శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ప్రలయం హి గమిష్యన్తి శ్రీమద్‌భాగవతధ్వనేః । కలేర్దోషా ఇమే సర్వ సింహశబ్దాద్ వృకా ఇవ

శ్రీమద్భాగవత మార్గధ్వని వినిపించినప్పుడు, కలియుగ దోషాలన్నీ సింహగర్జనకు నక్కలు పారిపోయినట్టు నశించిపోతాయి.

జ్ఞానవైరాగ్యసంయుక్తా భక్తిః ప్రేమరసావహా । ప్రతిగేహం ప్రతిజనం తతః క్రీడాం కరిష్యతి

జ్ఞానం, విరక్తి కలిసిన భక్తి, ప్రేమరసాన్ని పంచుతూ, ప్రతి ఇల్లు, ప్రతి మనిషిలో ఆనందంగా విహరిస్తుంది.

నారద ఉవాచ - వేదవేదాన్తఘోషైశ్చ గీతాపాఠైః ప్రబోధితమ్ । భక్తిజ్ఞానవిరాగాణాం నోదతిష్ఠత్ త్రికం యదా

నారదుడు చెప్పాడు: వేదాలు, వేదాంతాలు, గీతా పఠనాలు ఎంతగా వినిపించినా, భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తి అనే త్రయం కలగకపోతే—

శ్రీమద్‌భాగవత ఆలాపాత్ తత్కథం బోధమేష్యతి । తత్కథాసు తు వేదార్థః శ్లోకే శ్లోకే పదే పదే

శ్రీమద్భాగవతాన్ని పారాయణం చేయడం వల్ల ఆ విషయంపై బోధ కలుగుతుంది. ఇందులో చెప్పిన కథల్లో, ప్రతి శ్లోకంలో, ప్రతి పదంలో కూడా వేదార్థం నిండుగా ఉంది.

ఛిన్దన్తు సంశయం హ్యేనం భవన్తోఽమోఘదర్శనాః । విలమ్బో నాత్ర కర్తవ్యః శరణాగతవత్సలాః

సదా స్పష్టమైన దృష్టి కలిగినవారూ, దయతో శరణాగతులను కాపాడే వారూ మీరు. కాబట్టి ఈ సందేహాన్ని తొలగించండి. ఇక్కడ ఆలస్యం చేయకండి.

కుమారా ఊచుః - వేదోపనిషదాం సారాత్ జాతా భాగవతీ కథా । అత్యుత్తమా తతో భాతి పృథగ్భూతా ఫలాకృతిః

కుమారులు పలికారు — వేదాలు, ఉపనిషత్తుల సారాంశంగా భాగవత కథ జన్మించింది. అందుకే, వేరుగా వెలిగిపోతూ, అత్యుత్తమమైనదిగా, తనదైన ఫలరూపాన్ని ధరించి ప్రకాశిస్తుంది.

ఆమూలాగ్రం రసస్తిష్ఠన్ నాస్తే న స్వాద్యతే యథా । సభూయః సంపృథగ్భూతః ఫలే విశ్వమనోహరః

మూలం నుండి చివరకు రుచి ఉన్నా, అది వేరుచేయకపోతే అనుభవించలేము. అలాగే, పూర్తిగా వేరుపడినప్పుడు ఆ ఫలం అందరికీ ఆకర్షణీయంగా, రుచిగా ఉంటుంది.

యథా దుగ్ధే స్థితం సర్పిః న స్వాదాయోపకల్పతే । పృథగ్భూతం హి తద్‌గవ్యం దేవానాం రసవర్ధనమ్

పాలు లోపల నెయ్యి ఉన్నా, వేరుగా తీస్తేనే దాని రుచి తెలుస్తుంది. ఆవు నుండి వచ్చిన ఆ నెయ్యి దేవతలకు ఆనందాన్ని పెంచుతుంది.

ఇక్షూణామపి మధ్యాన్తం శర్కరా వ్యాప్య తిష్ఠతి । పృథగ్భూతా చ సా మిష్టా తథా భాగవతీ కథా

చెరకు లోపల మధ్య నుంచి చివర వరకు బెల్లం నిండుగా ఉంటుంది. దాన్ని వేరుచేస్తేనే మధురంగా ఉంటుంది. అలాగే భాగవత కథ కూడా అంతే.

ఇదం భాగవతం నామ పురాణం బ్రహ్మసమ్మితమ్ । భక్తిజ్ఞానవిరాగాణాం స్థాపనాయ ప్రకాశితమ్

భాగవతం అనే ఈ పురాణం, జ్ఞానులు గౌరవించేది, భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తి స్థాపన కోసం వెలుగులోకి వచ్చింది.

వేదాన్తవేదసుస్నాతే గీతాయా అపి కర్తరి । పరితాపవతి వ్యాసే ముహ్యత్యజ్ఞానసాగరే

వేదాలు, వేదాంతాలు స్నానమై, గీతను రచించిన వ్యాసుడు కూడా, దుఃఖంతో బాధపడుతూ, అజ్ఞాన సముద్రంలో మునిగిపోయాడు.

తదా త్వయా పురా ప్రోక్తం చతుఃశ్లోకసమన్వితమ్ । తదీయశ్రవణాత్ సద్యో నిర్బాధో బాదరాయణః

అప్పుడు, మీరు గతంలో నాలుగు శ్లోకాలుగా చెప్పినదాన్ని విని, బాదరాయణుడు వెంటనే అన్ని బాధల నుండి విముక్తి పొందాడు.

తత్ర తే విస్మయః కేన యతః ప్రశ్నకరో భవాన్ । శ్రీమద్‌భాగవతం శ్రావ్య శోకదుఃఖవినాశనమ్

అందుకే, మీరు ఈ ప్రశ్న ఎందుకు అడుగుతున్నారు? శ్రీమద్భాగవతాన్ని వినడం వల్ల శోకమూ, దుఃఖమూ నశిస్తాయి.

నారద ఉవాచ - (వసంతితిలకా) యద్దర్శనం చ వినిహన్త్యశుభాని సద్యః శ్రేయస్తనోతి భవదుఃఖదవార్దితానామ్ । నిఃశేషశేషముఖగీతకథైకపానాః ప్రేమప్రకాశకృతయే శరణం గతోఽస్మి

నారదుడు పలికాడు — దురదృష్టాలను వెంటనే తొలగించి, భవబాధతో బాధపడుతున్న వారికి శ్రేయస్సు కలిగించే ఆ దర్శనాన్ని, పవిత్రులు పాడే కథామృతంలో లీనమై, ప్రేమను వెలిగించేందుకు నేను శరణు పొందాను.

భాగ్యోదయేన బహుజన్మసమర్జితేన సత్సంగమం చ లభతే పురుషో యదా వై । అజ్ఞానహేతుకృతమోహమదాన్ధకార నాశం విధాయ హి తదోదయతే వివేకః

ఎన్నో జన్మల్లో కూడబెట్టిన పుణ్యఫలంతో, ఒకడు సత్సంగాన్ని పొందినప్పుడు, అజ్ఞానం వల్ల కలిగే మోహం, అహంకారపు చీకటిని తొలగించి, వివేకం వెలుగుతుంది.

శ్రీమద్‌భాగవతమాహాత్మ్యమ్ - తృతీయోఽధ్యాయః సనకాదిముఖాత్ శ్రీమద్‌భాగవతశ్రవణేన భక్త్తేస్తుష్టీర్జ్ఞానవైరాగ్యయోః పుష్టిశ్చ - నారద ఉవాచ - (అనుష్టుప్) జ్ఞానయజ్ఞం కరిష్యామి శుకశాస్త్రకథోజ్జ్వలమ్ । భక్తిర్జ్ఞానవిరాగాణాం స్థాపనార్థం ప్రయత్‍నతః

శ్రీమద్భాగవత మహిమ — మూడవ అధ్యాయం. సనకాది మహర్షుల వచనంలో భాగవతాన్ని వినడం వల్ల భక్తునికి తృప్తి కలుగుతుంది. జ్ఞానానికి, విరక్తికి పోషణ కలుగుతుంది.

కుత్ర కార్యో మయా యజ్ఞః స్థలం తద్‌వాచ్యతామిహ । మహిమా శుకశాస్త్రస్య వక్తవ్యో వేదపారగైః

నారదుడు పలికాడు — శుక మహర్షి చెప్పిన శాస్త్రకథతో ప్రకాశించే జ్ఞానయజ్ఞాన్ని, భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తి స్థాపన కోసం శ్రద్ధతో నిర్వహించబోతున్నాను.

కియద్‌భిః దివసైః శ్రావ్యా శ్రీమద్‌భాగవతీ కథా । కో విధిః తత్ర కర్తవ్యో మమేదం బ్రువతామితః

ఈ యజ్ఞాన్ని ఎక్కడ చేయాలి? దయచేసి ఆ స్థలాన్ని చెప్పండి. వేదాలను పూర్తిగా గ్రహించినవారు శుకశాస్త్ర మహిమను వివరించాలి.

కుమారా ఊచుః - శ్రృణు నారద వక్ష్యామో వినమ్రాయ వివేకినే । గంగాద్వారసమీపే తు తటం ఆనన్దనామకమ్

ఎన్ని రోజులలో శ్రీమద్భాగవత కథను వినాలి? అక్కడ ఏ విధానం పాటించాలి? దయచేసి నాకు చెప్పండి.

నానాఋషిగణైర్జుష్టం దేవసిద్ధనిషేవనమ్ । నానాతరులతాకీర్ణం నవకోమలవాలుకమ్

కుమారులు పలికారు — నారదా! విను. వినయంతో, వివేకంతో ఉన్న నీకు మేము చెబుతాము. గంగా తీరంలో ఆనందం అనే ప్రదేశం ఉంది.

రమ్యం ఏకాన్తదేశస్థం హేమపద్మసుసౌరభమ్ । యత్సమీపస్థజీవానాం వైరం చేతసి న స్థితమ్

అక్కడ అనేక ఋషులు సమూహంగా ఉంటారు, దేవతలు, సిద్ధులు సేవిస్తారు, ఎన్నో చెట్లు, వెల్లుల్లతో అలంకరించబడి, కొత్తగా మెత్తటి మట్టితో కప్పబడి ఉంటుంది.

జ్ఞానయజ్ఞస్త్వయా తత్ర కర్తవ్యో హి అప్రయత్‍నతః । అపూర్వరసరూపా చ కథా తత్ర భవిష్యతి

అది అందమైన, ప్రశాంతమైన స్థలం. అక్కడ పసిడి కమలాల సువాసన పరచి ఉంటుంది. ఆ ప్రాంతంలో జీవుల హృదయాల్లో ఎలాంటి ద్వేషం ఉండదు.

పురఃస్థం నిర్బలం చైవ జరాజీర్ణకలేవరమ్ । తద్‌ద్వయం చ పురస్కృత్య భక్తిస్తత్రాగమిష్యతి

ముందుగా వృద్ధమైన, బలహీనమైన దేహాన్ని ఉంచుకొని, ఆ రెండింటినీ దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, అక్కడ భక్తి చేరుతుంది.

యత్ర భాగవతీ వార్తా తత్ర భక్త్యాదికం వ్రజేత్ । కథాశబ్దం సమాకర్ణ్య తత్త్రికం తరుణాయతే

ఎక్కడ భాగవత కథ జరుగుతుందో, అక్కడ భక్తి మొదలైనవి చేరుతాయి. ఆ కథను వినగానే, ఆ మూడూ మళ్లీ యవ్వనంగా మారతాయి.

సూత ఉవాచ - ఏవముక్త్వా కుమారాస్తే నారదేన సమం తతః । గంగాతటం సమాజగ్ముః కథాపానాయ సత్వరాః

సూతుడు చెప్పాడు — ఇలా చెప్పిన తర్వాత, కుమారులు నారదునితో కలిసి వెంటనే గంగాతీరానికి వచ్చి, భక్తితో కథను ఆస్వాదించడానికి సిద్ధమయ్యారు.

యదా యాతాస్తటం తే తు తదా కోలాహలోఽప్యభూత్ । భూర్లోకే దేవలోకే చ బ్రహ్మలోకే తథైవ చ

వారు ఆ తీరానికి చేరుకున్న వెంటనే, భూమిలో, దేవలోకంలో, బ్రహ్మలోకంలో కూడా గొప్ప కోలాహలం ఏర్పడింది.

శ్రీభాగవతపీయూష పానాయ రసలమ్పటాః । ధావన్తోఽప్యాయయుః సర్వే ప్రథమం యే చ వైష్ణవాః

శ్రీభాగవత అమృతాన్ని ఆస్వాదించేందుకు ఉత్సాహంగా ఉన్నవారు అందరూ అక్కడికి పరుగెత్తారు. వారిలో వైష్ణవులు ముందుగా వచ్చారు.

(వంశస్థ) భృగుర్వసిష్ఠశ్చ్యవనశ్చ గౌతమో మేధాతిథిర్దేవలదేవరాతౌ । రామస్తథా గాధిసుతశ్చ శాకలో మృకణ్డుపుత్రాత్రిజపిప్పలాదాః

భృగు, వసిష్ఠుడు, చ్యవనుడు, గౌతముడు, మేధాతిథి, దేవలుడు, దేవరాతుడు, రాముడు, గాధి కుమారుడు, శాకలుడు, మృకండుడు కుమారుడు, అత్రి, పిప్పలాదుడు — వీరందరూ వచ్చారు.

(ఇంద్రవజ్రా) యోగేశ్వరౌ వ్యాసపరాశరౌ చ ఛాయాశుకో జాజలిజహ్నుముఖ్యాః । సర్వేఽప్యమీ మునిగణాః సహపుత్రశిష్యాః స్వస్త్రీభిరాయయురతిప్రణయేన యుక్తాః

యోగేశ్వరులు, వ్యాసుడు, పరాశరుడు, ఛాయాశుకుడు, జాజలి, జహ్నుడు, ఇతర ప్రముఖ మునులు — వీరందరూ తమ కుమారులు, శిష్యులు, భార్యలతో కలిసి, అపారమైన ప్రేమతో అక్కడికి వచ్చారు.