శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్

ఏవం ఋషిగణైః పృష్టైః నిర్ణీయోక్తం దురాసదమ్

ఇలా మునులందరూ అడిగినప్పుడు, అది అందరికీ దుర్లభమని నిర్ణయించి చెప్పారు.

తతశ్చిన్తాతురః సోఽథ బదరీవనమాగతః । తపశ్చరామి చాత్రేతి తదర్థం కృతనిశ్చయః

అప్పుడు ఆందోళనతో నారదుడు బదరీవనానికి వచ్చి, ఆ పని కోసం తపస్సు చేయాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

తావద్ దదర్శ పురతః సనకాదీన్ మునీశ్వరాన్ । కోటిసూర్యసమాభాసాన్ ఉవాచ మునిసత్తమః

అప్పుడు అతడు తన ముందర కోటి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే సనకాది మునిశ్రేష్ఠులను చూశాడు. అప్పుడు ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు మాట్లాడాడు.

నారద ఉవాచ - ఇదానీం భూరిభాగ్యేన భవద్‌భిః సంగమోఽభవత్ । కుమారా బ్రువతాం శీఘ్రం కృపాం కృత్వా మమోపరి

నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఇప్పుడు నాకు గొప్ప అదృష్టం కలిగింది, మీతో కలుసుకున్నాను. కుమారులారా, దయచేసి త్వరగా చెప్పండి, నాకు కృప చూపండి.'

భవన్తో యోగినః సర్వే బుద్ధిమన్తో బహుశ్రుతాః । పఞ్చహాయనసంయుక్తాః పూర్వేషామపి పూర్వజాః

మీరు అందరూ యోగులు, జ్ఞానులు, బహుళంగా విన్నవారు, ఐదు నియమాలతో కూడినవారు, పూర్వకాల మునులకంటే ముందుగా పుట్టినవారు.

సదా వైకుణ్ఠనిలయా హరికీర్తనతత్పరాః । లీలామృతరసోన్మత్తాః కథామాత్రైకజీవినః

ఎప్పుడూ వైకుంఠంలో నివసిస్తూ, హరి మహిమను పాడటంలో నిమగ్నమై, ఆయన లీలామృతాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, ఆయన కథల కోసమే జీవించే వారు.

హరిః శరణమేవ హి నిత్యం యేషాం ముఖే వచః । అథ కాలసమాదిష్టా జరా యుష్మాన్న బాధతే

హరిని శరణుగా ఎప్పుడూ నోటితో ఉచ్చరిస్తూ ఉండేవారి దగ్గర, కాలం నిర్ణయించిన వృద్ధాప్యం కూడా బాధించదు.

యేషాం భ్రూభఙ్‍గమాత్రేణ ద్వారపాలౌ హరేః పురా । భ్రూమౌ నిపతితౌ సద్యో యత్కృపాతః పురం గతౌ

వారికి కేవలం కనుబొమ్మలు కుదించగానే, హరిద్వారపాలకులు ఒకసారి వెంటనే వారి పాదాల వద్ద పడిపోయారు; వారి దయ వల్ల ఆ ద్వారపాలకులు మళ్లీ పట్టణానికి వెళ్లారు.

అహో భాగ్యస్య యోగేన దర్శనం భవతామిహ । అనుగ్రహస్తు కర్తవ్యో మయి దీనే దయాపరైః

ఓ, యోగఫలంగా మీ దర్శనం నాకు లభించింది; మీరు దయతో నిండినవారు, నేను దయనీయుడిని, నాపై అనుగ్రహం చూపాలి.

అశరీరగిరోక్తం యత్ తత్కిం సాధనముచ్యతామ్ । అనుష్ఠేయం కథం తావత్ ప్రబ్రువన్తు సవిస్తరమ్

శరీరం లేని స్వరం చెప్పింది ఏదో, దానికి మార్గం ఏమిటో చెప్పండి; దాన్ని ఎలా ఆచరించాలో, దయచేసి పూర్తిగా వివరించండి.

భక్తిజ్ఞానవిరాగాణాం సుఖం ఉత్పద్యతే కథమ్ । స్థాపనం సర్వవర్ణేషు ప్రేమపూర్వం ప్రయత్‍నతః

భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తి ఉన్నవారికి సుఖం ఎలా కలుగుతుంది? ప్రేమతో, శ్రద్ధతో, అన్ని వర్ణాల్లో దాన్ని ఎలా స్థాపించాలి?

కుమారా ఊచుః - మా చిన్తాం కురు దేవర్షే హర్షం చిత్తే సమావహ । ఉపాయః సుఖసాధ్యోఽత్ర వర్తతే పూర్వ ఏవ హి

కుమారులు చెప్పారు: దేవర్షీ, చింతించవద్దు, హృదయంలో ఆనందాన్ని నింపుకో. ఇక్కడ సులభంగా సాధించదగ్గ మార్గం ముందే ఉంది.

అహో నారద ధన్యోఽసి విరక్తానాం శిరోమణిః । సదా శ్రీకృష్ణదాసానాం అగ్రణీః యోగభాస్కరః

ఓ నారదా, నీవు ధన్యుడు, విరక్తులలో మణి, ఎప్పుడూ శ్రీకృష్ణదాసులలో ముందువాడు, యోగులలో సూర్యుడివి.

త్వయి చిత్రం న మన్తవ్యం భక్త్యర్థం అనువర్తిని । ఘటతే కృష్ణదాసస్య భక్తేః సంస్థాపనా సదా

భక్తి మార్గాన్ని ఎప్పుడూ అనుసరించే నీకు, కృష్ణదాసుని భక్తిని స్థాపించడం ఆశ్చర్యంగా కాదు.

ఋషిర్బహవో లోకే పన్థానః ప్రకటీకృతాః । శ్రమసాధ్యాశ్చ తే సర్వే ప్రాయః స్వర్గఫలప్రదాః

ఈ లోకంలో అనేక ఋషులు ఎన్నో మార్గాలను చూపించారు; అవన్నీ కష్టంగా సాధించదగినవి, ఎక్కువగా స్వర్గఫలాన్ని ఇస్తాయి.

వైకుణ్ఠసాధకం పన్థాః స తు గోప్యో హి వర్తతే । తస్యోపదేష్టా పురుషః ప్రాయో భాగ్యేన లభ్యతే

కానీ వైకుంఠానికి తీసుకెళ్లే మార్గం మాత్రం రహస్యంగా ఉంటుంది; దానికి ఉపదేశకుడు అదృష్టవశాత్తు మాత్రమే దొరుకుతాడు.

సత్కర్మ తవ నిర్దిష్టం వ్యోమవాచా తు యత్పురా । తదుచ్యతే శ్రృణుష్వాద్య స్థిరచిత్తః ప్రసన్నధీః

నీవు వినవలసిన శుభకర్మను ఆకాశవాణి ముందే చెప్పింది; ఇప్పుడు దాన్ని వివరంగా చెబుతాం, స్థిరమైన మనస్సుతో, ప్రశాంతంగా విను.

ద్రవ్యయజ్ఞాస్తపోయజ్ఞా యోగయజ్ఞాస్తథాపరే । స్వాధ్యాయజ్ఞానయజ్ఞాశ్చ తే తు కర్మవిసూచకాః

కొంతమంది ద్రవ్యయజ్ఞాలు, మరికొందరు తపస్సుతో, ఇంకొందరు యోగంతో, మరికొందరు స్వాధ్యాయంతో యజ్ఞాలు చేస్తున్నారు; ఇవన్నీ కర్మలుగా పరిగణించబడతాయి.

సత్కర్మసూచకో నూనం జ్ఞానయజ్ఞః స్మృతో బుధైః । శ్రీమద్‌భాగవతాలాపః స తు గీతః శుకాదిభిః

వీటిలో జ్ఞానయజ్ఞమే మంచి కర్మకు గుర్తుగా పండితులు భావిస్తారు; శ్రీమద్భాగవతాన్ని శుకాదులు పాడారు.

భక్తిజ్ఞానవిరాగాణాం తద్‌ఘోషేణ బలం మహత్ । వ్రజిష్యతి ద్వయోః కష్టం సుఖం భక్తేర్భవిష్యతి

ఆ భాగవత ఘోషతో భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తికి గొప్ప బలం కలుగుతుంది; వారి బాధలు తొలగిపోతాయి, భక్తునికి సుఖం కలుగుతుంది.

ప్రలయం హి గమిష్యన్తి శ్రీమద్‌భాగవతధ్వనేః । కలేర్దోషా ఇమే సర్వ సింహశబ్దాద్ వృకా ఇవ

శ్రీమద్భాగవత మార్గధ్వని వినిపించినప్పుడు, కలియుగ దోషాలన్నీ సింహగర్జనకు నక్కలు పారిపోయినట్టు నశించిపోతాయి.

జ్ఞానవైరాగ్యసంయుక్తా భక్తిః ప్రేమరసావహా । ప్రతిగేహం ప్రతిజనం తతః క్రీడాం కరిష్యతి

జ్ఞానం, విరక్తి కలిసిన భక్తి, ప్రేమరసాన్ని పంచుతూ, ప్రతి ఇల్లు, ప్రతి మనిషిలో ఆనందంగా విహరిస్తుంది.

నారద ఉవాచ - వేదవేదాన్తఘోషైశ్చ గీతాపాఠైః ప్రబోధితమ్ । భక్తిజ్ఞానవిరాగాణాం నోదతిష్ఠత్ త్రికం యదా

నారదుడు చెప్పాడు: వేదాలు, వేదాంతాలు, గీతా పఠనాలు ఎంతగా వినిపించినా, భక్తి, జ్ఞానం, విరక్తి అనే త్రయం కలగకపోతే—

శ్రీమద్‌భాగవత ఆలాపాత్ తత్కథం బోధమేష్యతి । తత్కథాసు తు వేదార్థః శ్లోకే శ్లోకే పదే పదే

శ్రీమద్భాగవతాన్ని పారాయణం చేయడం వల్ల ఆ విషయంపై బోధ కలుగుతుంది. ఇందులో చెప్పిన కథల్లో, ప్రతి శ్లోకంలో, ప్రతి పదంలో కూడా వేదార్థం నిండుగా ఉంది.

ఛిన్దన్తు సంశయం హ్యేనం భవన్తోఽమోఘదర్శనాః । విలమ్బో నాత్ర కర్తవ్యః శరణాగతవత్సలాః

సదా స్పష్టమైన దృష్టి కలిగినవారూ, దయతో శరణాగతులను కాపాడే వారూ మీరు. కాబట్టి ఈ సందేహాన్ని తొలగించండి. ఇక్కడ ఆలస్యం చేయకండి.

కుమారా ఊచుః - వేదోపనిషదాం సారాత్ జాతా భాగవతీ కథా । అత్యుత్తమా తతో భాతి పృథగ్భూతా ఫలాకృతిః

కుమారులు పలికారు — వేదాలు, ఉపనిషత్తుల సారాంశంగా భాగవత కథ జన్మించింది. అందుకే, వేరుగా వెలిగిపోతూ, అత్యుత్తమమైనదిగా, తనదైన ఫలరూపాన్ని ధరించి ప్రకాశిస్తుంది.

ఆమూలాగ్రం రసస్తిష్ఠన్ నాస్తే న స్వాద్యతే యథా । సభూయః సంపృథగ్భూతః ఫలే విశ్వమనోహరః

మూలం నుండి చివరకు రుచి ఉన్నా, అది వేరుచేయకపోతే అనుభవించలేము. అలాగే, పూర్తిగా వేరుపడినప్పుడు ఆ ఫలం అందరికీ ఆకర్షణీయంగా, రుచిగా ఉంటుంది.

యథా దుగ్ధే స్థితం సర్పిః న స్వాదాయోపకల్పతే । పృథగ్భూతం హి తద్‌గవ్యం దేవానాం రసవర్ధనమ్

పాలు లోపల నెయ్యి ఉన్నా, వేరుగా తీస్తేనే దాని రుచి తెలుస్తుంది. ఆవు నుండి వచ్చిన ఆ నెయ్యి దేవతలకు ఆనందాన్ని పెంచుతుంది.

ఇక్షూణామపి మధ్యాన్తం శర్కరా వ్యాప్య తిష్ఠతి । పృథగ్భూతా చ సా మిష్టా తథా భాగవతీ కథా

చెరకు లోపల మధ్య నుంచి చివర వరకు బెల్లం నిండుగా ఉంటుంది. దాన్ని వేరుచేస్తేనే మధురంగా ఉంటుంది. అలాగే భాగవత కథ కూడా అంతే.