శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

గ్రన్థోఽష్టాదశసాహస్త్రో ద్వాదశస్కన్ధసమ్మితః । పరీక్షిత్ శుకసంవాదః శ్రృణు భాగవతం చ తత్

ఈ భాగవత గ్రంథంలో పద్దెనిమిది వేల శ్లోకాలు, పన్నెండు భాగాలు ఉన్నాయి. ఇది పరీక్షిత్, శుకులు చెప్పిన సంభాషణ. ఈ భాగవతాన్ని విను.

తాత సంసారచక్రేఽస్మిన్ భ్రమతేఽజ్ఞానతః పుమాన్ । యావత్ కర్ణగతా నాస్తి శుకశాస్త్రకథా క్షణమ్

ప్రియమైనవాడా! ఈ జనన మరణాల చక్రంలో మనిషి అజ్ఞానంతో తిరుగుతూనే ఉంటాడు. ఒక్క క్షణమైనా శుకుని భాగవత శాస్త్రం చెవిలో పడకపోతే అలా తిరుగుతూనే ఉంటాడు.

కిం శ్రుతైబహుభిః శాస్త్రైః పురాణైశ్చ భ్రమావహైః । ఏకం భాగవతం శాస్త్రం ముక్తిదానేన గర్జతి

ఎన్ని శాస్త్రాలు, పురాణాలు విన్నా అవి కలవరమే పెంచుతాయి. ఒక్క భాగవత శాస్త్రమే ముక్తిని ప్రసాదిస్తూ గర్జిస్తుంది.

కథా భాగవతస్యాపి నిత్యం భవతి యద్‌గృహే । తద్‌గృహం తీర్థరూపం హి వసతాం పాపనాశనమ్

భాగవత కథ ప్రతిరోజూ జరిగే ఇల్లు నిజంగా తీర్థం వంటిది. ఆ ఇంట్లో నివసించే వారి పాపాలు నశిస్తాయి.

అశ్వమేధసహస్రాణి వాజపేయశతాని చ । శుకశాస్త్రకథాయాశ్చ కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్

వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాలు, వంద వాజపేయ యాగాలు చేసిన ఫలితం కూడా, శుకుని భాగవత కథను వినడానికొచ్చే పదహారు వంతులలో ఒక్క వంతుకూడా సమానం కాదు.

తావత్ పాపాని దేహేస్మిన్ నివసన్తి తపోధనాః । యావత్ న శ్రూయతే సమ్యక్ శ్రీమద్‌భాగవతం నరైః

తపస్సు చేసే వారూ! భాగవతాన్ని మనుషులు సరిగ్గా వినకపోతే, ఆ శరీరంలో పాపాలు ఉండగలవు.

న గంగా న గయా కాశీ పుష్కరం న ప్రయాగకమ్ । శుకశాస్త్రకథాయాశ్చ ఫలేన సమతాం నయేత్

గంగ, గయ, కాశీ, పుష్కరం, ప్రయాగం — వీటిలో ఏదీ శుకుని భాగవత కథను వినడానికొచ్చే ఫలితానికి సమానం కాదు.

శ్లోకార్ధం శ్లోకపాదం వా నిత్యం భాగవతోద్‌భవమ్ । పఠస్వ స్వముఖేనైవ యదీచ్ఛసి పరాం గతిమ్

నీవు పరమగతిని కోరుకుంటే, భాగవతంలోనుంచి రోజూ కనీసం అర శ్లోకాన్ని, లేదా పాదాన్ని అయినా నీ నోటితో చదువుము.

వేదాదిః వేదమాతా చ పౌరుషం సూక్తమేవ చ । త్రయీ భాగవతం చైవ ద్వాదశాక్షర ఏవ చ

వేదాలు, వేదమాత, పురుషసూక్తం, మూడు వేదాలు, భాగవతం, పన్నెండు అక్షరాల మంత్రం —

ద్వాదశాత్మా ప్రయాగశ్చ కాలం సంవత్సరాత్మకః । బ్రాహ్మణాశ్చాగ్నిహోత్రం చ సురభిర్ద్వాదశీ తథా

పన్నెండు స్వరూపాలు, ప్రయాగం, సంవత్సరంగా కాలం, బ్రాహ్మణులు, అగ్నిహోత్రం, కామధేను, ద్వాదశి తిథి —

తులసీ చ వసన్తశ్చ పురుషోత్తమ ఏవ చ । ఏతేషాం తత్త్వతః ప్రాజ్ఞైః న పృథ్గ్భావ ఇష్యతే

తులసి, వసంత ఋతువు, పురుషోత్తముడు — వీటిలో తేడా లేదని జ్ఞానులు భావిస్తారు.

యశ్చ భాగవతం శాస్త్రం వాచయేత్ అర్థతోఽనిశమ్ । జన్మకోటికృతం పాపం నశ్యతే నాత్ర సంశయః

ఎవరైనా భాగవత శాస్త్రాన్ని అర్థంతో, రాత్రింబవళ్ళు చదువుతుంటే, కోట్ల జన్మల పాపాలు నశిస్తాయి. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

శ్లోకార్ధం శ్లోకపాదం వా పఠేత్ భాగవతం చ యః । నిత్యం పుణ్యం అవాప్నోతి రాజసూయాశ్వమేధయోః

ఎవరైనా రోజూ భాగవతంలోనుంచి అర శ్లోకాన్ని, లేదా పాదాన్ని అయినా చదువుతే, రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాలకు సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుంది.

ఉక్తం భాగవతం నిత్యం కృతం చ హరిచిన్తనమ్ । తులసీపోషణం చైవ ధేనూనాం సేవనం సమమ్

ప్రతిరోజూ భాగవతాన్ని చదవడం, హరిని ధ్యానించడం, తులసిని పెంచడం, గోవులను సేవించడం — ఇవన్నీ సమానమే.

అన్తకాలే తు యేనైవ శ్రూయతే శుకశాస్త్రవాక్ । ప్రీత్యా తస్యైవ వైకుణ్ఠం గోవిన్దోఽపి ప్రయచ్ఛతి

చావు సమయానికి ఎవరు శుకుని భాగవత శాస్త్రాన్ని భక్తితో వింటారో, వారికి గోవిందుడు వైకుంఠాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

హేమసింహయుతం చైతత్ వైష్ణవాయ దదాతి చ । కృష్ణేన సహ సాయుజ్యం స పుమాన్ లభతే ధ్రువమ్

బంగారు సింహాసనంతో అలంకరించిన భాగవతాన్ని వైష్ణవునికి ఇచ్చినవాడు, కృష్ణునితో కలిసిపోవడం ఖాయం.

(వసంతతిలకా) ఆజన్మమాత్రమపి యేన శఠేన కించిత్ చిత్తం విధాయ శుకశాస్త్రకథా న పీతా । చాణ్డాలవత్ చ ఖరవత్ బత తేన నీతం మిథ్యా స్వజన్మ జననీ జనిదుఃఖభాజా

ఎవరైనా జన్మనుంచి మోసపూరితమైన మనసుతో, ఒక్కసారి అయినా శుకుని భాగవత కథను రుచి చూడకపోతే, వారు చండాలుడిలా, గాడిదలాగా జీవిస్తారు. వారి జన్మ వ్యర్థం, తల్లి వేదన కూడా వృథా.

జీవచ్ఛవో నిగదితః స తు పాపకర్మా యేన శ్రుతం శుకకథావచనం న కించిత్ । ధిక్ తం నరం పశుసమం భువి భారరూపమ్ ఏవం వదన్తి దివి దేవసమాజముఖ్యాః

పాపకార్యాలు చేసే, శుక మహర్షి కథను ఒక్కసారి కూడా వినని వాడు, బ్రతికున్న శవం లాంటివాడని అంటారు. అలాంటి మనిషి భూమిపై పశువులా, భారంగా ఉంటాడు. దేవతల సభలో ముఖ్యులు కూడా ఇదే మాట చెబుతారు.

(అనుష్టుప్) దుర్లభైవ కథా లోకే శ్రీమద్‌భాగవతోద్‌భవా । కోటిజన్మసముత్థేన పుణ్యేనైవ తు లభ్యతే

ఈ లోకంలో శ్రీమద్భాగవతం కథ చాలా అరుదైనది. కోటి జన్మల్లో కూడిన పుణ్యంతో మాత్రమే దాన్ని పొందగలం.

తేన యోగనిధే ధీమన్ శ్రోతవ్యా సా ప్రయత్‍నతః । దినానాం నియమో నాస్తి సర్వదా శ్రవణం మతమ్

అందుకే, ఓ జ్ఞానివా, ఈ యోగ సంపదను శ్రద్ధగా వినాలి. దాన్ని వినడంలో రోజులకు ఎలాంటి నియమం లేదు — ఎప్పుడైనా వినడం మంచిదని చెప్పబడింది.

సత్యేన బ్రహ్మచర్యేణ సర్వదా శ్రవణం మతమ్ । అశక్యత్వాత్ కలౌ బోధ్యో విశేషోఽత్ర శుకాజ్ఞయా

సత్యంగా, బ్రహ్మచర్యంతో ఎప్పుడూ వినడం మంచిదని చెప్పబడింది. కాని కలియుగంలో అది సాధ్యం కాకపోవడంతో, ఇక్కడ శుక మహర్షి చెప్పిన ప్రత్యేకమైన నియమాన్ని తెలుసుకోవాలి.

మనోవృత్తిజయశ్చైవ నియమాచరణం తథా । దీక్షాం కర్తుం అశక్యత్వాత్ సప్తాహశ్రవణం మతమ్

మనసును జయించడం, నియమాలను పాటించడం, దీక్ష తీసుకోవడం — ఇవన్నీ కలియుగంలో సాధ్యం కావు. అందుకే, ఏడు రోజులు వినడమే ఉత్తమమని చెప్పబడింది.

శ్రద్ధాతః శ్రవణే నిత్యం మాఘే తావద్ధి యత్ఫలమ్ । తత్ఫలం శుకదేవేన సప్తాహశ్రవణే కృతమ్

శ్రద్ధతో ప్రతిరోజూ, ముఖ్యంగా మాఘ మాసంలో వినేవారికి లభించే ఫలితం, శుక మహర్షి చెప్పిన ఏడు రోజుల శ్రవణంతోనే లభిస్తుంది.

మనసశ్చ అజయాత్ రోగాత్ పుంసాం చైవాయుషః క్షయాత్ । కలేర్దోషబహుత్వాచ్చ సప్తాహశ్రవణం మతమ్

మనసును జయించలేక, వ్యాధుల వల్ల, మనుషుల ఆయుషు తగ్గిపోవడం వల్ల, కలియుగంలో దోషాలు ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల, ఏడు రోజుల శ్రవణమే మంచిదని చెప్పబడింది.

యత్ఫలం నాస్తి తపసా న యోగేన సమాధినా । అనాయాసేన తత్సర్వం సప్తాహశ్రవణే లభేత్

తపస్సుతో, యోగంతో, ధ్యానంతో లభించని ఫలితాన్ని, ఏడు రోజుల శ్రవణంతో సులభంగా సంపూర్ణంగా పొందవచ్చు.

యజ్ఞాత్ గర్జతి సప్తాహః సప్తాహో గర్జతి వ్రతాత్ । తపసో గర్జతి ప్రోచ్చైః తీర్థాన్నిత్యం హి గర్జతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం యజ్ఞాన్ని మించిపోతుంది, వ్రతాన్ని మించిపోతుంది, తపస్సును గట్టిగా మించిపోతుంది, తీర్థయాత్రకన్నా ఎప్పుడూ గొప్పదిగా నిలుస్తుంది.

యోగాత్ గర్జతి సప్తాహో ధ్యానాత్ జ్ఞానాచ్చ గర్జతి । కిం బ్రూమో గర్జనం తస్య రే రే గర్జతి గర్జతి

ఏడు రోజుల శ్రవణం యోగాన్ని మించిపోతుంది, ధ్యానాన్ని, జ్ఞానాన్ని మించిపోతుంది. దాని గొప్పతనాన్ని ఇంకేమి చెప్పాలి? మళ్లీ మళ్లీ అది అన్నిటికన్నా గొప్పదిగా నిలుస్తుంది.

శౌనక ఉవాచ - (ఇంద్రవంశా) సాశ్చర్యమేతత్కథితం కథానకం జ్ఞానాదిధర్మాన్ విగణయ్య సామ్ప్రతమ్ । నిఃశ్రేయసే భాగవతం పురాణం జాతం కుతో యోగవిదాదిసూచకమ్

శౌనకుడు అన్నాడు — ఈ కథ నిజంగా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. జ్ఞానం వంటి ధర్మాలను పక్కనపెట్టి, పరమ శ్రేయస్సును చూపించే భాగవత పురాణం ఎలా వెలిసింది? అది యోగమార్గాన్ని ఎలా సూచిస్తుంది?

సూత ఉవాచ - (అనుష్టుప్) యదా కృష్ణో ధరాం త్యక్త్వా స్వపదం గన్తుముద్యతః । ఏకాదశం పరిశ్రుత్యాపి ఉద్ధవో వాక్యమబ్రవీత్

సూతుడు అన్నాడు — శ్రీకృష్ణుడు భూమిని విడిచి తన లోకానికి వెళ్ళాలని నిర్ణయించినప్పుడు, పదకొండు మంది భక్తుల మాటలు విని, ఉద్ధవుడు ఇలా అన్నాడు.