గమ్యతాం శక్ర భద్రం వః క్రియతాం మేఽనుశాసనమ్ । స్థీయతాం స్వాధికారేషు యుక్తైర్వః స్తమ్భవర్జితైః
శక్రా! ఇప్పుడు వెళ్ళు. మీకు మంగళం కలుగుగాక. నా ఆజ్ఞను పాటించు. అహంకారం లేకుండా, యోగ్యతతో, నీ కర్తవ్యాలలో ఉండు.
అథాహ సురభిః కృష్ణం అభివన్ద్య మనస్వినీ । స్వసన్తానైరుపామన్త్ర్య గోపరూపిణమీశ్వరమ్
ఆ తరువాత, మనసుతో ఆలోచిస్తూ, సురభి తన పిల్లలతో కలిసి, గోపాలుడైన కృష్ణుణ్ని సమీపించి, నమస్కరించింది.
సురభిరువాచ - కృష్ణ కృష్ణ మహాయోగిన్ విశ్వాత్మన్ విశ్వసమ్భవ । భవతా లోకనాథేన సనాథా వయమచ్యుత
సురభి ఇలా అన్నది — కృష్ణా! కృష్ణా! మహాయోగీ! విశ్వానికి ఆత్మవు, విశ్వానికి ఆదికారణవు. లోకాల అధిపతివైన నీవు ఉన్నందువల్ల మేము రక్షింపబడుతున్నాము, అచ్యుతా!
త్వం నః పరమకం దైవం త్వం న ఇన్ద్రో జగత్పతే । భవాయ భవ గోవిప్ర దేవానాం యే చ సాధవః
ప్రభూ! నీవే మాకు పరమదైవం, ఇంద్రుడు కాదు. గోవులు, బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, సద్గుణులు — వీరి మేలుకోసమే నీవు ఉన్నావు.
ఇన్ద్రం నస్త్వాభిషేక్ష్యామో బ్రహ్మణా చోదితా వయమ్ । అవతీర్ణోఽసి విశ్వాత్మమ్ భూమేర్భారాపనుత్తయే
బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో మేము నిన్ను, ఓ ఇంద్రా, అభిషేకం చేస్తాము. ఓ విశ్వాత్మా, భూమిపై భారాన్ని తొలగించేందుకు నీవు అవతరించావు.
శ్రీశుక ఉవాచ - ఏవం కృష్ణముపామన్త్ర్య సురభిః పయసాత్మనః । జలైరాకాశగఙ్గాయా ఐరావతకరోద్ధృతైః
శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — ఆ విధంగా కృష్ణుణ్ని ఆహ్వానించి, సురభి తన పాలతో స్నానం చేయించింది. అలాగే, ఐరావతం తీసుకొచ్చిన ఆకాశగంగ జలాలతో కూడి స్నానం చేసింది.
ఇన్ద్రః సురర్షిభిః సాకం చోదితో దేవమాతృభిః । అభ్యసిఞ్చత దాశార్హం గోవిన్ద ఇతి చాభ్యధాత్
ఇంద్రుడు, దేవతా ఋషులతో కూడి, దేవతామాతల ప్రేరణతో, దాశార్హ వంశజుడైన గోవిందుడికి అభిషేకం చేసి, 'గోవిందా' అని పిలిచాడు.
( మిశ్ర ) తత్రాగతాస్తుమ్బురునారదాదయో గన్ధర్వవిద్యాధరసిద్ధచారణాః । జగుర్యశో లోకమలాపహం హరేః సురాఙ్గనాః సంననృతుర్ముదాన్వితాః
ఆ సమయంలో తుంబురు, నారదుడు మరియు ఇతర గంధర్వులు, విద్యాధరులు, సిద్ధులు, చారణులు అక్కడికి వచ్చారు. వారు హరిదేవుని కీర్తిని, లోకాల మలినతను తొలగించేదిగా, పాడారు. దేవకన్యలు ఆనందంతో నాట్యం చేశారు.
తం తుష్టువుర్దేవనికాయకేతవో వ్యవాకిరన్ చాద్భుతపుష్పవృష్టిభిః । లోకాః పరాం నిర్వృతిమాప్నువంస్త్రయో గావస్తదా గామనయన్ పయోద్రుతామ్
దేవతా నాయకులు ఆయనను స్తుతించారు. అద్భుతమైన పుష్పవృష్టిని కురిపించారు. మూడు లోకాలు పరమానందాన్ని పొందాయి. ఆ సమయంలో ఆవులు పాల ప్రవాహాలను ఇచ్చాయి.
( అనుష్టుప్ ) నానారసౌఘాః సరితో వృక్షా ఆసన్ మధుస్రవాః । అకృష్టపచ్యౌషధయో గిరయోఽబిభ్రదున్మణీన్
వివిధ నదులు, వృక్షాలు తేనెను ప్రవహించాయి. పంటలు, ఔషధాలు సాగు లేకుండానే పెరిగాయి. పర్వతాలు విలువైన రత్నాలను ధరించాయి.
కృష్ణేఽభిషిక్త ఏతాని సత్త్వాని కురునన్దన । నిర్వైరాణ్యభవంస్తాత క్రూరాణ్యపి నిసర్గతః
కురునందన, కృష్ణుడు అభిషేకం పొందినప్పుడు, సహజంగా క్రూరమైనవారు కూడా శత్రుత్వాన్ని విడిచిపెట్టారు.
ఇతి గోగోకులపతిం గోవిన్దమభిషిచ్య సః । అనుజ్ఞాతో యయౌ శక్రో వృతో దేవాదిభిర్దివమ్
ఆ విధంగా గోపాలకుల అధిపతియైన గోవిందుడికి అభిషేకం చేసిన తరువాత, ఇంద్రుడు ఆయన అనుమతితో దేవతలతో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్లాడు.
దుర్గాం వినాయకం వ్యాసం విష్వక్సేనం గురూన్ సురాన్ । స్వే స్వే స్థానే త్వభిముఖాన్ పూజయేత్ ప్రోక్షణాదిభిః
దుర్గాదేవి, వినాయకుడు, వ్యాసుడు, విష్వక్సేనుడు, గురువులు, దేవతలు — వీరిని ఒక్కొక్కరిని వారి దిక్కులో నిలబెట్టి, ప్రోక్షణాది పూజలతో ఆరాధించాలి.
చన్దనోశీరకర్పూర కుఙ్కుమాగురువాసితైః । సలిలైః స్నాపయేన్మన్త్రైః నిత్యదా విభవే సతి
చందనం, ఉషీరము, కర్పూరం, కుంకుమ, అగరు, సుగంధ జలాలతో, మంత్రాలతో ప్రతిరోజూ స్నానం చేయించాలి, శక్తి ఉన్నపుడు.
స్వర్ణఘర్మానువాకేన మహాపురుషవిద్యయా । పౌరుషేణాపి సూక్తేన సామభీ రాజనాదిభిః
స్వర్ణఘర్మ అనువాకం, మహాపురుష విద్య, పౌరుష సూక్తం, సామవేద గీతాలతో, రాజా, ఆచారాన్ని నిర్వహించాలి.
వస్త్రోపవీతాభరణ పత్రస్రగ్గన్ధలేపనైః । అలఙ్కుర్వీత సప్రేమ మద్భక్తో మాం యథోచితమ్
వస్త్రాలు, యజ్ఞోపవీతాలు, ఆభరణాలు, ఆకుల హారాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలతో నా భక్తుడు ప్రేమతో, యథావిధిగా, నన్ను అలంకరించాలి.
పాద్యం ఆచమనీయం చ గన్ధం సుమనసోఽక్షతాన్ । ధూపదీపోపహార్యాణి దద్యాన్మే శ్రద్ధయార్చకః
పాద్యం, ఆచమనం, గంధం, పుష్పాలు, అక్షతలు, ధూపం, దీపం, నైవేద్యాదులను భక్తితో నన్ను ఆరాధించేవాడు సమర్పించాలి.
గుడపాయససర్పీంషి శష్కుల్యాపూపమోదకాన్ । సంయావదధిసూపాంశ్చ నైవేద్యం సతి కల్పయేత్
బెల్లంతో చేసిన పాయసం, నెయ్యి, శశ్కులి, అప్పం, మోదకాలు, పులుసు, పెరుగు, సూపు మొదలైన నైవేద్యాలను శక్తి మేరకు సిద్ధం చేయాలి.
అభ్యఙ్గోన్మర్దనాదర్శ దన్తధావాభిషేచనమ్ । అన్నాద్యగీతనృత్యాది పర్వణి స్యురుతాన్వహమ్
అభ్యంగనం, మర్దనం, అద్దం చూపడం, పళ్ళు తోమడం, స్నానం, అన్నపానీయాలు, పాటలు, నాట్యాలు మొదలైనవి ప్రతిరోజూ, పండుగ రోజుల్లో చేయాలి.
విధినా విహితే కుణ్డే మేఖలాగర్తవేదిభిః । అగ్నిమాధాయ పరితః సమూహేత్ పాణినోదితమ్
నియమించిన విధంగా, కుండంలో మేఖల, ఇంధనం, వేదికతో అగ్ని ప్రज్వలించి, చుట్టూ చేతితో సమకూర్చాలి.
పరిస్తీర్యాథ పర్యుక్షేద్ అన్వాధాయ యథావిధి । ప్రోక్షణ్యాఽఽసాద్య ద్రవ్యాణి ప్రోక్ష్యాగ్నౌ భావయేత మామ్
కుశను పరచి, ప్రోక్షణ చేసి, ద్రవ్యాలను విధిగా ఉంచి, వాటిని జలంతో శుద్ధి చేసి, అగ్నిని చేరి, నన్ను ఆహ్వానించాలి.
తప్తజామ్బూనదప్రఖ్యం శఙ్ఖచక్రగదామ్బుజైః । లసచ్చతుర్భుజం శాన్తం పద్మకిఞ్జల్కవాససమ్
కరిగిన బంగారం వర్ణంతో, శంఖం, చక్రం, గద, పద్మం ధరించి, నాలుగు భుజాలతో, శాంతంగా, పద్మపు రేణువల వర్ణపు వస్త్రాలు ధరించినవాడిగా నన్ను ధ్యానించాలి.
స్ఫురత్కిరీటకటక కటిసూత్రవరాఙ్గదమ్ । శ్రీవత్సవక్షసం భ్రాజత్ కౌస్తుభం వనమాలినమ్
తలపై మెరిసే కిరీటం, చేతులకు కంకణాలు, నడుము చుట్టూ బెల్ట్, భుజాలపై అందమైన వంకీలు ధరించి, వక్షస్సుపై శ్రీవత్సం మెరిసిపోతూ, కౌస్తుభ మణి ప్రకాశిస్తూ, అడవి పువ్వులతో చేసిన హారాన్ని అలంకరించుకొని ఉన్నాడు.
ధ్యాయన్నభ్యర్చ్య దారూణి హవిషాభిఘృతాని చ । ప్రాస్యాజ్యభాగావాఘారౌ దత్త్వా చాజ్యప్లుతం హవిః
ధ్యానం చేస్తూ, పూజ చేసి, కట్టెలను, నెయ్యితో నానబెట్టిన హవిస్సును అర్పించి, పితృదేవతలకు, దేవతలకు నెయ్యి భాగాలను సమర్పించి, మిగతా హవిస్సును కూడా నెయ్యిలో ముంచి అర్పించాలి.
అభ్యర్చ్యాథ నమస్కృత్య పార్షదేభ్యో బలిం హరేత్ । మూలమన్త్రం జపేద్ బ్రహ్మ స్మరన్నారాయణాత్మకమ్
పూజ చేసి, నమస్కరించి, పార్థసారథి సేవకులకు బలి సమర్పించాలి. మూలమంత్రాన్ని జపిస్తూ, నారాయణ స్వరూపమైన బ్రహ్మను మనసులో ధ్యానించాలి.
దత్త్వాఽఽచమనముచ్ఛేషం విష్వక్సేనాయ కల్పయేత్ । ముఖవాసం సురభిమత్ తామ్బూలాద్యమథాహయేత్
ఆచమనం కోసం నీళ్లు, మిగిలిన ప్రసాదాన్ని ఇచ్చి, వాటిని విష్వక్సేనుని కోసం సిద్ధం చేయాలి. తరువాత, సువాసనలతో కూడిన తాంబూలం మొదలైనవి యథావిధిగా సమర్పించాలి.
ఉపగాయన్ గృణన్ నృత్యన్ కర్మాణి అభినయన్ మమ । మత్కథాః శ్రావయన్ శ్రృణ్వన్ ముహూర్తం క్షణికో భవేత్
పాడుతూ, స్తుతిస్తూ, నాట్యం చేస్తూ, నా కార్యాలను నటిస్తూ, నా కథలను వినిపిస్తూ, వింటూ, కొంతసేపు పూర్తిగా మునిగిపోతాడు.
స్తవైరుచ్చావచైః స్తోత్రైః పౌరాణైః ప్రాకృతైరపి । స్తుత్వా ప్రసీద భగవన్ ఇతి వన్దేత దణ్డవత్
ఎత్తు, తక్కువ స్తోత్రాలతో, పురాణాలలోని స్తుతులతో, సాధారణ భాషలో ఉన్న పాటలతో నన్ను స్తుతించి, 'ప్రభూ, దయచేయండి' అని ప్రార్థించి, భూమిపై దండవతంగా నమస్కరించాలి.
శిరో మత్పాదయోః కృత్వా బాహుభ్యాం చ పరస్పరమ్ । ప్రపన్నం పాహి మామీశ భీతం మృత్యుగ్రహార్ణవాత్
తలని నా పాదాల వద్ద ఉంచి, చేతులను పరస్పరం మడచి, 'ప్రభూ! మరణపు సముద్ర భయంతో నేను శరణు వచ్చాను. నన్ను కాపాడండి' అని వేడుకుంటాడు.
ఇతి శేషాం మయా దత్తాం శిరస్యాధాయ సాదరమ్ । ఉద్వాసయేద్ చేద్ ఉద్వాస్యం జ్యోతిర్జ్యోతిషి తత్పునః
ఇలా నేను ఇచ్చిన మిగతా ప్రసాదాన్ని గౌరవంతో తలపై ఉంచి, పూజను ముగించాలంటే, ఆ అర్పణను వెలుగులోకి మరల సమర్పించి, మళ్లీ పరమజ్యోతికి అర్పించాలి.