శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏవం గృహాశయాక్షిప్త హృదయో మూఢధీః అయమ్ । అతృప్తస్తాన్ అనుధ్యాయన్ మృతోఽన్ధం విశతే తమః

ఇలా ఇంటి మోజులో గుండె బంధించబడి, మూర్ఖుడై, తృప్తి లేకుండా వారిని ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ, చనిపోయినప్పుడు అంధకారంలోకి వెళ్తాడు.

సూత ఉవాచ । యో వై ద్రౌణ్యస్త్రవిప్లుష్టో న మాతురుదరే మృతః । అనుగ్రహాద్ భగవతః కృష్ణస్యాద్‍భుతకర్మణః

సూతుడు చెప్పాడు: అశ్వత్తామా ఆయుధం వల్ల తల్లిపొట్టలో కాలిపోయినా, మరణించని వాడు, అద్భుతమైన కార్యాలు చేసే కృష్ణుని కృప వల్ల రక్షించబడ్డాడు.

బ్రహ్మకోపోత్థితాద్ యస్తు తక్షకాత్ ప్రాణవిప్లవాత్ । న సమ్ముమోహోరుభయాద్ భగవత్యర్పితాశయః

బ్రాహ్మణుడి కోపంతో పుట్టిన తక్షకుని చేత ప్రాణహాని వచ్చినా, ఆ బాధతో మాయలో పడకుండా, తన మనస్సును భగవంతుని మీద పెట్టుకున్నాడు.

ఉత్సృజ్య సర్వతః సఙ్గం విజ్ఞాతాజితసంస్థితిః । వైయాసకేర్జహౌ శిష్యో గఙ్గాయాం స్వం కలేవరమ్

అన్ని బంధాలను వదిలిపెట్టి, జయించలేనివాని స్థితిని తెలుసుకుని, వ్యాసుని శిష్యుడు గంగానదిలో తన శరీరాన్ని విడిచాడు.

నోత్తమశ్లోకవార్తానాం జుషతాం తత్కథామృతమ్ । స్యాత్సమ్భ్రమోఽన్తకాలేఽపి స్మరతాం తత్పదామ్బుజమ్

ఉత్తమశ్లోకుని కథామృతాన్ని ఆస్వాదించే వారికి, మరణ సమయంలో కూడా అయోమయం ఉండదు; వారు ఆయన పాదపద్మాలను స్మరిస్తారు.

తావత్కలిర్న ప్రభవేత్ ప్రవిష్టోఽపీహ సర్వతః । యావదీశో మహానుర్వ్యాం ఆభిమన్యవ ఏకరాట్

అభిమన్యుని కుమారుడు, మహాభక్తుడు భూమిని పాలిస్తున్నంత వరకు, కలియుగం అన్ని చోట్ల ఉన్నా, ప్రభావం చూపలేడు.

యస్మిన్నహని యర్హ్యేవ భగవాన్ ఉత్ససర్జ గామ్ । తదైవేహానువృత్తోఽసౌ అధర్మప్రభవః కలిః

యెప్పుడు భగవంతుడు భూమిని విడిచాడో, అదే రోజు, అదే సమయానికి, అధర్మానికి మూలమైన కలియుగం వెంటనే వచ్చాడు.

నానుద్వేష్టి కలిం సమ్రాట్ సారఙ్గ ఇవ సారభుక్ । కుశలాన్యాశు సిద్ధ్యన్తి నేతరాణి కృతాని యత్

సమ్రాట్ కలియుగాన్ని ద్వేషించడు; పుష్పాల నుంచి తేనె తీయగల తేనెటీగలా, అతనికి శుభఫలితాలు త్వరగా కలుగుతాయి, ఇతరులకు కాదు.

కిం ను బాలేషు శూరేణ కలినా ధీరభీరుణా । అప్రమత్తః ప్రమత్తేషు యో వృకో నృషు వర్తతే

బలహీనులపై ధైర్యంగా, బలవంతులపై భయంతో ఉండే కలియుగం, ధైర్యవంతులకేం చేయగలడు? అప్రమత్తుల మధ్య, మానవులలో నక్కలా సంచరిస్తాడు.

ఉపవర్ణితమేతద్ వః పుణ్యం పారీక్షితం మయా । వాసుదేవ కథోపేతం ఆఖ్యానం యదపృచ్ఛత

మీరు అడిగినట్లుగా, వాసుదేవుని కథలతో కూడిన, పుణ్యమైన పరిక్షిత్తు చరిత్రను మీకు వివరించాను.

యా యాః కథా భగవతః కథనీయోరుకర్మణః । గుణకర్మాశ్రయాః పుమ్భిః సంసేవ్యాస్తా బుభూషుభిః

భగవంతుని గొప్ప కార్యాలపై ఆధారపడి, ఆయన గుణాలు, కార్యాలపై ఉన్న అన్ని కథలు, నిజమైన జీవితం కోరేవారు సేవించాలి.

ఋషయ ఊచుః సూత జీవ సమాః సౌమ్య శాశ్వతీర్విశదం యశః । యస్త్వం శంససి కృష్ణస్య మర్త్యానాం అమృతం హి నః

ఋషులు పలికారు: ఓ సూతా! నీవు శాశ్వతమైన, నిర్మలమైన కీర్తితో దీర్ఘాయుష్మాన్ కావాలి. ఎందుకంటే నీవు మానవులకు కృష్ణుని లీలామృతాన్ని వివరించుతున్నావు.

కర్మణ్యస్మిన్ అనాశ్వాసే ధూమధూమ్రాత్మనాం భవాన్ । ఆపాయయతి గోవిన్ద పాదపద్మాసవం మధు

ఈ నమ్మకం లేని లోకంలో, మనస్సులు మబ్బుగా ఉన్నప్పుడు, నీవు మాకు గోవిందుని పాదపద్మాల అమృతాన్ని పానమిచ్చావు.

తులయామ లవేనాపి న స్వర్గం నాపునర్భవమ్ । భగవత్ సఙ్‌గిసంగస్య మర్త్యానాం కిముతాశిషః

భగవంతుని భక్తులతో క్షణకాలమైన సాంగత్యాన్ని కూడా, స్వర్గాన్ని గానీ, ముక్తిని గానీ, మరే వరాలనైనా గానీ, మేము మార్పిడి చేయము.

కో నామ తృప్యేద్ రసవిత్కథాయాం మహత్తమైకాన్త పరాయణస్య । నాన్తం గుణానాం అగుణస్య జగ్ముః యోగేశ్వరా యే భవపాద్మముఖ్యాః

ఎవరైనా, గొప్ప భక్తులైనవారి ఆశ్రయం అయిన పరమాత్ముని కథలు వినడంలో తృప్తి చెందగలరా? బ్రహ్మ నుండి పుట్టిన యోగేశ్వరులు కూడా, అన్ని గుణాలకు అతీతుడైన ఆయన గుణాలకు అంతం చెప్పలేరు.

తన్నో భవాన్ వై భగవత్ప్రధానో మహత్తమైకాన్త పరాయణస్య । హరేరుదారం చరితం విశుద్ధం శుశ్రూషతాం నో వితనోతు విద్వన్

కాబట్టి, భగవంతుని పరమ భక్తులలో మీరు ముఖ్యులు. మేము ఆసక్తిగా వినాలనుకుంటున్నాము. అందుకే, హరి యొక్క పవిత్రమైన గొప్ప చరిత్రను మాకు వివరించండి.

స వై మహాభాగవతః పరీక్షిద్ యేనాపవర్గాఖ్యమదభ్రబుద్ధిః । జ్ఞానేన వైయాసకిశబ్దితేన భేజే ఖగేన్ద్రధ్వజపాదమూలమ్

పరమ భక్తుడైన పరీక్షిత్ మహారాజు, మోక్షాన్ని కోరుతూ, వ్యాసుని కుమారుడు చెప్పిన జ్ఞానంతో, గరుడధ్వజుడైన భగవంతుని పాదాలను పొందాడు.

తన్నః పరం పుణ్యమసంవృతార్థం ఆఖ్యానమత్యద్‍భుత యోగనిష్ఠమ్ । ఆఖ్యాహ్యనన్తా చరితోపపన్నం పారీక్షితం భాగవతాభిరామమ్

కాబట్టి, పరమ పవిత్రమైన, అద్భుతమైన, యోగానికి సంబంధించిన ఆ కథను మాకు వివరించండి. దాని అర్థం స్పష్టంగా ఉంటుంది. అది అనంతుని లీలలతో నిండినది, పరీక్షిత్ మహారాజును, భక్తులను ఆనందింపజేసింది.

సూత ఉవాచ । అహో వయం జన్మభృతోఽద్య హాస్మ వృద్ధానువృత్త్యాపి విలోమజాతాః । దౌష్కుల్యమాధిం విధునోతి శీఘ్రం మహత్తమానామభిధానయోగః

సూతుడు చెప్పాడు: ఓహో! మేము తక్కువ వంశంలో పుట్టినా, పెద్దలను అనుసరించడం వల్ల ఈ రోజు ధన్యులమయ్యాము. గొప్పవారి మాటలు వినడం వల్ల చెడు వంశపు మలినత, మనస్సు బాధలు త్వరగా తొలగిపోతాయి.

కుతః పునర్గృణతో నామ తస్య మహత్తమైకాన్త పరాయణస్య । యోఽనన్తశక్తిః భగవాననన్తో మహద్‍గుణత్వాద్ యమనన్తమాహుః

పునః, పరమ భక్తుల ఆశ్రయమైన భగవంతుని నామాన్ని స్మరించేవారికి ఎంత గొప్ప ఫలితం కలుగుతుంది? అనంత శక్తి కలిగిన భగవంతుడు, అపారమైన గుణాల వల్ల అనంతుడు అని పిలవబడతాడు.

ఏతావతాలం నను సూచితేన గుణైరసామ్యానతిశాయనస్య । హిత్వేతరాన్ ప్రార్థయతో విభూతిః యస్యాఙ్‌ఘ్రిరేణుం జుషతేఽనభీప్సోః

ఇంతవరకు చెప్పినదే, భగవంతుని అసమానమైన, అపూర్వమైన గుణాలను తెలియజేయడానికి చాలును. ఆయన పాదధూళిని, అన్నింటిని వదిలేసినవారు కూడా కోరుతారు. కానీ ఆయనకు అలాంటి పూజపై ఆశ లేదు.

అథాపి యత్పాదనఖావసృష్టం జగద్విరిఞ్చోపహృతార్హణామ్భః । సేశం పునాత్యన్యతమో ముకున్దాత్ కో నామ లోకే భగవత్పదార్థః

మరియు, బ్రహ్మ ఇచ్చిన పాదపద్మార్చన జలము, భగవంతుని పాదనఖాల నుండి పుట్టి, జగత్తును పవిత్రం చేస్తుంది. ఈ లోకంలో భగవంతుని పాదాలను కోరేవారిని ముకుందుడు పవిత్రం చేయనడెవరు?

యత్రానురక్తాః సహసైవ ధీరా వ్యపోహ్య దేహాదిషు సఙ్గమూఢమ్ । వ్రజన్తి తత్పారమహంస్యమన్త్యం యస్మిన్నహింసోపశమః స్వధర్మః

అక్కడ, భక్తులు, ధీరులు, శరీరానికి, బంధాలకు అనురాగాన్ని ఒక్కసారిగా విడిచిపెట్టి, పరమహంసులైన మహర్షుల స్థితికి చేరుకుంటారు. అక్కడ అహింస, శాంతి, స్వధర్మం ప్రబలంగా ఉంటాయి.

అహం హి పృష్టోఽర్యమణో భవద్‌భిః ఆచక్ష ఆత్మావగమోఽత్ర యావాన్ । నభః పతన్త్యాత్మసమం పతత్త్రిణః తథా సమం విష్ణుగతిం విపశ్చితః

మీరు అడిగినందుకు, నేను తెలిసినంతవరకు వివరించబోతున్నాను. పక్షులు ఆకాశంలో తమ శక్తికి తగ్గట్టు ఎగిరినట్లే, జ్ఞానులు కూడా తమ బుద్ధికి తగినంతగా విష్ణుపథాన్ని చేరుకుంటారు.

ఏకదా ధనురుద్యమ్య విచరన్మృగయాం వనే । మృగాననుగతః శ్రాన్తః క్షుధితస్తృషితో భృశమ్

ఒకసారి, విల్లు ఎత్తుకుని అడవిలో వేటాడుతూ, ఒక జింకను వెంబడిస్తూ, రాజు చాలా అలసిపోయి, బాగా ఆకలి, దాహంతో బాధపడ్డాడు.

జలాశయమచక్షాణః ప్రవివేశ తమాశ్రమమ్ । దదర్శ మునిమాసీనం శాన్తం మీలితలోచనమ్

నీటి కోసం వెతుకుతూ, ఒక ఆశ్రమంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ కళ్ళు మూసుకుని, శాంతంగా కూర్చున్న ఒక మునిని చూశాడు.

ప్రతిరుద్ధేన్ద్రియప్రాణ మనోబుద్ధిముపారతమ్ । స్థానత్రయాత్పరం ప్రాప్తం బ్రహ్మభూతమవిక్రియమ్

ఆ ముని, ఇంద్రియాలు, శ్వాస, మనస్సు, బుద్ధిని నియంత్రించి, మూడు లోకాలకంటే పై స్థితిని పొందాడు. బ్రహ్మస్వరూపుడై, మార్పు లేని స్థితిలో ఉన్నాడు.

విప్రకీర్ణజటాచ్ఛన్నం రౌరవేణాజినేన చ । విశుష్యత్తాలురుదకం తథాభూతమయాచత

జటలు విరబూసి, మృగచర్మంతో కప్పుకొని, దాహంతో గొంతు ఎండిపోయిన రాజు, ఆ మునిని చూసి, ఆ స్థితిలో నీళ్లు అడిగాడు.

అలబ్ధతృణభూమ్యాదిః అసమ్ప్రాప్తార్ఘ్యసూనృతః । అవజ్ఞాతం ఇవాత్మానం మన్యమానశ్చుకోప హ

పచ్చగడ్డి, భూమి వంటి వాటిని, ఆతిథ్యానికి నీరు, మధురమైన మాటలు కూడా లభించక, తనను తక్కువగా చూసినట్టు భావించి, రాజు కోపంతో నిండిపోయాడు.