శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

( మిశ్ర ) స త్వం మమైశ్వర్యమదప్లుతస్య కృతాగసస్తేఽవిదుషః ప్రభావమ్ । క్షన్తుం ప్రభోఽథార్హసి మూఢచేతసో మైవం పునర్భూన్మతిరీశ మేఽసతీ

కాబట్టి ప్రభూ! నాకు తెలియక, నా ఐశ్వర్యం మీద అహంకారం వల్ల నేను చేసిన తప్పును క్షమించు. నా మనస్సు మాయలో పడింది. ప్రభూ! ఇకపై అలాంటి చెడు ఆలోచనలు నా మనసులో రాకుండా చూడుము.

తవావతారోఽయమధోక్షజేహ భువో భరాణాం ఉరుభారజన్మనామ్ । చమూపతీనామభవాయ దేవ భవాయ యుష్మత్ చరణానువర్తినామ్

అధోక్షజా! భూమిని భారంగా చేసిన శక్తివంతమైన రాజులను తొలగించటానికి, సైన్యాలను నాశనం చేయటానికి, నీ పాదాలను అనుసరించే వారికి మేలు కలిగించటానికి నీవు అవతరించావు.

( అనుష్టుప్ ) నమస్తుభ్యం భగవతే పురుషాయ మహాత్మనే । వాసుదేవాయ కృష్ణాయ సాత్వతాం పతయే నమః

భగవంతుడైన మహాపురుషుడా! వాసుదేవా! కృష్ణా! సాత్వతుల అధిపతివా! నీకు నమస్కారం.

స్వచ్ఛన్దోపాత్తదేహాయ విశుద్ధజ్ఞానమూర్తయే । సర్వస్మై సర్వబీజాయ సర్వభూతాత్మనే నమః

స్వేచ్ఛతో శరీరాన్ని ధరించేవాడవు, నీ రూపం శుద్ధమైన జ్ఞానమే, నీవే సర్వవ్యాపకుడు, సర్వజీవుల మూలకారణం, అందరి ఆత్మ. నీకు నమస్కారం.

మయేదం భగవన్ గోష్ఠ నాశాయాసారవాయుభిః । చేష్టితం విహతే యజ్ఞే మానినా తీవ్రమన్యునా

ప్రభూ! నేను గర్వంతో, తీవ్రమైన కోపంతో, యజ్ఞం భంగం అయిన తరువాత, ఈ గోపాల గ్రామాన్ని తుపానులతో నాశనం చేయాలని ప్రయత్నించాను.

త్వయేశానుగృహీతోఽస్మి ధ్వస్తస్తమ్భో వృథోద్యమః । ఈశ్వరం గురుమాత్మానం త్వామహం శరణం గతః

నీ కృప వల్ల నా అహంకారం పోయింది, వ్యర్థమైన ప్రయత్నం నశించింది. ప్రభూ! నీవే నా స్వామి, గురువు, ఆత్మ. నేను నీ శరణు పొందాను.

శ్రీశుక ఉవాచ - ఏవం సఙ్‌కీర్తితః కృష్ణో మఘోనా భగవానముమ్ । మేఘగమ్భీరయా వాచా ప్రహసన్ ఇదమబ్రవీత్

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — ఇంద్రుడు కృష్ణుణ్ని మేఘగంభీరమైన స్వరంతో స్తుతించాడు. ఆ భగవంతుడు చిరునవ్వుతో ఇలా పలికాడు.

శ్రీభగవానువాచ - మయా తేఽకారి మఘవన్ మఖభఙ్‌గోఽనుగృహ్ణతా । మదనుస్మృతయే నిత్యం మత్తస్యేన్ద్రశ్రియా భృశమ్

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు — మఘవన్! నీపై అనుగ్రహంగా, నీవు ఎప్పుడూ నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకోవాలని, ఇంద్రుని ఐశ్వర్యంలో మత్తు కలగకూడదని నీ యజ్ఞాన్ని నేను నిలిపేశాను.

మామైశ్వర్యశ్రీమదాన్ధో దణ్డపాణిం న పశ్యతి । తం భ్రంశయామి సమ్పద్‍భ్యో యస్య చేచ్ఛామ్యనుగ్రహమ్

ఐశ్వర్యం, శ్రీమంతత్వం వల్ల మత్తులో ఉన్నవాడు శిక్షను ధరించినవాడిని చూడడు. ఎవరికైనా నేను దయ చూపాలనుకున్నప్పుడు, వారి ఐశ్వర్యాన్ని తీసివేస్తాను.

గమ్యతాం శక్ర భద్రం వః క్రియతాం మేఽనుశాసనమ్ । స్థీయతాం స్వాధికారేషు యుక్తైర్వః స్తమ్భవర్జితైః

శక్రా! ఇప్పుడు వెళ్ళు. మీకు మంగళం కలుగుగాక. నా ఆజ్ఞను పాటించు. అహంకారం లేకుండా, యోగ్యతతో, నీ కర్తవ్యాలలో ఉండు.

అథాహ సురభిః కృష్ణం అభివన్ద్య మనస్వినీ । స్వసన్తానైరుపామన్త్ర్య గోపరూపిణమీశ్వరమ్

ఆ తరువాత, మనసుతో ఆలోచిస్తూ, సురభి తన పిల్లలతో కలిసి, గోపాలుడైన కృష్ణుణ్ని సమీపించి, నమస్కరించింది.

సురభిరువాచ - కృష్ణ కృష్ణ మహాయోగిన్ విశ్వాత్మన్ విశ్వసమ్భవ । భవతా లోకనాథేన సనాథా వయమచ్యుత

సురభి ఇలా అన్నది — కృష్ణా! కృష్ణా! మహాయోగీ! విశ్వానికి ఆత్మవు, విశ్వానికి ఆదికారణవు. లోకాల అధిపతివైన నీవు ఉన్నందువల్ల మేము రక్షింపబడుతున్నాము, అచ్యుతా!

త్వం నః పరమకం దైవం త్వం న ఇన్ద్రో జగత్పతే । భవాయ భవ గోవిప్ర దేవానాం యే చ సాధవః

ప్రభూ! నీవే మాకు పరమదైవం, ఇంద్రుడు కాదు. గోవులు, బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, సద్గుణులు — వీరి మేలుకోసమే నీవు ఉన్నావు.

ఇన్ద్రం నస్త్వాభిషేక్ష్యామో బ్రహ్మణా చోదితా వయమ్ । అవతీర్ణోఽసి విశ్వాత్మమ్ భూమేర్భారాపనుత్తయే

బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో మేము నిన్ను, ఓ ఇంద్రా, అభిషేకం చేస్తాము. ఓ విశ్వాత్మా, భూమిపై భారాన్ని తొలగించేందుకు నీవు అవతరించావు.

శ్రీశుక ఉవాచ - ఏవం కృష్ణముపామన్త్ర్య సురభిః పయసాత్మనః । జలైరాకాశగఙ్‌గాయా ఐరావతకరోద్‌ధృతైః

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు — ఆ విధంగా కృష్ణుణ్ని ఆహ్వానించి, సురభి తన పాలతో స్నానం చేయించింది. అలాగే, ఐరావతం తీసుకొచ్చిన ఆకాశగంగ జలాలతో కూడి స్నానం చేసింది.

ఇన్ద్రః సురర్షిభిః సాకం చోదితో దేవమాతృభిః । అభ్యసిఞ్చత దాశార్హం గోవిన్ద ఇతి చాభ్యధాత్

ఇంద్రుడు, దేవతా ఋషులతో కూడి, దేవతామాతల ప్రేరణతో, దాశార్హ వంశజుడైన గోవిందుడికి అభిషేకం చేసి, 'గోవిందా' అని పిలిచాడు.

( మిశ్ర ) తత్రాగతాస్తుమ్బురునారదాదయో గన్ధర్వవిద్యాధరసిద్ధచారణాః । జగుర్యశో లోకమలాపహం హరేః సురాఙ్‌గనాః సంననృతుర్ముదాన్వితాః

ఆ సమయంలో తుంబురు, నారదుడు మరియు ఇతర గంధర్వులు, విద్యాధరులు, సిద్ధులు, చారణులు అక్కడికి వచ్చారు. వారు హరిదేవుని కీర్తిని, లోకాల మలినతను తొలగించేదిగా, పాడారు. దేవకన్యలు ఆనందంతో నాట్యం చేశారు.

తం తుష్టువుర్దేవనికాయకేతవో వ్యవాకిరన్ చాద్‍భుతపుష్పవృష్టిభిః । లోకాః పరాం నిర్వృతిమాప్నువంస్త్రయో గావస్తదా గామనయన్ పయోద్రుతామ్

దేవతా నాయకులు ఆయనను స్తుతించారు. అద్భుతమైన పుష్పవృష్టిని కురిపించారు. మూడు లోకాలు పరమానందాన్ని పొందాయి. ఆ సమయంలో ఆవులు పాల ప్రవాహాలను ఇచ్చాయి.

( అనుష్టుప్ ) నానారసౌఘాః సరితో వృక్షా ఆసన్ మధుస్రవాః । అకృష్టపచ్యౌషధయో గిరయోఽబిభ్రదున్మణీన్

వివిధ నదులు, వృక్షాలు తేనెను ప్రవహించాయి. పంటలు, ఔషధాలు సాగు లేకుండానే పెరిగాయి. పర్వతాలు విలువైన రత్నాలను ధరించాయి.

కృష్ణేఽభిషిక్త ఏతాని సత్త్వాని కురునన్దన । నిర్వైరాణ్యభవంస్తాత క్రూరాణ్యపి నిసర్గతః

కురునందన, కృష్ణుడు అభిషేకం పొందినప్పుడు, సహజంగా క్రూరమైనవారు కూడా శత్రుత్వాన్ని విడిచిపెట్టారు.

ఇతి గోగోకులపతిం గోవిన్దమభిషిచ్య సః । అనుజ్ఞాతో యయౌ శక్రో వృతో దేవాదిభిర్దివమ్

ఆ విధంగా గోపాలకుల అధిపతియైన గోవిందుడికి అభిషేకం చేసిన తరువాత, ఇంద్రుడు ఆయన అనుమతితో దేవతలతో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్లాడు.

దుర్గాం వినాయకం వ్యాసం విష్వక్సేనం గురూన్ సురాన్ । స్వే స్వే స్థానే త్వభిముఖాన్ పూజయేత్ ప్రోక్షణాదిభిః

దుర్గాదేవి, వినాయకుడు, వ్యాసుడు, విష్వక్సేనుడు, గురువులు, దేవతలు — వీరిని ఒక్కొక్కరిని వారి దిక్కులో నిలబెట్టి, ప్రోక్షణాది పూజలతో ఆరాధించాలి.

చన్దనోశీరకర్పూర కుఙ్కుమాగురువాసితైః । సలిలైః స్నాపయేన్మన్త్రైః నిత్యదా విభవే సతి

చందనం, ఉషీరము, కర్పూరం, కుంకుమ, అగరు, సుగంధ జలాలతో, మంత్రాలతో ప్రతిరోజూ స్నానం చేయించాలి, శక్తి ఉన్నపుడు.

స్వర్ణఘర్మానువాకేన మహాపురుషవిద్యయా । పౌరుషేణాపి సూక్తేన సామభీ రాజనాదిభిః

స్వర్ణఘర్మ అనువాకం, మహాపురుష విద్య, పౌరుష సూక్తం, సామవేద గీతాలతో, రాజా, ఆచారాన్ని నిర్వహించాలి.

వస్త్రోపవీతాభరణ పత్రస్రగ్గన్ధలేపనైః । అలఙ్కుర్వీత సప్రేమ మద్‍భక్తో మాం యథోచితమ్

వస్త్రాలు, యజ్ఞోపవీతాలు, ఆభరణాలు, ఆకుల హారాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలతో నా భక్తుడు ప్రేమతో, యథావిధిగా, నన్ను అలంకరించాలి.

పాద్యం ఆచమనీయం చ గన్ధం సుమనసోఽక్షతాన్ । ధూపదీపోపహార్యాణి దద్యాన్మే శ్రద్ధయార్చకః

పాద్యం, ఆచమనం, గంధం, పుష్పాలు, అక్షతలు, ధూపం, దీపం, నైవేద్యాదులను భక్తితో నన్ను ఆరాధించేవాడు సమర్పించాలి.

గుడపాయససర్పీంషి శష్కుల్యాపూపమోదకాన్ । సంయావదధిసూపాంశ్చ నైవేద్యం సతి కల్పయేత్

బెల్లంతో చేసిన పాయసం, నెయ్యి, శశ్కులి, అప్పం, మోదకాలు, పులుసు, పెరుగు, సూపు మొదలైన నైవేద్యాలను శక్తి మేరకు సిద్ధం చేయాలి.

అభ్యఙ్గోన్మర్దనాదర్శ దన్తధావాభిషేచనమ్ । అన్నాద్యగీతనృత్యాది పర్వణి స్యురుతాన్వహమ్

అభ్యంగనం, మర్దనం, అద్దం చూపడం, పళ్ళు తోమడం, స్నానం, అన్నపానీయాలు, పాటలు, నాట్యాలు మొదలైనవి ప్రతిరోజూ, పండుగ రోజుల్లో చేయాలి.

విధినా విహితే కుణ్డే మేఖలాగర్తవేదిభిః । అగ్నిమాధాయ పరితః సమూహేత్ పాణినోదితమ్

నియమించిన విధంగా, కుండంలో మేఖల, ఇంధనం, వేదికతో అగ్ని ప్రज్వలించి, చుట్టూ చేతితో సమకూర్చాలి.