభిః । వివేశ గోష్ఠం సబలో గోపీనాం నయనోత్సవః

ఈ విధంగా కుకుద్మిని అనే ఎద్దు రాక్షసుడిని సంహరించి, ద్విజులు స్తుతించగా, కృష్ణుడు బలరామునితో కలిసి గోపాల గ్రామంలో ప్రవేశించాడు. ఆ దృశ్యం గోపికల కళ్లకు పండుగలా కనిపించింది.

అరిష్టే నిహతే దైత్యే కృష్ణేనాద్‍భుతకర్మణా । కంసాయాథాహ భగవాన్ నారదో దేవదర్శనః

అద్భుతమైన కార్యాలతో కృష్ణుడు అరిష్ట అనే దైత్యుడిని సంహరించినప్పుడు, దేవతలను దర్శించే మహర్షి నారదుడు కంసుని వద్దకు వెళ్లాడు.

యశోదాయాః సుతాం కన్యాం దేవక్యాః కృష్ణమేవ చ । రామం చ రోహిణీపుత్రం వసుదేవేన బిభ్యతా

నారదుడు కంసునికి, యశోదమ్మ కుమార్తె, దేవకీ కుమారుడు కృష్ణుడు, రోహిణీ కుమారుడు రాముడు — వీరిని భయంతో వసుదేవుడు అప్పగించాడని తెలిపాడు.

న్యస్తౌ స్వమిత్రే నన్దే వై యాభ్యాం తే పురుషా హతాః । నిశమ్య తద్‍భోజపతిః కోపాత్ ప్రచలితేన్ద్రియః

వసుదేవుడు తన మిత్రుడు నందుని వద్దకు ఆ ఇద్దరిని అప్పగించాడు. ఆ ఇద్దరి చేత నీ మనుషులు చనిపోయారని విని, భోజరాజు కోపంతో ఇంద్రియాలు చలించిపోయాడు.

నిశాతమసిమాదత్త వసుదేవజిఘాంసయా నివారితో నారదేన తత్సుతౌ మృత్యుమాత్మనః

వసుదేవుడిని చంపాలని ఉద్దేశించి, కంసుడు పదునైన ఖడ్గాన్ని తీసుకున్నాడు. కానీ నారదుడు ఆపి, ఆ ఇద్దరు తన మరణానికి కారణమని తెలియజేశాడు.

జ్ఞాత్వా లోహమయైః పాశైః బబన్ధ సహ భార్యయా । ప్రతియాతే తు దేవర్షౌ కంస ఆభాష్య కేశినమ్

అది తెలుసుకున్న కంసుడు, వసుదేవుడు మరియు అతని భార్యను ఇనుప గొలుసులతో కట్టేశాడు. దేవర్షి నారదుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, కంసుడు కేశిని పిలిపించి మాట్లాడాడు.

ప్రేషయామాస హన్యేతాం భవతా రామకేశవౌ । తతో ముష్టికచాణూర శలతోశలకాదికాన్

రాముడు, కేశవుడు ఇద్దరిని నీవు వెళ్లి చంపు. ఆ తరువాత ముష్టికుడు, చాణూరుడు, శలుడు, తోశలుడు మరియు ఇతరులను పంపించు అని ఆదేశించాడు.

అమాత్యాన్ హస్తిపాంశ్చైవ సమాహూయాహ భోజరాట్ । భో భో నిశమ్యతామేతద్ వీరచాణూరముష్టికౌ

భోజరాజు తన అమాత్యులను, ఏనుగు సంరక్షకులను పిలిపించి, "ఇదిగో వీరులు చాణూరుడు, ముష్టికుడు. మీరు అందరూ వినండి," అని అన్నాడు.

నన్దవ్రజే కిలాసాతే సుతావానకదున్దుభేః । రామకృష్ణౌ తతో మహ్యం మృత్యుః కిల నిదర్శితః

నందుని వ్రజలో ఆనకదుండుభి కుమారులు రామకృష్ణులు నివసిస్తున్నారు. అందువల్ల నా మరణం వారి చేతిలో జరుగుతుందని నాకు సూచించబడింది.

భవద్‍భ్యామిహ సమ్ప్రాప్తౌ హన్యేతాం మల్లలీలయా । మఞ్చాః క్రియన్తాం వివిధా మల్లరఙ్‌గపరిశ్రితాః । పౌరా జానపదాః సర్వే పశ్యన్తు స్వైరసంయుగమ్

మీ ఇద్దరూ ఇక్కడ మల్లయుద్ధంలో వారిని చంపాలి. మల్లయుద్ధ వేదిక చుట్టూ వివిధ రకాల మంచాలు సిద్ధం చేయండి. పట్టణవాసులు, గ్రామవాసులు అందరూ వారి పోరాటాన్ని చూడగలిగేలా చేయండి.

మహామాత్ర త్వయా భద్ర రఙ్‌గద్వార్యుపనీయతామ్ । ద్విపః కువలయాపీడో జహి తేన మమాహితౌ

మహామాత్రా! నీవు రంగ ద్వారానికి కువలయాపీడ అనే ఏనుగును తీసుకొచ్చి, నా శత్రువులను అక్కడ అతని చేత చంపించు.

ఆరభ్యతాం ధనుర్యాగః చతుర్దశ్యాం యథావిధి । విశసన్తు పశూన్ మేధ్యాన్ భూతరాజాయ మీఢుషే

నలుగోవదినాడు, విధిగా ధనుస్సు యాగాన్ని ప్రారంభించండి. పవిత్రమైన పశువులను భూతరాజు అయిన దయామయుడికి బలి ఇవ్వటానికి తీసుకురండి.

ఇత్యాజ్ఞాప్యార్థతన్త్రజ్ఞ ఆహూయ యదుపుఙ్‌గవమ్ । గృహీత్వా పాణినా పాణిం తతోఽక్రూరమువాచ హ

అలా ఆజ్ఞాపించి, కార్యనిపుణుడిని పిలిపించి, యదువంశంలో శ్రేష్ఠుడైన అక్రూరుని తన చెయ్యి పట్టుకుని ఇలా చెప్పాడు.

భో భో దానపతే మహ్యం క్రియతాం మైత్రమాదృతః । నాన్యస్త్వత్తో హితతమో విద్యతే భోజవృష్ణిషు

ఓ దాతృవంతుడా! నన్ను గౌరవంతో మిత్రుడిగా స్వీకరించు. భోజులు, వృష్ణుల్లో నాకంటే మేలు కోరేవాడు నువ్వే ఉన్నావు.

అతస్త్వామాశ్రితః సౌమ్య కార్యగౌరవసాధనమ్ । యథేన్ద్రో విష్ణుమాశ్రిత్య స్వార్థమధ్యగమద్ విభుః

కాబట్టి, సౌమ్యుడా! ముఖ్యమైన పనులు నీవు చేయగలవని తెలుసుకొని, నేను నిన్ను ఆశ్రయించాను. ఇంద్రుడు విష్ణువును ఆశ్రయించి తన ప్రయోజనాన్ని సాధించినట్లు నేనూ నిన్ను ఆశ్రయించాను.

గచ్ఛ నన్దవ్రజం తత్ర సుతౌ ఆవానకదున్దుభేః । ఆసాతే తౌ ఇహానేన రథేనానయ మా చిరమ్

నీవు నందుని వ్రజకు వెళ్ళు. అక్కడ అనకదుండు బి కుమారులు ఉన్నారు. ఈ రథంలో వారిని వెంటనే ఇక్కడికి తీసుకురా.

నిసృష్టః కిల మే మృత్యుః దేవైర్వైకుణ్ఠసంశ్రయైః । తావానయ సమం గోపైః నన్దాద్యైః సాభ్యుపాయనైః

వైకుంఠంలో నివసించే దేవతలు నాకు మరణాన్ని పంపించారని అంటారు. నీవు నందుడు మొదలైన గోపులతో, వారి కానుకలతో కలిసి ఆ ఇద్దరిని ఇక్కడికి తీసుకురా.