శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

తులసీ చ వసన్తశ్చ పురుషోత్తమ ఏవ చ । ఏతేషాం తత్త్వతః ప్రాజ్ఞైః న పృథ్గ్భావ ఇష్యతే

తులసి, వసంత ఋతువు, పురుషోత్తముడు — వీటిలో తేడా లేదని జ్ఞానులు భావిస్తారు.

యశ్చ భాగవతం శాస్త్రం వాచయేత్ అర్థతోఽనిశమ్ । జన్మకోటికృతం పాపం నశ్యతే నాత్ర సంశయః

ఎవరైనా భాగవత శాస్త్రాన్ని అర్థంతో, రాత్రింబవళ్ళు చదువుతుంటే, కోట్ల జన్మల పాపాలు నశిస్తాయి. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

శ్లోకార్ధం శ్లోకపాదం వా పఠేత్ భాగవతం చ యః । నిత్యం పుణ్యం అవాప్నోతి రాజసూయాశ్వమేధయోః

ఎవరైనా రోజూ భాగవతంలోనుంచి అర శ్లోకాన్ని, లేదా పాదాన్ని అయినా చదువుతే, రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాలకు సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుంది.

ఉక్తం భాగవతం నిత్యం కృతం చ హరిచిన్తనమ్ । తులసీపోషణం చైవ ధేనూనాం సేవనం సమమ్

ప్రతిరోజూ భాగవతాన్ని చదవడం, హరిని ధ్యానించడం, తులసిని పెంచడం, గోవులను సేవించడం — ఇవన్నీ సమానమే.

అన్తకాలే తు యేనైవ శ్రూయతే శుకశాస్త్రవాక్ । ప్రీత్యా తస్యైవ వైకుణ్ఠం గోవిన్దోఽపి ప్రయచ్ఛతి

చావు సమయానికి ఎవరు శుకుని భాగవత శాస్త్రాన్ని భక్తితో వింటారో, వారికి గోవిందుడు వైకుంఠాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

హేమసింహయుతం చైతత్ వైష్ణవాయ దదాతి చ । కృష్ణేన సహ సాయుజ్యం స పుమాన్ లభతే ధ్రువమ్

బంగారు సింహాసనంతో అలంకరించిన భాగవతాన్ని వైష్ణవునికి ఇచ్చినవాడు, కృష్ణునితో కలిసిపోవడం ఖాయం.

(వసంతతిలకా) ఆజన్మమాత్రమపి యేన శఠేన కించిత్ చిత్తం విధాయ శుకశాస్త్రకథా న పీతా । చాణ్డాలవత్ చ ఖరవత్ బత తేన నీతం మిథ్యా స్వజన్మ జననీ జనిదుఃఖభాజా

ఎవరైనా జన్మనుంచి మోసపూరితమైన మనసుతో, ఒక్కసారి అయినా శుకుని భాగవత కథను రుచి చూడకపోతే, వారు చండాలుడిలా, గాడిదలాగా జీవిస్తారు. వారి జన్మ వ్యర్థం, తల్లి వేదన కూడా వృథా.

జీవచ్ఛవో నిగదితః స తు పాపకర్మా యేన శ్రుతం శుకకథావచనం న కించిత్ । ధిక్ తం నరం పశుసమం భువి భారరూపమ్ ఏవం వదన్తి దివి దేవసమాజముఖ్యాః

పాపకార్యాలు చేసే, శుక మహర్షి కథను ఒక్కసారి కూడా వినని వాడు, బ్రతికున్న శవం లాంటివాడని అంటారు. అలాంటి మనిషి భూమిపై పశువులా, భారంగా ఉంటాడు. దేవతల సభలో ముఖ్యులు కూడా ఇదే మాట చెబుతారు.

(అనుష్టుప్) దుర్లభైవ కథా లోకే శ్రీమద్‌భాగవతోద్‌భవా । కోటిజన్మసముత్థేన పుణ్యేనైవ తు లభ్యతే

ఈ లోకంలో శ్రీమద్భాగవతం కథ చాలా అరుదైనది. కోటి జన్మల్లో కూడిన పుణ్యంతో మాత్రమే దాన్ని పొందగలం.

తేన యోగనిధే ధీమన్ శ్రోతవ్యా సా ప్రయత్‍నతః । దినానాం నియమో నాస్తి సర్వదా శ్రవణం మతమ్

అందుకే, ఓ జ్ఞానివా, ఈ యోగ సంపదను శ్రద్ధగా వినాలి. దాన్ని వినడంలో రోజులకు ఎలాంటి నియమం లేదు — ఎప్పుడైనా వినడం మంచిదని చెప్పబడింది.

సత్యేన బ్రహ్మచర్యేణ సర్వదా శ్రవణం మతమ్ । అశక్యత్వాత్ కలౌ బోధ్యో విశేషోఽత్ర శుకాజ్ఞయా

సత్యంగా, బ్రహ్మచర్యంతో ఎప్పుడూ వినడం మంచిదని చెప్పబడింది. కాని కలియుగంలో అది సాధ్యం కాకపోవడంతో, ఇక్కడ శుక మహర్షి చెప్పిన ప్రత్యేకమైన నియమాన్ని తెలుసుకోవాలి.

మనోవృత్తిజయశ్చైవ నియమాచరణం తథా । దీక్షాం కర్తుం అశక్యత్వాత్ సప్తాహశ్రవణం మతమ్

మనసును జయించడం, నియమాలను పాటించడం, దీక్ష తీసుకోవడం — ఇవన్నీ కలియుగంలో సాధ్యం కావు. అందుకే, ఏడు రోజులు వినడమే ఉత్తమమని చెప్పబడింది.

శ్రద్ధాతః శ్రవణే నిత్యం మాఘే తావద్ధి యత్ఫలమ్ । తత్ఫలం శుకదేవేన సప్తాహశ్రవణే కృతమ్

శ్రద్ధతో ప్రతిరోజూ, ముఖ్యంగా మాఘ మాసంలో వినేవారికి లభించే ఫలితం, శుక మహర్షి చెప్పిన ఏడు రోజుల శ్రవణంతోనే లభిస్తుంది.

మనసశ్చ అజయాత్ రోగాత్ పుంసాం చైవాయుషః క్షయాత్ । కలేర్దోషబహుత్వాచ్చ సప్తాహశ్రవణం మతమ్

మనసును జయించలేక, వ్యాధుల వల్ల, మనుషుల ఆయుషు తగ్గిపోవడం వల్ల, కలియుగంలో దోషాలు ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల, ఏడు రోజుల శ్రవణమే మంచిదని చెప్పబడింది.

యత్ఫలం నాస్తి తపసా న యోగేన సమాధినా । అనాయాసేన తత్సర్వం సప్తాహశ్రవణే లభేత్

తపస్సుతో, యోగంతో, ధ్యానంతో లభించని ఫలితాన్ని, ఏడు రోజుల శ్రవణంతో సులభంగా సంపూర్ణంగా పొందవచ్చు.

యజ్ఞాత్ గర్జతి సప్తాహః సప్తాహో గర్జతి వ్రతాత్ । తపసో గర్జతి ప్రోచ్చైః తీర్థాన్నిత్యం హి గర్జతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం యజ్ఞాన్ని మించిపోతుంది, వ్రతాన్ని మించిపోతుంది, తపస్సును గట్టిగా మించిపోతుంది, తీర్థయాత్రకన్నా ఎప్పుడూ గొప్పదిగా నిలుస్తుంది.

యోగాత్ గర్జతి సప్తాహో ధ్యానాత్ జ్ఞానాచ్చ గర్జతి । కిం బ్రూమో గర్జనం తస్య రే రే గర్జతి గర్జతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం యోగాన్ని మించిపోతుంది, ధ్యానాన్ని, జ్ఞానాన్ని మించిపోతుంది. దాని గొప్పతనాన్ని ఇంకేమి చెప్పాలి? మళ్లీ మళ్లీ అది అన్నిటికన్నా గొప్పదిగా నిలుస్తుంది.

శౌనక ఉవాచ - (ఇంద్రవంశా) సాశ్చర్యమేతత్కథితం కథానకం జ్ఞానాదిధర్మాన్ విగణయ్య సామ్ప్రతమ్ । నిఃశ్రేయసే భాగవతం పురాణం జాతం కుతో యోగవిదాదిసూచకమ్

శౌనకుడు అన్నాడు — ఈ కథ నిజంగా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. జ్ఞానం వంటి ధర్మాలను పక్కనపెట్టి, పరమ శ్రేయస్సును చూపించే భాగవత పురాణం ఎలా వెలిసింది? అది యోగమార్గాన్ని ఎలా సూచిస్తుంది?

సూత ఉవాచ - (అనుష్టుప్) యదా కృష్ణో ధరాం త్యక్త్వా స్వపదం గన్తుముద్యతః । ఏకాదశం పరిశ్రుత్యాపి ఉద్ధవో వాక్యమబ్రవీత్

సూతుడు అన్నాడు — శ్రీకృష్ణుడు భూమిని విడిచి తన లోకానికి వెళ్ళాలని నిర్ణయించినప్పుడు, పదకొండు మంది భక్తుల మాటలు విని, ఉద్ధవుడు ఇలా అన్నాడు.

ఉద్ధవ ఉవాచ - త్వం తు యాస్యసి గోవిన్ద భక్తకార్యం విధాయ చ । మచ్చిత్తే మహతీ చిన్తా తాం శ్రుత్వా సుఖమావహ

ఉద్ధవుడు అన్నాడు — ఓ గోవిందా, భక్తుల పనిని పూర్తి చేసి నువ్వు వెళ్ళిపోతావు. నా హృదయంలో ఉన్న ఈ గొప్ప ఆందోళనను వినిపించి, దయచేసి నాకు శాంతిని ఇవ్వు.

ఆగతోఽయం కలిర్ఘోరో భవిష్యన్తి పునః ఖలాః । తత్సంగేనైవ సన్తోఽపి గమిష్యన్తి ఉగ్రతాం యదా

ఇప్పుడు భయంకరమైన కలియుగం వచ్చింది. మళ్లీ దుష్టులు పుట్టుకొస్తారు. వారి సహవాసంతో మంచివారు కూడా కఠినులవుతారు.

తదా భారవతీ భూమిః గోరూపేయం కమాశ్రయేత్ । అన్యో న దృశ్యతే త్రాతా త్వత్తః కమలలోచన

అప్పుడు భూమి భారంగా మారి, ఆవు రూపంలో ఆశ్రయం కోరుతుంది. కమలలోచన, నువ్వు తప్ప ఇంకెవరూ రక్షకుడిగా కనిపించడంలేదు.

అతః సస్తు దయాం కృత్వా భక్తవత్సల మా వ్రజ । భక్తార్థం సగుణో జాతో నిరాకారోఽపి చిన్మయః

కాబట్టి, భక్తులకు ప్రీతి చూపించే వాడవు కదా, దయచేసి దయ చూపించి వెళ్ళిపోకు. భక్తుల కోసం నీవు నిరాకారుడైనా, గుణాలతో కూడిన రూపాన్ని ధరించావు.

త్వద్ వియోగేన తే భక్తాః కథం స్థాస్యన్తి భూతలే । నిర్గుణోపాసనే కష్టం అతః కించిద్ విచారయ

నీ లేని లోకంలో నీ భక్తులు భూమిపై ఎలా ఉండగలరు? నిర్గుణ రూపాన్ని ఆరాధించడం చాలా కష్టం. అందుకే, దయచేసి ఏదైనా మార్గం ఆలోచించు.

ఇతి ఉద్ధవవచః శ్రుత్వా ప్రభాసేఽచిన్తయత్ హరిః । భక్తావలమ్బనార్థాయ కిం విధేయం మయేతి చ

ఉద్ధవుని మాటలు విన్న హరి, ప్రభాసలో ఇలా ఆలోచించాడు — "నా భక్తులకు ఆధారంగా నేను ఏమి చేయాలి?"

స్వకీయం యద్ భవేత్ తేజః తచ్చ భాగవతేఽదధాత్ । తిరోధాయ ప్రవిష్టోఽయం శ్రీమద్ భాగవతార్ణవమ్

తన స్వంత తేజస్సును శ్రీమద్భాగవతంలో నింపి, తాను దాగి, ఆ పవిత్రమైన భాగవతామృతసముద్రంలో ప్రవేశించాడు.

తేనేయం వాఙ్‌మయీ మూర్తిః ప్రత్యక్షా వర్తతే హరేః । సేవనాత్ శ్రవణాత్ పాఠాత్ దర్శనాత్ పాపనాశినీ

కాబట్టి, ఈ మాటల రూపమైన భాగవతం, హరిదేవుడే ప్రత్యక్షంగా నిలిచినట్టిది; దానిని సేవించడం, వినడం, పఠించడం లేదా దర్శించడం వల్ల పాపాలు నశిస్తాయి.

సప్తాహశ్రవణం తేన సర్వేభ్యోఽప్యధికం కృతమ్ । సాధనాని తిరస్కృత్య కలౌ ధర్మోఽయమీరితః

భాగవతాన్ని ఏడు రోజులపాటు వినడం అన్ని సాధనలకన్నా గొప్పదిగా ప్రకటించబడింది; ఇతర సాధనలను పక్కనబెట్టి, ఈ కలియుగానికి ఇదే ధర్మంగా చెప్పబడింది.

దుఃఖదారిద్ర్య దౌర్భాగ్య పాపప్రక్షాలనాయ చ । కామక్రోధ జయార్థం హి కలౌ ధర్మోఽయమీరితః

బాధలు, దారిద్ర్యం, దురదృష్టం, పాపాలను తొలగించడానికి, అలాగే కామక్రోధాలను జయించడానికి ఈ ధర్మం కలియుగంలో ప్రకటించబడింది.