శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

యద్యపి బ్రహ్మసంబంధాత్ శ్రుతమేతత్ సురర్షిణా । సప్తాహశ్రవణవిధిః కుమారైస్తస్య భాషితః

బ్రహ్మతో సంబంధం వల్ల దేవర్షి నారదుడు ఇది వినాడు అయినా, ఏడు రోజుల్లో వినే విధానాన్ని కుమారులు వివరించారు.

శౌనక ఉవాచ - లోకవిగ్రహముక్తస్య నారదస్యాస్థిరస్య చ । విధిశ్రవే కుతః ప్రీతిః సంయోగః కుత్ర తైః సహ

శౌనకుడు అడిగాడు — లోక సంబంధాలు లేకుండా, ఎప్పుడూ సంచరిస్తూ ఉండే నారదుడు, ఆ యజ్ఞంలో ఉన్నవారితో ఎలా స్నేహం కలిగి, అనురాగం చూపగలిగాడు?

సూత ఉవాచ - అత్ర తే కీర్తయిష్యామి భక్తియుక్తం కథానకమ్ । శుకేన మమ యత్ప్రోక్తం రహః శిష్యం విచార్య చ

సూతుడు చెప్పాడు — నేను నీకు ఇప్పుడు భక్తితో నిండిన కథను చెప్పబోతున్నాను. అది శుకుడు నన్ను శిష్యుడిగా భావించి, రహస్యంగా నాకు వివరించాడు.

ఏకదా హి విశాలాయాం చత్వార ఋషయోఽమలాః । సత్సఙ్గార్థం సమాయాతా దదృశుస్తత్ర నారదమ్

ఒకసారి విశాల నగరంలో నలుగురు పవిత్ర ఋషులు సత్సంగార్థం చేరారు. అక్కడే వారు నారదునిని చూశారు.

కుమారాః ఊచుః - కథం బ్రహ్మన్ దీనముఖం కుతశ్చిన్తాతురో భవాన్ । త్వరితం గమ్యతే కుత్ర కుతశ్చాగమనం తవ

కుమారులు అడిగారు — బ్రాహ్మణా! నీ ముఖం ఎందుకు దిగులుగా ఉంది? నీ మనసు ఎందుకు కలవరంగా ఉంది? నీవు ఎక్కడికి త్వరగా వెళ్తున్నావు? ఎక్కడి నుండి వచ్చావు?

ఇదానీం శూన్యచిత్తోఽసి గతవిత్తో యథా జనః । తవేదం ముక్తసఙ్‌గస్య నోచితం వద కారణమ్

ఇప్పుడు నీవు ఖాళీ మనసుతో, ధనం కోల్పోయిన సాధారణ మనిషిలా కనిపిస్తున్నావు. బంధనాలు లేని నీకు ఇది సరిగ్గా లేదు — కారణం చెప్పు.

నారద ఉవాచ - అహం తు పృథివీం యాతో జ్ఞాత్వా సర్వోత్తమమితి । పుష్కరం చ ప్రయాగం చ కాశీం గోదావరీం తథా

నారదుడు చెప్పాడు — నేనెంతైనా భూమి మీద తిరిగాను, ఇది అత్యుత్తమమని భావించాను. పుష్కరం, ప్రయాగం, కాశీ, గోదావరి వంటి తీర్థాలకు వెళ్లాను.

హరిక్షేత్రం కురుక్షేత్రం శ్రీరఙ్‌గం సేతుబన్ధనమ్ । ఏవమాదిషు తీర్థేషు భ్రమమాణ ఇతస్తతః

హరిక్షేత్రం, కురుక్షేత్రం, శ్రీరంగం, సేతుబంధం వంటి పవిత్ర స్థలాల్లో, అటు ఇటు తిరుగుతూ సంచరించాను.

నాపశ్యం కుత్రచిత్ శర్మ మనస్సంతోషకారకమ్ । కలినాధర్మమిత్రేణ ధరేయం బాధితాధునా

ఎక్కడా మనస్సుకు సంతృప్తిని ఇచ్చే ఆనందం నాకు దొరకలేదు. ఇప్పుడు కలియుగంలో అధర్మానికి మిత్రుడైన కలి భూమిని బాధిస్తోంది.

సత్యం నాస్తి తపః శౌచం దయా దానం న విద్యతే । ఉదరంభరిణో జీవా వరాకాః కూటభాషిణః

నిజాయితీ, తపస్సు, పవిత్రత, దయ, దానం — ఇవేవీ ఇక లేవు. దురదృష్టవశాత్తూ, జీవులు కడుపు నింపుకోవడానికే బ్రతికేస్తున్నారు, మోసపూరితంగా మాట్లాడుతున్నారు.

మన్దాః సుమన్దమతయో మన్దభాగ్యా హి ఉపద్రుతాః । పాఖణ్డనిరతాః సంతో విరక్తాః సపరిగ్రహాః

ప్రజలు మాంద్యంగా, తక్కువ బుద్ధితో, దురదృష్టంతో బాధపడుతున్నారు. మంచివారు చాలా తక్కువ, పాకండంలో మునిగిపోయారు. విరక్తులు కూడా కుటుంబాన్ని పోషిస్తున్నారు.

తరుణీప్రభుతా గేహే శ్యాలకో బుద్ధిదాయకః । కన్యావిక్రయిణో లోభాద్ దంపతీనాం చ కల్కనమ్

ఇళ్లలో యువతులు అధికారం చూపుతున్నారు, మరిది సలహాలు ఇస్తున్నాడు. కూతుర్లు లోభంతో అమ్మబడుతున్నారు, దంపతుల మధ్య కలహాలు పెరుగుతున్నాయి.

ఆశ్రమా యవనై రుద్ధాః తీర్థాని సరితస్తథా । దేవతాయతనాన్యత్ర దుష్టైః నష్టాని భూరిశః

ఆశ్రమాలు యవనుల చేతిలో అడ్డుపడుతున్నాయి, పవిత్ర నదులు కూడా అలాగే. దేవాలయాలు దుష్టుల చేతిలో అనేకం నాశనం అయ్యాయి.

న యోగీ నైవ సిద్ధో వా న జ్ఞానీ సత్క్రియో నరః । కలిదావానలేనాద్య సాధనం భస్మతాం గతమ్

ఇప్పుడు యోగి లేడు, సిద్ధుడు లేడు, జ్ఞాని లేడు, మంచి పనులు చేసే వారు లేరు. కలియుగం అగ్నిలో అన్ని సాధనాలు బూడిదైపోయాయి.

అట్టశూలా జనపదాః శివశూలా ద్విజాతయః । కామిన్యః కేశశూలిన్యః సంభవన్తి కలౌ ఇహ

పల్లెలు దొంగలతో బాధపడుతున్నాయి, ద్విజులు శివుని త్రిశూలంతో గాయపడుతున్నారు. కలియుగంలో స్త్రీలు జుట్టు విడిచిపెట్టి కామానికి లోనవుతున్నారు.

ఏవం పశ్యన్ కలేర్దోషాన్ పర్యటన్ అవనీం అహమ్ । యామునం తటమాపన్నో యత్ర లీలా హరేరభూత్

కలియుగంలో ఉన్న దోషాలు చూసి, నేనూ భూమి మీద తిరుగుతూ, చివరికి యమునా నది తీరానికి వచ్చాను. అక్కడే హరివారు లీలలు జరిగాయి.

తత్రాశ్చర్యం మయా దృష్టం శ్రూయతాం తన్మునీశ్వరాః । ఏకా తు తరుణీ తత్ర నిషణ్ణా ఖిన్నమానసా

అక్కడ నేను ఒక అద్భుతాన్ని చూశాను, మునివర్యులారా, వినండి. అక్కడ ఒక యువతి కూర్చొని, మనసు బాధతో మలినంగా కనిపించింది.

వృద్ధౌ ద్వౌ పతితౌ పార్శ్వే నిఃశ్వసన్తౌ అచేతనౌ । శుశ్రూషన్తీ ప్రబోధన్తీ రుదతీ చ తయోః పురః

ఆమె పక్కన ఇద్దరు వృద్ధులు పడి, ఊపిరాడక, చైతన్యం లేకుండా ఉన్నారు. ఆ యువతి వారిని చూసుకుంటూ, మేల్కొలిపేందుకు ప్రయత్నిస్తూ, వారి ముందు ఏడుస్తూ ఉంది.

దశదిక్షు నిరీక్షన్తీ రక్షితారం నిజం వపుః । వీజ్యమానా శతస్త్రీభిః బోధ్యమానా ముహుర్ముహుః

ఆమె తన రక్షకుడిని కోసం అన్ని దిశల్లో చూస్తూ, తన రూపాన్ని వందలాది స్త్రీలు పంకా ఊదుతూ, మళ్లీ మళ్లీ మేల్కొలిపేందుకు ప్రయత్నిస్తూ ఉన్నారు.

దృష్ట్వా దురాద్ గతః సోఽహం కౌతుకేన తదన్తికమ్ । మాం దృష్ట్వా చోత్థితా బాలా విహ్వలా చాబ్రవీద్ వచః

ఈ దృశ్యం దూరం నుంచి చూసి, ఆశ్చర్యంతో నేను దగ్గరకు వెళ్లాను. నన్ను చూసి ఆ బాలిక లేచి, కలవరంతో ఇలా చెప్పింది.

బాలోవాచ - భో భోః సాధో క్షణం తిష్ఠ మచ్చిన్తామపి నాశయ । దర్శనం తవ లోకస్య సర్వథాఘహరం పరమ్

బాలిక చెప్పింది – ఓ సద్గురు, క్షణం ఆగి, నా మనోవ్యథను తొలగించండి. మీ దర్శనం ప్రపంచంలోని పాపాలను పూర్తిగా నశింపజేస్తుంది.

బహుధా తవ వాక్యేన దుఃఖశాన్తిర్భవిష్యతి । యదా భాగ్యం భవేద్ భూరి భవతో దర్శనం తదా

మీరు పలుకే మాటల వల్ల నాకు బాధలు తగ్గిపోతాయి. గొప్ప అదృష్టం కలిగినప్పుడు మాత్రమే మీ దర్శనం లభిస్తుంది.

నారద ఉవాచ - కాసి త్వం కౌ ఇమౌ చేమా నార్యః కాః పద్మలోచనాః । వద దేవి సవిస్తారం స్వస్య దుఃఖస్య కారణమ్

నారదుడు అడిగాడు – నువ్వెవరు? వీరిద్దరు ఎవరు? ఈ పద్మలోచనలైన స్త్రీలు ఎవరు? దేవీ, నీ బాధకు కారణం ఏమిటో వివరంగా చెప్పు.

బాలోవాచ - అహం భక్తిరితి ఖ్యాతా ఇమౌ మే తనయౌ మతౌ । జ్ఞానవైరాగ్య నామానౌ కాలయోగేన జర్జరౌ

బాలిక చెప్పింది – నాకు భక్తి అని పేరు. వీరిద్దరు నా కుమారులు, జ్ఞానం, వైరాగ్యం అని పిలవబడతారు. కాల ప్రభావంతో వీరు వృద్ధులయ్యారు.

గఙ్‌గాద్యా స్మరితశ్చేమా మత్సేవార్థం సమాగతాః । తథాపి న చ మే శ్రేయః సేవితాయాః సురైరపి

గంగా మొదలైన వీరు నన్ను గుర్తు చేసుకుని, నాకు సేవ చేయడానికి ఇక్కడికి వచ్చారు. అయినా దేవతలు కూడా నన్ను సేవించినా, నాకు శ్రేయస్సు కలగలేదు.

ఇదానీం శ్రుణు మద్వార్తాం సచిత్తస్త్వం తపోధన । వార్తా మే వితతాప్యస్తి తాం శ్రుత్వా సుఖమావహ

ఇప్పుడు నా కథను శ్రద్ధగా విను, తపస్సుతో నిండినవాడా. నా కథ అందరికీ తెలిసినదే అయినా, వినితే నీకు ఆనందం కలుగుతుంది.

ఉత్పన్నా ద్రవిడే సాహం వృద్ధిం కర్నాటకే గతా । క్వచిత్ క్వచిత్ మహారాష్ట్రే గుర్జరే జీర్ణతాం గతా

నేను ద్రావిడదేశంలో జన్మించాను, కర్ణాటకంలో పెరిగాను. మహారాష్ట్ర, గుజరాత్ ప్రాంతాల్లో కొంతకాలం వృద్ధురాలిగా ఉన్నాను.

తత్ర ఘోర కలేర్యోగాత్ పాఖణ్డైః ఖణ్డితాఙ్గకా । దుర్బలాహం చిరం యాతా పుత్రాభ్యాం సహ మన్దతామ్

అక్కడ కలియుగ ప్రభావంతో, పాకండులు నన్ను హింసించారు. నేను బలహీనంగా, నా కుమారులతో కలిసి చాలా కాలం నిర్జీవంగా ఉన్నాను.

వృన్దావనం పునః ప్రాప్య నవీనేవ సురూపిణీ । జాతాహం ఉవతీ సమ్యక్ శ్రేష్ఠరూపా తు సాంప్రతమ్

తర్వాత వృందావనానికి చేరుకున్నప్పుడు, నేను మళ్లీ యువతిగా, అందమైన రూపంతో, ఉత్తమ సౌందర్యంతో కనిపించాను.