శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఆప్లుత్యామ్భసి కాలిన్ద్యా జలాన్తే చోదితేఽరుణే । కృత్వా ప్రతికృతిం దేవీం ఆనర్చుః నృప సైకతీమ్

ప్రభాత సమయానికి, కాలిందీ నదిలో స్నానం చేసి, ఒడ్డున మట్టి తో దేవతా విగ్రహాన్ని తయారు చేసి, ఓ రాజా, ఆ దేవిని పూజించారు.

గన్ధైర్మాల్యైః సురభిభిః బలిభిర్ధూపదీపకైః । ఉచ్చావచైశ్చోపహారైః ప్రవాలఫల తణ్డులైః

సుగంధమయమైన పూలమాలలు, పరిమళాలు, బలులు, ధూపదీపాలు, పెద్ద చిన్న కానుకలు, మొక్కజొన్న, పండ్లు, ధాన్యాలు ఇలా色色గా ఆ దేవిని పూజించారు.

కాత్యాయని మహామాయే మహాయోగిన్యధీశ్వరి । నన్దగోపసుతం దేవి పతిం మే కురు తే నమః । ఇతి మన్త్రం జపన్త్యస్తాః పూజాం చక్రుః కుమారికాః

కాత్యాయనీ మహాశక్తి, మహాయోగినీ, పరమేశ్వరీ, నందగోపుని కుమారుణ్ణి నాకు భర్తగా చేయుము, నీకు నమస్కారం — అని ఈ మంత్రాన్ని జపిస్తూ ఆ యువతులు పూజ చేశారు.

ఏవం మాసం వ్రతం చేరుః కుమార్యః కృష్ణచేతసః । భద్రకాలీం సమానర్చుః భూయాన్నన్దసుతః పతిః

ఈ విధంగా, కృష్ణునిపై మనస్సు పెట్టిన ఆ యువతులు, నెలరోజులు వ్రతాన్ని ఆచరించి, భద్రకాళీదేవిని పూజిస్తూ, నందగోపుని కుమారుడు తమ భర్త కావాలని కోరుకున్నారు.

ఊషస్యుత్థాయ గోత్రైః స్వైరన్యోన్యా బద్ధబాహవః । కృష్ణం ఉచ్చైర్జగుర్యాన్త్యః కాలిన్ద్యాం స్నాతుమన్వహమ్

ప్రతి ఉదయం, స్నేహితులతో కలిసి, చేతులు కలిపి, కృష్ణుని పాటలు పాడుకుంటూ, కాలిందీ నదిలో స్నానం చేయడానికి వెళ్ళేవారు.

నద్యాః కదాచిదాగత్య తీరే నిక్షిప్య పూర్వవత్ । వాసాంసి కృష్ణం గాయన్త్యో విజహ్రుః సలిలే ముదా

ఒకసారి, నది ఒడ్డుకు వచ్చి, మునుపట్లే తమ వస్త్రాలు అక్కడే ఉంచి, కృష్ణుని పాటలు పాడుకుంటూ, ఆనందంగా నీటిలో ఆడుకున్నారు.

భగవాన్ తదభిప్రేత్య కృష్ణో యోగేశ్వరేశ్వరః । వయస్యైరావృతస్తత్ర గతస్తత్కర్మసిద్ధయే

ఆ యువతుల మనసులోని కోరికను గ్రహించిన యోగేశ్వరులకే అధిపతి అయిన కృష్ణుడు, తన స్నేహితులతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు, వారి కోరికను నెరవేర్చేందుకు.

తాసాం వాసాంస్యుపాదాయ నీపమారుహ్య సత్వరః । హసద్‌భిః ప్రహసన్ బాలైః పరిహాసమువాచ హ

ఆ యువతుల వస్త్రాలు తీసుకొని, త్వరగా ఒక కడంబ వృక్షంపైకి ఎక్కి, తనతో ఉన్న పిల్లలతో కలిసి నవ్వుతూ, సరదాగా మాటలు అన్నాడు.

అత్రాగత్యాబలాః కామం స్వం స్వం వాసః ప్రగృహ్యతామ్ । సత్యం బ్రవాణి నో నర్మ యద్యూయం వ్రతకర్శితాః

ఇక్కడికి రండి అమ్మాయిలు, మీ మీ వస్త్రాలు తీసుకోండి. మీరు వ్రతంతో అలసిపోయి ఉంటే, నేను నిజమే చెబుతున్నాను, సరదాగా కాదు.

న మయోదితపూర్వం వా అనృతం తదిమే విదుః । ఏకైకశః ప్రతీచ్ఛధ్వం సహైవేతి సుమధ్యమాః

నేను ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు, వీరు కూడా ఆ విషయం తెలుసు. అందరూ కలిసికాకుండా, ఒక్కొక్కరుగా వస్త్రాలు తీసుకోండి, అందమైన నడుములు కలవారూ.

తస్య తత్ క్ష్వేలితం దృష్ట్వా గోప్యః ప్రేమపరిప్లుతాః । వ్రీడితాః ప్రేక్ష్య చాన్యోన్యం జాతహాసా న నిర్యయుః

కృష్ణుడు అలా సరదాగా చేయడాన్ని చూసి, ఆ గోపికలు ప్రేమతో మునిగిపోయి, పరస్పరం చూసుకుని, సిగ్గుతో నవ్వారు కాని బయటకు రాలేదు.

ఏవం బ్రువతి గోవిన్దే నర్మణాఽఽక్షిప్తచేతసః । ఆకణ్ఠమగ్నాః శీతోదే వేపమానాస్తమబ్రువన్

గోవిందుడు ఇలా సరదాగా మాట్లాడుతుండగా, వారి మనసులు కలవరపడి, చల్లని నీటిలో మెడదాకా మునిగి, వణికిపోతూ, అతనితో ఇలా అన్నారు.

మానయం భోః కృథాస్త్వాం తు నన్దగోపసుతం ప్రియమ్ । జానీమోఽఙ్‌గ వ్రజశ్లాఘ్యం దేహి వాసాంసి వేపితాః

ఓ నందగోపుని ప్రియ కుమారా, దయచేసి మాకు గౌరవం ఇవ్వు. నీవు వ్రజలో అందరికీ గౌరవప్రదమైనవాడివని మాకు తెలుసు. మేము వణికిపోతున్నాం, దయచేసి మా వస్త్రాలు ఇవ్వు.

శ్యామసున్దర తే దాస్యః కరవామ తవోదితమ్ । దేహి వాసాంసి ధర్మజ్ఞ నో చేద్ రాజ్ఞే బ్రువామ హే

ఓ శ్యామసుందరా, మేము నీ సేవకులం, నీవు చెప్పినట్లు చేస్తాము. ధర్మాన్ని తెలిసినవాడవు, మాకు వస్త్రాలు ఇవ్వు, లేదంటే రాజుకు చెప్పేస్తాము.

శ్రీభగవానువాచ । భవత్యో యది మే దాస్యో మయోక్తం వా కరిష్యథ । అత్రాగత్య స్వవాసాంసి ప్రతీచ్ఛన్తు శుచిస్మితాః

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు నిజంగా నా సేవకులైతే, నేను చెప్పినట్టు చేస్తే, ఈ పవిత్రమైన చిరునవ్వుతో ఉన్న యువతులు ఇక్కడికి వచ్చి తమ వస్త్రాలు తీసుకోనివ్వండి.

తతో జలాశయాత్ సర్వా దారికాః శీతవేపితాః । పాణిభ్యాం యోనిమాచ్ఛాద్య ప్రోత్తేరుః శీతకర్శితాః

అప్పుడా బాలికలు అన్నీ చలిలో వణుకుతూ, చేతులతో తమ శరీరాన్ని కప్పుకుంటూ, చలికి బాధపడుతూ నీటిలో నుంచి బయటికి వచ్చారు.

భగవానాహతా వీక్ష్య శుద్ధ భావప్రసాదితః । స్కన్ధే నిధాయ వాసాంసి ప్రీతః ప్రోవాచ సస్మితమ్

ఆ బాలికలు ఏమీ చేయలేని స్థితిలో ఉన్నదాన్ని చూసి, వారి పవిత్రమైన భక్తిని చూసి ఆనందించిన భగవంతుడు, వారి వస్త్రాలు తన భుజంపై వేసుకుని, చిరునవ్వుతో ప్రేమగా మాట్లాడాడు.

( మిశ్ర ) యూయం వివస్త్రా యదపో ధృతవ్రతా వ్యగాహతైతత్ తదు దేవహేలనమ్ । బద్ధ్వాఞ్జలిం మూర్ధ్న్యపనుత్తయేంఽహసః కృత్వా నమోఽధో వసనం ప్రగృహ్యతామ్

మీరు వ్రతం పాటిస్తూ, వస్త్రాలు లేకుండా నీటిలోకి వెళ్లడం దేవతలకు అపచారం. మీరు చేతులు ముడిచి తలవంచి నమస్కరించి, ఆ తప్పును తొలగించండి. ఆ తరువాత మీ వస్త్రాలు తీసుకుని ధరించండి.

( ఇంద్రవంశా ) ఇత్యచ్యుతేనాభిహితం వ్రజాబలా మత్వా వివస్త్రాప్లవనం వ్రతచ్యుతిమ్ । తత్పూర్తికామాస్తదశేషకర్మణాం సాక్షాత్కృతం నేమురవద్యమృగ్ యతః

అచ్యుతుని మాటలు విని, వ్రజ యువతులు వస్త్రాలు లేకుండా స్నానం చేయడం వ్రతానికి విఘాతం అని గ్రహించారు. తమ సంకల్పాన్ని నెరవేర్చుకోవాలని, ఆయన చెప్పినదే పూర్తి అని భావించి, తప్పు లేదని అంగీకరించారు.

( అనుష్టుప్ ) తాస్తథావనతా దృష్ట్వా భగవాన్ దేవకీసుతః । వాసాంసి తాభ్యః ప్రాయచ్ఛత్ కరుణస్తేన తోషితః

వారు అలా తలవంచి నిలబడి ఉండటం చూసి, దయతో నిండిన దేవకీ కుమారుడు భగవంతుడు, ఆనందంతో వారి వస్త్రాలను వారికి తిరిగి ఇచ్చాడు.

( మిశ్ర ) దృఢం ప్రలబ్ధాస్త్రపయా చ హాపితాః ప్రస్తోభితాః క్రీడనవచ్చ కారితాః । వస్త్రాణి చైవాపహృతాన్యథాప్యముం తా నాభ్యసూయన్ ప్రియసఙ్‌గనిర్వృతాః

వారు గట్టిగా ఆటపట్టించబడి, సిగ్గుతో తలవంచి, ఆటలా ప్రవర్తించబడి, వస్త్రాలు పోయినా, ఆయన ప్రియమైన సన్నిధిలో ఆనందం పొందుతూ, ఎలాంటి అసూయా లేకుండా ఉండిపోయారు.

( అనుష్టుప్ ) పరిధాయ స్వవాసాంసి ప్రేష్ఠసఙ్‌గమసజ్జితాః । గృహీతచిత్తా నో చేలుః తస్మిన్ లజ్జాయితేక్షణాః

తమ వస్త్రాలు ధరించిన తరువాత, ప్రియుడిని కలవాలని మనసు పెట్టుకుని, సిగ్గుతో కళ్లను క్రిందికి వంచి, ఆయన దగ్గర నుంచి వెళ్లిపోలేకపోయారు.

తాసాం విజ్ఞాయ భగవాన్ స్వపాదస్పర్శకామ్యయా । ధృతవ్రతానాం సఙ్‌కల్పం ఆహ దామోదరోఽబలాః

వారు తన పాదాలను తాకాలని కోరుకుంటున్నదాన్ని గ్రహించిన దామోదరుడు, వ్రతాన్ని పాటించిన ఆ బాలికల సంకల్పాన్ని గురించి మాట్లాడాడు.

సఙ్‌కల్పో విదితః సాధ్వ్యో భవతీనాం మదర్చనమ్ । మయానుమోదితః సోఽసౌ సత్యో భవితుమర్హతి

మీరు నన్ను పూజించాలనే సంకల్పం నాకు తెలుసు. నేను దాన్ని ఆమోదిస్తున్నాను. అది తప్పకుండా నెరవేరుతుంది.

న మయ్యావేశితధియాం కామః కామాయ కల్పతే । భర్జితా క్వథితా ధానా ప్రాయో బీజాయ నేశతే

నా మీద మనసు నిలిపినవారికి కోరికలు కామానికి దారితీయవు. కాల్చిన ధాన్యాలు మళ్లీ మొలకెత్తని విధంగా, వారి కోరికలు పాపానికి దారితీయవు.

యాతాబలా వ్రజం సిద్ధా మయేమా రంస్యథా క్షపాః । యదుద్దిశ్య వ్రతమిదం చేరురార్యార్చనం సతీః

ఇప్పుడు మీరు వ్రజకు వెళ్లండి. మీరు వ్రతాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చారు. రాబోయే రాత్రుల్లో మీరు నాతో ఆనందంగా గడుపుతారు. మీరు ఈ వ్రతాన్ని నన్ను పూజించేందుకు చేశారు.

శ్రీశుక ఉవాచ । ఇత్యాదిష్టా భగవతా లబ్ధకామాః కుమారికాః । ధ్యాయన్త్యస్తత్ పదామ్భోజం కృచ్ఛ్రాత్ నిర్వివిశుర్వ్రజమ్

శ్రీశుకుడు ఇలా అన్నాడు: భగవంతుడు చెప్పినట్లు, కోరికలు నెరవేరిన ఆ కుమారికలు, ఆయన పదపద్మాలను ధ్యానిస్తూ, ఎంత కష్టమైనా వ్రజకు తిరిగి వెళ్లారు.

అథ గోపైః పరివృతో భగవాన్ దేవకీసుతః । వృన్దావనాద్ గతో దూరం చారయన్ గాః సహాగ్రజః

ఆ తరువాత, గోప బాలులతో చుట్టుముట్టబడి, దేవకీ కుమారుడు భగవంతుడు తన అన్నతో కలిసి వృందావనాన్ని దాటి, దూరంగా ఆవులను మేపుతూ వెళ్లాడు.

నిదఘార్కాతపే తిగ్మే ఛాయాభిః స్వాభిరాత్మనః । ఆతపత్రాయితాన్ వీక్ష్య ద్రుమానాహ వ్రజౌకసః

మధ్యాహ్నపు ఎండ తీవ్రంగా ఉన్నప్పుడు, చెట్లు తమ నీడతో గొడుగు వలె కాపాడుతున్నదాన్ని చూసి, వ్రజవాసులకు ఆయన ఇలా అన్నాడు.