శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

రమ్యం ఏకాన్తదేశస్థం హేమపద్మసుసౌరభమ్ । యత్సమీపస్థజీవానాం వైరం చేతసి న స్థితమ్

అక్కడ అనేక ఋషులు సమూహంగా ఉంటారు, దేవతలు, సిద్ధులు సేవిస్తారు, ఎన్నో చెట్లు, వెల్లుల్లతో అలంకరించబడి, కొత్తగా మెత్తటి మట్టితో కప్పబడి ఉంటుంది.

జ్ఞానయజ్ఞస్త్వయా తత్ర కర్తవ్యో హి అప్రయత్‍నతః । అపూర్వరసరూపా చ కథా తత్ర భవిష్యతి

అది అందమైన, ప్రశాంతమైన స్థలం. అక్కడ పసిడి కమలాల సువాసన పరచి ఉంటుంది. ఆ ప్రాంతంలో జీవుల హృదయాల్లో ఎలాంటి ద్వేషం ఉండదు.

పురఃస్థం నిర్బలం చైవ జరాజీర్ణకలేవరమ్ । తద్‌ద్వయం చ పురస్కృత్య భక్తిస్తత్రాగమిష్యతి

ముందుగా వృద్ధమైన, బలహీనమైన దేహాన్ని ఉంచుకొని, ఆ రెండింటినీ దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, అక్కడ భక్తి చేరుతుంది.

యత్ర భాగవతీ వార్తా తత్ర భక్త్యాదికం వ్రజేత్ । కథాశబ్దం సమాకర్ణ్య తత్త్రికం తరుణాయతే

ఎక్కడ భాగవత కథ జరుగుతుందో, అక్కడ భక్తి మొదలైనవి చేరుతాయి. ఆ కథను వినగానే, ఆ మూడూ మళ్లీ యవ్వనంగా మారతాయి.

సూత ఉవాచ - ఏవముక్త్వా కుమారాస్తే నారదేన సమం తతః । గంగాతటం సమాజగ్ముః కథాపానాయ సత్వరాః

సూతుడు చెప్పాడు — ఇలా చెప్పిన తర్వాత, కుమారులు నారదునితో కలిసి వెంటనే గంగాతీరానికి వచ్చి, భక్తితో కథను ఆస్వాదించడానికి సిద్ధమయ్యారు.

యదా యాతాస్తటం తే తు తదా కోలాహలోఽప్యభూత్ । భూర్లోకే దేవలోకే చ బ్రహ్మలోకే తథైవ చ

వారు ఆ తీరానికి చేరుకున్న వెంటనే, భూమిలో, దేవలోకంలో, బ్రహ్మలోకంలో కూడా గొప్ప కోలాహలం ఏర్పడింది.

శ్రీభాగవతపీయూష పానాయ రసలమ్పటాః । ధావన్తోఽప్యాయయుః సర్వే ప్రథమం యే చ వైష్ణవాః

శ్రీభాగవత అమృతాన్ని ఆస్వాదించేందుకు ఉత్సాహంగా ఉన్నవారు అందరూ అక్కడికి పరుగెత్తారు. వారిలో వైష్ణవులు ముందుగా వచ్చారు.

(వంశస్థ) భృగుర్వసిష్ఠశ్చ్యవనశ్చ గౌతమో మేధాతిథిర్దేవలదేవరాతౌ । రామస్తథా గాధిసుతశ్చ శాకలో మృకణ్డుపుత్రాత్రిజపిప్పలాదాః

భృగు, వసిష్ఠుడు, చ్యవనుడు, గౌతముడు, మేధాతిథి, దేవలుడు, దేవరాతుడు, రాముడు, గాధి కుమారుడు, శాకలుడు, మృకండుడు కుమారుడు, అత్రి, పిప్పలాదుడు — వీరందరూ వచ్చారు.

(ఇంద్రవజ్రా) యోగేశ్వరౌ వ్యాసపరాశరౌ చ ఛాయాశుకో జాజలిజహ్నుముఖ్యాః । సర్వేఽప్యమీ మునిగణాః సహపుత్రశిష్యాః స్వస్త్రీభిరాయయురతిప్రణయేన యుక్తాః

యోగేశ్వరులు, వ్యాసుడు, పరాశరుడు, ఛాయాశుకుడు, జాజలి, జహ్నుడు, ఇతర ప్రముఖ మునులు — వీరందరూ తమ కుమారులు, శిష్యులు, భార్యలతో కలిసి, అపారమైన ప్రేమతో అక్కడికి వచ్చారు.

(అనుష్టుప్) వేదాన్తాని చ వేదాశ్చ మన్త్రాస్తన్త్రాః సమూర్తయః । దశసప్తపురాణాని షట్శాస్త్రాణి తథాఽఽయయుః

వేదాంతాలు, వేదాలు, మంత్రాలు, తంత్రాలు, అవి స్వరూపంగా, పది, ఏడూ పురాణాలు, ఆరు శాస్త్రాలు కూడా అక్కడికి వచ్చాయి.

గంగాద్యా సరితస్తత్ర పుష్కరాదిసరాంసి చ । క్షేత్రాణి చ దిశః సర్వా దణ్డకాది వనాని చ

అక్కడ గంగా మొదలైన నదులు, పుష్కర మొదలైన సరస్సులు, పవిత్ర క్షేత్రాలు, అన్ని దిశలు, దండక వంటి అడవులు కూడా వచ్చాయి.

నగాదయో యయుస్తత్ర దేవగన్ధర్వదానవాః । గురుత్వాత్తత్ర నాయాతాన్ భృగుః సమ్బోధ్య చానయత్

పర్వతాలు మొదలైనవి, దేవతలు, గంధర్వులు, దానవులు కూడా అక్కడికి వచ్చారు. వాటి భారంతో రాలేకపోయినవాటిని భృగు ఉపదేశం చేసి తీసుకొచ్చాడు.

దీక్షితా నారదేనాథ దత్తం ఆసనముత్తమమ్ । కుమారా వన్దితాః సర్వైః నిషేదుః కృష్ణతత్పరాః

నారదుని ద్వారా దీక్ష పొంది, ఉత్తమ ఆసనం అందుకుని, అందరూ నమస్కరించగా, కుమారులు కృష్ణధ్యానం చేస్తూ కూర్చున్నారు.

వైష్ణవాశ్చ విరక్తాశ్చ న్యాసినో బ్రహ్మచారిణః । ముఖభాగే స్థితాస్తే చ తదగ్రే నారదః స్థితః

వైష్ణవులు, విరక్తులు, సన్యాసులు, బ్రహ్మచారులు ముందువైపు నిలబడ్డారు. వారి ముందు నారదుడు నిలిచాడు.

ఏకభాగే ఋషిగణాః తద్ అన్యత్ర దివౌకసః । వేదోపనిషదో అన్యత్ర తీర్థాన్ యత్ర స్త్రియోఽన్యతః

ఒక భాగంలో ఋషుల సమూహం, మరొక చోట దేవతలు, ఇంకొక చోట వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, ఇంకొక చోట తీర్థాలు, ఇంకొక చోట స్త్రీలు ఉన్నారు.

జయశబ్దో నమఃశబ్దోః శంఖశబ్దస్తథైవ చ । చూర్ణలాజా ప్రసూనానాం నిక్షేపః సుమహాన్ అభూత్

జయధ్వని, నమస్కారధ్వని, శంఖనాదం వినిపించాయి. వేపిన లాజలు, పువ్వులు విస్తృతంగా చల్లారు.

విమానాని సమారుహ్య కియన్తో దేవనాయకాః । కల్పవృక్ష ప్రసూనైస్తాన్ సర్వాన్ తత్ర సమాకిరన్

విమానాలలో ఎక్కిన దేవతాధిపతులు, కల్పవృక్ష పువ్వులతో అక్కడ ఉన్నవారందరిపై వర్షంలా చల్లారు.

సూత ఉవాచ - ఏవం తేష్వకచిత్తేషు శ్రీమద్‌భాగవస్య చ । మాహాత్మ్యం ఊచిరే స్పష్టం నారదాయ మహాత్మనే

సూతుడు చెప్పాడు — అలా, ఏకాగ్రతతో ఉన్నవారందరిలో, వారు శ్రీమద్భాగవత మహిమను స్పష్టంగా నారద మహాత్మునికి వివరించారు.

కుమారా ఊచుః - అథ తే వర్ణ్యతేఽస్మాభిః మహిమా శుకశాస్త్రజః । యస్య శ్రవణమాత్రేణ ముక్తిః కరతలే స్థితా

కుమారులు అన్నారు — ఇప్పుడు మేము శుక మహర్షి చెప్పిన గ్రంథ మహిమను వివరించబోతున్నాం. దాన్ని వినగానే ముక్తి చేతిలో ఉన్నట్లవుతుంది.

సదా సేవ్యా సదా సేవ్యా శ్రీమద్‌భాగవతీ కథా । యస్యాః శ్రవణమాత్రేణ హరిశ్చిత్తం సమాశ్రయేత్

శ్రీమద్భాగవత కథను ఎప్పుడూ వినాలి, ఎప్పుడూ సేవించాలి. ఎందుకంటే, దాన్ని కేవలం వినడమే చాలు, హరి మన హృదయంలో నివసిస్తాడు.

గ్రన్థోఽష్టాదశసాహస్త్రో ద్వాదశస్కన్ధసమ్మితః । పరీక్షిత్ శుకసంవాదః శ్రృణు భాగవతం చ తత్

ఈ భాగవత గ్రంథంలో పద్దెనిమిది వేల శ్లోకాలు, పన్నెండు భాగాలు ఉన్నాయి. ఇది పరీక్షిత్, శుకులు చెప్పిన సంభాషణ. ఈ భాగవతాన్ని విను.

తాత సంసారచక్రేఽస్మిన్ భ్రమతేఽజ్ఞానతః పుమాన్ । యావత్ కర్ణగతా నాస్తి శుకశాస్త్రకథా క్షణమ్

ప్రియమైనవాడా! ఈ జనన మరణాల చక్రంలో మనిషి అజ్ఞానంతో తిరుగుతూనే ఉంటాడు. ఒక్క క్షణమైనా శుకుని భాగవత శాస్త్రం చెవిలో పడకపోతే అలా తిరుగుతూనే ఉంటాడు.

కిం శ్రుతైబహుభిః శాస్త్రైః పురాణైశ్చ భ్రమావహైః । ఏకం భాగవతం శాస్త్రం ముక్తిదానేన గర్జతి

ఎన్ని శాస్త్రాలు, పురాణాలు విన్నా అవి కలవరమే పెంచుతాయి. ఒక్క భాగవత శాస్త్రమే ముక్తిని ప్రసాదిస్తూ గర్జిస్తుంది.

కథా భాగవతస్యాపి నిత్యం భవతి యద్‌గృహే । తద్‌గృహం తీర్థరూపం హి వసతాం పాపనాశనమ్

భాగవత కథ ప్రతిరోజూ జరిగే ఇల్లు నిజంగా తీర్థం వంటిది. ఆ ఇంట్లో నివసించే వారి పాపాలు నశిస్తాయి.

అశ్వమేధసహస్రాణి వాజపేయశతాని చ । శుకశాస్త్రకథాయాశ్చ కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్

వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాలు, వంద వాజపేయ యాగాలు చేసిన ఫలితం కూడా, శుకుని భాగవత కథను వినడానికొచ్చే పదహారు వంతులలో ఒక్క వంతుకూడా సమానం కాదు.

తావత్ పాపాని దేహేస్మిన్ నివసన్తి తపోధనాః । యావత్ న శ్రూయతే సమ్యక్ శ్రీమద్‌భాగవతం నరైః

తపస్సు చేసే వారూ! భాగవతాన్ని మనుషులు సరిగ్గా వినకపోతే, ఆ శరీరంలో పాపాలు ఉండగలవు.

న గంగా న గయా కాశీ పుష్కరం న ప్రయాగకమ్ । శుకశాస్త్రకథాయాశ్చ ఫలేన సమతాం నయేత్

గంగ, గయ, కాశీ, పుష్కరం, ప్రయాగం — వీటిలో ఏదీ శుకుని భాగవత కథను వినడానికొచ్చే ఫలితానికి సమానం కాదు.

శ్లోకార్ధం శ్లోకపాదం వా నిత్యం భాగవతోద్‌భవమ్ । పఠస్వ స్వముఖేనైవ యదీచ్ఛసి పరాం గతిమ్

నీవు పరమగతిని కోరుకుంటే, భాగవతంలోనుంచి రోజూ కనీసం అర శ్లోకాన్ని, లేదా పాదాన్ని అయినా నీ నోటితో చదువుము.

వేదాదిః వేదమాతా చ పౌరుషం సూక్తమేవ చ । త్రయీ భాగవతం చైవ ద్వాదశాక్షర ఏవ చ

వేదాలు, వేదమాత, పురుషసూక్తం, మూడు వేదాలు, భాగవతం, పన్నెండు అక్షరాల మంత్రం —