శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

వేదాన్తవేదసుస్నాతే గీతాయా అపి కర్తరి । పరితాపవతి వ్యాసే ముహ్యత్యజ్ఞానసాగరే

వేదాలు, వేదాంతాలు స్నానమై, గీతను రచించిన వ్యాసుడు కూడా, దుఃఖంతో బాధపడుతూ, అజ్ఞాన సముద్రంలో మునిగిపోయాడు.

తదా త్వయా పురా ప్రోక్తం చతుఃశ్లోకసమన్వితమ్ । తదీయశ్రవణాత్ సద్యో నిర్బాధో బాదరాయణః

అప్పుడు, మీరు గతంలో నాలుగు శ్లోకాలుగా చెప్పినదాన్ని విని, బాదరాయణుడు వెంటనే అన్ని బాధల నుండి విముక్తి పొందాడు.

తత్ర తే విస్మయః కేన యతః ప్రశ్నకరో భవాన్ । శ్రీమద్‌భాగవతం శ్రావ్య శోకదుఃఖవినాశనమ్

అందుకే, మీరు ఈ ప్రశ్న ఎందుకు అడుగుతున్నారు? శ్రీమద్భాగవతాన్ని వినడం వల్ల శోకమూ, దుఃఖమూ నశిస్తాయి.

నారద ఉవాచ - (వసంతితిలకా) యద్దర్శనం చ వినిహన్త్యశుభాని సద్యః శ్రేయస్తనోతి భవదుఃఖదవార్దితానామ్ । నిఃశేషశేషముఖగీతకథైకపానాః ప్రేమప్రకాశకృతయే శరణం గతోఽస్మి

నారదుడు పలికాడు — దురదృష్టాలను వెంటనే తొలగించి, భవబాధతో బాధపడుతున్న వారికి శ్రేయస్సు కలిగించే ఆ దర్శనాన్ని, పవిత్రులు పాడే కథామృతంలో లీనమై, ప్రేమను వెలిగించేందుకు నేను శరణు పొందాను.

భాగ్యోదయేన బహుజన్మసమర్జితేన సత్సంగమం చ లభతే పురుషో యదా వై । అజ్ఞానహేతుకృతమోహమదాన్ధకార నాశం విధాయ హి తదోదయతే వివేకః

ఎన్నో జన్మల్లో కూడబెట్టిన పుణ్యఫలంతో, ఒకడు సత్సంగాన్ని పొందినప్పుడు, అజ్ఞానం వల్ల కలిగే మోహం, అహంకారపు చీకటిని తొలగించి, వివేకం వెలుగుతుంది.

శ్రీమద్‌భాగవతమాహాత్మ్యమ్ - తృతీయోఽధ్యాయః సనకాదిముఖాత్ శ్రీమద్‌భాగవతశ్రవణేన భక్త్తేస్తుష్టీర్జ్ఞానవైరాగ్యయోః పుష్టిశ్చ - నారద ఉవాచ - (అనుష్టుప్) జ్ఞానయజ్ఞం కరిష్యామి శుకశాస్త్రకథోజ్జ్వలమ్ । భక్తిర్జ్ఞానవిరాగాణాం స్థాపనార్థం ప్రయత్‍నతః

శ్రీమద్భాగవత మహిమ — మూడవ అధ్యాయం. సనకాది మహర్షుల వచనంలో భాగవతాన్ని వినడం వల్ల భక్తునికి తృప్తి కలుగుతుంది. జ్ఞానానికి, విరక్తికి పోషణ కలుగుతుంది.

కుత్ర కార్యో మయా యజ్ఞః స్థలం తద్‌వాచ్యతామిహ । మహిమా శుకశాస్త్రస్య వక్తవ్యో వేదపారగైః

నారదుడు పలికాడు — శుక మహర్షి చెప్పిన శాస్త్రకథతో ప్రకాశించే జ్ఞానయజ్ఞాన్ని, భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తి స్థాపన కోసం శ్రద్ధతో నిర్వహించబోతున్నాను.

కియద్‌భిః దివసైః శ్రావ్యా శ్రీమద్‌భాగవతీ కథా । కో విధిః తత్ర కర్తవ్యో మమేదం బ్రువతామితః

ఈ యజ్ఞాన్ని ఎక్కడ చేయాలి? దయచేసి ఆ స్థలాన్ని చెప్పండి. వేదాలను పూర్తిగా గ్రహించినవారు శుకశాస్త్ర మహిమను వివరించాలి.

కుమారా ఊచుః - శ్రృణు నారద వక్ష్యామో వినమ్రాయ వివేకినే । గంగాద్వారసమీపే తు తటం ఆనన్దనామకమ్

ఎన్ని రోజులలో శ్రీమద్భాగవత కథను వినాలి? అక్కడ ఏ విధానం పాటించాలి? దయచేసి నాకు చెప్పండి.

నానాఋషిగణైర్జుష్టం దేవసిద్ధనిషేవనమ్ । నానాతరులతాకీర్ణం నవకోమలవాలుకమ్

కుమారులు పలికారు — నారదా! విను. వినయంతో, వివేకంతో ఉన్న నీకు మేము చెబుతాము. గంగా తీరంలో ఆనందం అనే ప్రదేశం ఉంది.

రమ్యం ఏకాన్తదేశస్థం హేమపద్మసుసౌరభమ్ । యత్సమీపస్థజీవానాం వైరం చేతసి న స్థితమ్

అక్కడ అనేక ఋషులు సమూహంగా ఉంటారు, దేవతలు, సిద్ధులు సేవిస్తారు, ఎన్నో చెట్లు, వెల్లుల్లతో అలంకరించబడి, కొత్తగా మెత్తటి మట్టితో కప్పబడి ఉంటుంది.

జ్ఞానయజ్ఞస్త్వయా తత్ర కర్తవ్యో హి అప్రయత్‍నతః । అపూర్వరసరూపా చ కథా తత్ర భవిష్యతి

అది అందమైన, ప్రశాంతమైన స్థలం. అక్కడ పసిడి కమలాల సువాసన పరచి ఉంటుంది. ఆ ప్రాంతంలో జీవుల హృదయాల్లో ఎలాంటి ద్వేషం ఉండదు.

పురఃస్థం నిర్బలం చైవ జరాజీర్ణకలేవరమ్ । తద్‌ద్వయం చ పురస్కృత్య భక్తిస్తత్రాగమిష్యతి

ముందుగా వృద్ధమైన, బలహీనమైన దేహాన్ని ఉంచుకొని, ఆ రెండింటినీ దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, అక్కడ భక్తి చేరుతుంది.

యత్ర భాగవతీ వార్తా తత్ర భక్త్యాదికం వ్రజేత్ । కథాశబ్దం సమాకర్ణ్య తత్త్రికం తరుణాయతే

ఎక్కడ భాగవత కథ జరుగుతుందో, అక్కడ భక్తి మొదలైనవి చేరుతాయి. ఆ కథను వినగానే, ఆ మూడూ మళ్లీ యవ్వనంగా మారతాయి.

సూత ఉవాచ - ఏవముక్త్వా కుమారాస్తే నారదేన సమం తతః । గంగాతటం సమాజగ్ముః కథాపానాయ సత్వరాః

సూతుడు చెప్పాడు — ఇలా చెప్పిన తర్వాత, కుమారులు నారదునితో కలిసి వెంటనే గంగాతీరానికి వచ్చి, భక్తితో కథను ఆస్వాదించడానికి సిద్ధమయ్యారు.

యదా యాతాస్తటం తే తు తదా కోలాహలోఽప్యభూత్ । భూర్లోకే దేవలోకే చ బ్రహ్మలోకే తథైవ చ

వారు ఆ తీరానికి చేరుకున్న వెంటనే, భూమిలో, దేవలోకంలో, బ్రహ్మలోకంలో కూడా గొప్ప కోలాహలం ఏర్పడింది.

శ్రీభాగవతపీయూష పానాయ రసలమ్పటాః । ధావన్తోఽప్యాయయుః సర్వే ప్రథమం యే చ వైష్ణవాః

శ్రీభాగవత అమృతాన్ని ఆస్వాదించేందుకు ఉత్సాహంగా ఉన్నవారు అందరూ అక్కడికి పరుగెత్తారు. వారిలో వైష్ణవులు ముందుగా వచ్చారు.

(వంశస్థ) భృగుర్వసిష్ఠశ్చ్యవనశ్చ గౌతమో మేధాతిథిర్దేవలదేవరాతౌ । రామస్తథా గాధిసుతశ్చ శాకలో మృకణ్డుపుత్రాత్రిజపిప్పలాదాః

భృగు, వసిష్ఠుడు, చ్యవనుడు, గౌతముడు, మేధాతిథి, దేవలుడు, దేవరాతుడు, రాముడు, గాధి కుమారుడు, శాకలుడు, మృకండుడు కుమారుడు, అత్రి, పిప్పలాదుడు — వీరందరూ వచ్చారు.

(ఇంద్రవజ్రా) యోగేశ్వరౌ వ్యాసపరాశరౌ చ ఛాయాశుకో జాజలిజహ్నుముఖ్యాః । సర్వేఽప్యమీ మునిగణాః సహపుత్రశిష్యాః స్వస్త్రీభిరాయయురతిప్రణయేన యుక్తాః

యోగేశ్వరులు, వ్యాసుడు, పరాశరుడు, ఛాయాశుకుడు, జాజలి, జహ్నుడు, ఇతర ప్రముఖ మునులు — వీరందరూ తమ కుమారులు, శిష్యులు, భార్యలతో కలిసి, అపారమైన ప్రేమతో అక్కడికి వచ్చారు.

(అనుష్టుప్) వేదాన్తాని చ వేదాశ్చ మన్త్రాస్తన్త్రాః సమూర్తయః । దశసప్తపురాణాని షట్శాస్త్రాణి తథాఽఽయయుః

వేదాంతాలు, వేదాలు, మంత్రాలు, తంత్రాలు, అవి స్వరూపంగా, పది, ఏడూ పురాణాలు, ఆరు శాస్త్రాలు కూడా అక్కడికి వచ్చాయి.

గంగాద్యా సరితస్తత్ర పుష్కరాదిసరాంసి చ । క్షేత్రాణి చ దిశః సర్వా దణ్డకాది వనాని చ

అక్కడ గంగా మొదలైన నదులు, పుష్కర మొదలైన సరస్సులు, పవిత్ర క్షేత్రాలు, అన్ని దిశలు, దండక వంటి అడవులు కూడా వచ్చాయి.

నగాదయో యయుస్తత్ర దేవగన్ధర్వదానవాః । గురుత్వాత్తత్ర నాయాతాన్ భృగుః సమ్బోధ్య చానయత్

పర్వతాలు మొదలైనవి, దేవతలు, గంధర్వులు, దానవులు కూడా అక్కడికి వచ్చారు. వాటి భారంతో రాలేకపోయినవాటిని భృగు ఉపదేశం చేసి తీసుకొచ్చాడు.

దీక్షితా నారదేనాథ దత్తం ఆసనముత్తమమ్ । కుమారా వన్దితాః సర్వైః నిషేదుః కృష్ణతత్పరాః

నారదుని ద్వారా దీక్ష పొంది, ఉత్తమ ఆసనం అందుకుని, అందరూ నమస్కరించగా, కుమారులు కృష్ణధ్యానం చేస్తూ కూర్చున్నారు.

వైష్ణవాశ్చ విరక్తాశ్చ న్యాసినో బ్రహ్మచారిణః । ముఖభాగే స్థితాస్తే చ తదగ్రే నారదః స్థితః

వైష్ణవులు, విరక్తులు, సన్యాసులు, బ్రహ్మచారులు ముందువైపు నిలబడ్డారు. వారి ముందు నారదుడు నిలిచాడు.

ఏకభాగే ఋషిగణాః తద్ అన్యత్ర దివౌకసః । వేదోపనిషదో అన్యత్ర తీర్థాన్ యత్ర స్త్రియోఽన్యతః

ఒక భాగంలో ఋషుల సమూహం, మరొక చోట దేవతలు, ఇంకొక చోట వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, ఇంకొక చోట తీర్థాలు, ఇంకొక చోట స్త్రీలు ఉన్నారు.

జయశబ్దో నమఃశబ్దోః శంఖశబ్దస్తథైవ చ । చూర్ణలాజా ప్రసూనానాం నిక్షేపః సుమహాన్ అభూత్

జయధ్వని, నమస్కారధ్వని, శంఖనాదం వినిపించాయి. వేపిన లాజలు, పువ్వులు విస్తృతంగా చల్లారు.

విమానాని సమారుహ్య కియన్తో దేవనాయకాః । కల్పవృక్ష ప్రసూనైస్తాన్ సర్వాన్ తత్ర సమాకిరన్

విమానాలలో ఎక్కిన దేవతాధిపతులు, కల్పవృక్ష పువ్వులతో అక్కడ ఉన్నవారందరిపై వర్షంలా చల్లారు.

సూత ఉవాచ - ఏవం తేష్వకచిత్తేషు శ్రీమద్‌భాగవస్య చ । మాహాత్మ్యం ఊచిరే స్పష్టం నారదాయ మహాత్మనే

సూతుడు చెప్పాడు — అలా, ఏకాగ్రతతో ఉన్నవారందరిలో, వారు శ్రీమద్భాగవత మహిమను స్పష్టంగా నారద మహాత్మునికి వివరించారు.

కుమారా ఊచుః - అథ తే వర్ణ్యతేఽస్మాభిః మహిమా శుకశాస్త్రజః । యస్య శ్రవణమాత్రేణ ముక్తిః కరతలే స్థితా

కుమారులు అన్నారు — ఇప్పుడు మేము శుక మహర్షి చెప్పిన గ్రంథ మహిమను వివరించబోతున్నాం. దాన్ని వినగానే ముక్తి చేతిలో ఉన్నట్లవుతుంది.